Το 2ο Μέρος αναρτήθηκε στις 25/9, σε αυτό το blog.
******************************************
Ελληνικές «φόρμουλες»
Για το μεγαλύτερο μέρος στις δεκαετίες του 1980 και του 1990, τα ελληνικά επιτόκια ήταν κατά 10 τοις εκατό υψηλότερα από τα γερμανικά, γιατί θεωρούνταν ότι οι Έλληνες είχαν πολύ λιγότερες πιθανότητες να εξοφλήσουν ένα δάνειο. Δεν υπήρχε η καταναλωτική πίστη στην Ελλάδα: οι Έλληνες δεν έιχαν πιστωτικές κάρτες. ούτε στεγαστικά ενυπόθηκα δάνεια. Φυσικά, η Ελλάδα ήθελε να αντιμετωπίζεται, από τις χρηματοπιστωτικές αγορές, όπως η κάθε εύρυθμη λειτουργούσα Βόρεια ευρωπαϊκή χώρα. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 είδε την ευκαιρία της: να απαλλαγεί από το δικό της νόμισμα και να υιοθετήσει το ευρώ. Για να γίνει αυτό, χρειάζονταν να αντιμετωπιστούν ορισμένοι εθνικοί στόχοι, να αποδείξει η χώρα ότι ήταν άξια για μια σωστή ευρωπαϊκή ιθαγένεια-ότι, εν τέλει, δεν θα δημιουργούσε χρέη που άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ θα αναγκαζόντουσαν να πληρώσουν. Ειδικότερα, απαιτούνταν η εμφάνιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων κάτω από το 3 τοις εκατό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους, και ο πληθωρισμός να τρέχει σε περίπου γερμανικά επίπεδα. Το 2000, μετά από μια εκτεταμένη χειραγώγηση των στατιστικών, η Ελλάδα επέτυχε τους στόχους. Για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα της ελληνικής κυβέρνησης αφαιρέθηκαν όλα τα είδη των δαπανών (συντάξεις, οι αμυντικές δαπάνες) από τα βιβλία. Για να μειωθεί ο ελληνικός πληθωρισμός η κυβέρνηση έκανε πράγματα όπως να παγώσει τις τιμές για την ηλεκτρική ενέργεια και νερό και άλλα παρεχόμενα κρατικά αγαθά, καθώς και μείωση των φόρων για το φυσικό αέριο, αλκοόλ και καπνό. Η στατιστικολόγοι της Ελληνική δημόσιας διοίκησης έκαναν πράγματα όπως αφαίρεση της (ακριβής) ντομάτας από το δείκτη τιμών καταναλωτή κατά την ημέρα που μετρήθηκε ο πληθωρισμός. «Πήγαμε να δούμε τον άνθρωπο που δημιούργησε όλα αυτά τα νούμερα," μου είπε ένας πρώην αναλυτής των ευρωπαϊκών οικονομιών της Wall Street "Δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε να γελάμε. Εξήγησε πως έβγαλε τα λεμόνια και έβαλε τα πορτοκάλια. Υπήρχε πολλή “μασάζ” του δείκτη."
Θα πρέπει να πούμε ότι ακόμη και εκείνη τη χρονική στιγμή, ορισμένοι παρατηρητές σημείωναν ότι οι ελληνικοί αριθμοί ποτέ δεν φαινόταν σωστοί. Ο πρώην υπάλληλος της I.M.F.που έγινε οικονομικός σύμβουλος του πρώην Έλληνα πρωθυπουργού Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, και μετά έγινε αναλυτής της Salomon Brothers, ονομαζόμενη Μιράντα Xafa επισήμανε το 1998 ότι, αν αθροιστούν όλα τα ελληνικά δημοσιονομικά ελλείμματα κατά τα προηγούμενα 15 χρόνια, θα αποτελούσαν μόνο το ήμισυ του ελληνικού χρέους. Δηλαδή, το ποσό των χρημάτων που η ελληνική κυβέρνηση είχε δανειστεί για να χρηματοδοτήσει τις δραστηριότητές της ήταν δύο φορές μεγαλύτερο των δηλωμένων ελλειμμάτων. «Στη Salomon τον λέγαμε [τον επικεφαλής της ελληνικής Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας]» ο Μάγος, "λέει η Xafa,« λόγω της ικανότητάς του να κάνει μαγικά για να εξαφανίζονται ο πληθωρισμό, το έλλειμμα και το χρέος"
Το 2001 η Ελλάδα εισήλθε στην Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση, αντάλλαξε τη δραχμή με το ευρώ, και απέκτησε για το χρέος της, κατά συνεκδοχή, ευρωπαϊκή (διαβάστε γερμανική) εγγύηση. Οι Έλληνες θα μπορούσαν να δανειστούν πλέον, μακροπρόθεσμα, κεφάλαια με περίπου το ίδιο επιτόκιο όπως οι Γερμανοί, όχι με 18 αλλά με 5 τοις εκατό. Για να παραμείνουν στη ζώνη του ευρώ έπρεπε, θεωρητικά, να διατηρούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα κάτω από το 3 τοις εκατό του ΑΕΠ. Στην πράξη, το μόνο που είχαν να κάνουν ήταν να “μαγειρέψουν» τα στοιχεία για να δείξουν ότι επιτύχαιναν τον στόχο. Εδώ, το 2001, έρχεται η Goldman Sachs, η οποία εμπλέκεται σε με μια σειρά από φαινομενικά νομότυπες αλλά στην ουσία απωθητικές διαπραγματεύσεις με σκοπό να κρύψουν το πραγματικό επίπεδο του χρέους της ελληνικής κυβέρνησης. Για τις ανταλλαγές αυτές, η Goldman Sachs-η οποία πράγματι παρέδωσε στην Ελλάδα 1 δισεκατομμύριο δολάρια δάνειο-καρπώθηκε ποσό που αναφέρθηκε στα 300 εκατομμύρια δολάρια, για αμοιβή. Ο μηχανισμός που επέτρεψε στην Ελλάδα να δανείζεται και να παίρνει κατά βούληση, ήταν ανάλογη με το μηχανισμό που δημιουργήθηκε για να ξεπλύνουν την πίστωση του αμερικανικού subprime δανειολήπτη-και ο ρόλος της αμερικανικής τράπεζας επενδύσεων στο μηχανισμό ήταν ο ίδιος. Οι τραπεζίτες επενδύσεων δίδαξαν, επίσης, στους υπάλληλους της ελληνικής κυβέρνησης πώς να υλοποιούν τις μελλοντικές εισπράξεις από τα εθνικά λαχεία, διόδια, τα τέλη προσγείωσης στα αεροδρόμια, ακόμα και κονδύλια που χορηγούνται στη χώρα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οποιαδήποτε μελλοντική ροή των εσόδων που μπορούσαν να εντοπιστούν πωλήθηκαν με προκαταβολή μετρητών και ξοδεύτηκαν. Όπως ο καθένας που διαθέτει μυαλό, θα πρέπει να γνωρίζει ότι οι Έλληνες θα ήταν σε θέση να αποκρύψουν την πραγματική οικονομική τους κατάσταση για το χρονικό διάστημα που (α) οι δανειστές υπέθεταν ότι ένα δάνειο προς την Ελλάδα ήταν τόσο καλό, όσο ήταν εγγυημένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση (διαβάστε Γερμανία), και (β) κανείς έξω από την Ελλάδα έδινε μεγάλη προσοχή. Μέσα στην Ελλάδα δεν υπήρχε αγορά για να σφυρίξει τον συναγερμό, γιατί βασικά όλοι ήταν στο “κόλπο”.
Αυτό άλλαξε στις 4 Οκτωβρίου του περασμένου έτους, όταν η ελληνική κυβέρνηση άλλαξε. Ένα σκάνδαλο έριξε την τελευταία κυβέρνηση και έστειλε τον πρωθυπουργός Κώστα Καραμανλή “πακέτο”, το οποία ίσως δεν αποτελεί έκπληξη. Η έκπληξη ήταν η φύση του σκανδάλου. Στα τέλη του 2008, βγήκαν ειδήσεις ότι το Βατοπεδι είχε αποκτήσει με κάποιο τρόπο μια αρκετά άχρηστη λίμνη και την αντάλλαξε για πολύ πιο πολύτιμες κρατικές εκτάσεις. Πώς οι μοναχοί το έκαναν αυτό ήταν ασαφές: υποτίθεται ότι είχαν δωροδοκήσει με τεράστια ποσά κάποιο κυβερνητικό αξιωματούχο. Καμία δωροδοκία δεν βρέθηκε, όμως. Δεν είχε καμία σημασία: το σάλο ακολούθησε την ελληνική πολιτική για όλο το επόμενο έτος. Το σκάνδαλο Βατοπεδίου καταγράφηκε στην μνήμη της ελληνικής κοινής γνώμης, όσο τίποτα άλλο . "Εμείς ποτέ δεν είχαμε δει μια τέτοια μετακίνηση στις δημοσκοπήσεις, όπως είδαμε μετά που ξέσπασε το σκάνδαλο», μου είπε ο συντάκτης μιας από της κορυφαίες εφημερίδες στην Ελλάδα. "Χωρίς το Βατοπεδι, ο Κ. Καραμανλής θα εξακολουθούσε να είναι ο πρωθυπουργός, και όλα θα ήταν ακόμα σε εξέλιξη, όπως ήταν πριν." Ο Δημήτρης Κοντομηνάς, ο δισεκατομμυριούχος δημιουργός μιας ελληνικής επιχείρηση ασφαλειών ζωής και, όπως συμβαίνει, ιδιοκτήτης του τηλεοπτικού σταθμού που ξεσκέπασε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, το έθεσε σε μένα πιο ωμά: «Οι μοναχοί του Βατοπεδίου έφεραν τον Γιώργο Παπανδρέου στην εξουσία."
Μετά που το νέο κόμμα (το δήθεν σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ), αντικατέστησε το παλιό κόμμα (τη δήθεν συντηρητική Νέα Δημοκρατία), βρέθηκαν τόσο λιγότερα χρήματα στα ταμεία της κυβέρνησης από ό, τι περίμενε και αποφάσισε ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να το ομολογήσει. Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι τα δημοσιονομικά ελλείμματα στην Ελλάδα ήχαν κατά πολύ υποτιμηθεί και ότι επρόκειτο να πάρει κάποιο χρόνο για να αποτυπωθούν οι αριθμοί. Τα συνταξιοδοτικά κεφάλαια και τα διεθνή κεφάλαια σε ομολόγα και διάφοροι άλλοι που αγόραζαν ελληνικά ομόλογα, έχοντας δει πολλές μεγάλες αμερικανικές και βρετανικές τράπεζες να πηγαίνουν πάτο, και γνωρίζοντας την εύθραυστη κατάσταση σε πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες, πανικοβλήθηκαν. Τα νέα υψηλότερα επιτόκια που η Ελλάδα αναγκαζόταν να πληρώσει, άφηναν τη χώρα -η οποία έπρεπε να δανειστεί τεράστια ποσά για τη χρηματοδότηση των δράσεων της- λίγο πολύ σε πτώχευση. Ήρθε και το I.M.F. να εξετάσει τα ελληνικά βιβλία καλύτερα και έτσι χάθηκε και το ελάχιστο ίχνος αξιοπιστίας των Ελλήνων. «Πώς στο διάολο είναι δυνατόν για ένα μέλος της ζώνης του ευρώ να λέει ότι το έλλειμμα ήταν 3 τοις εκατό του ΑΕΠ όταν ήταν στη πραγματικότητα 15 τοις εκατό; " αναρωτιέται ανώτερος υπάλληλος του I.M.F. "Πώς μπορέσατε να κάνετε κάτι τέτοιο;"
Μόλις τώρα το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα καταναλώνεται με το ερώτημα κατά πόσο οι Έλληνες θα αθετήσουν τις οφειλές τους. Μερικές φορές φαίνεται σαν να είναι το μόνο ερώτημα που έχει σημασία, για το αν η Ελλάδα αφήσει το 400 δισ. δολ. χρέος της, τότε οι ευρωπαϊκές τράπεζες, που δάνεισαν τα χρήματα, θα καταρρεύσουν και άλλες χώρες που πλέον φλερτάρουν με την χρεοκοπία (Ισπανία, Πορτογαλία) θα μπορούσαν εύκολα να ακολουθήσουν. Αλλά αυτό το ερώτημα, εάν η Ελλάδα θα εξοφλήσει τα χρέη της, αφορά στην πραγματικότητα το ζήτημα κατά πόσο η Ελλάδα θα αλλάξει τη νοοτροπία της, και αυτό θα συμβεί μόνο αν οι Έλληνες θελήσουν να αλλάξουν. Μου είπαν 50 φορές ότι αυτό που οι Έλληνες επιθυμούν είναι μόνο «δικαιοσύνη» και τι πραγματικά βράζει στο ελληνικό αίμα είναι το αίσθημα της αδικίας. Προφανώς αυτό δεν τους διακρίνει από κάθε ανθρώπινο ον στον πλανήτη, άλλο αγνοεί αυτό που είναι ενδιαφέρον: το τι ακριβώς ένας Έλληνας βρίσκει άδικο. Είναι σαφές ότι δεν είναι η διαφθορά του πολιτικού τους συστήματος. Δεν είναι η εξαπάτηση για τους φόρους τους, ή η λήψη μικρών δωροδοκιών απο τις κρατικές υπηρεσίες τους. Όχι: αυτό που τους ενοχλεί είναι όταν κάποιος τρίτος -κάποιος που είναι σαφώς διαφορετικός από τους ίδιους, με κίνητρα πέρα από τη στενή και εύκολα κατανοητή ιδιοτέλεια-έρχεται και εκμεταλλεύεται τη διαφθορά του συστήματος τους. Βάλτε τους μοναχούς.
Μια απο τις πρώτες κινήσεις που έγιναν από τον νέο υπουργό Οικονομικών ήταν να καταθέσει αγωγή εναντίον της Μονής Βατοπεδίου, απαιτώντας την επιστροφή των κρατικών περιουσιακών στοιχείων και των ζημιών. Ανάμεσα στις πρώτες ενέργειες του νέου Κοινοβουλίου ήταν να ανοίξει μια δεύτερη διερεύνηση της υπόθεσης Βατοπεδίου, για να διερευνήσει τελικά πώς οι καλόγεροι κατάφεραν την συμφωνία τους. Ο ένας δημόσιος υπάλληλος που έχει πιαστεί-του έχει αφαιρεθεί το διαβατήριό του, και παραμένει ελεύθερος μόνο επειδή τοποθέτησε μια εγγύηση των 400.000 ευρώ-είναι ένας βοηθός του πρώην πρωθυπουργού, ο Γιάννης Αγγέλου ο οποίος κατηγορείται για την παροχή βοήθειας στους μοναχούς.
Σε μια κοινωνία που έχει υπομείνει κάτι σαν συνολική ηθική κατάρρευση, οι μοναχοί έχουν γίνει κατά κάποιο τρόπο ο μοναδικός καθολικά αποδεκτός στόχος της ηθική προσβολής. Κάθε ορθώς σκεπτόμενος Έλληνας πολίτης εξακολουθεί να είναι πολύ θυμωμένος μαζί τους, και με αυτούς που τους βοήθησαν, και όμως κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι έκαναν, και γιατί.
Επιχειρήσεις Μοναχών
Ο Πατέρας Αρσένιος φαίνεται να διανύει το τέλος της δεκαετίας των 50 ετών-αν και ποιος ξέρει, διότι τα γένια τους κάνουν όλους να φαίνονται 20 χρόνια μεγαλύτεροι. Είναι περίπου τόσο γνωστός όσο θα μπορούσε να είναι, για έναν μοναχό: όλοι στην Αθήνα ξέρουν ποιος είναι ». Ο κ. Inside, ο τέλειος αριθμός δύο, η CFO, ο πραγματικός εγκέφαλος της επιχείρησης. "Εάν τεθεί o Αρσένιος επικεφαλής του χαρτοφυλακίου ακινήτων στην κυβέρνηση,« μου είπε εξέχον Έλληνας μεσίτης ακινήτων, «η χώρα αυτή θα ήταν σαν το Ντουμπάι. Πριν από την κρίση." Αν είστε φιλικά διακείμενοι προς αυτούς τους μοναχούς, ο Πατέρας Αρσένιος είναι ο αξιόπιστος βοηθός ο οποίος καθιστά δυνατή τη θαυματουργή ηγουμενία του πατέρα Εφραίμ. Εάν δεν είστε, αυτός είναι ο Jeff Skilling του Kenneth Lay.Εφραιμ
Του λέω ποιος είμαι και τι κάνω-και, επίσης, ότι έχω πάρει, τις τελευταίες μέρες, συνέντευξη απο πολιτικούς στην Αθήνα. Χαμογελάει, με ειλικρίνεια: αυτός είναι ευχαριστημένος που έχω έρθει! «Οι πολιτικοί συνήθιζαν να έρχονται εδώ», λέει, «αλλά εξαιτίας του σκανδάλου μας, δεν το κάνουν τώρα. Φοβούνται μην τους δουν μαζί μας! "
Με συνοδεύει στην τραπεζαρία και με τοποθετεί σε ό, τι φαίνεται να είναι το τραπέζι τιμής για τους προσκυνητές, ακριβώς δίπλα από το τραπέζι γεμάτο με τους κορυφαίους μοναχούς. Ο Πατέρας Εφραίμ στην κεφαλη του εν λόγω τραπεζιού, με τον Αρσένιο δίπλα του.
Τα περισσότερα από αυτά που οι μοναχοί τρώνε τα καλλιεργούν οι ίδιοι σε μικρή απόσταση από την τραπεζαρία. Ακατέργαστα ασημένια κύπελλα περιέχουν νωπά, άκοπα κρεμμύδια, πράσινα φασολάκια, αγγούρια, ντομάτες, και τεύτλα. Ένα άλλο μπολ έχει ψωμί ψημένο από τους μοναχούς, από το δικό τους σιτάρι. Υπάρχει μια κανάτα με νερό και, για επιδόρπιο, μια ζουμερή πορτοκαλί ουσία-σαν σερμπέτι, και σκούρη κηρήθρα που λεηλατήθηκε από κάποια κυψέλη. Και αυτό είναι όλο. Αν ήταν ένα εστιατόριο στο Μπέρκλεϊ, οι άνθρωποι θα απολάμβαναν το ένδοξο φαρισαϊσμό του φαγητού της τοπικής παραγωγής! Εδώ το φαγητό φαίνεται απλά απέριττο. Οι μοναχοί τρώνε όπως τα μοντέλα της μόδας πριν από μια φωτογράφιση. Δύο φορές την ημέρα για τέσσερις ημέρες την εβδομάδα, και μία φορά την ημέρα για τρεις: 11 γεύματα όλα τους λίγο πολύ σαν αυτό. Γεγονός που δημιουργεί μια προφανή ερώτηση: Γιατί μερικοί από αυτούς είναι χονδροί; Οι περισσότεροι από αυτούς-ίσως οι 100 από τους 110 σήμερα διαμένοντες-μοιάζουν με τη διατροφή τους. Πέρα από λεπτοί: στενοί. Αλλά μια χούφτα, συμπεριλαμβανομένων των δύο αφεντικών, έχουν μια ευρύτητα που δεν μπορει να εξηγηθεί από 11 μερίδες νωπών κρεμμυδιών και αγγουριών, όση κηρήθρα και να μασούν ενδιάμεσα.
Μετά το δείπνο οι μοναχοί επιστρέφουν στην εκκλησία, όπου θα παραμείνουν τραγουδώντας και σταυροκοπώντας και ψεκάζοντας θυμίαμα, μέχρι τη μια το πρωί. Ο Αρσένιος με αρπάζει και πηγαίνουμε για μια βόλτα. Περνάμε βυζαντινά ξωκλήσια και ανεβαίνουμε Βυζαντινές σκάλες μέχρι να καταλήξουμε σε μια πόρτα σε μια μεγάλη βυζαντινή αίθουσα φρεσκοβαμμένη αλλά κατά τα άλλα αντίκα: το γραφείο του. Επάνω στο γραφείο είναι δύο υπολογιστές. Πίσω απο αυτό, μια μηχανή φαξ-cum-εκτυπωτής ολοκαίνουργια. Πάνω σε αυτό, το κινητό τηλέφωνο και ένα σωληνάριο με χάπια βιταμίνης C, μεγέθους Costco. Οι τοίχοι και το δάπεδο λάμπουν σαν καινούργια. Τα ντουλάπια παρουσιάζουν επανωτές σειρές από ντοσιέ. Το μόνο σημάδι ότι αυτό δεν είναι το γραφείο μιας επιχείρησης του 2010 είναι μια μοναδική εικόνα πάνω από το γραφείο. Πέρα από αυτό, αν βάλεις δίπλα-δίπλα αυτό το γραφείο με το γραφείο του υπουργού οικονομικών της Ελλάδας και ρωτήσεις σε ποίο στεγάζεται ο μοναχός, δεν θα πουν ότι είναι αυτό.
«Υπάρχει μια μεγαλύτερη πνευματική δίψα σήμερα», λέει όταν τον ρώτησα γιατί το μοναστήρι του έχει προσελκύσει τόσες πολλές σημαντικές επιχειρηματικές και πολιτικές προσωπικότητες. «Είκοσι ή 30 χρόνια πριν η επιστήμη δίδαξε ότι θα λύσει όλα τα προβλήματα. Υπάρχουν τόσα πολλά υλικά αγαθά και δεν είναι ικανοποιητικά. Οι άνθρωποι έχουν κουραστεί από υλικές απολαύσεις. Απο τα υλικά αγαθά. Και συνειδητοποιούν ότι δεν μπορούν να βρουν πραγματικά επιτυχία σε αυτά τα πράγματα. "Και λέγοντας αυτά, σηκώνει το τηλέφωνο και παραγγέλλει ποτά και επιδόρπιο. Στιγμές αργότερα, ένας δίσκος ασημένιος φτάνει, που φέρνει γλυκίσματα και ποτήρια που, όπως φαίνεται, είναι γεμάτα με crème de Menthe.
Έτσι ξεκίνησε αυτό που έγινε μια τρίωρη συνάντηση. Θα έκανα απλές ερωτήσεις-Γιατί άραγε να θέλει κάποιος να γίνει μοναχός; Πώς θα χειριστεί τη ζωή χωρίς γυναίκες; Πώς άνθρωποι που περνούν 10 ώρες την ημέρα στην εκκλησία βρίσκουν χρόνο για τη δημιουργία real-estate αυτοκρατοριών; Πού βρήκες το crème de Menthe;-και θα απαντούσε με 20λεπτες παραβολές στις οποίες θα υπάρχει, κάπου, μια απλή απάντηση. (Για παράδειγμα: "Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά πιο όμορφα πράγματα από ό, τι το σεξ.") Όσο διηγούταν τις ιστορίες του, κυμάτιζε και χοροπηδούσε τριγύρω, χαμογελούσε και γελούσε: Αν ο πατέρας Αρσένιος αισθάνεται ένοχος για κάτι, έχει ένα σπάνιο ταλέντο για να το κρύβει. Όπως πολλοί άνθρωποι που έρχονται στο Βατοπεδι, υποθέτω, δεν ήμουν τελικά σίγουρος τι ζητούσα. Ήθελα να δω αν θα αισθανόμουν σαν ένα μέτωπο σε μια εμπορική αυτοκρατορία (δεν) και αν οι μοναχοί θα φαίνονταν ανειλικρινής (δύσκολο). Αλλά επίσης αναρωτήθηκα πώς κάποιοι αταίριαστοι τύποι που είχαν αποχωριστεί τον υλικό κόσμο, είχαν ένα τέτοιο ταλέντο για να βρουν τον τρόπο να το κάνουν: οι μοναχοί, μεταξύ όλων των ανθρώπων, να περατώσουν ως την καλύτερη επιτυχία στην Ελλάδα ώστε αύτη να γίνει μια περίπτωση μελέτης για το Χάρβαρντ Business School;
Μετά από περίπου δύο ώρες βρήκα το θάρρος να τον ρωτήσω. Προς έκπληξή μου, με παίρνει στα σοβαρά. Δείχνει μια πινακίδα που έχει αναρτήσει επάνω απο ένα από τα γραφεία του, και μεταφράζει από τα ελληνικά: ο έξυπνος άνθρωπος δέχεται. ο ηλίθιος επιμένει.
Την πήρε, λέει, σε ένα από τα επαγγελματικά ταξίδια του προς το Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης. "Αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας για οπουδήποτε στον κόσμο, δεν είναι μόνο στο μοναστήρι», λέει, και στη συνέχεια αρχίζει να περιγράφει σχεδόν κατά λέξη τον πρώτο κανόνα της αυτοσχέδιας κωμωδίας, ή για εκείνον, το θέμα κάθε επιτυχημένης συνεργασίας των επιχειρήσεων. Πάρτε ό, τι σας δίνουν και οικοδομήστε πάνω σε αυτό. «Ναι ... και " αντί "Όχι ... αλλά." "Ο ηλίθιος δεσμεύεται από την υπερηφάνεια του," λέει. "Πρέπει πάντα να ισχύει ο τρόπος του. Αυτό ισχύει επίσης για το πρόσωπο που είναι παραπλανητικό ή που κάνει τα πράγματα λάθος: προσπαθεί πάντα να δικαιολογηθεί. Ένα πρόσωπο που είναι ευφυή όσον αφορά την πνευματική ζωή του, είναι ταπεινό. Δέχεται αυτό που άλλοι του λένε-κριτική, ιδέες-και εργάζεται με αυτά "
Παρατηρώ τώρα ότι τα παράθυρα ανοίγουν σε ένα μπαλκόνι με θέα στο Αιγαίο Πέλαγος. Οι μοναχοί δεν επιτρέπεται να κολυμπούν σε αυτό: το γιατί, ποτέ δεν ρώτησα. Τυπικό γι’ αυτούς, όμως, να χτίσει κάνεις ένα σπίτι στην παραλία και στη συνέχεια να απαγορεύσει την παραλία. Παρατηρώ, επίσης, ότι είμαι ο μόνος που έχει φάει τα γλυκίσματα και ήπιε το crème de Menthe. Μου φαίνεται ότι μόλις τώρα απέτυχα σε κάποια δοκιμασία για την ικανότητά μου να χειριστώ τον πειρασμό.
"Ολόκληρη η κυβέρνηση λέει ότι είναι θυμωμένη μαζί μας», λέει, «αλλά δεν έχουμε τίποτα. Δουλεύουμε για τους άλλους. Οι ελληνικές εφημερίδες, μας αποκαλούν εταιρεία. Αλλά εγώ θα σας ρωτήσω, Michael, ποια εταιρεία έχει διαρκέσει για 1.000 χρόνια; "
Εκείνη τη στιγμή, από το πουθενά, εμφανίζεται ο πατέρας Εφραίμ. Στρογγυλός, με ρόδινα μάγουλα και μια λευκή γενειάδα, είναι σχεδόν φτυστή η εικόνα του Αϊ Βασίλη. Έχει ακόμη και μια λάμψη στα μάτια του. Λίγους μήνες νωρίτερα, είχε συρθεί ενώπιων της Ελληνικής Βουλής για να καταθέσει. Ένας από τους ανακριτές του δήλωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε ενεργήσει με απίστευτη αποδοτικότητα όταν αντάλλαξε τη λίμνη του Βατοπεδίου με εμπορικά ακίνητα του Υπουργείου Γεωργίας. Ρώτησε τον Εφραίμ πώς το είχε κάνει.
«Πιστεύετε στα θαύματα;" ο Εφραίμ είχε πει.
«Αρχίζω να τα πιστεύω», είπε ο Έλληνας βουλευτής..
Όταν συστήνομαι, ο Εφραίμ σφίγγει το χέρι μου και το κρατά για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μου περνάει από το μυαλό ότι είναι έτοιμος να με ρωτήσει τι θέλω για τα Χριστούγεννα. Αντ 'αυτού, λέει, "Ποια είναι η πίστη σου;" "Επισκοπικός,", βήχω. Γνέφει. Το ζυγίζει: θα μπορούσε να είναι χειρότερο? Μάλλον, είναι χειρότερο. «Είστε παντρεμένος;» ρωτάει. "Ναι." "Έχετε παιδιά" Κάνω νεύμα. Το ζυγίζει: «μπορώ να το χειριστώ“. Ρωτά τα ονόματά τους ...
Σημειώσεις για ένα σκάνδαλο
Η δεύτερη κοινοβουλευτική έρευνα σχετικά με την υπόθεση του Βατοπεδίου μόλις τώρα ξεκινά, και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να εμφανιστεί. Αλλά τα κύρια γεγονότα της υπόθεσης στην πραγματικότητα δεν συζητιούνται Το κύριο ερώτημα προς απάντηση είναι τα κίνητρα των μοναχών και των δημοσίων υπαλλήλων που τους βοήθησαν. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, η Μονή Βατοπεδίου ήταν μια πλήρης καταστροφή-ένα σορό μπάζα από πέτρες, κατακλεισμένη απο αρουραίους. Οι τοιχογραφίες ήταν μαύρες. Οι εικόνες παραμελημένες. Ο τόπος είχε μια ντουζίνα μοναχούς τριγύρω από τις αρχαίες πέτρες του, αλλά ήταν αυτόνομοι και ανοργάνωτοι. Στην ορολογία της εκκλησία λάτρευαν ιδιορρυθμηκα-το οποίο σημαίνει ότι είναι ένας άλλος τρόπος για να πούμε ότι στην προσπάθειά τους για την πνευματική ικανοποίηση, λειτουργούσε ο καθένας για τον εαυτό του. Κανείς δεν είχε αναλάβει. Δεν είχαν κανένα συλλογικό σκοπό. Η σχέση τους με το μοναστήρι τους, με άλλα λόγια, ήταν πολύ όμοια με τη σχέση του Έλληνα πολίτη με το κράτος του.
Αυτό άλλαξε στις αρχές του 1990, όταν μια ομάδα ενεργητικοί νέοι Ελληνοκύπριοι μοναχοί από άλλο τμήμα του Αγίου Όρους, με επικεφαλής τον πατέρα Εφραίμ, είδαν μια ευκαιρία για ανοικοδόμηση: ένα φανταστικό φυσικό περιουσιακό στοιχείο που είχε τρομερά κακή διαχείριση. Ο Εφραίμ ανέλαβε την συγκέντρωση των χρημάτων για την αποκατάσταση του Βατοπεδίου στην παλιά του αίγλη. «Χτύπησε» τα ταμεία για τον πολιτισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναμίχτηκε σε φιλίες με πλούσιους Έλληνες επιχειρηματίες που έχουν ανάγκη της συγχώρεσης. Καλλιέργησε φιλίες με σημαντικούς Έλληνες πολιτικούς. Σε όλα αυτά επέδειξε απίστευτη ικανότητα. Για παράδειγμα μετά που ένας διάσημος Ισπανός τραγουδιστής επισκέφθηκε και έδειξε ένα ενδιαφέρον για το Βατοπεδι, αυτός μίλησε για το ενδιαφέρον αυτό σε ένα ακροατήριο με κυβερνητικούς αξιωματούχους από την Ισπανία. Τους είπε ότι μια φρικτή αδικία είχε συμβεί: τον 14ο αιώνα, μια ομάδα Καταλανοι μισθοφόροι, εξαγριωμένοι με τον βυζαντινό αυτοκράτορα, είχε λεηλατήσει τη Μονή Βατοπεδίου και προκάλεσε μεγάλη ζημιά. Το μοναστήρι έλαβε 240.000 δολάρια από τους κυβερνητικούς αξιωματούχους.
....
Συνεχιζεται.....
15 Οκτ 2010
Συνέντευξη στο περιοδικό UMD Voice
Συνέντευξη στο περιοδικό UMD Voice
της United Macedonian Diaspora, μεταφρασμένη στα ελληνικά.
Μια απο τις πολλές μακεδονικές ομάδες στην Μακεδονία του Αιγαίου, η Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας (Έδεσσα, Βόρεια Ελλάδα) έχει ένα ξεκάθαρο σκοπό. Δημιουργήθηκε απο γηγενείς κατοίκους σε αυτή την ιστορική πόλη απο την αγάπη τους προς τις οικογενειακές παραδόσεις με τον πλούσιο εθνικό μακεδονικό πολιτισμό: ένας πολιτισμός που για δεκαετίες καταπιέστηκε επίσημα απο τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Με ένα πρόγραμμα αυστηρώς μη-πολιτικό η ομάδα της Έδεσσα δραστηριοποιείτε για την ανάδειξη των μακεδονικών πολιτιστικών εκφράσεων της περιοχής, σε συνεργασία με παρόμοιες οργανώσεις απο όλα τα μέρη της Μακεδονίας και πέρα απο αυτήν, Μια σημαντική πρωτοβουλία είναι η καταγραφή του παραδοσιακού φολκλόρ και καλλιτεχνικών εκφράσεων που εύκολα μπορούν να εξαφανιστούν στην Ελλάδα, όπου η μακεδονική γλώσσα δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη και απειλείται συστηματικά.
Αυτά τα πολύτιμα πολιτιστικά στοιχεία συμπεριλαμβάνουν παραδοσιακή μουσική, τραγούδι, χορό όπως επίσης την προφορική παράδοση με παλιά παραμύθια που μεταφέρονταν απο τους παππούδες στα εγγόνια. Η ομάδα επίσης βοηθά στην εμφάνιση νέων Μακεδόνων καλλιτεχνών στην Ελλάδα, οι οποίοι πολλές φορές δεν έχουν την δυνατότητα να παρουσιάσουν την τέχνη τους και οργανώνει δωρεάν μαθήματα για ανθρώπους που επιθυμούν να μάθουν να διαβάζουν, να γράφουν, να μιλούν και να καταλαβαίνουν καλύτερα την μακεδονική γλώσσα.
Παρ’ όλο τον συνεχόμενο κίνδυνο για αντεγκλήσεις απο εξτρεμιστικές ομάδες, οι πατριώτες απο την Έδεσσα έχουν αναλάβει την ευθύνη να διατηρήσουν την πολιτιστική τους παράδοση και κληρονομιά, έτσι ώστε αύτη να περάσει απο τους προγόνους στην επόμενη γενιά.
Τον περασμένο Μάιο, η ομάδα άρχισε επίσης την έκδοση ενός περιοδικού εντύπου με το όνομα «Ζαντρουγκα«. Μιλήσαμε με τον εκδότη του εντύπου, την Ευγενία Νατουλίδου.
ΜΒ. Θα μπορούσες να μας πεις μερικές λεπτομέρειες σχετικά με τους λόγους για την ύπαρξη αυτής της ομάδας και γιατί ένιωσες την ανάγκη να συμμετέχεις;
ΕΝ. Πολλοί Μακεδόνες στην περιοχή της Έδεσσας είχαν νοιώσει την ανάγκη για την δημιουργία ενός μακεδονικού πολιτιστικού φορέα όπου δεν θα ήταν δυνατή η ελληνική επιρροή και παρέμβαση. Το λέω αυτό γιατί η πλειοψηφία των μακεδονικών πολιτιστικών συλλόγων χρηματοδοτούνται απο το ελληνικό κράτος (Δήμοι, Νομαρχίες) και πρέπει να αποδέχονται κάποιες «προϋποθέσεις». Με αυτήν τη κατάσταση είναι αδύνατο για τους συλλόγους να λειτουργούν ελεύθερα ως Μακεδονικοί και όχι Ελληνομακεδονικοί. Ένα απλό παράδειγμα είναι ότι σχεδόν όλοι αυτοί οι σύλλογοι έχουν χορευτικό συγκρότημα αλλά κανένας δεν έχει μια χορωδία η έστω τραγουδιστές που να τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια. Σε αυτούς τους συλλόγους δεν επιτρέπεται να κάνουν ιστορικές έρευνες για τον τόπο τους. Δεν τους επιτρέπεται να διασώσουν την προφορική παράδοση (παραμύθια, ιστορίες, ποιήματα) στην μακεδονική γλώσσα και προπάντων δεν τους επιτρέπεται να κάνουν κάτι για να σώσουν τις τοπικές μακεδονικές διαλέκτους.
Μετά απο πολύ σκέψη, μερικοί απο εμάς αποφασίσαμε να ιδρύσουμε μια μη κερδοσκοπική εταιρεία για την οποία δεν χρειάζεται δικαστική απόφαση και 25 υπόγραφες μελών όπως λέει ο νόμος για τους συλλόγους. Φυσικά η εταιρεία μας δεν μπορεί να κλειστεί η να χαρακτηριστεί παράνομη με απόφαση δικαστηρίου. Έτσι, τώρα έχουμε ένα εργαλείο για να κάνουμε όλα εκείνα τα πράγματα που ένας πολιτιστικός σύλλογος πρέπει να κάνει.
ΜΒ. Τι θεωρείς ως μεγαλύτερη απειλή για την μακεδονική γλώσσα, πολιτισμό και παράδοση στην σύγχρονη Ελληνική Δημοκρατία;
ΕΝ. Εάν δεν κάνουμε κάτι για να προστατέψουμε, καταγράψουμε και διδάξουμε την τοπική μακεδονική διάλεκτο μας, αυτή θα εξαφανιστεί. Είναι ακόμα ζωντανή και μπορούμε να διασώσουμε πολλές απο αυτές τις διαλέκτους στην Αιγαιατικη, αλλά πρέπει να δράσουμε γρήγορα. Μακεδόνες σαν εμένα απο τα 50 τους και πάνω έχουμε ακόμα αναμνήσεις των προγόνων μας που δεν μιλούσαν άλλη γλώσσα παρά μόνο τη μητρική τους, την μακεδονική. Οι νεότερες γενεές δεν έχουν τέτοιες εμπειρίες και αναμνήσεις. Πολλοί σαν έμενα δεν μιλούν πια την μακεδονική, άλλοι μιλούν την διάλεκτο αλλά η προφορά τους έχει ήδη αλλοιωθεί και επηρεαστεί απο την ελληνική γλώσσα που μιλούν καθημερινά. Πρέπει να κάνουμε κάτι πολύ σύντομα αλλιώς η γλώσσα μας θα γίνει μια νεκρή γλώσσα. Αλλά, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι επιμένω στην διάσωση της διαλέκτου και δεν μιλώ για την εκμάθηση της επίσημης γλώσσας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, γιατί αυτό δεν είναι το πρώτο μέλημα μας. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι οι τοπικές μας γλώσσες είναι αυτές που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και χρειάζονται διάσωση. Φυσικά, εάν η ελληνική κυβέρνηση αποφάσιζε να επιτρέψει την διδασκαλία της μακεδονικής γλώσσας, η εισαγωγή της επίσημης γλώσσα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στα δημόσια σχολεία στην Αιγαιατικη, θα ήταν απαραίτητη,
ΜΒ. Μερικοί λένε ότι η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας είναι πιο ήπια απο ότι παλαιοτέρα και ότι το γενικό κλίμα γίνεται λιγότερο εχθρικό για τους Μακεδόνες πολίτες της Ελλάδας που δημόσια εκφράζουν τον πολιτισμό τους. Υπάρχει αλήθεια σε αυτό;
ΕΝ. Εάν συγκρίνουμε το σήμερα με την εποχή του Μεταξά, ασφαλώς, ναι, υπάρχει μια τεράστια διαφορά Η συγχωρεμένη η μάνα μου πριν 15 χρόνια ένιωθε πανευτυχής που μπορούσε να μιλεί την μητρική της γλώσσα δημόσια χωρίς να παρενοχλείται και να ακούει τα αγαπημένα της μακεδονικά τραγούδια απο ένα κασετόφωνο! Αλλά, όχι, τα πράγματα απέχουν πολύ απο τα κανονικά ευρωπαϊκά πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εμείς θέλουμε να εκφράζουμε ελεύθερα την μακεδονική μας ταυτότητα. Μερικές φορές, όμως, φταίμε και εμείς που δεν προκαλούμε αρκετά το ελληνικό κράτος. Καθόμαστε και αναμένουμε άλλοι να κάνουν αύτη τη δουλειά για εμάς. Ξέρω, δεν είναι εύκολο να ξεπεραστούν παλιοί φόβοι και το ελληνικό κράτος έχει μηχανισμούς για να κρατεί αυτούς τους φόβους ζωντανούς , αλλά κάποιοι πρέπει να βγουν μπροστά για να δήξουν το δρόμο και στους υπόλοιπους. Ευτυχώς έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα και αυτοί θα κάνουν την μεγάλη διαφορά.
ΜΒ. Αντιλαμβάνομαι ότι παρά τις τρέχουσες διεθνείς διαφορές μεταξύ των δύο χωρών, έχει αυξηθεί το διασυνοριακό εμπόριο μεταξύ των τοπικών κοινοτήτων στην Ελλάδα και στη Δημ. της Μακεδονίας, με τους Έλληνες πολίτες όλων των εθνοτήτων να επισκέπτονται την Μακεδονία περισσότερο από πριν, και οι Μακεδόνες πολίτες να επισκέπτονται την Ελλάδα. Πιστεύεις ότι αυτές οι προσωπικές επαφές ενδέχεται να συμβάλουν στην ενίσχυση των πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των Μακεδόνων και στις δύο χώρες, ή και σε μια μεγαλύτερη κατανόηση με την ελληνική κοινότητα της περιοχής;
EΝ: Φυσικά! Είναι επιτακτική ανάγκη να έρχονται οι άνθρωποι κοντά ο ένας στον άλλο, να αρχίσει να γνωρίζει ο ένας τον άλλο. Οι Μακεδόνες και από τις δύο πλευρές των συνόρων αλλά και οι Έλληνες το χρειάζονται αυτό. Μην ξεχνάτε ότι η πολιτική καλλιέργησε τον φόβο στον ελληνικό πληθυσμό, για τους Μακεδόνες: ακόμα και σήμερα πολλοί Έλληνες αισθάνονται ανασφαλείς στην Αιγαιατικη, γιατί οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από τις οικογένειες των προσφύγων που διέφυγαν από την Τουρκία. Έχουν και εκείνοι αναμνήσεις από τον πόνο και την ταλαιπωρία των ανθρώπων τους, απο το 1922. Φοβούνται ότι μπορεί να έχουν την ίδια τύχη που είχαν οι πρόγονοί τους, και να απελαθούν ξανά. Οι φόβοι αυτοί μπορεί να φαίνονται ανόητοι σε εμας, αλλά πρέπει να έχουμε κατανόηση αυτού του προβλήματος. Όσο για τους Μακεδόνες από την Αιγαιατικη, γνωρίζουν ότι δεν είναι Έλληνες, γνωρίζουν ποιοι είναι. Αλλά η ελληνική προπαγάνδα έχει κάνει πολλούς να θεωρούν ότι οι Μακεδόνες στη Δημοκρατία, ή στο Πιρίν (Βουλγαρία) είναι ένας εντελώς διαφορετικός πληθυσμός! Αν έρθουν σε επαφή, πολλοί από αυτούς θα αλλάξουν γνώμη γι 'αυτό, είμαι σίγουρη, και θα συνειδητοποιήσουν ότι είμαστε ένα έθνος.
Μ.Β.: Παρακαλώ πες μας για τη Zadruga, το νέο έντυπο της ομάδας σας.
EΝ: Το περιοδικό «Ζαντρουγκα» εκδίδεται για τους Μακεδόνες στην Αιγαιατικη οι οποίοι δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Ο στόχος του περιοδικού είναι να παρουσιάσει τον πολιτισμό, την ιστορία, τις παραδόσεις μας με τρόπο ώστε ο κόσμος μας να αισθάνεται περήφανος για την ταυτότητά μας. Είναι τόσο αποκαρδιωτικό γι' αυτους να αποκαλούνται με διάφορα ονόματα από τον ελληνικό λαό για τόσο καιρό, να τους αντιμετωπίζουν σαν "αστοιχείωτους χωριάτες" και να μην είναι σε θέση να απαντήσουν σε αυτά, λόγω της έλλειψης εκπαίδευσης σε θέματα της Μακεδόνας! Και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση άγνοια υπάρχει επειδή έχουμε πρόσβαση μόνο στον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική προπαγάνδα ...
Πολλοί άνθρωποι στην Αιγαιατικη εξακολουθούν να αγνοούν την ύπαρξη του περιοδικού μας, και ίσως αυτό θα πάρει κάποιο χρόνο, αλλά είμαστε αισιόδοξοι ότι θα έχει μεγάλη επιτυχία. Σύντομα, η επόμενη έκδοση θα είναι έτοιμη.
Οι άνθρωποι που έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο μπορούν, επίσης να διαβάσουν μερικά πολύ ενδιαφέροντα μακεδονικά blogs στην ελληνική γλώσσα που δημιουργήθηκαν πριν μερικά χρόνια και εχουν μεγάλη επιτυχία μεταξύ των Αιγαιατων. Μπορούν να πάρουν κάποιες πληροφορίες εκεί, σχετικά με πολιτικά θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μ.Β.: Παρατήρησα ότι η ιστοσελίδα σας και το έντυπο προς το παρόν είναι μόνο στην ελληνική γλώσσα. Έχετε κάποια σχέδια για την προσφορά μεταφράσεων στα μακεδονικά η στα αγγλικά;
EΝ: Η Zadruga είναι ως επί το πλείστον γραμμένη στα Ελληνικά επειδή σχεδόν κανείς στην Αιγαιατικη ξέρει να διαβάσει κυριλλικά. Βάλαμε κάποια μικρά κείμενα στα κυριλλικά (μικρές ιστορίες, τραγούδια, μικρά ποιήματα) και τα ιδία κείμενα γραμμένα και με ελληνικό αλφάβητο, χωρίς όμως μετάφραση ώστε μερικοί άνθρωποι μπορεί να ενδιαφερθούν και να προσπαθήσουν να τα διαβάσουν ως έχουν. Αν βάλουμε μια ελληνική μετάφραση, οι περισσότεροι δεν θα προσπαθείσουν καν να διαβάσουν το κείμενο στη μακεδονική γλώσσα!
Δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν να έχουμε ένα δεύτερο περιοδικό με μεταφράσεις στα αγγλικά και στα μακεδονικά. Εμείς ήδη έχουμε κάνει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια για την Zadruga, με ελάχιστους πόρους και χωρίς επαγγελματική βοήθεια, οποιουδήποτε είδους! Αλλά έχω μια ιδέα που θα μπορούσε να αποτελέσει είδος άμεσης σύνδεσης μεταξύ μας στην Αιγαιατικη και στη Διασπορά: θα μπορούσαμε να δώσουμε στο περιοδικό σας κάποια άρθρα που δημοσιεύουμε στη Zadruga μεταφρασμένα στα αγγλικά, για να μπορείτε να τα δημοσιεύσετε σε ένα ειδικό τμήμα αφιερωμένο στην Αιγαιατικη Μακεδονία!
Θα μπορούσαμε να σας δώσουμε, επίσης, μερικά ακόμα άρθρα σχετικά με τις δραστηριότητες και ειδήσεις για τους ανθρώπους μας εδώ.
Πιστεύω ότι αυτό θα μπορούσε να ενδιαφέρει τους αναγνώστες σας.
Μ.Β.: Συμφωνώ, και σ’ ευχαριστώ γι 'αυτή την άριστη προσφορά με την ανταλλαγή υλικού. Ίσως, άρθρα του UMDV σχετικά με την Διασπορά μπορει, επίσης, να ενδιαφέρουν τους αναγνώστες σας, Το τελευταίο μου ερώτημα: ποιοι είναι μερικοί τρόποι με τους οποίους οι Μακεδόνες της Διασποράς θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ομάδα σας;
EΝ: Η ομάδα μας χρειάζεται κάθε βοήθεια που μπορεί να της προσφερθεί. Αυτή τη στιγμή, με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, είναι πολύ δύσκολο να ζητάμε απο τους ανθρώπους να διαθέσουν ακόμη και το μικρότερο χρηματικό ποσό, για δωρεές στον φορέα μας. Πιστεύω ότι οι Μακεδόνες της Διασποράς θα πρέπει να υποστηρίζουν τους ανθρώπους μας στην Αιγαιατικη, στο Πιριν, στην Μαλα Πρέσπα και Γκόλο Μπ’ρντο. Δυστυχώς, όλη η προσοχή και οι πόροι πάνε για
το “ζήτημα του ονόματος" και η Διασπορά αφήνει στην τύχη τους τους Μακεδόνες οι οποίοι εξακολουθούν να μην είναι ελεύθεροι και υποφέρουν απο καταπιέσεις και την έλλειψη ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η Διασπορά θα πρέπει να υποστηρίξει τις δραστηριότητες των πολλών ομάδων που προσπαθούν να κατοχυρώσουν τα δικαιώματά τους, αλλά πάντα μετρώντας τις επιτυχίες των εν λόγω δραστηριοτήτων. Πολλοί Μακεδόνες της Διασποράς διαμαρτύρονται ότι ενώ δίνουν τα χρήματά τους για την υποστήριξη διαφόρων ομάδων εδώ και εκεί, αλλά μετά από πολλά χρόνια η κατάσταση είναι πάντα ίδια: αισθάνονται ότι σπαταλούν τους πόρους τους και το χρόνο τους. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί πια: η τεχνολογία σήμερα μας δίνει τη δυνατότητα να είμαστε σε θέση να έχουμε μια πιο επιτυχημένη επαφή και να έχουμε όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε για τη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης μεταξύ μας.
της United Macedonian Diaspora, μεταφρασμένη στα ελληνικά.
Μια απο τις πολλές μακεδονικές ομάδες στην Μακεδονία του Αιγαίου, η Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας (Έδεσσα, Βόρεια Ελλάδα) έχει ένα ξεκάθαρο σκοπό. Δημιουργήθηκε απο γηγενείς κατοίκους σε αυτή την ιστορική πόλη απο την αγάπη τους προς τις οικογενειακές παραδόσεις με τον πλούσιο εθνικό μακεδονικό πολιτισμό: ένας πολιτισμός που για δεκαετίες καταπιέστηκε επίσημα απο τις ελληνικές κυβερνήσεις.
Με ένα πρόγραμμα αυστηρώς μη-πολιτικό η ομάδα της Έδεσσα δραστηριοποιείτε για την ανάδειξη των μακεδονικών πολιτιστικών εκφράσεων της περιοχής, σε συνεργασία με παρόμοιες οργανώσεις απο όλα τα μέρη της Μακεδονίας και πέρα απο αυτήν, Μια σημαντική πρωτοβουλία είναι η καταγραφή του παραδοσιακού φολκλόρ και καλλιτεχνικών εκφράσεων που εύκολα μπορούν να εξαφανιστούν στην Ελλάδα, όπου η μακεδονική γλώσσα δεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη και απειλείται συστηματικά.
Αυτά τα πολύτιμα πολιτιστικά στοιχεία συμπεριλαμβάνουν παραδοσιακή μουσική, τραγούδι, χορό όπως επίσης την προφορική παράδοση με παλιά παραμύθια που μεταφέρονταν απο τους παππούδες στα εγγόνια. Η ομάδα επίσης βοηθά στην εμφάνιση νέων Μακεδόνων καλλιτεχνών στην Ελλάδα, οι οποίοι πολλές φορές δεν έχουν την δυνατότητα να παρουσιάσουν την τέχνη τους και οργανώνει δωρεάν μαθήματα για ανθρώπους που επιθυμούν να μάθουν να διαβάζουν, να γράφουν, να μιλούν και να καταλαβαίνουν καλύτερα την μακεδονική γλώσσα.
Παρ’ όλο τον συνεχόμενο κίνδυνο για αντεγκλήσεις απο εξτρεμιστικές ομάδες, οι πατριώτες απο την Έδεσσα έχουν αναλάβει την ευθύνη να διατηρήσουν την πολιτιστική τους παράδοση και κληρονομιά, έτσι ώστε αύτη να περάσει απο τους προγόνους στην επόμενη γενιά.
Τον περασμένο Μάιο, η ομάδα άρχισε επίσης την έκδοση ενός περιοδικού εντύπου με το όνομα «Ζαντρουγκα«. Μιλήσαμε με τον εκδότη του εντύπου, την Ευγενία Νατουλίδου.
ΜΒ. Θα μπορούσες να μας πεις μερικές λεπτομέρειες σχετικά με τους λόγους για την ύπαρξη αυτής της ομάδας και γιατί ένιωσες την ανάγκη να συμμετέχεις;
ΕΝ. Πολλοί Μακεδόνες στην περιοχή της Έδεσσας είχαν νοιώσει την ανάγκη για την δημιουργία ενός μακεδονικού πολιτιστικού φορέα όπου δεν θα ήταν δυνατή η ελληνική επιρροή και παρέμβαση. Το λέω αυτό γιατί η πλειοψηφία των μακεδονικών πολιτιστικών συλλόγων χρηματοδοτούνται απο το ελληνικό κράτος (Δήμοι, Νομαρχίες) και πρέπει να αποδέχονται κάποιες «προϋποθέσεις». Με αυτήν τη κατάσταση είναι αδύνατο για τους συλλόγους να λειτουργούν ελεύθερα ως Μακεδονικοί και όχι Ελληνομακεδονικοί. Ένα απλό παράδειγμα είναι ότι σχεδόν όλοι αυτοί οι σύλλογοι έχουν χορευτικό συγκρότημα αλλά κανένας δεν έχει μια χορωδία η έστω τραγουδιστές που να τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια. Σε αυτούς τους συλλόγους δεν επιτρέπεται να κάνουν ιστορικές έρευνες για τον τόπο τους. Δεν τους επιτρέπεται να διασώσουν την προφορική παράδοση (παραμύθια, ιστορίες, ποιήματα) στην μακεδονική γλώσσα και προπάντων δεν τους επιτρέπεται να κάνουν κάτι για να σώσουν τις τοπικές μακεδονικές διαλέκτους.
Μετά απο πολύ σκέψη, μερικοί απο εμάς αποφασίσαμε να ιδρύσουμε μια μη κερδοσκοπική εταιρεία για την οποία δεν χρειάζεται δικαστική απόφαση και 25 υπόγραφες μελών όπως λέει ο νόμος για τους συλλόγους. Φυσικά η εταιρεία μας δεν μπορεί να κλειστεί η να χαρακτηριστεί παράνομη με απόφαση δικαστηρίου. Έτσι, τώρα έχουμε ένα εργαλείο για να κάνουμε όλα εκείνα τα πράγματα που ένας πολιτιστικός σύλλογος πρέπει να κάνει.
ΜΒ. Τι θεωρείς ως μεγαλύτερη απειλή για την μακεδονική γλώσσα, πολιτισμό και παράδοση στην σύγχρονη Ελληνική Δημοκρατία;
ΕΝ. Εάν δεν κάνουμε κάτι για να προστατέψουμε, καταγράψουμε και διδάξουμε την τοπική μακεδονική διάλεκτο μας, αυτή θα εξαφανιστεί. Είναι ακόμα ζωντανή και μπορούμε να διασώσουμε πολλές απο αυτές τις διαλέκτους στην Αιγαιατικη, αλλά πρέπει να δράσουμε γρήγορα. Μακεδόνες σαν εμένα απο τα 50 τους και πάνω έχουμε ακόμα αναμνήσεις των προγόνων μας που δεν μιλούσαν άλλη γλώσσα παρά μόνο τη μητρική τους, την μακεδονική. Οι νεότερες γενεές δεν έχουν τέτοιες εμπειρίες και αναμνήσεις. Πολλοί σαν έμενα δεν μιλούν πια την μακεδονική, άλλοι μιλούν την διάλεκτο αλλά η προφορά τους έχει ήδη αλλοιωθεί και επηρεαστεί απο την ελληνική γλώσσα που μιλούν καθημερινά. Πρέπει να κάνουμε κάτι πολύ σύντομα αλλιώς η γλώσσα μας θα γίνει μια νεκρή γλώσσα. Αλλά, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι επιμένω στην διάσωση της διαλέκτου και δεν μιλώ για την εκμάθηση της επίσημης γλώσσας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, γιατί αυτό δεν είναι το πρώτο μέλημα μας. Ο λόγος γι’ αυτό είναι ότι οι τοπικές μας γλώσσες είναι αυτές που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και χρειάζονται διάσωση. Φυσικά, εάν η ελληνική κυβέρνηση αποφάσιζε να επιτρέψει την διδασκαλία της μακεδονικής γλώσσας, η εισαγωγή της επίσημης γλώσσα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στα δημόσια σχολεία στην Αιγαιατικη, θα ήταν απαραίτητη,
ΜΒ. Μερικοί λένε ότι η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας είναι πιο ήπια απο ότι παλαιοτέρα και ότι το γενικό κλίμα γίνεται λιγότερο εχθρικό για τους Μακεδόνες πολίτες της Ελλάδας που δημόσια εκφράζουν τον πολιτισμό τους. Υπάρχει αλήθεια σε αυτό;
ΕΝ. Εάν συγκρίνουμε το σήμερα με την εποχή του Μεταξά, ασφαλώς, ναι, υπάρχει μια τεράστια διαφορά Η συγχωρεμένη η μάνα μου πριν 15 χρόνια ένιωθε πανευτυχής που μπορούσε να μιλεί την μητρική της γλώσσα δημόσια χωρίς να παρενοχλείται και να ακούει τα αγαπημένα της μακεδονικά τραγούδια απο ένα κασετόφωνο! Αλλά, όχι, τα πράγματα απέχουν πολύ απο τα κανονικά ευρωπαϊκά πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εμείς θέλουμε να εκφράζουμε ελεύθερα την μακεδονική μας ταυτότητα. Μερικές φορές, όμως, φταίμε και εμείς που δεν προκαλούμε αρκετά το ελληνικό κράτος. Καθόμαστε και αναμένουμε άλλοι να κάνουν αύτη τη δουλειά για εμάς. Ξέρω, δεν είναι εύκολο να ξεπεραστούν παλιοί φόβοι και το ελληνικό κράτος έχει μηχανισμούς για να κρατεί αυτούς τους φόβους ζωντανούς , αλλά κάποιοι πρέπει να βγουν μπροστά για να δήξουν το δρόμο και στους υπόλοιπους. Ευτυχώς έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα και αυτοί θα κάνουν την μεγάλη διαφορά.
ΜΒ. Αντιλαμβάνομαι ότι παρά τις τρέχουσες διεθνείς διαφορές μεταξύ των δύο χωρών, έχει αυξηθεί το διασυνοριακό εμπόριο μεταξύ των τοπικών κοινοτήτων στην Ελλάδα και στη Δημ. της Μακεδονίας, με τους Έλληνες πολίτες όλων των εθνοτήτων να επισκέπτονται την Μακεδονία περισσότερο από πριν, και οι Μακεδόνες πολίτες να επισκέπτονται την Ελλάδα. Πιστεύεις ότι αυτές οι προσωπικές επαφές ενδέχεται να συμβάλουν στην ενίσχυση των πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των Μακεδόνων και στις δύο χώρες, ή και σε μια μεγαλύτερη κατανόηση με την ελληνική κοινότητα της περιοχής;
EΝ: Φυσικά! Είναι επιτακτική ανάγκη να έρχονται οι άνθρωποι κοντά ο ένας στον άλλο, να αρχίσει να γνωρίζει ο ένας τον άλλο. Οι Μακεδόνες και από τις δύο πλευρές των συνόρων αλλά και οι Έλληνες το χρειάζονται αυτό. Μην ξεχνάτε ότι η πολιτική καλλιέργησε τον φόβο στον ελληνικό πληθυσμό, για τους Μακεδόνες: ακόμα και σήμερα πολλοί Έλληνες αισθάνονται ανασφαλείς στην Αιγαιατικη, γιατί οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από τις οικογένειες των προσφύγων που διέφυγαν από την Τουρκία. Έχουν και εκείνοι αναμνήσεις από τον πόνο και την ταλαιπωρία των ανθρώπων τους, απο το 1922. Φοβούνται ότι μπορεί να έχουν την ίδια τύχη που είχαν οι πρόγονοί τους, και να απελαθούν ξανά. Οι φόβοι αυτοί μπορεί να φαίνονται ανόητοι σε εμας, αλλά πρέπει να έχουμε κατανόηση αυτού του προβλήματος. Όσο για τους Μακεδόνες από την Αιγαιατικη, γνωρίζουν ότι δεν είναι Έλληνες, γνωρίζουν ποιοι είναι. Αλλά η ελληνική προπαγάνδα έχει κάνει πολλούς να θεωρούν ότι οι Μακεδόνες στη Δημοκρατία, ή στο Πιρίν (Βουλγαρία) είναι ένας εντελώς διαφορετικός πληθυσμός! Αν έρθουν σε επαφή, πολλοί από αυτούς θα αλλάξουν γνώμη γι 'αυτό, είμαι σίγουρη, και θα συνειδητοποιήσουν ότι είμαστε ένα έθνος.
Μ.Β.: Παρακαλώ πες μας για τη Zadruga, το νέο έντυπο της ομάδας σας.
EΝ: Το περιοδικό «Ζαντρουγκα» εκδίδεται για τους Μακεδόνες στην Αιγαιατικη οι οποίοι δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο. Ο στόχος του περιοδικού είναι να παρουσιάσει τον πολιτισμό, την ιστορία, τις παραδόσεις μας με τρόπο ώστε ο κόσμος μας να αισθάνεται περήφανος για την ταυτότητά μας. Είναι τόσο αποκαρδιωτικό γι' αυτους να αποκαλούνται με διάφορα ονόματα από τον ελληνικό λαό για τόσο καιρό, να τους αντιμετωπίζουν σαν "αστοιχείωτους χωριάτες" και να μην είναι σε θέση να απαντήσουν σε αυτά, λόγω της έλλειψης εκπαίδευσης σε θέματα της Μακεδόνας! Και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση άγνοια υπάρχει επειδή έχουμε πρόσβαση μόνο στον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική προπαγάνδα ...
Πολλοί άνθρωποι στην Αιγαιατικη εξακολουθούν να αγνοούν την ύπαρξη του περιοδικού μας, και ίσως αυτό θα πάρει κάποιο χρόνο, αλλά είμαστε αισιόδοξοι ότι θα έχει μεγάλη επιτυχία. Σύντομα, η επόμενη έκδοση θα είναι έτοιμη.
Οι άνθρωποι που έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο μπορούν, επίσης να διαβάσουν μερικά πολύ ενδιαφέροντα μακεδονικά blogs στην ελληνική γλώσσα που δημιουργήθηκαν πριν μερικά χρόνια και εχουν μεγάλη επιτυχία μεταξύ των Αιγαιατων. Μπορούν να πάρουν κάποιες πληροφορίες εκεί, σχετικά με πολιτικά θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μ.Β.: Παρατήρησα ότι η ιστοσελίδα σας και το έντυπο προς το παρόν είναι μόνο στην ελληνική γλώσσα. Έχετε κάποια σχέδια για την προσφορά μεταφράσεων στα μακεδονικά η στα αγγλικά;
EΝ: Η Zadruga είναι ως επί το πλείστον γραμμένη στα Ελληνικά επειδή σχεδόν κανείς στην Αιγαιατικη ξέρει να διαβάσει κυριλλικά. Βάλαμε κάποια μικρά κείμενα στα κυριλλικά (μικρές ιστορίες, τραγούδια, μικρά ποιήματα) και τα ιδία κείμενα γραμμένα και με ελληνικό αλφάβητο, χωρίς όμως μετάφραση ώστε μερικοί άνθρωποι μπορεί να ενδιαφερθούν και να προσπαθήσουν να τα διαβάσουν ως έχουν. Αν βάλουμε μια ελληνική μετάφραση, οι περισσότεροι δεν θα προσπαθείσουν καν να διαβάσουν το κείμενο στη μακεδονική γλώσσα!
Δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν να έχουμε ένα δεύτερο περιοδικό με μεταφράσεις στα αγγλικά και στα μακεδονικά. Εμείς ήδη έχουμε κάνει μια πολύ μεγάλη προσπάθεια για την Zadruga, με ελάχιστους πόρους και χωρίς επαγγελματική βοήθεια, οποιουδήποτε είδους! Αλλά έχω μια ιδέα που θα μπορούσε να αποτελέσει είδος άμεσης σύνδεσης μεταξύ μας στην Αιγαιατικη και στη Διασπορά: θα μπορούσαμε να δώσουμε στο περιοδικό σας κάποια άρθρα που δημοσιεύουμε στη Zadruga μεταφρασμένα στα αγγλικά, για να μπορείτε να τα δημοσιεύσετε σε ένα ειδικό τμήμα αφιερωμένο στην Αιγαιατικη Μακεδονία!
Θα μπορούσαμε να σας δώσουμε, επίσης, μερικά ακόμα άρθρα σχετικά με τις δραστηριότητες και ειδήσεις για τους ανθρώπους μας εδώ.
Πιστεύω ότι αυτό θα μπορούσε να ενδιαφέρει τους αναγνώστες σας.
Μ.Β.: Συμφωνώ, και σ’ ευχαριστώ γι 'αυτή την άριστη προσφορά με την ανταλλαγή υλικού. Ίσως, άρθρα του UMDV σχετικά με την Διασπορά μπορει, επίσης, να ενδιαφέρουν τους αναγνώστες σας, Το τελευταίο μου ερώτημα: ποιοι είναι μερικοί τρόποι με τους οποίους οι Μακεδόνες της Διασποράς θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ομάδα σας;
EΝ: Η ομάδα μας χρειάζεται κάθε βοήθεια που μπορεί να της προσφερθεί. Αυτή τη στιγμή, με την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, είναι πολύ δύσκολο να ζητάμε απο τους ανθρώπους να διαθέσουν ακόμη και το μικρότερο χρηματικό ποσό, για δωρεές στον φορέα μας. Πιστεύω ότι οι Μακεδόνες της Διασποράς θα πρέπει να υποστηρίζουν τους ανθρώπους μας στην Αιγαιατικη, στο Πιριν, στην Μαλα Πρέσπα και Γκόλο Μπ’ρντο. Δυστυχώς, όλη η προσοχή και οι πόροι πάνε για
το “ζήτημα του ονόματος" και η Διασπορά αφήνει στην τύχη τους τους Μακεδόνες οι οποίοι εξακολουθούν να μην είναι ελεύθεροι και υποφέρουν απο καταπιέσεις και την έλλειψη ανθρώπινων δικαιωμάτων. Η Διασπορά θα πρέπει να υποστηρίξει τις δραστηριότητες των πολλών ομάδων που προσπαθούν να κατοχυρώσουν τα δικαιώματά τους, αλλά πάντα μετρώντας τις επιτυχίες των εν λόγω δραστηριοτήτων. Πολλοί Μακεδόνες της Διασποράς διαμαρτύρονται ότι ενώ δίνουν τα χρήματά τους για την υποστήριξη διαφόρων ομάδων εδώ και εκεί, αλλά μετά από πολλά χρόνια η κατάσταση είναι πάντα ίδια: αισθάνονται ότι σπαταλούν τους πόρους τους και το χρόνο τους. Αυτό δεν πρέπει να συμβεί πια: η τεχνολογία σήμερα μας δίνει τη δυνατότητα να είμαστε σε θέση να έχουμε μια πιο επιτυχημένη επαφή και να έχουμε όλες τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε για τη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης μεταξύ μας.
13 Οκτ 2010
TAS TV Press - ΖΗΤΟΥΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ Π.Γ.Δ.Μ.
TAS TV Press - ΖΗΤΟΥΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ Π.Γ.Δ.Μ.
UPDATE 23/10
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ECRI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
(τέταρτος κύκλος επιτήρησης)
Υιοθετήθηκε στις 2 Απριλίου 2009
Δημοσιεύθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2009
..................
Το ακόλουθο παράρτημα δεν αποτελεί μέρος της ανάλυσης και των προτάσεων της ECRI ως προς την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα.
Η ECRI επιθυμεί να επισημάνει ότι η ανάλυση που περιέχεται στην έκθεσή της για την Ελλάδα φέρει την ημερομηνία 2 Απριλίου 2009 και δεν έχει ληφθεί υπόψη καμία επακόλουθη εξέλιξη.
Σύμφωνα με τη διαδικασία ανά χώρα της ECRI, η έκθεσή της για την Ελλάδα αποτέλεσε αντικείμενο ενός εμπιστευτικού διαλόγου με τις ελληνικές αρχές. Ορισμένα σχόλια των ελληνικών αρχών ελήφθησαν υπόψη από την ECRI και ενσωματώθηκαν στην έκθεση.
Ωστόσο, μετά το διάλογο αυτό, οι ελληνικές αρχές ζήτησαν να παρατεθούν οι παρακάτω απόψεις τους ως παράρτημα της έκθεσης της ECRI
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ECRI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Οι Ελληνικές Αρχές επιθυμούν να εκφράσουν την πλήρη υποστήριξή τους στο έργο της ECRI το οποίο θεωρούν πολύτιμο στην καταπολέμηση του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας στην Ευρώπη. Κατά την εκτέλεση της Εντολής της , προσδοκούμε ότι η ECRI θα υιοθετήσει μια προσέγγιση συνεργασίας που θα βασίζεται στην αμοιβαία κατανόηση και στην ειλικρίνεια με τα εμπλεκόμενα κράτη. Στο πνεύμα αυτό της εποικοδομητικής συνεργασίας, θα θέλαμε να διατυπώσουμε τα κατωτέρω σχόλια σχετικά με κάποια συμπεράσματα της ECRI που αφορούν περιστατικά υποτιθέμενων διακρίσεων ή/και αρνητικής συμπεριφοράς εκ μέρους της ελληνικής κοινωνίας έναντι είτε κάποιων ευπαθών κοινωνικών ομάδων είτε κάποιων ατόμων μεμονωμένα:
.....................................
Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και εάν μια ομάδα στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζεται ως μειονότητα δικαιούμενη ειδικών μειονοτικών δικαιωμάτων, τα άτομα είναι ελεύθερα να δηλώνουν ότι ανήκουν σε
χωριστή εθνοτική ή πολιτισμική ομάδα, χωρίς να αντιμετωπίζουν κανενός είδους επίπτωση από αυτή τους τη δήλωση. Επιπλέον, τα εν λόγω άτομα απολαμβάνουν πλήρως όλων των αστικών, πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται από τις διατάξεις του εσωτερικού και διεθνούς δικαίου. Τόσο η δικαστική εξουσία, όσο και η 7ιοίκηση υποχρεούνται να εφαρμόζουν αυτές τις διατάξεις.
Άτομα που θεωρούν ότι παραβιάζονται τα δικαιώματά τους μπορούν να προσφύγουν στα ελληνικά δικαστήρια και τα αρμόδια διεθνή όργανα, όπως προβλέπεται από τις σχετικές συνθήκες οι οποίες δεσμεύουν την Ελλάδα.
Προς επίρρωση των ανωτέρω παρατίθενται τα ακόλουθα παραδείγματα:
- Υπάρχει στην Ελλάδα πολιτικό κόμμα, το οποίο ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τη «μακεδονική μειονότητα». Αυτό το κόμμα λειτουργεί ελεύθερα και συμμετέχει απρόσκοπτα στις εκλογές. Ένα από τα ηγετικά του στελέχη είναι δημόσιος υπάλληλος και, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του δραστηριότητες και απόψεις, εργάζεται για την Ελληνική Πολιτεία.- Σλαβόφωνοι οργανώνουν τακτικά στη Φλώρινα πολιτιστικές εκδηλώσεις και εορτές, στις οποίες δύναται να συμμετάσχει οιοσδήποτε, περιλαμβανομένων των υπηκόων της γειτονικής π.Γ.7.Μ. Όλοι είναι ελεύθεροι να διακηρύσσουν την καταγωγή τους, να ομιλούν τη γλώσσα τους, να ασκούν τη θρησκεία τους και να τηρούν τα
ιδιαίτερα έθιμα και παραδόσεις τους.
Συμπερασματικά, όλοι οι διαβιούντες στην ελληνική επικράτεια απολαμβάνουν πλήρους προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ανεξαρτήτως ιθαγένειας, εθνικής καταγωγής, γλώσσας,
θρησκεύματος ή πολιτικής προτίμησης.
Εξάλλου, σε ό, τι αφορά την υλοποίηση μέτρων συμφιλίωσης, η Ελληνική Πολιτεία, προκειμένου να θεραπεύσει επουλώσει δια παντός τις πληγές του Εμφυλίου Πολέμου, προχώρησε σε αποκατάσταση της ιθαγένειας και επιστροφή της δημευθείσας περιουσίας ατόμων ελληνικής καταγωγής τα οποία εγκατέλειψαν τη χώρα μετά από αυτήν την τραυματική ιστορική εμπειρία. Ωστοσο, οιοσδήποτε έχει τη δυνατότητα, ανεξαρτήτως της εθνοτικής του καταγωγής, να εγείρει ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων κάθε αξίωση περιουσιακής ή άλλης φύσης, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του δικαίου.
..........
UPDATE 23/10
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ECRI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
(τέταρτος κύκλος επιτήρησης)
Υιοθετήθηκε στις 2 Απριλίου 2009
Δημοσιεύθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2009
..................
Το ακόλουθο παράρτημα δεν αποτελεί μέρος της ανάλυσης και των προτάσεων της ECRI ως προς την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα.
Η ECRI επιθυμεί να επισημάνει ότι η ανάλυση που περιέχεται στην έκθεσή της για την Ελλάδα φέρει την ημερομηνία 2 Απριλίου 2009 και δεν έχει ληφθεί υπόψη καμία επακόλουθη εξέλιξη.
Σύμφωνα με τη διαδικασία ανά χώρα της ECRI, η έκθεσή της για την Ελλάδα αποτέλεσε αντικείμενο ενός εμπιστευτικού διαλόγου με τις ελληνικές αρχές. Ορισμένα σχόλια των ελληνικών αρχών ελήφθησαν υπόψη από την ECRI και ενσωματώθηκαν στην έκθεση.
Ωστόσο, μετά το διάλογο αυτό, οι ελληνικές αρχές ζήτησαν να παρατεθούν οι παρακάτω απόψεις τους ως παράρτημα της έκθεσης της ECRI
ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ECRI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Οι Ελληνικές Αρχές επιθυμούν να εκφράσουν την πλήρη υποστήριξή τους στο έργο της ECRI το οποίο θεωρούν πολύτιμο στην καταπολέμηση του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας στην Ευρώπη. Κατά την εκτέλεση της Εντολής της , προσδοκούμε ότι η ECRI θα υιοθετήσει μια προσέγγιση συνεργασίας που θα βασίζεται στην αμοιβαία κατανόηση και στην ειλικρίνεια με τα εμπλεκόμενα κράτη. Στο πνεύμα αυτό της εποικοδομητικής συνεργασίας, θα θέλαμε να διατυπώσουμε τα κατωτέρω σχόλια σχετικά με κάποια συμπεράσματα της ECRI που αφορούν περιστατικά υποτιθέμενων διακρίσεων ή/και αρνητικής συμπεριφοράς εκ μέρους της ελληνικής κοινωνίας έναντι είτε κάποιων ευπαθών κοινωνικών ομάδων είτε κάποιων ατόμων μεμονωμένα:
.....................................
Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και εάν μια ομάδα στην Ελλάδα δεν αναγνωρίζεται ως μειονότητα δικαιούμενη ειδικών μειονοτικών δικαιωμάτων, τα άτομα είναι ελεύθερα να δηλώνουν ότι ανήκουν σε
χωριστή εθνοτική ή πολιτισμική ομάδα, χωρίς να αντιμετωπίζουν κανενός είδους επίπτωση από αυτή τους τη δήλωση. Επιπλέον, τα εν λόγω άτομα απολαμβάνουν πλήρως όλων των αστικών, πολιτικών, κοινωνικών, οικονομικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται από τις διατάξεις του εσωτερικού και διεθνούς δικαίου. Τόσο η δικαστική εξουσία, όσο και η 7ιοίκηση υποχρεούνται να εφαρμόζουν αυτές τις διατάξεις.
Άτομα που θεωρούν ότι παραβιάζονται τα δικαιώματά τους μπορούν να προσφύγουν στα ελληνικά δικαστήρια και τα αρμόδια διεθνή όργανα, όπως προβλέπεται από τις σχετικές συνθήκες οι οποίες δεσμεύουν την Ελλάδα.
Προς επίρρωση των ανωτέρω παρατίθενται τα ακόλουθα παραδείγματα:
- Υπάρχει στην Ελλάδα πολιτικό κόμμα, το οποίο ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τη «μακεδονική μειονότητα». Αυτό το κόμμα λειτουργεί ελεύθερα και συμμετέχει απρόσκοπτα στις εκλογές. Ένα από τα ηγετικά του στελέχη είναι δημόσιος υπάλληλος και, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του δραστηριότητες και απόψεις, εργάζεται για την Ελληνική Πολιτεία.- Σλαβόφωνοι οργανώνουν τακτικά στη Φλώρινα πολιτιστικές εκδηλώσεις και εορτές, στις οποίες δύναται να συμμετάσχει οιοσδήποτε, περιλαμβανομένων των υπηκόων της γειτονικής π.Γ.7.Μ. Όλοι είναι ελεύθεροι να διακηρύσσουν την καταγωγή τους, να ομιλούν τη γλώσσα τους, να ασκούν τη θρησκεία τους και να τηρούν τα
ιδιαίτερα έθιμα και παραδόσεις τους.
Συμπερασματικά, όλοι οι διαβιούντες στην ελληνική επικράτεια απολαμβάνουν πλήρους προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, ανεξαρτήτως ιθαγένειας, εθνικής καταγωγής, γλώσσας,
θρησκεύματος ή πολιτικής προτίμησης.
Εξάλλου, σε ό, τι αφορά την υλοποίηση μέτρων συμφιλίωσης, η Ελληνική Πολιτεία, προκειμένου να θεραπεύσει επουλώσει δια παντός τις πληγές του Εμφυλίου Πολέμου, προχώρησε σε αποκατάσταση της ιθαγένειας και επιστροφή της δημευθείσας περιουσίας ατόμων ελληνικής καταγωγής τα οποία εγκατέλειψαν τη χώρα μετά από αυτήν την τραυματική ιστορική εμπειρία. Ωστοσο, οιοσδήποτε έχει τη δυνατότητα, ανεξαρτήτως της εθνοτικής του καταγωγής, να εγείρει ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων κάθε αξίωση περιουσιακής ή άλλης φύσης, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του δικαίου.
..........
Εισβολή Σκοπιανών στην Πέλλα για να βγάλουν ταυτότητες!
Την έκδοση πιστοποιητικών γεννήσεως αιτήθηκαν από τις διοικητικές υπηρεσίες του δήμου Αριδαίας στο νομό Πέλλας, περισσότεροι από 40 Σκοπιανοί, που το πρωί της Δευτέρας πέρασαν τα σύνορα από τον μεθοριακό σταθμό της Νίκης και βρέθηκαν στην περιοχή.
Η κίνηση των Σκοπιανών εντάσσεται στη συντονισμένη προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη του τελευταίο διάστημα από την εθνικιστική κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι, να αποδείξει στα διεθνή φόρα πως στην βόρεια Ελλάδα υπάρχουν Μακεδόνες που δεν αισθάνονται Έλληνες και πως οι ελληνικές αρχές την περίοδο του καταστροφικού εμφυλίου, πραγματοποίησαν … «γενοκτονία» εναντίον τους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας VREME, απόγονοι Σκοπιανών που εγκατέλειψαν την δυτική Μακεδονία πριν το 1949, προσέφυγαν κατά της Ελλάδας στο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Στρασβούργου, αλλά εισέπραξαν αρνητική απάντηση επειδή αδυνατούν να αποδείξουν τα όσα ισχυρίζουνται και κυρίως πως κατάγονται από την Ελλάδα.
Για το λόγο αυτό, απευθύνονται στις ελληνικές αρχές για την έκδοση πιστοποιητικών, που θα αποδεικνύει την ελληνική τους καταγωγή, με απώτερο στόχο την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας, την έκδοση ταυτότητας και διαβατηρίου και τη δικαστική διεκδίκηση περιουσιών, που όπως ισχυρίζονται άφησαν πίσω τους οι προγονοί τους την περίοδο του εμφυλίου.
Οι υπάλληλοι του δήμου Αριδαίας, που ξαφνιάστηκαν από την «εισβολή» των Σκοπιανών, ενημέρωσαν τους Σκοπιανούς πως το κοινό αίτημα για έκδοση πιστοποιητικών, θα ακολουθήσει τη νόμιμη οδό.
Το φιλοσκοπιανό κόμμα «Ουράνιο Τόξο» παροτρύνει στα μέλη συλλόγων Σκοπιανών που υποστηρίζουν πως κατάγονται από ελληνικές περιοχές, να έρχονται οι ίδιοι στην βόρεια Ελλάδα και να αιτούνται από τις αρχές έγγραφα, με τα οποία θα μπορούν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους.
Το 2008 με επιστολή του στον τότε Έλληνα πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, ο Νίκολα Γκρούεφσκι, είχε θέσει επίσημα αίτημα επιστροφής Σκοπιανών, που υποστηρίζουν πως κατάγονται από περιοχές της Μακεδονίας, καθώς και των περιουσιών τους, ενώ είχε ζητήσει την αναγνώριση της υποτιθέμενης «μακεδονικής μειονότητας» στη χώρα μας.
Την ίδια ώρα που η προκλητικότητα των Σκοπιανών κορυφώνεται και εντός ελληνικού εδάφους, πέντε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν ερώτηση προς τους υπουργούς Εσωτερικών και Εξωτερικών, ζητώντας ευθέως την επιστροφή στην βόρεια Ελλάδα, όσων εγκατέλειψαν τη χώρα την περίοδο του εμφυλίου και σήμερα δηλώνουν «Μακεντόνετς» υιοθετώντας πλήρως την σκοπιανή προπαγάνδα, που κάνει λόγο για μειονότητα … 500.000 Σκοπιανών στη χώρα μας και «Μεγάλη Μακεδονία» μέχρι τον Όλυμπο.
Η κίνηση των Σκοπιανών εντάσσεται στη συντονισμένη προσπάθεια που βρίσκεται σε εξέλιξη του τελευταίο διάστημα από την εθνικιστική κυβέρνηση του Νίκολα Γκρούεφσκι, να αποδείξει στα διεθνή φόρα πως στην βόρεια Ελλάδα υπάρχουν Μακεδόνες που δεν αισθάνονται Έλληνες και πως οι ελληνικές αρχές την περίοδο του καταστροφικού εμφυλίου, πραγματοποίησαν … «γενοκτονία» εναντίον τους.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας VREME, απόγονοι Σκοπιανών που εγκατέλειψαν την δυτική Μακεδονία πριν το 1949, προσέφυγαν κατά της Ελλάδας στο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Στρασβούργου, αλλά εισέπραξαν αρνητική απάντηση επειδή αδυνατούν να αποδείξουν τα όσα ισχυρίζουνται και κυρίως πως κατάγονται από την Ελλάδα.
Για το λόγο αυτό, απευθύνονται στις ελληνικές αρχές για την έκδοση πιστοποιητικών, που θα αποδεικνύει την ελληνική τους καταγωγή, με απώτερο στόχο την απόκτηση ελληνικής ιθαγένειας, την έκδοση ταυτότητας και διαβατηρίου και τη δικαστική διεκδίκηση περιουσιών, που όπως ισχυρίζονται άφησαν πίσω τους οι προγονοί τους την περίοδο του εμφυλίου.
Οι υπάλληλοι του δήμου Αριδαίας, που ξαφνιάστηκαν από την «εισβολή» των Σκοπιανών, ενημέρωσαν τους Σκοπιανούς πως το κοινό αίτημα για έκδοση πιστοποιητικών, θα ακολουθήσει τη νόμιμη οδό.
Το φιλοσκοπιανό κόμμα «Ουράνιο Τόξο» παροτρύνει στα μέλη συλλόγων Σκοπιανών που υποστηρίζουν πως κατάγονται από ελληνικές περιοχές, να έρχονται οι ίδιοι στην βόρεια Ελλάδα και να αιτούνται από τις αρχές έγγραφα, με τα οποία θα μπορούν να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους.
Το 2008 με επιστολή του στον τότε Έλληνα πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, ο Νίκολα Γκρούεφσκι, είχε θέσει επίσημα αίτημα επιστροφής Σκοπιανών, που υποστηρίζουν πως κατάγονται από περιοχές της Μακεδονίας, καθώς και των περιουσιών τους, ενώ είχε ζητήσει την αναγνώριση της υποτιθέμενης «μακεδονικής μειονότητας» στη χώρα μας.
Την ίδια ώρα που η προκλητικότητα των Σκοπιανών κορυφώνεται και εντός ελληνικού εδάφους, πέντε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσαν ερώτηση προς τους υπουργούς Εσωτερικών και Εξωτερικών, ζητώντας ευθέως την επιστροφή στην βόρεια Ελλάδα, όσων εγκατέλειψαν τη χώρα την περίοδο του εμφυλίου και σήμερα δηλώνουν «Μακεντόνετς» υιοθετώντας πλήρως την σκοπιανή προπαγάνδα, που κάνει λόγο για μειονότητα … 500.000 Σκοπιανών στη χώρα μας και «Μεγάλη Μακεδονία» μέχρι τον Όλυμπο.
http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=85279
Η ανοχή στον όρο «Σκοπιανοί» απο τον blogger οφείλεται στο γεγονός ότι η είδηση παρουσιάστηκε απο την εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» και αναδημοσιεύεται.
Το γεγονός είναι σπουδαίο και όχι η παρουσίαση του απο την συγκεκριμένη εφημερίδα.
5 Οκτ 2010
1 Οκτ 2010
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ (ΕΟΔΜ)
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)
Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
30 Σεπτεμβρίου 2010
Σημαντικότατη ερώτηση ΣΥΡΙΖΑ για διάκριση σε βάρος Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων
Η Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (ΕΟΔΜ) και το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) επισημαίνουν τη σημερινή εξαιρετικά σημαντική ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ με την οποία ζητούν η πολιτεία να σταματήσει τη διακριτική νομοθετική μεταχείριση σε βάρος των «μη Ελλήνων το γένος» (δηλαδή Μακεδόνων) πολιτικών προσφύγων επιτρέποντας έτσι τον ελεύθερο επαναπατρισμό τους, την απόδοση της ιθαγένειας που τους αφαιρέθηκε και –συνεπακόλουθα- των περιουσιακών στοιχείων τους ή ανάλογης αποζημίωσης, όπως έγινε με τους «Έλληνες το γένος» πολιτικούς πρόσφυγες. ΕΟΔΜ και ΕΠΣΕ είναι οι μόνες γενικές ελληνικές ΜΚΟ που έχουν συστηματικά εργαστεί για το θέμα αυτό συμβάλλοντας έτσι μεταξύ άλλων και στην αναφερόμενη στην ερώτηση σύσταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας του Συμβουλίου της Ευρώπης (http://www.coe.int/t/dghl/monitoring/ecri/Country-by-country/Greece/GRC-CbC-IV-2009-031-GRC.pdf).
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους κ.κ. Υπουργούς
- Εσωτερικών
- Εξωτερικών
Θέμα: Πρόσφυγες του εμφυλίου
Μετά το νόμο 1285/1982 «για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης του Ελληνικού Λαού εναντίον των στρατευµάτων κατοχής 1941 – 1944», ο Υπουργός Εσωτερικών Γιώργος Γεννηματάς και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης Γιάννης Σκουλαρίκης της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εξέδωσαν κοινή απόφαση (106841/29-12-1982) με θέμα «Ελεύθερος επαναπατρισμός και απόδοση της Ελληνικής Ιθαγένειας στους πολιτικούς πρόσφυγες»… «στα πλαίσια της πολιτικής της Κυβέρνησης για Εθνική συμφιλίωση και ομοψυχία» και όρισαν ότι «Μπορούν να επιστρέψουν στην Ελλάδα όλοι οι Έλληνες το γένος, που κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 και λόγω αυτού κατέφυγαν στην αλλοδαπή ως πολιτικοί πρόσφυγες έστω και αν αποστερήθηκαν της Ελληνικής Ιθαγένειας».
Η διάκριση αυτή που εξαίρεσε όλους τους αποκαλούμενους μη «Έλληνες το γένος» Έλληνες πολίτες αποτελεί σαφώς απαράδεκτη διάκριση -διάκριση λόγω εθνοτικής καταγωγής και δεν έχει καταργηθεί ακόμα-, παρά τις επανειλημμένες δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ και τις συστάσεις προς την Ελλάδα Ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών.
Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας του Συμβουλίου της Ευρώπης στην έκθεσή της για την Ελλάδα το 2009 «συστήνει ξανά στις Ελληνικές αρχές να λάβουν μέτρα για να εφαρμόσουν, με μη-μεροληπτικό τρόπο, τα μέτρα συμφιλίωσης που έλαβαν για όλους εκείνους που τράπηκαν σε φυγή λόγω του εμφύλιου πόλεμου».
Επειδή δεν είναι δυνατόν να παρατείνονται μέχρι σήμερα μετεμφυλιακά σύνδρομα σε βάρος ελλήνων πολιτών- πολιτικών προσφύγων του εμφυλίου πολέμου που ζουν σε άλλες χώρες, επειδή δηλώνουν διαφορετική από την ελληνική εθνοτική καταγωγή
Ερωτώνται οι κ.κ.Υπουργοί:
- Περισσότερα από εξήντα χρόνια μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και εικοσιπέντε μετά την επιστροφή των περισσότερων πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα, τι σκοπούς εξυπηρετεί η απαγόρευση επιστροφής των εναπομεινάντων πολιτικών προσφύγων;
- Αναγνωρίζουν ότι αυτή η ανοικτή ακόμα πληγή του εμφυλίου αποτελεί στίγμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα;
- Πότε σκοπεύουν να αφαιρέσουν από τους παραπάνω νόμους την μεροληπτική, ρατσιστική και μισαλλόδοξη διάκριση «Έλληνες το γένος»;
Οι ερωτώντες βουλευτές
Λαφαζάνης Παναγιώτης
Αμμανατίδου-Πασχαλίδου Ευαγγελία
Δρίτσας Θοδωρής
Κουράκης Αναστάσιος
Μουλόπουλος Βασίλης
Συμβούλιο της Ευρώπης - Δελτίο Τύπου
Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών - 26 Σεπτεμβρίου 2010
Δήλωση του Antonio Miloshoski, Υπουργός Εξωτερικών, Πρόεδρος της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης
Ο σεβασμός των γλωσσών, των πολιτισμών και των ταυτοτήτων των αλλων αποτελεί προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου για τον αμοιβαίο σεβασμό και τη συνεργασία στην Ευρώπη, δήλωσε ο υπουργός Miloshoski, πρόεδρο της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Με την ευκαιρία της ετήσιας Ευρωπαϊκής Ημέρα Γλωσσών που γιορτάζεται σε όλο τα 47 κρατη μελη του Συμβουλιου της Ευρώπης, τόνισε ότι: «Η γλωσσική μισαλλοδοξία και η ανασφάλεια είναι καλύτερα να αντιμετωπιστεί μέσω της εκμάθησης γλωσσών και της διαπολιτισμικής κατανόησης, ή« comprhension»στα γαλλικά, ή«skilningur» στα ισλανδικά, ή «mõistmine» στην εσθονική, ή «tuiscint" στα ιρλανδικά, ή «zrozumienie» στην πολωνεζικα ή «razbiranje» στα μακεδονικά."
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ημέρα των Γλωσσών:
www.coe.int / EDL
http://edl.ecml.at/Home/CouncilofEuropePressrelease/tabid/1953/language/fr-FR/Default.aspx
Δήλωση του Antonio Miloshoski, Υπουργός Εξωτερικών, Πρόεδρος της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης
Ο σεβασμός των γλωσσών, των πολιτισμών και των ταυτοτήτων των αλλων αποτελεί προϋπόθεση για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου για τον αμοιβαίο σεβασμό και τη συνεργασία στην Ευρώπη, δήλωσε ο υπουργός Miloshoski, πρόεδρο της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Με την ευκαιρία της ετήσιας Ευρωπαϊκής Ημέρα Γλωσσών που γιορτάζεται σε όλο τα 47 κρατη μελη του Συμβουλιου της Ευρώπης, τόνισε ότι: «Η γλωσσική μισαλλοδοξία και η ανασφάλεια είναι καλύτερα να αντιμετωπιστεί μέσω της εκμάθησης γλωσσών και της διαπολιτισμικής κατανόησης, ή« comprhension»στα γαλλικά, ή«skilningur» στα ισλανδικά, ή «mõistmine» στην εσθονική, ή «tuiscint" στα ιρλανδικά, ή «zrozumienie» στην πολωνεζικα ή «razbiranje» στα μακεδονικά."
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ημέρα των Γλωσσών:
www.coe.int / EDL
http://edl.ecml.at/Home/CouncilofEuropePressrelease/tabid/1953/language/fr-FR/Default.aspx
29 Σεπ 2010
25 Σεπ 2010
Φοβού τους Έλληνες και φέροντες ομόλογα - 2ο Μέρος-
Το 1ο Μέρος αναρτήθηκε στις 18/9, σε αυτό το blog.
******************************
Αδελφότητα Υπηρεσιών Εσόδων
Το κόστος για τη λειτουργία του ελληνικού δημοσίου είναι μόνο το ήμισυ από την αποτυχημένη εξίσωση: υπάρχει επίσης το θέμα των κρατικών εσόδων. Ο εκδότης μιας εκ των μεγάλων εφημερίδων στην Ελλάδα μου είχε αναφέρει ότι οι δημοσιογράφοι του καλλιεργούσαν επαφές στο εσωτερικό των πηγών της υπηρεσίας εσόδων της χώρας. Αυτό γινόταν όχι τόσο πολύ για να εκτεθούν φορολογικές απάτες οι οποίες είναι τόσο συχνές στην Ελλάδα που δεν αξίζει να γράψει κανείς γι’ αυτές -, αλλά για να βρουν έμπορους ναρκωτικών, μεταφορείς λαθρομεταναστών, καθώς και άλλα, πιο σκοτεινά θέματα. Μια χούφτα εφοριακοί, ωστόσο, είχαν εξοργιστεί από τη συστηματική διαφθορά των επιχειρήσεων τους και προέκυψε ότι δύο από αυτούς ήταν πρόθυμοι να συναντηθούν μαζί μου. Το πρόβλημα ήταν ότι, για λόγους που δεν ήθελαν να συζητήσουν, δεν άντεχαν να βλέπει ο ένας τον άλλον. Αυτό, μου έχουν πει πολλές φορές άλλοι Έλληνες, είναι πολύ Ελληνικό φαινόμενο.
Το βράδυ, μετά τη συνάντησή μου με τον υπουργό Οικονομικών, πήγα για καφέ με έναν εφοριακό σε ένα ξενοδοχείο και στη συνέχεια περπάτησα στο δρόμο παρακάτω και ήπια μια μπύρα με τον άλλο εφοριακό, σε άλλο ξενοδοχείο. Και οι δύο είχαν ήδη υποστεί υποβιβασμούς, αφού οι προσπάθειές τους χτύπησαν τον συναγερμό για τους συναδέλφους τους που είχαν δεχθεί μεγάλες δωροδοκίες για να υπογράφουν πλαστές φορολογικές δηλώσεις. Και οι δύο είχαν απομακρυνθεί από την επιτόπια έρευνα και υψηλή θέση εργασίας και τοποθετήθηκαν σε χαμηλές θέσης στο πίσω γραφείο, όπου δεν μπορούσαν πλέον να είναι μάρτυρες για φορολογικά εγκλήματα. Κάθε ένας από τους δυο αισθανόταν λίγο άβολα. Ούτε ήθελαν να ξέρει κανείς ότι είχαν μιλήσει μαζί μου, διότι φοβήθηκαν μήπως χάσουν τη δουλειά τους στο γραφείο της εφορίας. Γι’ αυτό ας τους ονομάσουμε έτσι: τον Εφοριακό Αρ. 1 και τον Εφοριακό Αρ. 2.
Ο Εφοριακός Αρ. 1- γύρο στα 60, επαγγελματικό κοστούμι, κάπως «δεμένος» αλλά όχι προφανώς νευρικός-έφτασε με ένα σημειωματάριο γεμάτο ιδέες για τον καθορισμό του ελληνικού οργανισμού συλλογής φόρων. Θεώρησε δεδομένο ότι ήξερα ότι οι μόνοι Έλληνες που κατέβαλαν τους φόρους τους ήταν αυτοί που δεν μπορούσαν να το αποφύγουν: οι μισθωτοί εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις, των οποίων οι φόροι έχουν παρακρατηθεί από το μισθό τους. Η μεγάλη πλειοψηφία των αυτοαπασχολουμένων-από τους γιατρούς μέχρι τους περιπτεράδες που πωλούν την International Herald Tribune-εξαπατούν το κράτος (ένας λόγος για τον οποίο η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων απο οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή χώρα). «Έχει γίνει ένα πολιτιστικό γνώρισμα», είπε. “Οι Έλληνες δεν έμαθαν ποτέ να πληρώνουν τους φόρους τους. Και δεν το έκαναν ποτέ, επειδή κανείς δεν τιμωρείται. Κανείς δεν έχει τιμωρηθεί, ποτέ.. Είναι σαν μια παρατυπία ενός υπάτη δηλαδή σαν έναν κύριο που δεν ανοίγει την πόρτα για μια κυρία."
Η κλίμακα της φοροδιαφυγής είναι τόσο απίστευτη όσο και η έκταση της: υπολογίζεται ότι τα δύο τρίτα των Ελλήνων ιατρών δηλώνουν εισόδημα κάτω των € 12,000 ετησίως, επειδή τα εισοδήματα κάτω από το ποσό αυτό δεν φορολογούνται και ότι ακόμη και πλαστικοί χειρούργοι που κερδίζουν εκατομμύρια το χρόνο δεν φορολογούνται καθόλου. Το πρόβλημα δεν είναι ο νόμος-υπάρχει ένας νόμος στα βιβλία που δίνει ποινές φυλάκισης για αδίκημα εξαπατήσεις του δημοσίου για πάνω από 150.000 ευρώ-αλλά δεν εφαρμόζεται. "Εάν ο νόμος εφαρμοζόταν" είπε ο εφοριακός, «κάθε γιατρός στην Ελλάδα θα ήταν στη φυλακή." Γέλασα, και αυτός με κοιταξε:"Είμαι απόλυτα σοβαρός." Ένας λόγος που κανείς δεν διώκεται ποτέ-εκτός από το γεγονός ότι η δίωξη κάποιου θα φαινόταν αυθαίρετη γιατί όλοι παρανομούν-είναι ότι στα ελληνικά δικαστήρια η διάρκεια για την επίλυση φορολογικών υποθέσεων διαρκεί έως και 15 έτη. «Αυτός που δεν θέλει να πληρώσει, και ο όποιος έχει καταγγελθεί, πηγαίνει απλά στο δικαστήριο», λέει. Κάπου μεταξύ 30 και 40 τοις εκατό της δραστηριότητας στην ελληνική οικονομία, που ενδέχεται να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος επίσημα, είναι αδήλωτη, λέει, σε σύγκριση με το μέσο όρο περίπου 18 τοις εκατό στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ο ευκολότερος τρόπος για να εξαπατήσει κάποιος την εφορία είναι να επιμείνει στην καταβολή της αμοιβής σε μετρητά, και να μην εκδώσει απόδειξη για τις υπηρεσίες. Ο ευκολότερος τρόπος για να “ξεπλύνει» κανείς τα μετρητά είναι να αγοράσει ακίνητη περιουσία. Βολικό για τη μαύρη αγορά, -και η μόνη χώρα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών-η Ελλάδα δεν διαθέτει Εθνικό Κτηματολόγιο. "Πρέπει να ξέρετε που το άτομο αγόρασε το οικόπεδο- τη διεύθυνση-για τον εντοπισμό αυτού», λέει ο εφοριακός. "Και ακόμα και τότε είναι όλα χειρόγραφα και δύσκολα για να αποκρυπτογραφηθούν" Αλλά, λέω, αν κάποιος πλαστικός χειρουργός παίρνει ένα εκατομμύριο σε μετρητά, αγοράζει ένα οικόπεδο σε ένα ελληνικό νησί, και χτίζει για τον εαυτό του μια βίλα, θα υπάρχουν άλλα στοιχεία-ήτοι, οικοδομικές άδειες. "Οι άνθρωποι που δίνουν τις οικοδομικές άδειες δεν ενημερώνουν το Υπουργείο Οικονομικών», λέει ο εφοριακός. Στις προφανώς όχι και τόσο σπάνιες περιπτώσεις κατά τις οποίες ο φοροφυγάς αποκαλυφθεί, μπορεί να δωροδοκήσει απλά τον εφοριακό και να τελειώνουν με αυτό. Υπάρχουν, φυσικά, νόμοι κατά των δωροδοκιών σε εφοριακούς », μου εξήγησε ο εφοριακός,« αλλά αν τον πιάσουν, μπορεί να πάρει επτά ή οκτώ χρόνια για να διωχθεί ποινικά. Έτσι, πρακτικά, κανείς δεν ασχολείται"
Η συστηματική ψευδή δήλωση του εισοδήματος είχε οδηγήσει την ελληνική κυβέρνηση να παίρνει όλο και περισσότερα μέτρα για είσπραξη φόρων που είναι δυσκολότερη η αποφυγή πληρωμής τους: στα ακίνητα και στους φόρους επί των πωλήσεων. Η ακίνητη περιουσία φορολογείται με τύπο- το αποτέλεσμα του οποίου δίνει τη λεγόμενη «αντικειμενική αξία» για κάθε ακίνητο. Η άνθηση της ελληνικής οικονομίας κατά την τελευταία δεκαετία προκάλεσε την αύξηση των πραγματικών τιμων με τις οποίες τα ακίνητα άλλαξαν χέρια, που ξεπέρασαν κατά πολύ τον υπολογισμό με γνώμονα τις αξιολογήσεις. Δεδομένου τις υψηλότερες πραγματικές τιμές πώλησης, ο τύπος έχει ως στόχο το τελικό αποτέλεσμα να έχει ανοδική πορεία. Ο τυπικός Έλληνας πολίτης ανταποκρίθηκε στο πρόβλημα με το να μην αναφερει τη τιμή στην οποία η πώληση πραγματοποιήθηκε, αλλά να δηλώνει την ψεύτικη τιμη που συνήθως τυχαίνει να είναι ο ίδιος χαμηλός αριθμός κατά την οποία ο τύπος την είχε εκτιμήσει. Εάν ο αγοραστής έβγαλε ένα δάνειο για να αγοράσει το σπίτι, πήρε ένα δάνειο για την αντικειμενική αξία και κατέβαλε τη διαφορά σε μετρητά, είτε με δάνειο στη μαύρη αγορά. Ως αποτέλεσμα, η «αντικειμενικές αξίες» υποτιμούν τερατωδώς την πραγματική αξία της γης. Εκπληκτικό είναι ότι πιστεύεται ευρέως ότι όλα τα 300 μέλη της Βουλής των Ελλήνων δηλώνουν ως πραγματική αξία των ακινήτων την υπολογισμένη ως αντικειμενική αξία. Ή, όπως μου είπαν ένας εφοριακός και ένας μεσίτης, ως δεδομένο, "κάθε μέλος της Βουλής των Ελλήνων λέει ψέματα για να αποφύγει τους φόρους."
Προχώρησε να μου περιγράφει ένα σύστημα το οποίο, κατά έναν τρόπο, ειναι πράγματι μια ομορφιά. Μιμείται το σύστημα για την είσπραξη των φόρων μιας προηγμένης οικονομίας και απασχολεί έναν τεράστιο αριθμό υπαλλήλων για την είσπραξη αυτών, ενώ στην πραγματικότητα δίνει την δυνατότητα σε μια ολόκληρη κοινωνία να εξαπατά την Εφορία.. Καθώς σηκώθηκε να φύγει, ο ίδιος επισήμανε ότι η σερβιτόρα στο αριστοκρατικό τουριστικό ξενοδοχείο, παρέλειψε να μας δώσει μια απόδειξη για τους καφέδες μας. "Υπάρχει ένας λόγος γι 'αυτό", είπε. «Ακόμα και αυτό το ξενοδοχείο δεν καταβάλλει το φόρο επί των πωλήσεων που οφείλει."
Περπάτησα στο δρόμο παρακάτω και βρήκα να με περιμένει στο μπαρ ενός άλλου αριστοκρατικού τουριστικού ξενοδοχείου, ο δεύτερο εφοριακός. Ο εφοριακός Αρ. 2-casual στο ντύσιμο και τους τρόπους του, πίνοντας μπύρα, αλλά φοβισμένος ότι οι άλλοι μπορεί να ανακαλύψουν ότι είχε μιλήσει μαζί μου-ειχε έρθει και αυτός με ένα φάκελο γεμάτο χαρτιά, αλλά ο δικός του ήταν γεμάτος με παραδείγματα που δεν αφορούσαν τους απλούς έλληνες πολίτες αλλά ελληνικές εταιρείες που είχαν εξαπατήσει το Δημόσιο σχετικά με τους φόρους τους. Στη συνέχεια άρχισε να αραδιάζει παραδείγματα ("μόνο αυτά που είδα προσωπικά"). Το πρώτο ήταν μια αθηναϊκή κατασκευαστική εταιρία που είχε κατασκευάσει επτά γιγαντιαία κτίρια διαμερισμάτων και είχε πουλήσει περίπου 1.000 διαμερίσματα, στην καρδιά της πόλης.. Ο πραγματικός λογαριασμός του ωφελουμένου φόρου ανερχόταν στα 15 εκατ. ευρώ, αλλά η εταιρεία δεν είχε καταβάλει τίποτα. Μηδέν. Για να αποφύγουν τους φόρους είχαν κάνει διάφορα πράγματα. Πρώτον, ποτέ δεν δήλωσαν την εταιρία. Δεύτερον, χρησιμοποιούσαν μία από τις δεκάδες εταιρείες που δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να εκδίδουν εικονικές αποδείξεις για τις δαπάνες που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ και, στη συνέχεια, όταν ένας εφοριακός σκόνταφτε επάνω στην περίπτωση, του πρόσφεραν μια μίζα. Ο συγκεκριμένος Εφοριακός χτύπησε συναγερμό και παρέπεμψε την υπόθεση στους ανώτερους του, με αποτέλεσμα να παρακολουθείτε απο έναν ιδιωτικό detective, καθώς και τα τηλέφωνα του να παρακολουθούνται. Στο τέλος, το πρόβλημα είχε λυθεί, με την κατασκευαστική εταιρία να πληρώνει € 2,000. "Μετά από αυτό με απέσυραν απο όλες τις έρευνες φοροδιαφυγής», δήλωσε ο εφοριακός, «επειδή ήμουν καλός σ 'αυτό."
Επέστρεψε στο παχύ φάκελο του γεμάτο περιπτώσεις. Γύρισε τη σελίδα. Κάθε σελίδα στο υλικό του, είχε μια ιστορία παρόμοια με εκείνη που μόλις μου είχε διηγηθεί, και είχε την πρόθεση να μου πει όλα αυτά. Τότε είναι που τον σταμάτησα. Συνειδητοποίησα ότι αν τον αφήνα να συνεχίσει, θα μέναμε εκεί όλη την νύχτα. Η έκταση της εξαπάτησης, το ποσό της ενέργειας που χρειαζόταν γι’ αυτήν-ήταν εκπληκτική. Στην Αθήνα, πολλές φορές είχα μια αίσθηση καινούργια σε μένα ως δημοσιογράφο: μια παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος σε ό, τι ήταν προφανώς συγκλονιστικό υλικό. Είχα καθίσει με κάποιον που γνώριζε την εσωτερική λειτουργία της ελληνικής κυβέρνησης: ένα μεγάλο-τραπεζίτη, έναν εφοριακό, τον υφυπουργό Οικονομικών, έναν πρώην βουλευτή. Θα έβγαζα το σημειωματάριο μου για να αρχίσω να γράφω τις ιστορίες που ξεδιπλωνόταν από αυτούς. Σκάνδαλα επί σκανδάλων ξεχύθηκαν μπροστά . Είκοσι λεπτά μετά απο αυτά, είχα χάσει το ενδιαφέρον μου. Ήταν απλά πάρα πολλά: θα μπορούσαν να καλύψουν βιβλιοθήκες, ποσό μάλλον ένα άρθρο σε περιοδικό.
Το ελληνικό κράτος δεν είναι μόνο διεφθαρμένο, αλλά διαφθείρει. Μόλις δείτε πώς λειτούργει θα μπορέσετε να καταλάβετε ένα φαινόμενο που αλλιώς δεν έχει νόημα : τη δυσκολία του ελληνικού λαού να πει μια καλή κουβέντα ο ένας για τον άλλον.. Μεμονωμένοι οι Έλληνες είναι ευχάριστοι: αστείοι, ζεστόι, έξυπνοι, και καλή παρέα. Έφυγα από δύο ντουζίνες συνεντεύξεις λέγοντας στον εαυτό μου, "τι σπουδαίοι άνθρωποι!" Δεν συμμερίζονται συναίσθηματα ο ένας για τον άλλο: το δυσκολότερο πράγμα να κάνει κανείς στην Ελλάδα είναι να καταφέρει να πάρει μία φιλοφρόνηση απο έναν Έλληνα για έναν άλλον, πίσω από την πλάτη του. Καμία επιτυχία κανενός είδους δεν εκλαμβάνεται χωρίς υποψίες. Όλοι είναι πολύ σίγουροι ότι ο καθένας εξαπάτα την Εφορία, ή δωροδοκεί πολιτικούς, ή δωροδοκείται, ή λέει ψέματα σχετικά με την αξία της ακίνητης περιουσίας του. Και αυτή η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης ο ένας στον άλλον είναι αυτό-ενίσχυτηκη. Η επιδημία του ψέματος, της απάτης και κλοπής καθιστά οποιοδήποτε είδος της ζωής του πολίτη αδύνατη. Η κατάρρευση της ζωής του πολίτη απλά ενθαρρύνει για περισσότερα ψέματα, απάτες, και κλοπές. Η έλλειψη πίστης μεταξύ τους, τους κάνει να καταφεύγουν στους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους.
Η διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας είναι κολεκτιβιστική, αλλά η χώρα, στο πνεύμα, είναι σε αντίθεση της συλλογικής. η πραγματική δομή της είναι ο καθένας για τον εαυτό του. Στο σύστημα αυτό είχαν χυθεί απο επενδυτές εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια. Και η εκρηκτική πιστωτική επέκταση, είχε σπρώξει τη χώρα πάνω από τα όρια, σε συλλογική ηθική κατάρρευση.
Στο δρόμο προς τον όλεθρο
Μη γνωρίζοντας κάτι σχετικά με το μοναστήρι του Βατοπεδίου εκτός από το ότι, σε μια απόλυτα διεφθαρμένη κοινωνία, είχε κατά κάποιο τρόπο αναγνωριστεί ως η ψυχή της διαφθοράς, με έκανε να ταξιδέψω μέχρι τη βόρεια Ελλάδα, σε αναζήτηση μιας ομάδας μοναχών που είχαν βρει νέες, βελτιωμένες μεθόδους εργασίας της ελληνικής οικονομίας. Το πρώτο στάδιο ήταν αρκετά εύκολο: το αεροπλάνο για την δεύτερη πόλη στην Ελλάδα, τη Θεσσαλονίκη, το αυτοκίνητο να οδηγείται κατά μήκος των στενών δρόμων σε εκνευριστικές ταχύτητες, και μια νύχτα με πολλούς βούλγαρους τουρίστες σε ένα εκπληκτικά όμορφο ξενοδοχείο στη μέση του πουθενά, που ονομάζεται Eagles Palace. Εκεί, ο πιο εξυπηρετικός υπάλληλος ξενοδοχείου που έχω γνωρίσει (ζητήστε την Όλγα) μου έδωσε μια στοίβα βιβλία και μου είπε μελαγχολικά πόσο τυχερός ήμουν που μπορούσα να επισκεφτώ εκείνο τον τόπο. Η Μονή Βατοπεδίου, μαζί με 19 άλλες, κτίστηκε τον 10ο αιώνα σε μια χερσόνησο 37-μιλίων μήκους-και -6-μιλίων φάρδους στη βορειοανατολική Ελλάδα, που ονομάζεται Άγιο Όρος. Το Άγιο Όρος είναι τώρα χωρισμένο από την υπόλοιπη Ελλάδα με ένα μακρύ φράχτη, και έτσι ο μόνος τρόπος για να πάω πάνω σ 'αυτό είναι με καραβάκι, το οποίο δίνει στη χερσόνησο τη γεύση ενός νησιού. Και σε αυτό το νησί δεν επιτρέπονται οι γυναίκες-ούτε θηλυκά ζώα κάθε είδους, στην πραγματικότητα, εκτός από τις γάτες. Η επίσημη ιστορία αποδίδει την απαγόρευση στην επιθυμία της εκκλησίας να τιμα την Παναγία. Το ανεπίσημο είναι το πρόβλημα των μοναχών να επιτίθενται στις γυναίκες επισκέπτες. Η απαγόρευση έχει επικρατήσει για 1.000 χρόνια.
Αυτό εξηγεί τις υψηλής συχνότητας κραυγές το επόμενο πρωί, όταν το παλαιό πλοίο γεμάτο με μοναχούς και προσκυνητές απομακρύνθηκε από το λιμάνι. Δεκάδες γυναίκες συγκεντρώθηκαν εκεί για να φωνάζουν με όλη την δύναμη των πνευμόνων τους, αλλά με τόση ευθυμία που είναι ασαφές αν θρηνούσαν ή γιόρταζαν το γεγονός ότι δεν μπορούν να συνοδεύουν τους άνδρες τους. Η Όλγα μου είπε ότι ήταν πολύ σίγουρη ότι θα χρειαστεί να πεζοπορήσω κάποιο διάστημα μέχρι τη Μονή Βατοπεδίου, καθώς ότι τον κόσμο που έχει δει να πηγαίνει στο ιερό βουνό δεν συνηθίζει να κουβαλήσει τίποτα μαζί του που αποπνέεται απο τον σύγχρονο υλικό κόσμο όπως μια βαλίτσα με ρόδες. Ως αποτέλεσμα, το μόνο που έχω είναι μια Eagles Palace πλαστική σακούλα πλυντηρίου ρούχων με μια αλλαξιά εσώρουχα, μια οδοντόβουρτσα και ένα μπουκάλι Ambien.
Το πλοίο πλέει για τρεις ώρες δίπλα σε μια βραχώδη, δενδροφυτεμένη ακτή, στην κατά τα άλλα άγονη ακτογραμμή, σταματώντας κατά μήκος της διαδρομής να αφήσει μοναχούς και προσκυνητές και φιλοξενούμενους εργάτες σε άλλα μοναστήρια. Στη θέα του πρώτου, μου κόβετε η ανάσα. Δεν είναι ένα κτίριο, αλλά ένα θέαμα: είναι σαν κάποιος να έχει πάρει το Ασίζη ή το Todi ή κάποια απο τις άλλες παλιές πόλεις της κεντρικής Ιταλίας και την τοποθέτησε κάτω στην παραλία, στη μέση του πουθενά. Αν δεν ξέρετε τι να περιμένετε στο Άγιο Όρος, -θεωρήθηκε από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία για περισσότερο από μία χιλιετία, ως ο πιο ιερός τόπος στη γη, και απολάμβανε για μεγάλο διάστημα εκείνης της εποχής μια συμβιωτική σχέση με τους αυτοκράτορες του Βυζαντίου-αυτά τα μέρη είναι σαν ένα σοκ. Δεν υπάρχει τίποτα ταπεινό σε αυτά: είναι μεγάλα και πολύπλοκα και με περίτεχνα διακοσμητικά και προφανώς σε ένα είδος ανταγωνισμού μεταξύ τους. Στα παλιά τα χρόνια, οι πειρατές τα λεηλατούσαν σε τακτική βάση, και μπορείτε να δείτε το λόγο: θα ήταν σχεδόν ντροπή να μην το κάνει, για ένα πειρατή.
Υπάρχουν πολλά μέρη στον κόσμο όπου μπορείς να τα καταφέρεις χωρίς να μιλάς ελληνικά. Η Αθήνα είναι ένα από αυτά. Το καράβι για το Άγιο Όρος δεν είναι. Με σώζει ένας αγγλόφωνος νεαρός άνδρας ο οποίος, για το ανεκπαίδευτο μάτι μου, μοιάζει με οποιοδήποτε άλλο μοναχό: σκούρα μακριά ράσα, μακρύα σκούρα δασύτριχη γενειάδα, ομίχλη μη φιλικής στάσης η οποία, αφού την διεισδύσεις, εξατμίζεται. Αυτός με «κόβει» όταν με τη χρήση ενός χάρτη με σκίτσα μικρογραφίες των μοναστηριών προσπαθώ να προσδιορίσω πού στο διάολο θα πρέπει να κατέβω από το πλοίο: ο ίδιος συστήνεται. Το όνομά του είναι Cesar: είναι Ρουμάνος, γιος ενός μυστικού αστυνομικού της αντικατασκοπίας, στο εφιαλτικό καθεστώς του Νικολάε Τσαουσέσκου. Κάπως έχει διατηρήσει το χιούμορ του, το οποίο φαίνεται ως ένα είδους θαύματος. Εξηγεί ότι αν ήξερα κάτι για οτιδήποτε θα ήξερα ότι αυτός δεν ήταν μοναχός, αλλά απλά και μόνο ένας ρουμάνος ιερέας σε διακοπές. Ταξίδεψε από το Βουκουρέστι, με δύο τεράστια μπαούλα σε ρόδες, να περάσει τις καλοκαιρινές διακοπές του σε ένα από τα μοναστήρια. Τρεις μήνες να ζει με ψωμί και νερό χωρίς γυναίκες στον περίγυρο είναι η ιδέα του για διακοπές. Τον κόσμος έξω από το Άγιο Όρος το βρίσκει κάπως ελλιπή.
Ο Cesar μου ζωγραφίζει ένα μικρό χάρτη για να το χρησιμοποιήσω να φτάσω στο Βατοπεδη και με κατατοπίζει γενικότερα. Το γεγονός και μόνον ότι δεν έχω γένια θα με εκθέσει ως μη τρομερά άγιο άνθρωπο, εξηγεί ο ίδιος, αν το μωβ Brooks Brothers πουκάμισό μου δεν το κάνει, πρωτύτερα. "Αλλά αυτοί είναι συνηθισμένοι σε επισκέπτες", είπε, "άρα δεν πρέπει να είναι πρόβλημα." Τότε κάνει μια παύση και ρωτά, "Ποια είναι όμως η θρησκεία σου;"
«Δεν έχω"
«Αλλά πιστεύετε στο Θεό;"
"Όχι"
Το σκέφτεται.
"Τότε είμαι αρκετά σίγουρος ότι δεν θα σας αφήσουν να μπείτε"
Αφήνει την σκέψη του να βουλιάξει, και λέει. "Από την άλλη πλευρά, πόσο χειρότερα θα μπορούσε να είναι για σένα;", λέει, και καγχάζει.
Μια ώρα αργότερα απομακρύνομε απο το καραβάκι, με τίποτα άλλο παρά τη τσάντα πλυντηρίου του Eagles Palace Hotel και το μικρό χάρτη του Cesar, και αυτός ακόμα επαναλαμβάνει τη δική του φράση-"Πόσο χειρότερα θα μπορούσε να είναι για σένα;"-και γελά πιο δυνατά κάθε φορά.
Ο μοναχός που με συναντά στην πύλη εισόδου του Βατοπεδίου ρίχνει μια ματιά στην τσάντα πλυντήριο και μου δίνει ένα έντυπο προς συμπλήρωση. Μία ώρα αργότερα, αφού ταχτοποιήθηκα στο εκπληκτικά άνετο κελί μου, σχεδόν μεταφέρομαι από έναν ποταμό γενειοφόρων μοναχών μέσα απο την πόρτα της εκκλησίας. Φοβούμενος ότι θα με πετάξουν έξω από το μοναστήρι πριν πάρω μια αίσθηση του τόπου, κάνω ό, τι μπορώ για να ταιριάξω Ακολουθώ τους μοναχούς στο ναό τους. Ανάβω κεριά και τα χώνω σε ένα μικροσκοπικό σκάμμα. Σταυροκοπιέμαι αδιάκοπα. Ασπάζομαι στον αέρα τις εικόνες. Κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται, με τον έναν ή τον άλλων τρόπο, για τον προφανώς μη Έλληνα τύπο με το μωβ πουκάμισο Brooks Brothers, αν και κατά την θεια λειτουργία ένας παχύς νεαρός μοναχός που μοιάζει λίγο σαν τον Jack Black με κοιτάζει έντονα, σαν να έχω παραμελήσει ορισμένα κρίσιμα κομμάτια της διαδικασίας.
Κατά τα άλλα, η εμπειρία ήταν συγκλονιστική, και την συνιστώ σε όποιον ψάχνει για μια γεύση της ζωής του 10ου αιώνα. Κάτω από τιτάνιους γυαλισμένους χρυσούς πολυελαίους, και περικυκλωμένος από πρόσφατα καθαρισμένες εικόνες, οι μοναχοί τραγούδησαν, οι μοναχοί έψαλλαν, οι μοναχοί εξαφανίζονταν πίσω από το τέμπλο για να πουν κάποιο περίεργο ξόρκι, οι μοναχοί τίναζαν κάτι που ακουγόταν σαν καμπανάκια έλκηθρου, οι μοναχοί κυμάτιζαν πέρα δωθε τα θυμιατήρια, αφήνοντας στο πέρασμα τους καπνούς και την παλιά μυρωδιά του θυμιάματος. Κάθε λέξη που είπαν και τραγούδησαν και έψαλλαν ήταν Βιβλική ελληνική (φαίνεται ότι είχε κάποια σχέση με τον Ιησού Χριστό), αλλά εσκυψα το κεφάλι αμέσως ούτως ή άλλως. Στάθηκα όρθιος όταν στάθηκαν όρθιοι, και κάθισα όταν κάθισαν: πάνω - κάτω, σαν pogos, για ώρες. Η επίδραση στο όλο θέμα έγινε εντονότερη απο τα θαυμάσια άγρια γένια των μοναχών. Ακόμα και όταν είναι αφημένες στη φυσική τους μορφή, οι γενειάδες δεν μεγαλώνουν όλες με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν διάφοροι τύποι: η απελπιστικά πορώδη μάζα χνουδιού, ο τύπος Οσάμα Μπιν Λάντεν / σαν μυστρί των Ασσυρίων-βασιλέων, σαν φωλιά πουλιών του Καρλ Μαρξ. Ένας εκπληκτικός αριθμός μοναχών έμοιαζε με Τον Πιο Ενδιαφέρον Άνθρωπο στον Κόσμο, από τη διαφήμιση της Dos Equis. («Τα Γένια του μόνο έχουν βιώσει περισσότερα από ότι ολόκληρο το σώμα ενός λιγότερο σπουδαίου ανθρώπου.")
Οι μοναχοί του Βατοπεδίου έχουν τη φήμη ότι γνωρίζουν πολύ περισσότερα για εσάς από ό, τι φαντάζεστε, και για την δυνατότητα τους να αντιλαμβάνονται όσα δεν ξέρουν. Μια γυναίκα που διαχειρίζεται μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες μου είχε πει, στη διάρκεια ενός δείπνου στην Αθήνα, ότι είχε βρεθεί να κάθεται σε μια πτήση, πριν λίγο καιρό, πλησίον του Πατέρα Εφραίμ, τον ηγούμενο του Βατοπεδίου (διακεκριμένη θέση). «Ήταν μια πολύ περίεργη εμπειρία», είπε. "Αυτός δεν ήξερε τίποτα για μένα, αλλά μάντεψε τα πάντα. Τον γάμο μου. Πώς ένιωθα για τη δουλειά μου. Ένιωσα ότι με γνώριζε, εντελώς." Μέσα στην εκκλησία τους αμφέβαλα για τις δυνατότητες τους αυτές-στη μέση ενός μεγάλου εθνικού σκανδάλου, επέτρεψαν σε έναν συγγραφέα από το Vanity Fair, παρότι δεν έχει επισήμως συστηθεί ο ίδιος, να εμφανιστεί, να ταχτοποιηθεί σε κουκέτα, να τριγυρίζει στο μοναστήρι τους, χωρίς να του θέσουν κάποιο ερώτημα.
Αλλά βγαίνοντας από την εκκλησία τελικά με πιάνουν: ένας στρουμπουλός μοναχός με γκρίζο μούσι και δέρμα μελαμψό με βάζει στην γωνία. Μου συστήνεται ως Πατέρας Αρσένιος.
............
Συνεχίζεται....
******************************
Αδελφότητα Υπηρεσιών Εσόδων
Το κόστος για τη λειτουργία του ελληνικού δημοσίου είναι μόνο το ήμισυ από την αποτυχημένη εξίσωση: υπάρχει επίσης το θέμα των κρατικών εσόδων. Ο εκδότης μιας εκ των μεγάλων εφημερίδων στην Ελλάδα μου είχε αναφέρει ότι οι δημοσιογράφοι του καλλιεργούσαν επαφές στο εσωτερικό των πηγών της υπηρεσίας εσόδων της χώρας. Αυτό γινόταν όχι τόσο πολύ για να εκτεθούν φορολογικές απάτες οι οποίες είναι τόσο συχνές στην Ελλάδα που δεν αξίζει να γράψει κανείς γι’ αυτές -, αλλά για να βρουν έμπορους ναρκωτικών, μεταφορείς λαθρομεταναστών, καθώς και άλλα, πιο σκοτεινά θέματα. Μια χούφτα εφοριακοί, ωστόσο, είχαν εξοργιστεί από τη συστηματική διαφθορά των επιχειρήσεων τους και προέκυψε ότι δύο από αυτούς ήταν πρόθυμοι να συναντηθούν μαζί μου. Το πρόβλημα ήταν ότι, για λόγους που δεν ήθελαν να συζητήσουν, δεν άντεχαν να βλέπει ο ένας τον άλλον. Αυτό, μου έχουν πει πολλές φορές άλλοι Έλληνες, είναι πολύ Ελληνικό φαινόμενο.
Το βράδυ, μετά τη συνάντησή μου με τον υπουργό Οικονομικών, πήγα για καφέ με έναν εφοριακό σε ένα ξενοδοχείο και στη συνέχεια περπάτησα στο δρόμο παρακάτω και ήπια μια μπύρα με τον άλλο εφοριακό, σε άλλο ξενοδοχείο. Και οι δύο είχαν ήδη υποστεί υποβιβασμούς, αφού οι προσπάθειές τους χτύπησαν τον συναγερμό για τους συναδέλφους τους που είχαν δεχθεί μεγάλες δωροδοκίες για να υπογράφουν πλαστές φορολογικές δηλώσεις. Και οι δύο είχαν απομακρυνθεί από την επιτόπια έρευνα και υψηλή θέση εργασίας και τοποθετήθηκαν σε χαμηλές θέσης στο πίσω γραφείο, όπου δεν μπορούσαν πλέον να είναι μάρτυρες για φορολογικά εγκλήματα. Κάθε ένας από τους δυο αισθανόταν λίγο άβολα. Ούτε ήθελαν να ξέρει κανείς ότι είχαν μιλήσει μαζί μου, διότι φοβήθηκαν μήπως χάσουν τη δουλειά τους στο γραφείο της εφορίας. Γι’ αυτό ας τους ονομάσουμε έτσι: τον Εφοριακό Αρ. 1 και τον Εφοριακό Αρ. 2.
Ο Εφοριακός Αρ. 1- γύρο στα 60, επαγγελματικό κοστούμι, κάπως «δεμένος» αλλά όχι προφανώς νευρικός-έφτασε με ένα σημειωματάριο γεμάτο ιδέες για τον καθορισμό του ελληνικού οργανισμού συλλογής φόρων. Θεώρησε δεδομένο ότι ήξερα ότι οι μόνοι Έλληνες που κατέβαλαν τους φόρους τους ήταν αυτοί που δεν μπορούσαν να το αποφύγουν: οι μισθωτοί εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις, των οποίων οι φόροι έχουν παρακρατηθεί από το μισθό τους. Η μεγάλη πλειοψηφία των αυτοαπασχολουμένων-από τους γιατρούς μέχρι τους περιπτεράδες που πωλούν την International Herald Tribune-εξαπατούν το κράτος (ένας λόγος για τον οποίο η Ελλάδα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό αυτοαπασχολούμενων απο οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή χώρα). «Έχει γίνει ένα πολιτιστικό γνώρισμα», είπε. “Οι Έλληνες δεν έμαθαν ποτέ να πληρώνουν τους φόρους τους. Και δεν το έκαναν ποτέ, επειδή κανείς δεν τιμωρείται. Κανείς δεν έχει τιμωρηθεί, ποτέ.. Είναι σαν μια παρατυπία ενός υπάτη δηλαδή σαν έναν κύριο που δεν ανοίγει την πόρτα για μια κυρία."
Η κλίμακα της φοροδιαφυγής είναι τόσο απίστευτη όσο και η έκταση της: υπολογίζεται ότι τα δύο τρίτα των Ελλήνων ιατρών δηλώνουν εισόδημα κάτω των € 12,000 ετησίως, επειδή τα εισοδήματα κάτω από το ποσό αυτό δεν φορολογούνται και ότι ακόμη και πλαστικοί χειρούργοι που κερδίζουν εκατομμύρια το χρόνο δεν φορολογούνται καθόλου. Το πρόβλημα δεν είναι ο νόμος-υπάρχει ένας νόμος στα βιβλία που δίνει ποινές φυλάκισης για αδίκημα εξαπατήσεις του δημοσίου για πάνω από 150.000 ευρώ-αλλά δεν εφαρμόζεται. "Εάν ο νόμος εφαρμοζόταν" είπε ο εφοριακός, «κάθε γιατρός στην Ελλάδα θα ήταν στη φυλακή." Γέλασα, και αυτός με κοιταξε:"Είμαι απόλυτα σοβαρός." Ένας λόγος που κανείς δεν διώκεται ποτέ-εκτός από το γεγονός ότι η δίωξη κάποιου θα φαινόταν αυθαίρετη γιατί όλοι παρανομούν-είναι ότι στα ελληνικά δικαστήρια η διάρκεια για την επίλυση φορολογικών υποθέσεων διαρκεί έως και 15 έτη. «Αυτός που δεν θέλει να πληρώσει, και ο όποιος έχει καταγγελθεί, πηγαίνει απλά στο δικαστήριο», λέει. Κάπου μεταξύ 30 και 40 τοις εκατό της δραστηριότητας στην ελληνική οικονομία, που ενδέχεται να υπόκειται σε φόρο εισοδήματος επίσημα, είναι αδήλωτη, λέει, σε σύγκριση με το μέσο όρο περίπου 18 τοις εκατό στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Ο ευκολότερος τρόπος για να εξαπατήσει κάποιος την εφορία είναι να επιμείνει στην καταβολή της αμοιβής σε μετρητά, και να μην εκδώσει απόδειξη για τις υπηρεσίες. Ο ευκολότερος τρόπος για να “ξεπλύνει» κανείς τα μετρητά είναι να αγοράσει ακίνητη περιουσία. Βολικό για τη μαύρη αγορά, -και η μόνη χώρα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών-η Ελλάδα δεν διαθέτει Εθνικό Κτηματολόγιο. "Πρέπει να ξέρετε που το άτομο αγόρασε το οικόπεδο- τη διεύθυνση-για τον εντοπισμό αυτού», λέει ο εφοριακός. "Και ακόμα και τότε είναι όλα χειρόγραφα και δύσκολα για να αποκρυπτογραφηθούν" Αλλά, λέω, αν κάποιος πλαστικός χειρουργός παίρνει ένα εκατομμύριο σε μετρητά, αγοράζει ένα οικόπεδο σε ένα ελληνικό νησί, και χτίζει για τον εαυτό του μια βίλα, θα υπάρχουν άλλα στοιχεία-ήτοι, οικοδομικές άδειες. "Οι άνθρωποι που δίνουν τις οικοδομικές άδειες δεν ενημερώνουν το Υπουργείο Οικονομικών», λέει ο εφοριακός. Στις προφανώς όχι και τόσο σπάνιες περιπτώσεις κατά τις οποίες ο φοροφυγάς αποκαλυφθεί, μπορεί να δωροδοκήσει απλά τον εφοριακό και να τελειώνουν με αυτό. Υπάρχουν, φυσικά, νόμοι κατά των δωροδοκιών σε εφοριακούς », μου εξήγησε ο εφοριακός,« αλλά αν τον πιάσουν, μπορεί να πάρει επτά ή οκτώ χρόνια για να διωχθεί ποινικά. Έτσι, πρακτικά, κανείς δεν ασχολείται"
Η συστηματική ψευδή δήλωση του εισοδήματος είχε οδηγήσει την ελληνική κυβέρνηση να παίρνει όλο και περισσότερα μέτρα για είσπραξη φόρων που είναι δυσκολότερη η αποφυγή πληρωμής τους: στα ακίνητα και στους φόρους επί των πωλήσεων. Η ακίνητη περιουσία φορολογείται με τύπο- το αποτέλεσμα του οποίου δίνει τη λεγόμενη «αντικειμενική αξία» για κάθε ακίνητο. Η άνθηση της ελληνικής οικονομίας κατά την τελευταία δεκαετία προκάλεσε την αύξηση των πραγματικών τιμων με τις οποίες τα ακίνητα άλλαξαν χέρια, που ξεπέρασαν κατά πολύ τον υπολογισμό με γνώμονα τις αξιολογήσεις. Δεδομένου τις υψηλότερες πραγματικές τιμές πώλησης, ο τύπος έχει ως στόχο το τελικό αποτέλεσμα να έχει ανοδική πορεία. Ο τυπικός Έλληνας πολίτης ανταποκρίθηκε στο πρόβλημα με το να μην αναφερει τη τιμή στην οποία η πώληση πραγματοποιήθηκε, αλλά να δηλώνει την ψεύτικη τιμη που συνήθως τυχαίνει να είναι ο ίδιος χαμηλός αριθμός κατά την οποία ο τύπος την είχε εκτιμήσει. Εάν ο αγοραστής έβγαλε ένα δάνειο για να αγοράσει το σπίτι, πήρε ένα δάνειο για την αντικειμενική αξία και κατέβαλε τη διαφορά σε μετρητά, είτε με δάνειο στη μαύρη αγορά. Ως αποτέλεσμα, η «αντικειμενικές αξίες» υποτιμούν τερατωδώς την πραγματική αξία της γης. Εκπληκτικό είναι ότι πιστεύεται ευρέως ότι όλα τα 300 μέλη της Βουλής των Ελλήνων δηλώνουν ως πραγματική αξία των ακινήτων την υπολογισμένη ως αντικειμενική αξία. Ή, όπως μου είπαν ένας εφοριακός και ένας μεσίτης, ως δεδομένο, "κάθε μέλος της Βουλής των Ελλήνων λέει ψέματα για να αποφύγει τους φόρους."
Προχώρησε να μου περιγράφει ένα σύστημα το οποίο, κατά έναν τρόπο, ειναι πράγματι μια ομορφιά. Μιμείται το σύστημα για την είσπραξη των φόρων μιας προηγμένης οικονομίας και απασχολεί έναν τεράστιο αριθμό υπαλλήλων για την είσπραξη αυτών, ενώ στην πραγματικότητα δίνει την δυνατότητα σε μια ολόκληρη κοινωνία να εξαπατά την Εφορία.. Καθώς σηκώθηκε να φύγει, ο ίδιος επισήμανε ότι η σερβιτόρα στο αριστοκρατικό τουριστικό ξενοδοχείο, παρέλειψε να μας δώσει μια απόδειξη για τους καφέδες μας. "Υπάρχει ένας λόγος γι 'αυτό", είπε. «Ακόμα και αυτό το ξενοδοχείο δεν καταβάλλει το φόρο επί των πωλήσεων που οφείλει."
Περπάτησα στο δρόμο παρακάτω και βρήκα να με περιμένει στο μπαρ ενός άλλου αριστοκρατικού τουριστικού ξενοδοχείου, ο δεύτερο εφοριακός. Ο εφοριακός Αρ. 2-casual στο ντύσιμο και τους τρόπους του, πίνοντας μπύρα, αλλά φοβισμένος ότι οι άλλοι μπορεί να ανακαλύψουν ότι είχε μιλήσει μαζί μου-ειχε έρθει και αυτός με ένα φάκελο γεμάτο χαρτιά, αλλά ο δικός του ήταν γεμάτος με παραδείγματα που δεν αφορούσαν τους απλούς έλληνες πολίτες αλλά ελληνικές εταιρείες που είχαν εξαπατήσει το Δημόσιο σχετικά με τους φόρους τους. Στη συνέχεια άρχισε να αραδιάζει παραδείγματα ("μόνο αυτά που είδα προσωπικά"). Το πρώτο ήταν μια αθηναϊκή κατασκευαστική εταιρία που είχε κατασκευάσει επτά γιγαντιαία κτίρια διαμερισμάτων και είχε πουλήσει περίπου 1.000 διαμερίσματα, στην καρδιά της πόλης.. Ο πραγματικός λογαριασμός του ωφελουμένου φόρου ανερχόταν στα 15 εκατ. ευρώ, αλλά η εταιρεία δεν είχε καταβάλει τίποτα. Μηδέν. Για να αποφύγουν τους φόρους είχαν κάνει διάφορα πράγματα. Πρώτον, ποτέ δεν δήλωσαν την εταιρία. Δεύτερον, χρησιμοποιούσαν μία από τις δεκάδες εταιρείες που δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να εκδίδουν εικονικές αποδείξεις για τις δαπάνες που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ και, στη συνέχεια, όταν ένας εφοριακός σκόνταφτε επάνω στην περίπτωση, του πρόσφεραν μια μίζα. Ο συγκεκριμένος Εφοριακός χτύπησε συναγερμό και παρέπεμψε την υπόθεση στους ανώτερους του, με αποτέλεσμα να παρακολουθείτε απο έναν ιδιωτικό detective, καθώς και τα τηλέφωνα του να παρακολουθούνται. Στο τέλος, το πρόβλημα είχε λυθεί, με την κατασκευαστική εταιρία να πληρώνει € 2,000. "Μετά από αυτό με απέσυραν απο όλες τις έρευνες φοροδιαφυγής», δήλωσε ο εφοριακός, «επειδή ήμουν καλός σ 'αυτό."
Επέστρεψε στο παχύ φάκελο του γεμάτο περιπτώσεις. Γύρισε τη σελίδα. Κάθε σελίδα στο υλικό του, είχε μια ιστορία παρόμοια με εκείνη που μόλις μου είχε διηγηθεί, και είχε την πρόθεση να μου πει όλα αυτά. Τότε είναι που τον σταμάτησα. Συνειδητοποίησα ότι αν τον αφήνα να συνεχίσει, θα μέναμε εκεί όλη την νύχτα. Η έκταση της εξαπάτησης, το ποσό της ενέργειας που χρειαζόταν γι’ αυτήν-ήταν εκπληκτική. Στην Αθήνα, πολλές φορές είχα μια αίσθηση καινούργια σε μένα ως δημοσιογράφο: μια παντελής έλλειψη ενδιαφέροντος σε ό, τι ήταν προφανώς συγκλονιστικό υλικό. Είχα καθίσει με κάποιον που γνώριζε την εσωτερική λειτουργία της ελληνικής κυβέρνησης: ένα μεγάλο-τραπεζίτη, έναν εφοριακό, τον υφυπουργό Οικονομικών, έναν πρώην βουλευτή. Θα έβγαζα το σημειωματάριο μου για να αρχίσω να γράφω τις ιστορίες που ξεδιπλωνόταν από αυτούς. Σκάνδαλα επί σκανδάλων ξεχύθηκαν μπροστά . Είκοσι λεπτά μετά απο αυτά, είχα χάσει το ενδιαφέρον μου. Ήταν απλά πάρα πολλά: θα μπορούσαν να καλύψουν βιβλιοθήκες, ποσό μάλλον ένα άρθρο σε περιοδικό.
Το ελληνικό κράτος δεν είναι μόνο διεφθαρμένο, αλλά διαφθείρει. Μόλις δείτε πώς λειτούργει θα μπορέσετε να καταλάβετε ένα φαινόμενο που αλλιώς δεν έχει νόημα : τη δυσκολία του ελληνικού λαού να πει μια καλή κουβέντα ο ένας για τον άλλον.. Μεμονωμένοι οι Έλληνες είναι ευχάριστοι: αστείοι, ζεστόι, έξυπνοι, και καλή παρέα. Έφυγα από δύο ντουζίνες συνεντεύξεις λέγοντας στον εαυτό μου, "τι σπουδαίοι άνθρωποι!" Δεν συμμερίζονται συναίσθηματα ο ένας για τον άλλο: το δυσκολότερο πράγμα να κάνει κανείς στην Ελλάδα είναι να καταφέρει να πάρει μία φιλοφρόνηση απο έναν Έλληνα για έναν άλλον, πίσω από την πλάτη του. Καμία επιτυχία κανενός είδους δεν εκλαμβάνεται χωρίς υποψίες. Όλοι είναι πολύ σίγουροι ότι ο καθένας εξαπάτα την Εφορία, ή δωροδοκεί πολιτικούς, ή δωροδοκείται, ή λέει ψέματα σχετικά με την αξία της ακίνητης περιουσίας του. Και αυτή η παντελής έλλειψη εμπιστοσύνης ο ένας στον άλλον είναι αυτό-ενίσχυτηκη. Η επιδημία του ψέματος, της απάτης και κλοπής καθιστά οποιοδήποτε είδος της ζωής του πολίτη αδύνατη. Η κατάρρευση της ζωής του πολίτη απλά ενθαρρύνει για περισσότερα ψέματα, απάτες, και κλοπές. Η έλλειψη πίστης μεταξύ τους, τους κάνει να καταφεύγουν στους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους.
Η διάρθρωση της ελληνικής οικονομίας είναι κολεκτιβιστική, αλλά η χώρα, στο πνεύμα, είναι σε αντίθεση της συλλογικής. η πραγματική δομή της είναι ο καθένας για τον εαυτό του. Στο σύστημα αυτό είχαν χυθεί απο επενδυτές εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια. Και η εκρηκτική πιστωτική επέκταση, είχε σπρώξει τη χώρα πάνω από τα όρια, σε συλλογική ηθική κατάρρευση.
Στο δρόμο προς τον όλεθρο
Μη γνωρίζοντας κάτι σχετικά με το μοναστήρι του Βατοπεδίου εκτός από το ότι, σε μια απόλυτα διεφθαρμένη κοινωνία, είχε κατά κάποιο τρόπο αναγνωριστεί ως η ψυχή της διαφθοράς, με έκανε να ταξιδέψω μέχρι τη βόρεια Ελλάδα, σε αναζήτηση μιας ομάδας μοναχών που είχαν βρει νέες, βελτιωμένες μεθόδους εργασίας της ελληνικής οικονομίας. Το πρώτο στάδιο ήταν αρκετά εύκολο: το αεροπλάνο για την δεύτερη πόλη στην Ελλάδα, τη Θεσσαλονίκη, το αυτοκίνητο να οδηγείται κατά μήκος των στενών δρόμων σε εκνευριστικές ταχύτητες, και μια νύχτα με πολλούς βούλγαρους τουρίστες σε ένα εκπληκτικά όμορφο ξενοδοχείο στη μέση του πουθενά, που ονομάζεται Eagles Palace. Εκεί, ο πιο εξυπηρετικός υπάλληλος ξενοδοχείου που έχω γνωρίσει (ζητήστε την Όλγα) μου έδωσε μια στοίβα βιβλία και μου είπε μελαγχολικά πόσο τυχερός ήμουν που μπορούσα να επισκεφτώ εκείνο τον τόπο. Η Μονή Βατοπεδίου, μαζί με 19 άλλες, κτίστηκε τον 10ο αιώνα σε μια χερσόνησο 37-μιλίων μήκους-και -6-μιλίων φάρδους στη βορειοανατολική Ελλάδα, που ονομάζεται Άγιο Όρος. Το Άγιο Όρος είναι τώρα χωρισμένο από την υπόλοιπη Ελλάδα με ένα μακρύ φράχτη, και έτσι ο μόνος τρόπος για να πάω πάνω σ 'αυτό είναι με καραβάκι, το οποίο δίνει στη χερσόνησο τη γεύση ενός νησιού. Και σε αυτό το νησί δεν επιτρέπονται οι γυναίκες-ούτε θηλυκά ζώα κάθε είδους, στην πραγματικότητα, εκτός από τις γάτες. Η επίσημη ιστορία αποδίδει την απαγόρευση στην επιθυμία της εκκλησίας να τιμα την Παναγία. Το ανεπίσημο είναι το πρόβλημα των μοναχών να επιτίθενται στις γυναίκες επισκέπτες. Η απαγόρευση έχει επικρατήσει για 1.000 χρόνια.
Αυτό εξηγεί τις υψηλής συχνότητας κραυγές το επόμενο πρωί, όταν το παλαιό πλοίο γεμάτο με μοναχούς και προσκυνητές απομακρύνθηκε από το λιμάνι. Δεκάδες γυναίκες συγκεντρώθηκαν εκεί για να φωνάζουν με όλη την δύναμη των πνευμόνων τους, αλλά με τόση ευθυμία που είναι ασαφές αν θρηνούσαν ή γιόρταζαν το γεγονός ότι δεν μπορούν να συνοδεύουν τους άνδρες τους. Η Όλγα μου είπε ότι ήταν πολύ σίγουρη ότι θα χρειαστεί να πεζοπορήσω κάποιο διάστημα μέχρι τη Μονή Βατοπεδίου, καθώς ότι τον κόσμο που έχει δει να πηγαίνει στο ιερό βουνό δεν συνηθίζει να κουβαλήσει τίποτα μαζί του που αποπνέεται απο τον σύγχρονο υλικό κόσμο όπως μια βαλίτσα με ρόδες. Ως αποτέλεσμα, το μόνο που έχω είναι μια Eagles Palace πλαστική σακούλα πλυντηρίου ρούχων με μια αλλαξιά εσώρουχα, μια οδοντόβουρτσα και ένα μπουκάλι Ambien.
Το πλοίο πλέει για τρεις ώρες δίπλα σε μια βραχώδη, δενδροφυτεμένη ακτή, στην κατά τα άλλα άγονη ακτογραμμή, σταματώντας κατά μήκος της διαδρομής να αφήσει μοναχούς και προσκυνητές και φιλοξενούμενους εργάτες σε άλλα μοναστήρια. Στη θέα του πρώτου, μου κόβετε η ανάσα. Δεν είναι ένα κτίριο, αλλά ένα θέαμα: είναι σαν κάποιος να έχει πάρει το Ασίζη ή το Todi ή κάποια απο τις άλλες παλιές πόλεις της κεντρικής Ιταλίας και την τοποθέτησε κάτω στην παραλία, στη μέση του πουθενά. Αν δεν ξέρετε τι να περιμένετε στο Άγιο Όρος, -θεωρήθηκε από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία για περισσότερο από μία χιλιετία, ως ο πιο ιερός τόπος στη γη, και απολάμβανε για μεγάλο διάστημα εκείνης της εποχής μια συμβιωτική σχέση με τους αυτοκράτορες του Βυζαντίου-αυτά τα μέρη είναι σαν ένα σοκ. Δεν υπάρχει τίποτα ταπεινό σε αυτά: είναι μεγάλα και πολύπλοκα και με περίτεχνα διακοσμητικά και προφανώς σε ένα είδος ανταγωνισμού μεταξύ τους. Στα παλιά τα χρόνια, οι πειρατές τα λεηλατούσαν σε τακτική βάση, και μπορείτε να δείτε το λόγο: θα ήταν σχεδόν ντροπή να μην το κάνει, για ένα πειρατή.
Υπάρχουν πολλά μέρη στον κόσμο όπου μπορείς να τα καταφέρεις χωρίς να μιλάς ελληνικά. Η Αθήνα είναι ένα από αυτά. Το καράβι για το Άγιο Όρος δεν είναι. Με σώζει ένας αγγλόφωνος νεαρός άνδρας ο οποίος, για το ανεκπαίδευτο μάτι μου, μοιάζει με οποιοδήποτε άλλο μοναχό: σκούρα μακριά ράσα, μακρύα σκούρα δασύτριχη γενειάδα, ομίχλη μη φιλικής στάσης η οποία, αφού την διεισδύσεις, εξατμίζεται. Αυτός με «κόβει» όταν με τη χρήση ενός χάρτη με σκίτσα μικρογραφίες των μοναστηριών προσπαθώ να προσδιορίσω πού στο διάολο θα πρέπει να κατέβω από το πλοίο: ο ίδιος συστήνεται. Το όνομά του είναι Cesar: είναι Ρουμάνος, γιος ενός μυστικού αστυνομικού της αντικατασκοπίας, στο εφιαλτικό καθεστώς του Νικολάε Τσαουσέσκου. Κάπως έχει διατηρήσει το χιούμορ του, το οποίο φαίνεται ως ένα είδους θαύματος. Εξηγεί ότι αν ήξερα κάτι για οτιδήποτε θα ήξερα ότι αυτός δεν ήταν μοναχός, αλλά απλά και μόνο ένας ρουμάνος ιερέας σε διακοπές. Ταξίδεψε από το Βουκουρέστι, με δύο τεράστια μπαούλα σε ρόδες, να περάσει τις καλοκαιρινές διακοπές του σε ένα από τα μοναστήρια. Τρεις μήνες να ζει με ψωμί και νερό χωρίς γυναίκες στον περίγυρο είναι η ιδέα του για διακοπές. Τον κόσμος έξω από το Άγιο Όρος το βρίσκει κάπως ελλιπή.
Ο Cesar μου ζωγραφίζει ένα μικρό χάρτη για να το χρησιμοποιήσω να φτάσω στο Βατοπεδη και με κατατοπίζει γενικότερα. Το γεγονός και μόνον ότι δεν έχω γένια θα με εκθέσει ως μη τρομερά άγιο άνθρωπο, εξηγεί ο ίδιος, αν το μωβ Brooks Brothers πουκάμισό μου δεν το κάνει, πρωτύτερα. "Αλλά αυτοί είναι συνηθισμένοι σε επισκέπτες", είπε, "άρα δεν πρέπει να είναι πρόβλημα." Τότε κάνει μια παύση και ρωτά, "Ποια είναι όμως η θρησκεία σου;"
«Δεν έχω"
«Αλλά πιστεύετε στο Θεό;"
"Όχι"
Το σκέφτεται.
"Τότε είμαι αρκετά σίγουρος ότι δεν θα σας αφήσουν να μπείτε"
Αφήνει την σκέψη του να βουλιάξει, και λέει. "Από την άλλη πλευρά, πόσο χειρότερα θα μπορούσε να είναι για σένα;", λέει, και καγχάζει.
Μια ώρα αργότερα απομακρύνομε απο το καραβάκι, με τίποτα άλλο παρά τη τσάντα πλυντηρίου του Eagles Palace Hotel και το μικρό χάρτη του Cesar, και αυτός ακόμα επαναλαμβάνει τη δική του φράση-"Πόσο χειρότερα θα μπορούσε να είναι για σένα;"-και γελά πιο δυνατά κάθε φορά.
Ο μοναχός που με συναντά στην πύλη εισόδου του Βατοπεδίου ρίχνει μια ματιά στην τσάντα πλυντήριο και μου δίνει ένα έντυπο προς συμπλήρωση. Μία ώρα αργότερα, αφού ταχτοποιήθηκα στο εκπληκτικά άνετο κελί μου, σχεδόν μεταφέρομαι από έναν ποταμό γενειοφόρων μοναχών μέσα απο την πόρτα της εκκλησίας. Φοβούμενος ότι θα με πετάξουν έξω από το μοναστήρι πριν πάρω μια αίσθηση του τόπου, κάνω ό, τι μπορώ για να ταιριάξω Ακολουθώ τους μοναχούς στο ναό τους. Ανάβω κεριά και τα χώνω σε ένα μικροσκοπικό σκάμμα. Σταυροκοπιέμαι αδιάκοπα. Ασπάζομαι στον αέρα τις εικόνες. Κανείς δεν φαίνεται να νοιάζεται, με τον έναν ή τον άλλων τρόπο, για τον προφανώς μη Έλληνα τύπο με το μωβ πουκάμισο Brooks Brothers, αν και κατά την θεια λειτουργία ένας παχύς νεαρός μοναχός που μοιάζει λίγο σαν τον Jack Black με κοιτάζει έντονα, σαν να έχω παραμελήσει ορισμένα κρίσιμα κομμάτια της διαδικασίας.
Κατά τα άλλα, η εμπειρία ήταν συγκλονιστική, και την συνιστώ σε όποιον ψάχνει για μια γεύση της ζωής του 10ου αιώνα. Κάτω από τιτάνιους γυαλισμένους χρυσούς πολυελαίους, και περικυκλωμένος από πρόσφατα καθαρισμένες εικόνες, οι μοναχοί τραγούδησαν, οι μοναχοί έψαλλαν, οι μοναχοί εξαφανίζονταν πίσω από το τέμπλο για να πουν κάποιο περίεργο ξόρκι, οι μοναχοί τίναζαν κάτι που ακουγόταν σαν καμπανάκια έλκηθρου, οι μοναχοί κυμάτιζαν πέρα δωθε τα θυμιατήρια, αφήνοντας στο πέρασμα τους καπνούς και την παλιά μυρωδιά του θυμιάματος. Κάθε λέξη που είπαν και τραγούδησαν και έψαλλαν ήταν Βιβλική ελληνική (φαίνεται ότι είχε κάποια σχέση με τον Ιησού Χριστό), αλλά εσκυψα το κεφάλι αμέσως ούτως ή άλλως. Στάθηκα όρθιος όταν στάθηκαν όρθιοι, και κάθισα όταν κάθισαν: πάνω - κάτω, σαν pogos, για ώρες. Η επίδραση στο όλο θέμα έγινε εντονότερη απο τα θαυμάσια άγρια γένια των μοναχών. Ακόμα και όταν είναι αφημένες στη φυσική τους μορφή, οι γενειάδες δεν μεγαλώνουν όλες με τον ίδιο τρόπο. Υπάρχουν διάφοροι τύποι: η απελπιστικά πορώδη μάζα χνουδιού, ο τύπος Οσάμα Μπιν Λάντεν / σαν μυστρί των Ασσυρίων-βασιλέων, σαν φωλιά πουλιών του Καρλ Μαρξ. Ένας εκπληκτικός αριθμός μοναχών έμοιαζε με Τον Πιο Ενδιαφέρον Άνθρωπο στον Κόσμο, από τη διαφήμιση της Dos Equis. («Τα Γένια του μόνο έχουν βιώσει περισσότερα από ότι ολόκληρο το σώμα ενός λιγότερο σπουδαίου ανθρώπου.")
Οι μοναχοί του Βατοπεδίου έχουν τη φήμη ότι γνωρίζουν πολύ περισσότερα για εσάς από ό, τι φαντάζεστε, και για την δυνατότητα τους να αντιλαμβάνονται όσα δεν ξέρουν. Μια γυναίκα που διαχειρίζεται μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες μου είχε πει, στη διάρκεια ενός δείπνου στην Αθήνα, ότι είχε βρεθεί να κάθεται σε μια πτήση, πριν λίγο καιρό, πλησίον του Πατέρα Εφραίμ, τον ηγούμενο του Βατοπεδίου (διακεκριμένη θέση). «Ήταν μια πολύ περίεργη εμπειρία», είπε. "Αυτός δεν ήξερε τίποτα για μένα, αλλά μάντεψε τα πάντα. Τον γάμο μου. Πώς ένιωθα για τη δουλειά μου. Ένιωσα ότι με γνώριζε, εντελώς." Μέσα στην εκκλησία τους αμφέβαλα για τις δυνατότητες τους αυτές-στη μέση ενός μεγάλου εθνικού σκανδάλου, επέτρεψαν σε έναν συγγραφέα από το Vanity Fair, παρότι δεν έχει επισήμως συστηθεί ο ίδιος, να εμφανιστεί, να ταχτοποιηθεί σε κουκέτα, να τριγυρίζει στο μοναστήρι τους, χωρίς να του θέσουν κάποιο ερώτημα.
Αλλά βγαίνοντας από την εκκλησία τελικά με πιάνουν: ένας στρουμπουλός μοναχός με γκρίζο μούσι και δέρμα μελαμψό με βάζει στην γωνία. Μου συστήνεται ως Πατέρας Αρσένιος.
............
Συνεχίζεται....
23 Σεπ 2010
ΒΕNΕΤΟ (Italia)
Μετάφραση απο την Βενετική γλώσσα στην Ελληνική:
ΕΣΥ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟ ΒΕΝΕΤΟ
"Το ξέρεις ότι το Βένετο προσαρτήθηκε στην Ιταλία το 1867;
Φόροι, στρατιωτική κατοχή, πόλεμοι, χλευασμός, ταπείνωση υπήρξαν τα όπλα των Ιταλών για την εποίκηση της γης μας.
Αναρωτήθηκες ποτέ γιατί μας απαγορεύεται να γραφούμε και να μιλούμε την Βενετική;
Στο σχολείο, μέσα στα στρατόπεδα, στις Εκκλησιές, στης υπηρεσίες των Δήμων, στα δικαστήρια, στην Αστυνομία, στις εφημερίδες, στην κρατική τηλεόραση (RAI)"
Τώρα, ας αλλάξουμε, όπου υπάρχουν, τις λέξεις Βένετο, Βενετοί και Ιταλοί με τις λέξεις Μακεδονία, Μακεδόνες και Έλληνες και θα έχουμε μια παρόμοιο εικόνα βιωμάτων δυο διαφορετικών ευρωπαϊκών λαών, σήμερα.
Δυστυχώς, δεν είναι μόνο οι Μακεδόνες στην Ελλάδα που στερούνται βασικά ανθρώπινα δικαιώματα γηγενών λαών μη αναγνωρισμένων ως ξεχωριστά έθνη, εντός των εθνικών ευρωπαϊκών κρατών. Είναι μεγάλη αδικία!
22 Σεπ 2010
Η Έδεσσα και το Kavadarci μαζί για ευρωπαϊκά κονδύλια
Το Kavadarci και η Έδεσσα θα διεκδικήσουν απο κοινού χρήματα από το ευρωπαϊκό ταμείο για τα τουριστικά και τα γαστρονομικά προγράμματα τους. Αυτό αποφασίστηκε σε κοινή συνεδρίαση των ομάδων από τις δύο περιφέρειες, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Έδεσσα, Μακεδονία του Αιγαίου. Πρόκειται για την συνέχεια των κοινών προγραμμάτων στο πλαίσιο του σχεδίου ΙΡΑ για τη διασυνοριακή συνεργασία την περίοδο 2007-2013.
«Οι Διεθνείς σχέσεις δεν πρέπει να εμποδίζουν τις αμοιβαίες επιδόσεις μας. Ως τοπικές μονάδες έχουμε πολλά προγράμματα που μας φέρνουν πιο κοντά και ως εκ τούτου, πρέπει να τονώσουμε την αμοιβαία ανάπτυξη και τα μελλοντικά ενδιαφέροντα μας.
Αμφότερα τα μέρη πρέπει να αναπτύξουν τις σχέσεις τους στον πολιτισμό και την οικονομία, τα οποία θα είναι οι πρωταρχικοί στόχοι με τους οποίους τα χρήματα θα εκταμιευτούν από τα κεφάλαια του ΜΠΒ ", δήλωσε ο Γιάννης Σόντρας, Δήμαρχος της Έδεσσας.
http://macedoniaonline.eu/content/view/16516/2/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)