Ανταλλαγή ιστορικών κειμηλίων μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας

ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΚΕΙΜΗΛΙΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΧΩΡΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤA, ΟΥΤΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΟΥΤΕ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ

Η σημερινή Καθημερινή (29.09.2026) σε άρθρο του Σάκη Ιωαννίδη μας ανέφερε ότι σχετικές συζητήσεις για ιστορική ανταλλαγή μεταξύ των δύο χωρών, της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, γίνονται παρασκηνιακά εδώ και περισσότερα από 10 χρόνια.

Ο τίτλος είναι πομπώδης, «ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΣΑΜΟΥΗΛ, ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΚΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ». Το κείμενο, που υπογράφει ο Σάκης Ιωαννίδης (τον Ιούλιο του 2022 ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη του πολιτιστικού τμήματος της ημερήσιας έκδοσης της «Καθημερινής» και είναι υπεύθυνος για τα κείμενα του συγγραφέα στην εβδομαδιαία έκδοση), εικονογραφείται με φωτογραφία από την προηγούμενη επίσκεψη του πρώην Προέδρου της Βουλγαρίας, Ρόσεν Πλέβνελιεφ, στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη, όπου φυλάσσονται τα οστά του «πατέρα» του βουλγαρικού έθνους, Τσάρου Σαμουήλ.

Η ενημέρωση από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας αναφέρει ότι: «Σήμερα (29.09.2026) υπογράφηκε Μνημόνιο Συνεργασίας μεταξύ των Υπουργών Πολιτισμού της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, Λίνας Μενδώνη και Εβτίμ Μιλόσεφ, για την αμοιβαία «κατάθεση» κειμηλίων ιστορικής αξίας και για τις δύο χώρες. Πρόκειται για μια συμφωνία ιστορικής σημασίας, για την οποία το Υπουργείο Πολιτισμού εργάζεται συστηματικά. Αυτό αφήνει περιθώριο στα ίδια τα γεγονότα να δείξουν εάν πρόκειται πράγματι για ένα ύπουλο παρασκηνιακό επίσημο διακρατικό μνημόνιο που υπογράφηκε σε επίπεδο υπουργών πολιτισμού.

48 κειμήλια που προέρχονται από την Ιερά Μονή Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών και την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης, τα οποία μεταφέρθηκαν στη Σόφια το 1917, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τη διάρκεια της βουλγαρικής στρατιωτικής κατοχής περιοχών της βόρειας Ελλάδας, επιστρέφονται στην Ελλάδα.

Η Ελλάδα θα παραδώσει στη Βουλγαρία τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ, τα οποία ανακαλύφθηκαν το 1965 από τον καθηγητή Νικόλαο Μουτσόπουλο στη Βασιλική του Αγίου Αχιλλίου στις Πρέσπες και τα οποία φυλάσσονται στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη.

Το κύριο ερώτημα που προκύπτει απευθύνεται στον αρχισυντάκτη του πολιτιστικού τμήματος της καθημερινής έκδοσης της «Καθημερινής» Σάκη Ιωαννίδη και στο Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας: Πότε, με ποιο έγγραφο, με ποια ανάλυση και με βάση ποια συγκεκριμένα στοιχεία ο σκελετός από μία από τις τέσσερις σαρκοφάγους μετατράπηκε από αρχαιολογικό εύρημα σε «ταυτοποιημένα λείψανα του Τσάρου Σαμουήλ»;

Η Πρέσπα δεν είναι Σόφια. Η Πρέσπα δεν είναι Αθήνα. Η Πρέσπα είναι απλώς ένας μακεδονικός γεωγραφικός χώρος στον οποίο διασταυρώθηκαν διάφορες μεσαιωνικές πολιτικές δυνάμεις.

Όλα αυτά είναι καλά μελετημένα: πώς να κλέψουμε την ιστορική συνέχεια του μακεδονικού έθνους επειδή η Ελλάδα δεν μπορεί να διεκδικήσει τη μεσαιωνική ιστορία της Μακεδονίας, την παραχωρεί στους Βουλγάρους για προπαγάνδα, στην άρνησή της για την ύπαρξη του μακεδονικού έθνους. Στην περίπτωση αυτή, η Ελλάδα ως χώρα που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υπεύθυνη για τη νέα πολιτική που επιβάλλει, γνωρίζοντας ότι οι Βούλγαροι θα διεκδικήσουν και αυτοί τα εδάφη της Αιγαιακής Μακεδονίας, όχι μόνο τον Τσάρο Σαμουήλ!!!

Μπροστά στα μάτια του κόσμου και του ευρωπαϊκού κοινού, μια ανταλλαγή ιστορικών κειμηλίων λαμβάνει χώρα μεταξύ δύο χωρών που δεν έχουν καμία σχέση μαζί τους, ούτε ιστορικά ούτε γεωγραφικά. Τα λείψανα φυλάσσονταν στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη και από τις 3 Οκτωβρίου θα παραδοθούν στο βουλγαρικό κράτος και η Βουλγαρία θα επιστρέψει τον Σαμουήλ στο δικό της εθνικό πάνθεον;

Αν ήταν όντως δικά τους, γιατί να θέλουν να τα ανταλλάξουν; Αλλά, φυσικά, επειδή δεν είναι δικά τους, τα χρησιμοποιούν για πολιτική προπαγάνδα, πάντα εις βάρος του έθνους που θεωρούν το πιο αδύναμο, δηλαδή του μακεδονικού έθνους και κράτους. Τα κειμήλια που πήραν οι Βούλγαροι από τη Νότια Μακεδονία, τη σημερινή βόρεια Ελλάδα, δεν είναι βουλγαρικά, ούτε είναι ελληνικά! Αν ήταν ελληνικά, η Ελλάδα θα τα αναζητούσε με το ίδιο πάθος που αναζητά τα μάρμαρα του Παρθενώνα από το Ηνωμένο Βασίλειο. Αν ήταν βουλγαρικά, και αφού η Βουλγαρία τα πήρε όπως τα πήρε, γιατί τα επιστρέφει ως κλεμμένα;

Μια συμβουλή από τους Μακεδόνες προς τους Έλληνες: το βουλγαρικό κράτος και ένα μεγάλο μέρος του βουλγαρικού λαού έχουν σταθερά στο μυαλό τους τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου τη στιγμή που αυτή η συνθήκη προέβλεπε την ενσωμάτωση ολόκληρης της Μακεδονίας στη Βουλγαρία.

Δεν είναι μόνο θέμα σε ποιον ανήκουν τα οστά του Σαμουήλ. Το ερώτημα είναι αν η σημερινή Ελλάδα παραδίδει την ερμηνεία της μεσαιωνικής κληρονομιάς της Μακεδονίας στους Βουλγάρους!;

Αν η σύγχρονη Ελλάδα δεν αναγνωρίζει την εθνική ιστορική ερμηνεία της Μακεδονίας για τη μεσαιωνική περίοδο, μήπως η μεταφορά των λειψάνων του Σαμουήλ στη Βουλγαρία ουσιαστικά αφήνει τη Βουλγαρία να καλύψει αυτό το κενό με τη δική της εθνική ερμηνεία;

Ο Τσάρος Σαμουήλ ήταν ένας μεσαιωνικός Μακεδόνας ηγεμόνας που κυβέρνησε το Βασίλειο του Σαμουήλ από το 997 έως το 1014, του οποίου το πολιτικό και πνευματικό κέντρο βρισκόταν στην Οχρίδα. Είναι μια από τις ιστορικές προσωπικότητες που, αν και πέθανε πριν από περισσότερους από 11 αιώνες, η Βουλγαρία ουσιαστικά θέτει την αποκήρυξη του από αυτόν στην ιστορία της Μακεδονίας ως προϋπόθεση για την ένταξη της Μακεδονίας στην ΕΕ, μέσω του έργου της ιστορικής επιτροπής που προστέθηκε ως παράρτημα στο διαπραγματευτικό πλαίσιο.

Με αυτή την πράξη παράδοσης, η Βουλγαρία θα παρουσιάσει επίσημα τον Σαμουήλ ως τον «Βούλγαρο Τσάρο» και τα λείψανά του ως λείψανα που επιστρέφονται στην πατρίδα του, ενώ η Ελλάδα στην επίσημη συμφωνία χρησιμοποιεί τη διατύπωση ότι τα λείψανα αναγνωρίζονται ως του «Τσάρου Σαμουήλ της Βουλγαρίας».

Και τώρα μερικά στοιχεία για το πού και πώς βρέθηκαν τα οστά του Τσάρου Σαμουήλ!!!

Η Βασιλική του Αγίου Αχιλλίου βρίσκεται στην Πρέσπα, στην ιστορική περιοχή της Μακεδονίας, και ο ίδιος ο Μουτσόπουλος, τη δεκαετία του 1960, συνέδεσε τη βασιλική και το νησί με τον Σαμουήλ και με τη μεσαιωνική Πρέσπα. Στο έργο του του 1966, υπάρχει σαφής ιστορική σύνδεση μεταξύ του Σαμουήλ, της Πρέσπας και της βασιλικής, αλλά δεν υπάρχει ακόμη ταυτοποίηση του συγκεκριμένου σκελετού ως Σαμουήλ.

Έπειτα έρχεται η κρίσιμη στιγμή: το 1965 ανακαλύφθηκαν τα λείψανα, το 1984 ο Μουτσόπουλος ανακοινώνει επίσημα τον «τάφο του Τσάρου Σαμουήλ» και το 2026 το ελληνικό κράτος περιγράφει επίσημα τα λείψανα ως τα αναγνωρισμένα λείψανα του Τσάρου Σαμουήλ και τα παραδίδει στη Βουλγαρία.

Το θέμα από γεωπολιτική άποψη είναι: σε διαφορετικές ιστορικές στιγμές, όταν η Μακεδονία βρισκόταν ανάμεσα σε αντικρουόμενα γεωπολιτικά συμφέροντα, η ιδέα της μοναδικότητάς της διατηρήθηκε ακριβώς από άτομα και κινήματα των οποίων το όραμα δεν συνέπιπτε με τα συμφέροντα των περιφερειακών δυνάμεων της εποχής;

Είναι ο αγώνας για τον Σαμουήλ σήμερα μια συνέχεια της μεσαιωνικής γεωπολιτικής - μόνο με άλλα μέσα: αντί για εδαφική, σήμερα η ιστορική κληρονομιά κατακτάται μέσω της ερμηνείας, των θεσμών, των μουσείων, της αρχαιολογίας και της εθνικής μνήμης;

Η ίδια η διατύπωση «Η Ελλάδα παραδίδει τον Σαμουήλ στη Βουλγαρία» δημιουργεί μια γεωπολιτική εικόνα στην οποία η Μακεδονία είναι για άλλη μια φορά ένας χώρος επί του οποίου τα άλλα δύο κράτη διαπραγματεύονται την κληρονομιά;

Aleksandar Gijorgijev 

Ανταλλαγη ιστορικων κειμηλιων μεταξυ δυο κρατων που δεν εχουν σχεση με αυτα, ουτε ιστορικα, ουτε γεωγραφικα.

Μια συμβουλή στους Ελληνες από τους Μακεδόνες: το βουλγαρικό κράτος και μεγάλη μερίδα του βουλγαρικού λαού έχουν καρφωμένη στο μυαλό τους την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Τη στιγμή που η συνθήκη αυτή προέβλεπε την ενσωμάτωση ολόκληρης της Μακεδονίας στη Βουλγαρία, από ποιους λέτε θα μπορούσε να κινδυνεύει η Μακεδονία της Ελλάδας; 
Ο εχθρός του εχθρού μου δεν είναι πάντα φίλος μου, όταν τα συμφέροντα συγκρούονται! Προσοχή στις λυκοφιλίες. 

 

       

 

https://www.kathimerini.gr/culture/564487999/istoriki-antallagi-elladas-voylgarias-sti-sofia-ta-osta-toy-tsaroy-samoyil-stin-athina-ekklisiastika-keimilia-ton-serron/

«Ταξίδι στις Ρίζες» - προβολή του ντοκιμαντέρ «Ο Μακεδόνας»

 

"Η τιμητική εκδήλωση, η ταινία και το μοιρολόι —«Ω, αγαπημένη μητέρα»— αποτελούν λαμπρή απόδειξη ότι το πνεύμα και ο όρκος των αγωνιστών ενάντια στη φασιστική επιθετικότητα της περιόδου 1939–1945 παραμένουν ζωντανά στον πολωνικό λαό και στην πνευματική του ζωή. Ωστόσο, αποτελούν επίσης απόδειξη ότι ο αγώνας ενάντια στον ελληνικό, βουλγαρικό και αλβανικό φασισμό δεν τελείωσε το 1948, ούτε έχει τελειώσει μέχρι και σήμερα!

Έτσι, από αυτή την τιμητική εκδήλωση προκύπτουν ορισμένα θεμελιώδη μηνύματα: 

1. Μπράβο στους Μακεδόνες από τη Μακεδονία του Αιγαίου / Νότια Μακεδονία που δεν ξεχνούν τις ρίζες αυτών των ευγενικών και πολυβασανισμένων ψυχών — ψυχών που, παρ' όλα αυτά, διατηρούν την πίστη σε ένα καλύτερο μέλλον και σε έναν πιο επιτυχημένο αγώνα ενάντια στα απομεινάρια του φασισμού και στους κληρονόμους των αναθεωρητών φασιστών!
2. Μπράβο και απέραντη ευγνωμοσύνη στο πολωνικό κράτος, και ειδικά 

3. στους Εβραίους αγωνιστές και διανοούμενους, καθώς και στη διαρκή μνήμη τους εντός της «Τέταρτης Εστίας του Ολοκαυτώματος», διότι τελούν υπό την εποπτεία του Δικαστηρίου Ράσελ, το οποίο τους συνδέει αιώνια με το ψήφισμα που αναγνωρίζει δύο λαούς ως θύματα μεγάλων δεινών: τον εβραϊκό λαό για το Ολοκαύτωμα και τον μακεδονικό λαό για τον Γολγοθά του!
Να ζήσετε, να είστε υγιείς και ευλογημένοι από τον Θεό, Μακεδόνες. Και είθε ο Κύριος να σας προστατεύει, διότι υπάρχουν και ανάμεσά μας Ιούδες Ισκαριώτες!"

Чедо Цветановски 

Περισσότερα εδω 

Εγχειρίδιο κατά της Ελληνικής Αντιμακεδονικής προπαγάνδας

http://www.pollitecon.com/Assets/Ebooks/ISTORIKO-ENCHEIRIDIO-ENANTIA-STIN-ELLINIKI-ANTIMAKEDONIKI-PROPAGANDA.pdf 

Κατεβάστε ολόκληρο το βιβλίο στον υπολογιστή σας ή στο κινητό σας, με το παραπάνω σύνδεσμο!

Πρώτη φορά ελληνικό δικαστήριο εδωσε δικιο σε Μακεδόνα ακτιβιστή

Πρώτη φορά ελληνικό δικαστήριο έδωσε δίκιο σε Μακεδόνα ακτιβιστή που υπήρξε θύμα συκοφαντίας και εξύβρισης δημόσια μέσω πλαστού εγγράφου και τιμώρησε τον ένοχο για παράνομες πράξεις του! 

Ας ελπίσουμε ότι αυτή η απόφαση θα αποτελέσει παράδειγμα στην ελληνική Δικαιοσύνη ως προς τις διακρίσεις που έχουν υποστεί οι Μακεδόνες στο παρελθόν σε δίκες οπού ποτέ δεν δικαιώθηκαν, παρότι ο ελληνικός νόμος ήταν με το μέρος τους, αλλά δεν εφαρμοζόταν σε Μακεδόνες και Μακεδόνισσες  που δήλωναν ελεύθερα την εθνική τους ταυτότητα.  

Pp

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ” ΓΛΩΣΣΑ : η επικίνδυνα μονοδιάστατη σκέψη στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Απάντηση σε άρθρο που δημοσιεύθηκε εδώ

Πρώτη παρατήρηση στο σημείο που γράφει ότι “Η λογική λέει ότι η εθνικότητα και η γλώσσα παράγονται από την ονομασία της χώρας. Εδώ επιδιώχθηκε εξ αρχής διαφορετική ονομασία της χώρας από την εθνικότητα.”
Αγνοεί προφανώς ο συντάκτης ότι οι Ιρλανδοί της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας έχουν ακριβώς το ίδιο εθνικό όνομα με τους Ιρλανδούς της Βόρειας Ιρλανδίας, που είναι όμως πολίτες του Ηνωμένου Βασιλείου. Κανείς δεν τους ονομάζει, επίσημα η ανεπίσημα, π.χ. Βορειοιρλανδούς. Ένα άλλο παράδειγμα είναι τα διαβατήρια της Κορέας (νότιας) όπου η εθνικότητα είναι Δημοκρατίας της Κορέας. Η εθνικότητα των πολιτών της Δημοκρατικής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (βόρειας) είναι η Δ.Λ.Δ της Κορέας. Δεν υπάρχουν πολίτες Βορειοκορεατικής και Νοτιοκορεατικής εθνικότητας. Είναι όλοι τους Κορεάτες.

Δεύτερη παρατήρηση στο σημείο που γράφει ότι “Σε επίπεδο ονομασίας ενώ η Συμφωνία είναι σαφέστατη ότι το Βόρεια Μακεδονία θα χρησιμοποιείται για όλες τις χρήσεις (erga omnes) η ηγεσία, και όχι απλώς ο λαός, αρνείται να το τηρήσει.”

Στα πλαίσια της ελευθερίας έκφρασης και του αυτοπροσδιορισμού, ο κάθε Μακεδόνας πολίτης μπορεί να ονομάσει την χώρα του και την εθνικότητα του όπως θέλει. Δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο που να τιμωρεί με κάποιο τρόπο όποιον δεν αναφέρεται στην χώρα του με το συνταγματικό της όνομα. Η Συμφωνία των Πρεσπών ΔΕΝ προβλέπει τιμωρία γι’ αυτό. Κάποιοι Έλληνες αποκαλούν την Ελλάδα Γκρεκία και Γκρεκούς τους Έλληνες, άλλοι αποκαλούν τους Έλληνες Ρωμιούς. Θα πρέπει να τιμωρηθούν; Οι επίσημες ονομασίες της Ελλάδας και η εθνικότητα των πολιτών της είναι Ελλάδα και Έλληνες, για το εξωτερικό ειναι Greece και Greeks στην αγγλική, αλλά και σε μετάφραση σε όποια γλώσσα του κόσμου, όπως Yunanistan και Yunanlılar στα τουρκικά. Παραβίαση δεν υπάρχει.

Τριτη παρατήρηση στο σημείο που γράφει ότι “Το ότι οι μειονότητες πρέπει να απολαμβάνουν δικαιωμάτων, σεβασμού και προστασίας είναι μια βασική ανθρωπιστική και δημοκρατική αρχή. Αυτό σε ακαδημαϊκό επίπεδο. Σε κοινωνικό και πολιτικό, αν από την λειτουργία μιας μειονότητας επιδιώκεται η υπονόμευση της συνοχής και της ακεραιότητας μιας χώρας τότε τι γίνεται;”

Εδώ θα πω ότι ο συντάκτης αναφέρεται σε ΠΡΟΘΕΣΗ μειονότητας για υπονόμευση της συνοχής και ακεραιότητας μιας χώρας. Οι προθέσεις δεν θεωρούνται εγκλήματα, ούτε τιμωρούνται γιατι δεν αποδεικνύονται εύκολα. Αλλά, από ποια απτά στοιχεία βγάζει ο συντάκτης αυτό το συμπέρασμα, περί προθέσεων; Από τις δεκάδες μειονότητες σε ολόκληρη την Ευρώπη όπου αυτές είναι αναγνωρισμένες και απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα τους; Ποια χώρα στην Ευρώπη κινδυνεύει από τις μειονότητες της, στις οποίες έχει παραχωρήσει μέχρι και τοπική αυτονομία, από διοικητική μέχρι και οικονομική; Καμία! Φυσικά, δεν μιλάμε για αποσχίσεις από τον κρατικό κορμό. Αλλά, και αυτό να προκύψει, πρέπει να γίνεται με την συμφωνία του κράτους όπου υπάρχει ένα τέτοιο θέμα, και πάντως όχι με την βια. Άρα, ο εκφοβισμός του ελληνικού λαού για τις μειονότητες στην χώρα, ότι αποτελούν μέγιστο κίνδυνο, είναι επιδιωκόμενο επιχείρημα. Καλλιεργείται, βέβαια, από τους ίδιους τους κρατικούς θεσμούς, από την κρατική παιδεία, από την Εκκλησία, αλλά και από την αντι-μειονοτική προπαγάνδα στα ΜΜΕ.
Να θυμίσω στον συντάκτη ότι, μόλις πριν μερικά χρόνια, το θέμα του γάμου, έστω πολιτικού, των ομοφυλοφίλων ατόμων ήταν μη αποδεκτό, σε μεγάλο βαθμό, στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο στην χώρα. Αλλά, όταν η ηγεσία του κράτους και ο προπαγανδιστικός μηχανισμός αποφάσισαν να δεχθούν αυτό το ζήτημα, ξαφνικά έγινε αποδεκτό και κοινωνικά και πολιτικά! Αυτοί που αντιδρούν σήμερα σε αυτό το θέμα είναι μια ελάχιστη μειοψηφία. Άρα, η αποδοχή η μη κάποιων ζητημάτων είναι καθαρά πολιτική επιλογή και όχι της κοινωνίας από μόνη της, η οποία συνήθως χειραγωγείται κατά βούληση.

Τέταρτη παρατήρηση στο σημείο που γράφει ότι “Όσοι έχουν παρακολουθήσει την ιστορική εξέλιξη αυτού του λαού και της γλώσσας του δεν έχουν αμφιβολία ότι δεν υπάρχει τίποτε πιο αντιεπιστημονικό από τον ισχυρισμό του περί μακεδονικής καταγωγής.”
Κατά την άποψη του συντάκτη, δεν υπάρχει θέμα μακεδονικής καταγωγής γιατι είναι αντιεπιστημονικό θέμα. Δεν μας εξηγεί όμως ποια επιστήμη είναι αρμόδια να μας εξηγήσει γιατι το ελληνικό κράτος παλεύει με νύχια και με δόντια για ένα ζήτημα, τόσο ανύπαρκτο όσο και αντιεπιστημονικό, τα τελευταία 150 χρόνια; Ξεχνά ο συντάκτης ότι η επιστήμη είναι ΕΡΕΥΝΑ και όχι άπλα βεβαιότητα. Η επιστήμη προχωρά γιατι αμφισβητεί τις βεβαιότητες όταν ψάχνει και βρίσκει στοιχεία που καταρρίπτουν την προηγούμενη βεβαιότητα. Καλά κανουν οι Έλληνες ακαδημαϊκοί και επιστήμονες που κανουν αυτές τις έρευνες στις οποίες δεν χωρούν ούτε κοινωνικές, ούτε πολιτικές αγκυλώσεις. Αφήστε τους ακαδημαϊκούς να κανουν ελεύθερα την δουλειά τους!

Πέμπτη παρατήρηση στο σημείο που γράφει ότι “Γι αυτό το θέμα που θίγει το Εργαστήριο δεν είναι ακαδημαϊκό. Είναι προ πολλού πολιτικό. Και ως τέτοιο αντιμετωπίζεται από την κοινωνία. Οπότε ο ακαδημαϊσμός είναι απλώς ο φερετζές του.”
Ο μόνος τομέας στην Ελλάδα που ασχολείται επιστημονικά με το θέμα των μειονοτήτων στην Ελλάδα είναι ο ακαδημαϊκός, τουλάχιστον ένα μέρος αυτού. Ο πολιτικός τομέας είναι αυτός που φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν, δηλαδή μέσα στα Πανεπιστήμια και με χρήση της πολιτικής προπαγάνδας χειραγωγεί την κοινωνία. Η κοινωνία στην Ελλάδα έχει μείνει πολύ πίσω σε πολλούς τομείς όχι επειδή δεν έζησε τον Διαφωτισμό της Δύσης, αλλά επειδή ο πολιτικός τομέας ήταν πάντα βασισμένος σε φασιστικά ιδεώδη, από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους. Αυτό επηρέαζε την κοινωνία και κατά επέκταση και τον ακαδημαϊκό τομέα. Μέχρι σήμερα. Απόδειξη και το παρόν άρθρο του συντάκτη.  

Έκτη παρατήρηση στο σημείο που γράφει ότι “Αλλά όταν επιδιώχθηκε για λόγους συναισθηματικούς να παρουσιαστεί στο ΑΠΘ ένα ανώδυνο βιβλίο της κ. Δελιβάνη, η αριστερά (μπαχαλάκηδες και άλλοι) επέδραμαν και απείλησαν το πάνελ και τον κόσμο με βία αν δεν εγκατέλειπαν την αίθουσα.”
Συμφωνώ ότι και αυτό φασισμός είναι. Τον φασισμό δεν τον πολεμάς με την βια, αλλά με την απομόνωση. Δεν το παρακολουθεις, δεν το διαφημίζεις, το αγνοείς ώστε να μην μπορεί να πάρει διαστάσεις. Τα "αυγά του φιδιού" δεν είναι αόρατα. Φαίνονται. Οι κοινωνίες λαμβάνουν τα μέτρα τους με αντιφασιστική πολιτική και εκπαίδευση, χωρίς βια.

Έβδομη παρατήρηση στο σημείο που γράφει ότι “Ούτε με τη μειονότητα της Θράκης θα υπήρχε πρόβλημα αν ένα μικρό, ακραίο μέρος της δεν αλληθώριζε προς την Άγκυρα, ούτε με τους λίγους που αισθάνονται μακεδόνες στην Δυτική Μακεδονία. Με την προϋπόθεση ότι δεν θα υπήρχαν δεύτερες σκέψεις στις επιδιώξεις τους. Δυστυχώς υπάρχουν και αυτές είναι που προκαλούν ανησυχίες. Οι κκ. καθηγητές τι λένε “
Τι να πούνε οι καθηγητές στον συντάκτη για τις “δεύτερες σκέψεις και επιδιώξεις” που φαντάζεται ότι υπάρχουν στις μειονότητες; Που είναι μόνο στο μυαλό του; Οι καθηγητές ασχολούνται με έρευνες, στοιχεία, αποδείξεις και όχι με τις φανταστικές κινδυνολογίες του καθένα.

Μισαλλοδοξία και αντί-μειονοτική ρητορική

 

 

Εδώ ισχύει το ρητό "φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης"!
Μετά από πολλά δημοσιεύματα και συζητήσεις-ειδήσεις στα τηλεοπτικά κανάλια κατά των μειονοτήτων στην Ελλάδα, αντί οι εκπρόσωποι των μειονοτήτων να προσφύγουν στην δικαιοσύνη για την εφαρμογή των νόμων κατά της μισαλλοδοξίας και την ρητορική μίσους εναντίον τους, οι παραβαίνοντες αυτούς τους νόμους ζητούν από τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου και τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να παρέμβουν! Να κανουν τι, δηλαδή;  Να στείλουν την τουρκική μειονότητα στην Τουρκία και την Μακεδονική μειονότητα στα "Σκόπια", όπως είπε ο κ. Καλόγηρος στην εκπομπή του, στις 3/6/2024, από το Βεργίνα Τηλεόραση;;;