Μακεδονικοί διάλεκτοι στην βόρεια Ελλάδα
30 Νοε 2009
25 Νοε 2009
Ανοικτή επιστολή στα μέλη και τους φίλους της Νέας Δημοκρατίας.
24.11.09
Αγαπητό μέλος, αγαπητέ φίλε της Νέας Δημοκρατίας,
Στις 29 Νοεμβρίου καλείσαι να εκλέξεις τον νέο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας μέσω μιας διαδικασίας που δεν εξήγησε την εκλογική κατάρρευση της Νέας Δημοκρατίας και τα αίτιά της. Που παρέκαμψε το μείζον ζήτημα της μη επίλυσης, και της παραπέρα όξυνσης, των μεγάλων προβλημάτων του πολίτη στα χρόνια της Νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης.
Οι δύο βασικοί υποψήφιοι πρόεδροι, που διετέλεσαν και υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή, δεν θεώρησαν σκόπιμο να προσδιορίσουν τους λόγους της πολιτικής αυτής αποτυχίας και να αποδώσουν ευθύνες όπου αναλογούν. Πολύ περισσότερο, οι δύο βασικοί υποψήφιοι δεν αναφέρθηκαν καν σε εκείνα τα περίφημα δυσάρεστα μέτρα που επικαλέστηκε ο Κώστας Καραμανλής για να προσφύγει στις πρόωρες εκλογές, ούτε σε δικές τους προτάσεις για έξοδο της χώρας από τη κρίση.
Η τοποθέτηση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για τις εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία δεν συνιστά αντιδεοντολογική παρέμβαση αλλά αποτελεί δημοκρατική της υποχρέωση που επαναλήφθηκε με ανάλογη ανοικτή επιστολή που εστάλη από την Φιλελεύθερη Συμμαχία στα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ στις εσωκομματικές εκλογές του 2007. Επιπλέον, η συνεχής επίκληση, από τους υποψήφιους προέδρους της Νέας Δημοκρατίας, της έννοιας του «κοινωνικού φιλελευθερισμού» ως κοινής ιδεολογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας συνιστά άλλον έναν λόγο που δικαιολογεί, αν δεν επιβάλλει, την παρέμβαση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι έγινε πλέον φανερό, ότι η αναφορά στον όρο «κοινωνικός φιλελευθερισμός», συνιστά ομολογία έλλειψης οποιασδήποτε ιδεολογίας όσων επικαλούνται τον όρο αυτό. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώ οι υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας διακήρυσσαν με ευκολία ότι ο «κοινωνικός φιλελευθερισμός» δεν συνιστά ούτε φιλελευθερισμό αλλά ούτε και σοσιαλδημοκρατία, κανείς τους δεν αισθάνθηκε υποχρεωμένος να δώσει θετική απάντηση στο τι συνιστά πραγματικά η θολή αυτή έννοια…
Όμως η έλλειψη ιδεολογίας έχει το κόστος της, καθώς οδηγεί, τελικά, στην υποταγή κάθε κόμματος στην κυρίαρχη ιδεολογία, όποια και αν είναι αυτή. Στη Νέα Δημοκρατία, η επίκληση του «κοινωνικού φιλελευθερισμού» επιχειρούσε πάντα να συγκαλύψει, εκτός από την ιδεολογική της γύμνια, την αποδοχή του ιδεολογικού μοντέλου που κυριάρχησε στη Ελλάδα της μεταπολίτευσης, δηλαδή της αριστερής ιδεολογίας και του κρατισμού. Αυτή η έλλειψη ιδεολογίας εξηγεί, εν μέρει, την αοριστία, τον λαϊκισμό, τις πολιτικές παλινωδίες, τις υποχωρήσεις και τον τακτικισμό της διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Μιας διακυβέρνησης που, μπροστά στον φόβο του πολιτικού κόστους, και λόγω της αντικατάστασης της πολιτικής από την επικοινωνία, εγκατέλειψε από νωρίς κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια οδηγώντας τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και τους πολίτες της στην απελπισία για το αύριο.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία άσκησε οξύτατη κριτική στη διακυβέρνηση Καραμανλή και αντιπρότεινε μέτρα που, αν είχαν υιοθετηθεί, θα έβγαζαν τη χώρα από το σημερινό αδιέξοδο. Τα μέτρα που προτάθηκαν από την Φιλελεύθερη Συμμαχία ήταν βασισμένα στον φιλελευθερισμό και για αυτόν τον λόγο χαρακτηρίζονταν από συνοχή, συμπληρωματικότητα και αποτελεσματικότητα.
Τι είναι ο φιλελευθερισμός;
Ο φιλελευθερισμός αποτελεί την ιδεολογία που, μέσω της Αναγέννησης και του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, διαμόρφωσε τον Δυτικό πολιτισμό. Ο φιλελευθερισμός, αποτελεί ιδεολογία θεμελιωμένη στην αρχή της ελευθερίας του ατόμου, των ατομικών δικαιωμάτων, της ισονομίας, του κράτους δικαίου και της ανοικτής κοινωνίας. Σε κάθε περίπτωση, ο φιλελευθερισμός δεν είναι μια έννοια που μπορεί να προσαρμόζεται στις εκάστοτε προσωπικές επιλογές κάποιων συντηρητικών πολιτικών στην περιφέρεια της Ευρώπης. Ο φιλελευθερισμός είναι ένα στιβαρό και συνεκτικό σύστημα αξιών, που έχει βαθιά διαχρονική θεμελίωση και εκφράζεται πολιτικά από το Ευρωπαϊκό Φιλελεύθερο Κόμμα (ELDR), του οποίου η Νέα Δημοκρατία δεν είναι μέλος, αλλά αντίπαλος.
Ποιες είναι οι φιλελεύθερες πολιτικές προτάσεις;
Οι φιλελεύθερες πολιτικές προτάσεις είναι αυτές που έχουν υιοθετηθεί από τις ποιο προηγμένες χώρες του κόσμου και στις οποίες οφείλουν την ευημερία τους. Μέτρα όπως η εγκατάλειψη από το κράτος των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων, η ενίσχυσή του όπου χρειάζεται για να ανταποκριθεί στον ρυθμιστικό και ελεγκτικό του ρόλο, η τόνωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, η χαμηλή φορολογία, η επέκταση του δικαιώματος ελεύθερης επιλογής εκπαιδευτικού, ασφαλιστικού, νοσηλευτικού ιδρύματος, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και του Κοινοβουλίου από την εκτελεστική εξουσία, η καθολική αποδοχή όλων των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών, η ανανέωση του πολιτικού συστήματος μέσω νέου εκλογικού νόμου, αποτελούν κάποια μέτρα που αν είχαν υλοποιηθεί θα είχαν δώσει λύσεις σε προβλήματα δεκαετιών.
Η Ελληνική κοινωνία, σήμερα περισσότερο από ποτέ, έχει την ανάγκη ενός ισχυρού φιλελεύθερου κόμματος που θα διαχέει τις φιλελεύθερες αξίες στη κοινωνία και θα διεκδικεί την υλοποίηση εκείνων των φιλελεύθερων πολιτικών προτάσεων που θα βγάλουν τη χώρα από τη κρίση.

Όλοι προτείνουν περισσότερο κράτος. ΕΜΕΙΣ ΟΧΙ!
http://greekliberals.net
Αγαπητό μέλος, αγαπητέ φίλε της Νέας Δημοκρατίας,
Στις 29 Νοεμβρίου καλείσαι να εκλέξεις τον νέο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας μέσω μιας διαδικασίας που δεν εξήγησε την εκλογική κατάρρευση της Νέας Δημοκρατίας και τα αίτιά της. Που παρέκαμψε το μείζον ζήτημα της μη επίλυσης, και της παραπέρα όξυνσης, των μεγάλων προβλημάτων του πολίτη στα χρόνια της Νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης.
Οι δύο βασικοί υποψήφιοι πρόεδροι, που διετέλεσαν και υπουργοί της κυβέρνησης Καραμανλή, δεν θεώρησαν σκόπιμο να προσδιορίσουν τους λόγους της πολιτικής αυτής αποτυχίας και να αποδώσουν ευθύνες όπου αναλογούν. Πολύ περισσότερο, οι δύο βασικοί υποψήφιοι δεν αναφέρθηκαν καν σε εκείνα τα περίφημα δυσάρεστα μέτρα που επικαλέστηκε ο Κώστας Καραμανλής για να προσφύγει στις πρόωρες εκλογές, ούτε σε δικές τους προτάσεις για έξοδο της χώρας από τη κρίση.
Η τοποθέτηση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για τις εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία δεν συνιστά αντιδεοντολογική παρέμβαση αλλά αποτελεί δημοκρατική της υποχρέωση που επαναλήφθηκε με ανάλογη ανοικτή επιστολή που εστάλη από την Φιλελεύθερη Συμμαχία στα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ στις εσωκομματικές εκλογές του 2007. Επιπλέον, η συνεχής επίκληση, από τους υποψήφιους προέδρους της Νέας Δημοκρατίας, της έννοιας του «κοινωνικού φιλελευθερισμού» ως κοινής ιδεολογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας συνιστά άλλον έναν λόγο που δικαιολογεί, αν δεν επιβάλλει, την παρέμβαση της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι έγινε πλέον φανερό, ότι η αναφορά στον όρο «κοινωνικός φιλελευθερισμός», συνιστά ομολογία έλλειψης οποιασδήποτε ιδεολογίας όσων επικαλούνται τον όρο αυτό. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ενώ οι υποψήφιοι πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας διακήρυσσαν με ευκολία ότι ο «κοινωνικός φιλελευθερισμός» δεν συνιστά ούτε φιλελευθερισμό αλλά ούτε και σοσιαλδημοκρατία, κανείς τους δεν αισθάνθηκε υποχρεωμένος να δώσει θετική απάντηση στο τι συνιστά πραγματικά η θολή αυτή έννοια…
Όμως η έλλειψη ιδεολογίας έχει το κόστος της, καθώς οδηγεί, τελικά, στην υποταγή κάθε κόμματος στην κυρίαρχη ιδεολογία, όποια και αν είναι αυτή. Στη Νέα Δημοκρατία, η επίκληση του «κοινωνικού φιλελευθερισμού» επιχειρούσε πάντα να συγκαλύψει, εκτός από την ιδεολογική της γύμνια, την αποδοχή του ιδεολογικού μοντέλου που κυριάρχησε στη Ελλάδα της μεταπολίτευσης, δηλαδή της αριστερής ιδεολογίας και του κρατισμού. Αυτή η έλλειψη ιδεολογίας εξηγεί, εν μέρει, την αοριστία, τον λαϊκισμό, τις πολιτικές παλινωδίες, τις υποχωρήσεις και τον τακτικισμό της διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή. Μιας διακυβέρνησης που, μπροστά στον φόβο του πολιτικού κόστους, και λόγω της αντικατάστασης της πολιτικής από την επικοινωνία, εγκατέλειψε από νωρίς κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια οδηγώντας τη χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και τους πολίτες της στην απελπισία για το αύριο.
Η Φιλελεύθερη Συμμαχία άσκησε οξύτατη κριτική στη διακυβέρνηση Καραμανλή και αντιπρότεινε μέτρα που, αν είχαν υιοθετηθεί, θα έβγαζαν τη χώρα από το σημερινό αδιέξοδο. Τα μέτρα που προτάθηκαν από την Φιλελεύθερη Συμμαχία ήταν βασισμένα στον φιλελευθερισμό και για αυτόν τον λόγο χαρακτηρίζονταν από συνοχή, συμπληρωματικότητα και αποτελεσματικότητα.
Τι είναι ο φιλελευθερισμός;
Ο φιλελευθερισμός αποτελεί την ιδεολογία που, μέσω της Αναγέννησης και του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού, διαμόρφωσε τον Δυτικό πολιτισμό. Ο φιλελευθερισμός, αποτελεί ιδεολογία θεμελιωμένη στην αρχή της ελευθερίας του ατόμου, των ατομικών δικαιωμάτων, της ισονομίας, του κράτους δικαίου και της ανοικτής κοινωνίας. Σε κάθε περίπτωση, ο φιλελευθερισμός δεν είναι μια έννοια που μπορεί να προσαρμόζεται στις εκάστοτε προσωπικές επιλογές κάποιων συντηρητικών πολιτικών στην περιφέρεια της Ευρώπης. Ο φιλελευθερισμός είναι ένα στιβαρό και συνεκτικό σύστημα αξιών, που έχει βαθιά διαχρονική θεμελίωση και εκφράζεται πολιτικά από το Ευρωπαϊκό Φιλελεύθερο Κόμμα (ELDR), του οποίου η Νέα Δημοκρατία δεν είναι μέλος, αλλά αντίπαλος.
Ποιες είναι οι φιλελεύθερες πολιτικές προτάσεις;
Οι φιλελεύθερες πολιτικές προτάσεις είναι αυτές που έχουν υιοθετηθεί από τις ποιο προηγμένες χώρες του κόσμου και στις οποίες οφείλουν την ευημερία τους. Μέτρα όπως η εγκατάλειψη από το κράτος των επιχειρηματικών του δραστηριοτήτων, η ενίσχυσή του όπου χρειάζεται για να ανταποκριθεί στον ρυθμιστικό και ελεγκτικό του ρόλο, η τόνωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, η χαμηλή φορολογία, η επέκταση του δικαιώματος ελεύθερης επιλογής εκπαιδευτικού, ασφαλιστικού, νοσηλευτικού ιδρύματος, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και του Κοινοβουλίου από την εκτελεστική εξουσία, η καθολική αποδοχή όλων των ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών, η ανανέωση του πολιτικού συστήματος μέσω νέου εκλογικού νόμου, αποτελούν κάποια μέτρα που αν είχαν υλοποιηθεί θα είχαν δώσει λύσεις σε προβλήματα δεκαετιών.
Η Ελληνική κοινωνία, σήμερα περισσότερο από ποτέ, έχει την ανάγκη ενός ισχυρού φιλελεύθερου κόμματος που θα διαχέει τις φιλελεύθερες αξίες στη κοινωνία και θα διεκδικεί την υλοποίηση εκείνων των φιλελεύθερων πολιτικών προτάσεων που θα βγάλουν τη χώρα από τη κρίση.

Όλοι προτείνουν περισσότερο κράτος. ΕΜΕΙΣ ΟΧΙ!
http://greekliberals.net
23 Νοε 2009
21 Νοε 2009
A NAME IS A NAME
Η νέα ταινία του Ισλανδού σκηνοθέτη Sigurjon Einarsson “A name is a Name” (Ένα όνομα είναι ένα όνομα) για τους ανθρώπους που αυτοονομάζονται Μακεδόνες και τι σημαίνει για αυτούς να είναι γνωστοί με αυτό το όνομα.
http://www.anameisaname.com
20 Νοε 2009
ΧΑΡΤΗΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
Ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιπροσωπεύει τη σύνθεση των κοινών αξιών των κρατών μελών της ΕE και - για πρώτη φορά - συγκεντρώνει σε ένα ενιαίο κείμενο τα κλασικά αστικά και πολιτικά, καθώς και τα οικονομικά και κοινωνικά, δικαιώματα. Ο στόχος του εξηγείται στο προοίμιό του: «Eίναι αναγκαίο να ενισχυθεί η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, υπό το πρίσμα των κοινωνικών αλλαγών, της κοινωνικής προόδου και των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων».
Iστορικό πλαίσιο
Tον Ιούνιο του 1999 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας έκρινε σκόπιμο να συγκεντρώσει τα θεμελιώδη δικαιώματα που ίσχυαν σε επίπεδο ΕΕ σε έναν Χάρτη ώστε να τα καταστήσει περισσότερο εμφανή στους πολίτες. Σύμφωνα με τις προσδοκίες των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, ο Χάρτης αυτός θα έπρεπε να περιλαμβάνει τις γενικές αρχές που περιέχονται στη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης του 1950, εκείνες που προκύπτουν από την κοινή συνταγματική παράδοση των κρατών μελών, τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης και τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα όπως προβλέπονται στον Ευρωπαϊκό κοινωνικό Χάρτη και στον Κοινοτικό Χάρτη θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, καθώς και τις αρχές που προκύπτουν από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Την εκπόνηση του Χάρτη ανέλαβε μια Συνέλευση η οποία αποτελείται από εκπροσώπους των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών, έναν αντιπρόσωπο του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων (δύο από κάθε εθνικό κοινοβούλιο). Ο Χάρτης, ο οποίος εγκρίθηκε επίσημα στη Νίκαια τον Δεκέμβριο 2000 από τους προέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, σηματοδοτεί μια πολιτική δέσμευση, χωρίς να είναι νομικά δεσμευτικός.
Η Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία τροποποιεί τις ισχύουσες συνθήκες και βρίσκεται σήμερα στο στάδιο κύρωσης, καθιστά τον Χάρτη νομικά δεσμευτικό, καθώς έχει προστεθεί σε αυτή μια φράση με την οποία αναγνωρίζεται στον Χάρτη η ίδια νομική ισχύς με αυτή των συνθηκών. Για το σκοπό αυτό, η επίσημη διακήρυξη του Χάρτη έγινε για δεύτερη φορά τον Δεκέμβριο του 2007.
Περιεχόμενο
Για πρώτη φορά, όλα τα δικαιώματα που μέχρι τότε ήταν διάσπαρτα στις διάφορες νομοθετικές πράξεις όπως στις εθνικές νομοθεσίες και τις διεθνείς συμβάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, των Ηνωμένων Εθνών, του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, συγκεντρώθηκαν σε ένα μόνο έγγραφο. Ο Χάρτης, παρέχοντας διαφάνεια και σαφήνεια στα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, συμβάλλει στην ανάπτυξη της έννοιας του πολίτη της Ένωσης, καθώς και στη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (όπως επιβεβαιώνεται στο προοίμιο του Χάρτη). Ο Χάρτης ενισχύει τη νομική ασφάλεια όσον αφορά την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η οποία μέχρι σήμερα εξασφαλιζόταν μόνο από τη νομολογία του Δικαστηρίου και από το άρθρο 6 της συνθήκης της ΕΕ.
Ο Χάρτης περιλαμβάνει ένα εισαγωγικό προοίμιο και 54 άρθρα που κατανέμονται σε 7 κεφάλαια
Κεφάλαιο I: Αξιοπρέπεια (ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δικαίωμα στη ζωή, δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου, απαγόρευση των βασανιστηρίων και των απάνθρωπων εξευτελιστικών ποινών ή μεταχείρισης, απαγόρευση της δουλείας και της καταναγκαστικής εργασίας),
Κεφάλαιο II: Ελευθερία (δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια, σεβασμός της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, δικαίωμα γάμου και δικαίωμα ίδρυσης οικογένειας, ελευθερία σκέψης συνείδησης και θρησκείας, ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης, ελευθερία του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι, ελευθερία των τεχνών και των επιστημών, δικαίωμα εκπαίδευσης, επαγγελματική ελευθερία και δικαίωμα στην εργασία, ελευθερία ίδρυσης επιχείρησης δικαίωμα ιδιοκτησίας, δικαίωμα ασύλου, προστασία σε περίπτωση απομάκρυνσης, επαναπροώθησης και απέλασης).
Κεφάλαιο III: Ισότητα (ισότητα έναντι του νόμου, μη διάκριση, πολιτισμική, θρησκευτική και γλωσσική πολυμορφία, ισότητα ανδρών και γυναικών, δικαιώματα του παιδιού, δικαιώματα των ηλικιωμένων, ένταξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες).
Κεφάλαιο IV: Αλληλεγγύη (δικαίωμα στην πληροφόρηση και στη διαβούλευση με τους εργαζομένους στο πλαίσιο της επιχείρησης, δικαίωμα διαπραγματεύσεων και συλλογικών ενεργειών, δικαίωμα πρόσβασης στις υπηρεσίες ευρέσεως εργασίας, προστασία έναντι αδικαιολόγητης απόλυσης, δίκαιοι και ισότιμοι όροι εργασίας, απαγόρευση της εργασίας των παιδιών και προστασία των εργαζόμενων νέων, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, κοινωνική ασφάλεια και κοινωνική αρωγή, προστασία της υγείας, πρόσβαση σε υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, προστασία του περιβάλλοντος, προστασία των καταναλωτών).
Κεφάλαιο V: Ιθαγένεια (δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι κατά τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι κατά τις δημοτικές εκλογές, δικαίωμα χρηστής διαχείρισης, δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, διαμεσολαβητής, δικαίωμα αναφοράς, ελεύθερη κυκλοφορία και διαμονή, διπλωματική και προξενική προστασία).
Κεφάλαιο VI: Δικαιοσύνη (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου, τεκμήριο αθωότητας και δικαιώματα υπεράσπισης, αρχές νομιμότητας και αναλογικότητας αξιόποινων πράξεων και ποινών, δικαίωμα του προσώπου να μην δικάζεται ή να μην τιμωρείται ποινικά δύο φορές για την ίδια αξιόποινη πράξη).
Κεφάλαιο VII: Γενικές διατάξεις.
http://europa.eu/legislation_summaries/human_rights/fundamental_rights_within_european_union/l33501_el.htm
Από την 1η Δεκεμβρίου 2009 η Συνθήκη της Λισαβόνας θα ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και μαζί με αυτήν και o παραπάνω ΧΑΡΤΗΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.
Iστορικό πλαίσιο
Tον Ιούνιο του 1999 το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας έκρινε σκόπιμο να συγκεντρώσει τα θεμελιώδη δικαιώματα που ίσχυαν σε επίπεδο ΕΕ σε έναν Χάρτη ώστε να τα καταστήσει περισσότερο εμφανή στους πολίτες. Σύμφωνα με τις προσδοκίες των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων, ο Χάρτης αυτός θα έπρεπε να περιλαμβάνει τις γενικές αρχές που περιέχονται στη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης του 1950, εκείνες που προκύπτουν από την κοινή συνταγματική παράδοση των κρατών μελών, τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης και τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα όπως προβλέπονται στον Ευρωπαϊκό κοινωνικό Χάρτη και στον Κοινοτικό Χάρτη θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, καθώς και τις αρχές που προκύπτουν από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Την εκπόνηση του Χάρτη ανέλαβε μια Συνέλευση η οποία αποτελείται από εκπροσώπους των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών, έναν αντιπρόσωπο του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων (δύο από κάθε εθνικό κοινοβούλιο). Ο Χάρτης, ο οποίος εγκρίθηκε επίσημα στη Νίκαια τον Δεκέμβριο 2000 από τους προέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, σηματοδοτεί μια πολιτική δέσμευση, χωρίς να είναι νομικά δεσμευτικός.
Η Συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία τροποποιεί τις ισχύουσες συνθήκες και βρίσκεται σήμερα στο στάδιο κύρωσης, καθιστά τον Χάρτη νομικά δεσμευτικό, καθώς έχει προστεθεί σε αυτή μια φράση με την οποία αναγνωρίζεται στον Χάρτη η ίδια νομική ισχύς με αυτή των συνθηκών. Για το σκοπό αυτό, η επίσημη διακήρυξη του Χάρτη έγινε για δεύτερη φορά τον Δεκέμβριο του 2007.
Περιεχόμενο
Για πρώτη φορά, όλα τα δικαιώματα που μέχρι τότε ήταν διάσπαρτα στις διάφορες νομοθετικές πράξεις όπως στις εθνικές νομοθεσίες και τις διεθνείς συμβάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, των Ηνωμένων Εθνών, του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, συγκεντρώθηκαν σε ένα μόνο έγγραφο. Ο Χάρτης, παρέχοντας διαφάνεια και σαφήνεια στα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες, συμβάλλει στην ανάπτυξη της έννοιας του πολίτη της Ένωσης, καθώς και στη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (όπως επιβεβαιώνεται στο προοίμιο του Χάρτη). Ο Χάρτης ενισχύει τη νομική ασφάλεια όσον αφορά την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, η οποία μέχρι σήμερα εξασφαλιζόταν μόνο από τη νομολογία του Δικαστηρίου και από το άρθρο 6 της συνθήκης της ΕΕ.
Ο Χάρτης περιλαμβάνει ένα εισαγωγικό προοίμιο και 54 άρθρα που κατανέμονται σε 7 κεφάλαια
Κεφάλαιο I: Αξιοπρέπεια (ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δικαίωμα στη ζωή, δικαίωμα στην ακεραιότητα του προσώπου, απαγόρευση των βασανιστηρίων και των απάνθρωπων εξευτελιστικών ποινών ή μεταχείρισης, απαγόρευση της δουλείας και της καταναγκαστικής εργασίας),
Κεφάλαιο II: Ελευθερία (δικαίωμα στην ελευθερία και την ασφάλεια, σεβασμός της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, δικαίωμα γάμου και δικαίωμα ίδρυσης οικογένειας, ελευθερία σκέψης συνείδησης και θρησκείας, ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης, ελευθερία του συνέρχεσθαι και συνεταιρίζεσθαι, ελευθερία των τεχνών και των επιστημών, δικαίωμα εκπαίδευσης, επαγγελματική ελευθερία και δικαίωμα στην εργασία, ελευθερία ίδρυσης επιχείρησης δικαίωμα ιδιοκτησίας, δικαίωμα ασύλου, προστασία σε περίπτωση απομάκρυνσης, επαναπροώθησης και απέλασης).
Κεφάλαιο III: Ισότητα (ισότητα έναντι του νόμου, μη διάκριση, πολιτισμική, θρησκευτική και γλωσσική πολυμορφία, ισότητα ανδρών και γυναικών, δικαιώματα του παιδιού, δικαιώματα των ηλικιωμένων, ένταξη των ατόμων με ειδικές ανάγκες).
Κεφάλαιο IV: Αλληλεγγύη (δικαίωμα στην πληροφόρηση και στη διαβούλευση με τους εργαζομένους στο πλαίσιο της επιχείρησης, δικαίωμα διαπραγματεύσεων και συλλογικών ενεργειών, δικαίωμα πρόσβασης στις υπηρεσίες ευρέσεως εργασίας, προστασία έναντι αδικαιολόγητης απόλυσης, δίκαιοι και ισότιμοι όροι εργασίας, απαγόρευση της εργασίας των παιδιών και προστασία των εργαζόμενων νέων, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, κοινωνική ασφάλεια και κοινωνική αρωγή, προστασία της υγείας, πρόσβαση σε υπηρεσίες γενικού οικονομικού ενδιαφέροντος, προστασία του περιβάλλοντος, προστασία των καταναλωτών).
Κεφάλαιο V: Ιθαγένεια (δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι κατά τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι κατά τις δημοτικές εκλογές, δικαίωμα χρηστής διαχείρισης, δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, διαμεσολαβητής, δικαίωμα αναφοράς, ελεύθερη κυκλοφορία και διαμονή, διπλωματική και προξενική προστασία).
Κεφάλαιο VI: Δικαιοσύνη (δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου, τεκμήριο αθωότητας και δικαιώματα υπεράσπισης, αρχές νομιμότητας και αναλογικότητας αξιόποινων πράξεων και ποινών, δικαίωμα του προσώπου να μην δικάζεται ή να μην τιμωρείται ποινικά δύο φορές για την ίδια αξιόποινη πράξη).
Κεφάλαιο VII: Γενικές διατάξεις.
http://europa.eu/legislation_summaries/human_rights/fundamental_rights_within_european_union/l33501_el.htm
Από την 1η Δεκεμβρίου 2009 η Συνθήκη της Λισαβόνας θα ισχύει σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και μαζί με αυτήν και o παραπάνω ΧΑΡΤΗΣ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ.
13 Νοε 2009
ΝΤΕΤΣΑ ΜΠΕΓΚΑΛΤΣΙ (ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ)
Η Δημοκρατία της Μακεδονίας έχει ηθική υποχρέωση να προχωρήσει σε διάλογο με την Ελλάδα για την λύση του προβλήματος των «Ντέτσα Μπέγκαλτσι» (Παιδιά πρόσφυγες), στα πλαίσια των διαπραγματεύσεων της ενδιάμεσης συμφωνίας. Η άρνηση του διάλογου για αυτό το διμερές ανθρωπιστικό πρόβλημα απαιτεί την διεθνοποίηση του ώσπου η διεθνής κοινότητα κι ο ΟΗΕ να καταδικάσει την Ελλάδα για το έγκλημα της γενοκτονίας.
12 Νοε 2009
Εκδήλωση στην Πρωτοπορία Θεσσαλονίκης με το Κ.Ε.Μ.Ο.
Εκδήλωση στην Πρωτοπορία Θεσσαλονίκης με το Κ.Ε.Μ.Ο.
Στο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης γύρω από τις ετερότητες και το μειονοτικό φαινόμενο που επιδιώκει το ΚΕΜΟ, οι εκδόσεις Βιβλιόραμα παρουσιάζουν την Σειρά Μελετών σε εκδήλωση που θα γίνει στο βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009 στις 20:30.
Ο Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης (επίκ. καθηγητής Παν. Μακεδονίας) θα μιλήσει για τη Σειρά Μελετών του ΚΕΜΟ
Το βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου Το ‘Μακεδονικό’ της Θράκης: Κρατικοί σχεδιασμοί για τους Πομάκους (1956-2008) θα παρουσιάσουν οι:
Κωστής Τσιούμης (αναπλ. καθηγητής, Αριστοτέλειο Παν. Θεσσαλονίκης)
Φωτεινή Τσιμπιρίδου (αναπλ. καθηγήτρια Παν. Μακεδονίας)
Το βιβλίο του Thede Kahl Για την ταυτότητα των Βλάχων: εθνοπολιτισμικές προσεγγίσεις μια βαλκανικής πραγματικότητας θα παρουσιάσουν οι
Γιώργος Αγγελόπουλος (επίκ. καθηγητής Παν. Μακεδονίας)
Σταμάτης Μπέης (ερευνητής Ακαδημίας Αθηνών)
Ο Γιώργος Μαυρομμάτης (λέκτορας Δημοκρίτειου Παν. Θράκης) θα συντονίσει τη συζήτηση.
To Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων (www.kemo.gr) εγκαινιάζει την β’ περίοδο της Σειράς Μελετών που εκδίδει το Βιβλιόραμα. Η σειρά φιλοξενεί μονογραφίες μελέτες με αντικείμενο το μειονοτικό φαινόμενο και συζητά κάθε πολιτισμική, γλωσσική, εθνοτική ή θρησκευτική ιδιαιτερότητα στην Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού. Με αφετηρία την διεπιστημονικότητα, τα βιβλία της σειράς χρησιμοποιούν τα μεθοδολογικά εργαλεία και το κεκτημένο γνωσιολογικό υλικό που μπορεί να προσφέρει κάθε επιστήμη. Έτσι, η νομική και πολιτική επιστήμη, η κοινωνιολογία, η ιστορία, η πολιτική γεωγραφία, η γλωσσολογία, ή η ανθρωπολογία για παράδειγμα, μπορούν συμπληρωματικά να φωτίσουν πληρέστερα το ζήτημα του μειονοτικού φαινομένου που εν πολλοίς αντιμετωπίζεται με καχυποψία και ιδεολογικές αγκυλώσεις. Ήδη κυκλοφορούν δέκα τόμοι στην Σειρά Μελετών της α’ περιόδου (εκδ. Κριτική) και ορισμένες μελέτες αυτόνομα σε άλλους εκδοτικούς οίκους (Α.Ν. Σάκκουλας, Αλεξάνδρεια, Καλειδοσκόπιο).
Πρωτοπορία Θεσσαλονίκης, Λ. Νίκης 3, Παραλία, τηλ. 2310 226190
Στο πλαίσιο της δημόσιας συζήτησης γύρω από τις ετερότητες και το μειονοτικό φαινόμενο που επιδιώκει το ΚΕΜΟ, οι εκδόσεις Βιβλιόραμα παρουσιάζουν την Σειρά Μελετών σε εκδήλωση που θα γίνει στο βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2009 στις 20:30.
Ο Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης (επίκ. καθηγητής Παν. Μακεδονίας) θα μιλήσει για τη Σειρά Μελετών του ΚΕΜΟ
Το βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου Το ‘Μακεδονικό’ της Θράκης: Κρατικοί σχεδιασμοί για τους Πομάκους (1956-2008) θα παρουσιάσουν οι:
Κωστής Τσιούμης (αναπλ. καθηγητής, Αριστοτέλειο Παν. Θεσσαλονίκης)
Φωτεινή Τσιμπιρίδου (αναπλ. καθηγήτρια Παν. Μακεδονίας)
Το βιβλίο του Thede Kahl Για την ταυτότητα των Βλάχων: εθνοπολιτισμικές προσεγγίσεις μια βαλκανικής πραγματικότητας θα παρουσιάσουν οι
Γιώργος Αγγελόπουλος (επίκ. καθηγητής Παν. Μακεδονίας)
Σταμάτης Μπέης (ερευνητής Ακαδημίας Αθηνών)
Ο Γιώργος Μαυρομμάτης (λέκτορας Δημοκρίτειου Παν. Θράκης) θα συντονίσει τη συζήτηση.
To Κέντρο Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων (www.kemo.gr) εγκαινιάζει την β’ περίοδο της Σειράς Μελετών που εκδίδει το Βιβλιόραμα. Η σειρά φιλοξενεί μονογραφίες μελέτες με αντικείμενο το μειονοτικό φαινόμενο και συζητά κάθε πολιτισμική, γλωσσική, εθνοτική ή θρησκευτική ιδιαιτερότητα στην Ελλάδα ή οπουδήποτε αλλού. Με αφετηρία την διεπιστημονικότητα, τα βιβλία της σειράς χρησιμοποιούν τα μεθοδολογικά εργαλεία και το κεκτημένο γνωσιολογικό υλικό που μπορεί να προσφέρει κάθε επιστήμη. Έτσι, η νομική και πολιτική επιστήμη, η κοινωνιολογία, η ιστορία, η πολιτική γεωγραφία, η γλωσσολογία, ή η ανθρωπολογία για παράδειγμα, μπορούν συμπληρωματικά να φωτίσουν πληρέστερα το ζήτημα του μειονοτικού φαινομένου που εν πολλοίς αντιμετωπίζεται με καχυποψία και ιδεολογικές αγκυλώσεις. Ήδη κυκλοφορούν δέκα τόμοι στην Σειρά Μελετών της α’ περιόδου (εκδ. Κριτική) και ορισμένες μελέτες αυτόνομα σε άλλους εκδοτικούς οίκους (Α.Ν. Σάκκουλας, Αλεξάνδρεια, Καλειδοσκόπιο).
Πρωτοπορία Θεσσαλονίκης, Λ. Νίκης 3, Παραλία, τηλ. 2310 226190
10 Νοε 2009
MARIOVO
Ο δημιουργός του δεύτερου βίντεο μπορεί να μας εξηγήσει τι γύρευαν οι Κρητικοί στο Μαρίοβο και ποιους ήθελαν να «απελευθερώσουν» το 1905;
31 Οκτ 2009
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
Πολλές φορές έχουμε ακούσει η διαβάσει ότι η σύγχρονη ελληνική γλώσσα και το ελληνικό αλφάβητο που χρησιμοποιούμε, είναι η απόδειξη ότι οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδας είναι οι βιολογικοί απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων..
Για να καταρρεύσει αυτός ο απαράδεκτος και ρατσιστικός μύθος αρκεί μια απλή διαπίστωση: η σημερινή ελληνική ΔΕΝ είναι η γλώσσα που μιλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες (Αττική, Ιωνική, κτλ) αλλά η ΚΟΙΝΗ, δηλαδή η γλώσσα που είχε σαν βάση την Αττική διάλεκτο, αλλά με δάνεια και προσθήκες από πολλές άλλες αρχαίες γλώσσες (Περσική, Φρυγική, κτλ) και ήταν κοινή σε πολλούς λαούς γιατί την χρησιμοποιούσαν ως γλώσσα του εμπορίου και της διοίκησης στην ελληνιστική εποχή και στην συνέχεια στο Βυζάντιο.
Αυτή η «κοινή» γλώσσα μπόρεσε να επιβιώσει ως τις μέρες μας, με όλες της φυσικές αλλαγές και προσθήκες μέχρι την σημερινή «δημοτική», λόγο της ελληνορθόδοξης Εκκλησιάς και βασικά λόγο του Ελληνορθόδοξου πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης το οποίο μαζί με την θρησκευτική κατήχηση, φρόντιζε και για την διδασκαλία της «ελληνικής» γλώσσας στους χριστιανούς κάθε φυλής και προέλευσης. Τώρα, πως βγαίνει συμπέρασμα ότι όσοι μιλούν τα «ελληνικά» σήμερα είναι απόγονοι αρχαίων Ελλήνων, είναι άξιο απορίας!
Η αρχαία Αττική ελληνική γλώσσα είναι, σε σχέση με την Κοινή, σαν την λατινική για πολλές σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες (Ιταλική, Γαλλική, ισπανική, κτλ).: δηλαδή η Αττική ήταν η βάση για την εξέλιξη της Κοινής και της σύγχρονης Ελληνικής γλώσσας, όπως η λατινική υπήρξε η βάση για τις σύγχρονες ονομαζόμενες λατινογενείς γλώσσες. Σε καμιά περίπτωση όμως, δεν θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι όλοι οι σύγχρονοι λαοί που μιλούν λατινογενείς γλώσσες η που χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο, είναι απόγονοι των αρχαίων Ρωμαίων (κατοίκων της Ρώμης και περιχώρων), ούτε, φυσικά, ότι οι Αγγλοσάξονες, Σκοτσέζοι, Ιρλανδοί, Γερμανοί, Σκανδιναβοί, κτλ που χρησιμοποιούν σήμερα το λατινικό αλφάβητο και πολλές λατινικές λέξεις, έχουν κάποια εθνική η φυλετική συγγένεια (ομογένεια, η αγαπημένη λέξη των Ελλήνων!) με τους αρχαίους Ρωμαίους η άλλους αρχαίους λαούς της Ιταλίας.
Η Αγγλική γλώσσα που σήμερα ομιλείτε από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο ως δεύτερη γλώσσα, θα μπορούσε ποτέ να θεωρηθεί ότι αποδεικνύει κάποια κοινή εθνοτική η φυλετική καταγωγή όλων αυτών των ανθρώπων με τους αρχαίους κατοίκους του σημερινού κράτους του Η. Βασιλείου το οποίο θα μπορούσε να αξίωση εδαφικές και πολιτιστικές διεκδικήσεις πχ στις ΗΠΑ, λόγο κοινής γλώσσας;
Είναι τελείως γελοία μια τέτοια σκέψη! Και όμως, η πλειοψηφία των σύγχρονων Ελλήνων θεωρεί αυτήν την γελοιότητα ως την σοβαρότερη απόδειξη της αρχαίας εθνολογικής καταγωγής τους και αυτό το αυθαίρετο συμπέρασμα χρησιμοποιούν διάφοροι κύκλοι στην Ελλάδα για να πατάξουν κάθε προσπάθεια Ελλήνων πολιτών να διατηρήσουν τις μητρικές τους γλώσσες. Η διατήρηση της χρήσης της μητρικής τους γλώσσας από Έλληνες πολίτες θα αποδείκνυε ότι δεν υπάρχει «ομογένεια» στον ελληνικό λαό και κατά συνέπεια καμιά φυλετική «καθαρότητα» και συγγένεια με τους ένδοξους αρχαίους Έλληνες του σύγχρονου ελληνικού έθνους.
Για να καταρρεύσει αυτός ο απαράδεκτος και ρατσιστικός μύθος αρκεί μια απλή διαπίστωση: η σημερινή ελληνική ΔΕΝ είναι η γλώσσα που μιλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες (Αττική, Ιωνική, κτλ) αλλά η ΚΟΙΝΗ, δηλαδή η γλώσσα που είχε σαν βάση την Αττική διάλεκτο, αλλά με δάνεια και προσθήκες από πολλές άλλες αρχαίες γλώσσες (Περσική, Φρυγική, κτλ) και ήταν κοινή σε πολλούς λαούς γιατί την χρησιμοποιούσαν ως γλώσσα του εμπορίου και της διοίκησης στην ελληνιστική εποχή και στην συνέχεια στο Βυζάντιο.
Αυτή η «κοινή» γλώσσα μπόρεσε να επιβιώσει ως τις μέρες μας, με όλες της φυσικές αλλαγές και προσθήκες μέχρι την σημερινή «δημοτική», λόγο της ελληνορθόδοξης Εκκλησιάς και βασικά λόγο του Ελληνορθόδοξου πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης το οποίο μαζί με την θρησκευτική κατήχηση, φρόντιζε και για την διδασκαλία της «ελληνικής» γλώσσας στους χριστιανούς κάθε φυλής και προέλευσης. Τώρα, πως βγαίνει συμπέρασμα ότι όσοι μιλούν τα «ελληνικά» σήμερα είναι απόγονοι αρχαίων Ελλήνων, είναι άξιο απορίας!
Η αρχαία Αττική ελληνική γλώσσα είναι, σε σχέση με την Κοινή, σαν την λατινική για πολλές σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες (Ιταλική, Γαλλική, ισπανική, κτλ).: δηλαδή η Αττική ήταν η βάση για την εξέλιξη της Κοινής και της σύγχρονης Ελληνικής γλώσσας, όπως η λατινική υπήρξε η βάση για τις σύγχρονες ονομαζόμενες λατινογενείς γλώσσες. Σε καμιά περίπτωση όμως, δεν θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι όλοι οι σύγχρονοι λαοί που μιλούν λατινογενείς γλώσσες η που χρησιμοποιούν το λατινικό αλφάβητο, είναι απόγονοι των αρχαίων Ρωμαίων (κατοίκων της Ρώμης και περιχώρων), ούτε, φυσικά, ότι οι Αγγλοσάξονες, Σκοτσέζοι, Ιρλανδοί, Γερμανοί, Σκανδιναβοί, κτλ που χρησιμοποιούν σήμερα το λατινικό αλφάβητο και πολλές λατινικές λέξεις, έχουν κάποια εθνική η φυλετική συγγένεια (ομογένεια, η αγαπημένη λέξη των Ελλήνων!) με τους αρχαίους Ρωμαίους η άλλους αρχαίους λαούς της Ιταλίας.
Η Αγγλική γλώσσα που σήμερα ομιλείτε από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο ως δεύτερη γλώσσα, θα μπορούσε ποτέ να θεωρηθεί ότι αποδεικνύει κάποια κοινή εθνοτική η φυλετική καταγωγή όλων αυτών των ανθρώπων με τους αρχαίους κατοίκους του σημερινού κράτους του Η. Βασιλείου το οποίο θα μπορούσε να αξίωση εδαφικές και πολιτιστικές διεκδικήσεις πχ στις ΗΠΑ, λόγο κοινής γλώσσας;
Είναι τελείως γελοία μια τέτοια σκέψη! Και όμως, η πλειοψηφία των σύγχρονων Ελλήνων θεωρεί αυτήν την γελοιότητα ως την σοβαρότερη απόδειξη της αρχαίας εθνολογικής καταγωγής τους και αυτό το αυθαίρετο συμπέρασμα χρησιμοποιούν διάφοροι κύκλοι στην Ελλάδα για να πατάξουν κάθε προσπάθεια Ελλήνων πολιτών να διατηρήσουν τις μητρικές τους γλώσσες. Η διατήρηση της χρήσης της μητρικής τους γλώσσας από Έλληνες πολίτες θα αποδείκνυε ότι δεν υπάρχει «ομογένεια» στον ελληνικό λαό και κατά συνέπεια καμιά φυλετική «καθαρότητα» και συγγένεια με τους ένδοξους αρχαίους Έλληνες του σύγχρονου ελληνικού έθνους.
18 Οκτ 2009
BLAGOJ NACOSKI
Ο κορυφαίος νεαρός Μακεδόνας τενόρος που διαπρέπει στην Ιταλία και με εξαιρετική διεθνή καριέρα στον χώρο της Όπερας.
Εκτέλεση ενός γνωστού παραδοσιακού μακεδονικού τραγουδιού με την συμμετοχή τον ίδιου καλλιτέχνη.
10 Οκτ 2009
ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Η μουσική και χορευτική παράδοση της Μακεδονίας έχει τέτοια ιδιαίτερα στοιχεία που την καθιστούν ΜΟΝΑΔΙΚΗ σε όλα τα Βαλκάνια και όχι μόνο. Διαφέρει κατά πολύ από την αντίστοιχη παράδοση των γειτονικών εθνικών και εθνοτικων ομάδων που πολύ δύσκολα μπορεί κανείς να τη μπερδέψει.
Αυτή η πλούσια και μοναδική μουσική και χορευτική παράδοση είναι ΕΝΤΕΛΩΣ άγνωστη στους Έλληνες συμπολίτες μας άλλων περιοχών (εκτός Μακεδονίας), ενώ εμείς οι Μακεδόνες γνωρίζουμε παραδοσιακούς χορούς και μουσική από ΟΛΗ την ελληνική επικράτεια. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μα γιατί το κάθε μακεδονικό πολιτιστικό στοιχείο ήταν και είναι ξένο στους Έλληνες. Κατά τα άλλα, η Μακεδονία είναι ελληνική!!!
27 Σεπ 2009
Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑΣ
«Το πρώτο νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ θα είναι ένας νέος εκλογικός νόμος με μονοεδρικές περιφέρειες» δήλωσε ο σκληροπυρηνικός Στ. Τζουμακας στην ΤV, αποκαλύπτοντας την απόλυτη δίψα για εξουσία.
Δεν εκπλήσσει η κυνική ομολογία του, άλλωστε, όταν το υπάρχων καλπονοθευτηκό σύστημα χαρίζει στο πρώτο κόμμα 151 βουλευτές με μόνο 40,5% σε πεντακομματική Βουλή, ενώ ο νέος ενισχυμένος νόμος Παυλόπουλου προσφέρει αυτοδυναμία με 38,5%.
Ο κύριος Παπανδρέου φιλοδοξεί να κατεβάσει το κρίσιμο αυτό ποσοστό κάτω από το 33%, νομιμοποιώντας την λογική του κοινωνικού του ενός τρίτου που θα κυβερνά άνετα τους υπόλοιπους, αφού τούς εξαφανίσει πολιτικά!!!
Το σκιάχτρο της οικονομικής κρίσης στολισμένο με οικολογικές φιοριτούρες και εθνικούς κινδύνους αποπροσανατολίζει την Αριστερά που προσπαθεί να περιχαρακωθεί σαν θεσμική αντιπολίτευση προφυλαγμένη από τον κίνδυνο παρουσίας έκτου κοινοβουλευτικού κόμματος. Έτσι ο ακροδεξιός λαϊκιστής Καρατζαφέρης ψαρεύει ανενόχλητος στα θολά προεκλογικά νερά.
Υπενθυμίζουμε στον απελπισμένο ψηφοφόρο ότι ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις μεταδικτατορικά ήταν αυτοδύναμες εκτός από το ’89 –’90 όταν με το άλλοθι της κάθαρσης χρειάστηκαν 4 εκλογικές αναμετρήσεις σε λιγότερο από ένα χρόνο μέχρι να κατακτήσει ο κύριος Μητσοτάκης την αυτοδυναμία. Αφού συγχώρησαν εαυτούς και αλλήλους συνεχίζουν μέχρι σήμερα το ίδιο τροπάριο, πορευόμενοι ανεξέλεγκτοι με συνεχή σκάνδαλα που τροφοδοτούν με την εξουσία της αυτοδυναμία τους τα δυο μεγάλα κόμματα.
Σε κάθε δημοκρατική κοινωνία φυσική διέξοδος θα ήταν η ανάδειξη νέων πολιτικών σχημάτων από κοινωνικά κινήματα που θα διασφάλιζαν πρακτικά μια καλύτερη ποιότητα ζωής στον πολίτη. Όμως, η ανασφάλεια του μέσου Έλληνα που παραπαίει ανάμεσα σε οικονομικά αδιέξοδα και εθνικές ανάγκες που του δημιουργούν οι καταπιεστικοί κυβερνήτες του, τον τρομοκρατούν οδηγώντας τον πίσω στις αγκαλιές τους μέσα σε ένα φαύλο κύκλο εξάρτησης.
Όταν ο πολίτης ταυτίζει το κρατικό με το κομματικό συμφέρον, κραδαίνοντας μαζί τις ανάλογες σημαίες, τότε χαίρονται για το κατάντημα του οι ηγεσίες των κόμματων που τον ποδηγετούν. Η πολιτική ημιμάθεια του λαού μας διατηρεί στην εξουσία άλλωστε τα δυο νεποτικά κόμματα με τους επίγονους τριών οικογενειών να εναλλάσσονται τα τελευταία τριάντα χρόνια σε ένα καθεστώς δικομματικής φεουδαρχίας.
Η συνειδητοποίηση του Έλληνα πολίτη συνεπάγεται την διάλυση του δικομματισμού και την ανάδειξη στην Βουλή νέων ιδεολογικών σχηματισμών που θα προσφέρουν εναλλάχτηκες λύσεις συγκυβέρνησης σε μια λειτουργική Δημοκρατία.
NAUM-OFF
Δεν εκπλήσσει η κυνική ομολογία του, άλλωστε, όταν το υπάρχων καλπονοθευτηκό σύστημα χαρίζει στο πρώτο κόμμα 151 βουλευτές με μόνο 40,5% σε πεντακομματική Βουλή, ενώ ο νέος ενισχυμένος νόμος Παυλόπουλου προσφέρει αυτοδυναμία με 38,5%.
Ο κύριος Παπανδρέου φιλοδοξεί να κατεβάσει το κρίσιμο αυτό ποσοστό κάτω από το 33%, νομιμοποιώντας την λογική του κοινωνικού του ενός τρίτου που θα κυβερνά άνετα τους υπόλοιπους, αφού τούς εξαφανίσει πολιτικά!!!
Το σκιάχτρο της οικονομικής κρίσης στολισμένο με οικολογικές φιοριτούρες και εθνικούς κινδύνους αποπροσανατολίζει την Αριστερά που προσπαθεί να περιχαρακωθεί σαν θεσμική αντιπολίτευση προφυλαγμένη από τον κίνδυνο παρουσίας έκτου κοινοβουλευτικού κόμματος. Έτσι ο ακροδεξιός λαϊκιστής Καρατζαφέρης ψαρεύει ανενόχλητος στα θολά προεκλογικά νερά.
Υπενθυμίζουμε στον απελπισμένο ψηφοφόρο ότι ΟΛΕΣ οι κυβερνήσεις μεταδικτατορικά ήταν αυτοδύναμες εκτός από το ’89 –’90 όταν με το άλλοθι της κάθαρσης χρειάστηκαν 4 εκλογικές αναμετρήσεις σε λιγότερο από ένα χρόνο μέχρι να κατακτήσει ο κύριος Μητσοτάκης την αυτοδυναμία. Αφού συγχώρησαν εαυτούς και αλλήλους συνεχίζουν μέχρι σήμερα το ίδιο τροπάριο, πορευόμενοι ανεξέλεγκτοι με συνεχή σκάνδαλα που τροφοδοτούν με την εξουσία της αυτοδυναμία τους τα δυο μεγάλα κόμματα.
Σε κάθε δημοκρατική κοινωνία φυσική διέξοδος θα ήταν η ανάδειξη νέων πολιτικών σχημάτων από κοινωνικά κινήματα που θα διασφάλιζαν πρακτικά μια καλύτερη ποιότητα ζωής στον πολίτη. Όμως, η ανασφάλεια του μέσου Έλληνα που παραπαίει ανάμεσα σε οικονομικά αδιέξοδα και εθνικές ανάγκες που του δημιουργούν οι καταπιεστικοί κυβερνήτες του, τον τρομοκρατούν οδηγώντας τον πίσω στις αγκαλιές τους μέσα σε ένα φαύλο κύκλο εξάρτησης.
Όταν ο πολίτης ταυτίζει το κρατικό με το κομματικό συμφέρον, κραδαίνοντας μαζί τις ανάλογες σημαίες, τότε χαίρονται για το κατάντημα του οι ηγεσίες των κόμματων που τον ποδηγετούν. Η πολιτική ημιμάθεια του λαού μας διατηρεί στην εξουσία άλλωστε τα δυο νεποτικά κόμματα με τους επίγονους τριών οικογενειών να εναλλάσσονται τα τελευταία τριάντα χρόνια σε ένα καθεστώς δικομματικής φεουδαρχίας.
Η συνειδητοποίηση του Έλληνα πολίτη συνεπάγεται την διάλυση του δικομματισμού και την ανάδειξη στην Βουλή νέων ιδεολογικών σχηματισμών που θα προσφέρουν εναλλάχτηκες λύσεις συγκυβέρνησης σε μια λειτουργική Δημοκρατία.
NAUM-OFF
23 Σεπ 2009
ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2009

Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές , στις 4 Οκτωβρίου 2009, οι Μακεδόνες ψηφίζουμε Οικολόγους Πράσινους γιατί αυτό το κόμμα, που είναι πολύ κοντά στο να μπει στη Βουλή, έχει στο πρόγραμμα του ξεκάθαρες θέσεις για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μειονοτήτων.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος, για τον οποίο οι εθνικά Μακεδόνες θα πρέπει να ψηφήσουμε τους Οικολόγους Πράσινους: ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι έχουν ως υποψήφιο βουλευτή στη λίστα τους για τον νομό Πέλλας, τον Γιώργο Κωνσταντίνου, έναν εθνικά Μακεδόνα ακτιβιστή για την οικολογία, τα δικαιώματα των Μακεδόνων και μέλος για πολλά χρόνια του ΕΕΣ-Ουρανιο Τόξο (αυτό, φυσικά, δεν σημαίνει ότι το Ουράνιο Τόξο και οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν συμφωνήσει για κάποια εκλογική συνεργασία. Και γιατί να το κάνουν αυτό, άλλωστε, οι Ο.Π . αφού το κόμμα των εθνικά Μακεδόνων είναι σχεδόν ανύπαρκτο στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας και το μόνο που το απασχολεί σε κάθε εθνική εκλογική αναμέτρηση είναι πώς θα βοηθηθεί το Πασοκ (και ιδιαίτερα ο κύριος Λιάνης) να πάρει την μερίδα του λέοντος από τις ψήφους των Μακεδόνων στο νομό Φλώρινας;).
Η πολιτική θέση των Οικολόγων Πράσινων δεν με ικανοποίει στο θέμα της διαμάχης της Ελλάδας για την ονομασία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και θα προτιμούσα μια πιο θαρραλέα στάση τους: υπάρχει κράτος που ονομάζεται Μακεδονία γιατί υπάρχει Μακεδονικό έθνος και όχι το ανάποδο. Πριν υπάρξει μακεδονικό κράτος υπήρχαν Μακεδόνες σε όλη την γεωγραφική περιοχή που ονομάζεται Μακεδονία, πριν ακόμα αυτή μοιραστεί στα τέσσερα γειτονικά κράτη (Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία και Αλβανία). Η θέση τους ότι κανείς δεν είναι πιο Μακεδόνας από όλους τους κατοίκους της Μακεδονίας, δεν με πείθει: δεν υπάρχουν ΠΙΟ Μακεδόνες από άλλους, υπάρχουν όμως οι ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ, σκέτο. Όλοι οι άλλοι κάτοικοι της Μακεδονίας αυτοπροσδιορίζονται ΕΘΝΙΚΑ με άλλο όνομα (Έλληνες, Βούλγαροι, Σέρβοι, Αλβανοί, Αρβανίτες, Ρομά η Αθίγγανοι, Τούρκοι, Βλάχοι, κτλ).
Σε αυτές τις εκλογές πρέπει οι Μακεδόνες να δείξουμε την δύναμη μας, ψηφίζοντας τους Ο.Π. και ιδιαίτερα στο νομό Πέλλας ,τον υποψήφιο τους ΓΙΩΡΓΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ. Ίσως, με αυτό τον τρόπο, και αλλά κόμματα, σε επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ο.Π. και βάλουν στις λίστες τους Μακεδόνες υποψηφίους, σε όλους τους Νομούς της Μακεδονίας, όπως γίνεται με τους Τούρκους στη Θράκη. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα οι Μακεδόνες δεν είχαν την πολιτική υποστήριξη από κανένα ελληνικό κόμμα, εάν εξαιρέσουμε το ΜΟΝΑΔΙΚΟ παράδειγμα της ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ (δεν συμμετέχει σε αυτές τις εκλογές) και κάποια μικρά αριστερά κόμματα.
ΚΑΛΗ ΨΗΦΟ, ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ!
15 Σεπ 2009
ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (KARADENIZ)
Πως είναι δυνατόν, η μουσική και χορευτική παράδοση να είναι κοινή σε δυο εθνικές ομάδες (στην ουσία, ίδια) και να μιλάμε για δυο ξεχωριστά έθνη (Ελληνο-Πόντιους και Τούρκους). Ελληνική, είναι; Τουρκική, είναι; Η απλά Ποντιακή, δηλαδή μιας μόνο εθνοτικής ομάδας με διαφορετικό θρήσκευμα (Ελληνορθόδοξοι και Μουσουλμάνοι); Τα περί αρχαίας ελληνικής καταγωγής, φυσικά, είναι για γέλια!
Ας μου εξηγήσει κάποιος, παρακαλώ, τι σημαίνει Ποντιακός ελληνισμός. Πόσοι «ελληνισμοί» υπάρχουν; Η είσαι Έλληνας η δεν είσαι! Γιατί να θέλεις να ξεχωρίσεις από τους υπόλοιπους Έλληνες, με αυτό τον τρόπο; Δεν έχω ακούσει κανέναν Κρητικό, για παράδειγμα, να μιλάει για Κρητικό ελληνισμό, η κάποιον Ηπειρώτη, κτλ.
10 Αυγ 2009
6 Αυγ 2009
3 Αυγ 2009
28 Ιουλ 2009
26 Ιουλ 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)