Μακεδονικοί διάλεκτοι στην βόρεια Ελλάδα
16 Μαΐ 2017
25 Μαρ 2017
Η ΠΟΠΣΜ και οι ανύπαρκτοι Μακεδόνες
Η ΠΟΠΣΜ επειδή δεν μπορεί να βρει πραγματικούς Μακεδόνες που να είναι αρκετά
Έλληνες, δηλαδή να μην τραγουδάνε σε «ξένη» γλώσσα και να μην χορεύουν σε «ξενόφερτους»
σκοπούς -όπως η ίδια εκτιμά ότι κάνει η πλειοψηφία τους- προτιμά να χρησιμοποιεί
αυθεντικούς Έλληνες και να τους ντύνει Μακεδόνες, για να συμμετέχουν στις εκδηλώσεις
της!
- ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ -
1. Δικαίωμα
συμμετοχής έχουν πολιτιστικοί σύλλογοι (με νομική υπόσταση) από
οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας με την προϋπόθεση να φορούν Μακεδονικές
φορεσιές από κάποια περιοχή της Μακεδονίας.
Περισσότερα εδώ
Φυσικά, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς στο παρακάτω βίντεο, η στολή δεν κάνει τον Μακεδόνα! (ούτε το ράσο τον παπά!).
- ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ -
Περισσότερα εδώ
Φυσικά, όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς στο παρακάτω βίντεο, η στολή δεν κάνει τον Μακεδόνα! (ούτε το ράσο τον παπά!).
7 Μαρ 2017
Επιτηρούμενες ζωές στην Αν. Μακεδονία
«Η ύπαρξη μιας εθνικής μειονότητας εντος ενός κράτους αποδεικνύεται
αντικειμενικά, η μη αναγνώριση μιας μειονότητας δεν απαλλάσσει ένα κράτος από τις
διεθνείς υποχρεώσεις του.»
Οι περισσότεροι Έλληνες, δυστυχώς, δεν αντιλαμβάνονται ότι η
Ελλάδα δεν αποτελεί ένα κράτος χωρίς μειονότητες, αντιθέτως στη χώρα μας υπάρχουν
πληθώρα εθνικών, γλωσσικών, θρησκευτικών, κτλ μειονοτήτων που το ελληνικό κράτος
προσπαθεί πάση θυσία να εξαφανίσει, να κρύψει, να αρνείται την ύπαρξη τους.
Οπότε, έχουμε φαινόμενα σαν αυτά που ακούμε στην παρακάτω εκπομπή, με ξαφνιασμένους Έλληνες, ως προς την ύπαρξη αυτών των μειονοτήτων και για την απελπισμένη προσπάθεια αυτών να επιβιώσουν σε ένα άκρως εχθρικό περιβάλλον.
Η μελέτη και η παρουσίαση της κατάστασης, μέσω του βιβλίου της κυρίας Μ. Λεβίδη, είναι πολύ αξιόλογη και ρίχνει φως στην πραγματικότητα της Ελλάδας που όλο και πιο συχνά και μαζικά φωτίζεται και βγαίνει από το σκοτάδι της κρατικής πολικής και πρακτικής, για πάρα πολλά χρόνια.
Καιρός είναι πια η Ελλάδα να υπογράψει και να επικυρώσει τους δυο Ευρωπαϊκούς Χάρτες για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων και των περιφερικών η μειονοτικών γλωσσών που είναι απαραίτητα εργαλεία για την προστασία των μειονοτήτων στην Ελλάδα και, επιπλέον, να προχωρήσει σε μια απογραφή του πληθυσμού με βάση την εθνότητα, την μητρική γλώσσα και το θρήσκευμα, τηρώντας όλα τα νόμιμα διεθνή πρότυπα . Μόνο τότε θα μπορούμε να γνωρίζουμε την πραγματική συνθετική μορφή του πληθυσμού στην Ελλάδα.
Ακούστε την εκπομπή!
Οπότε, έχουμε φαινόμενα σαν αυτά που ακούμε στην παρακάτω εκπομπή, με ξαφνιασμένους Έλληνες, ως προς την ύπαρξη αυτών των μειονοτήτων και για την απελπισμένη προσπάθεια αυτών να επιβιώσουν σε ένα άκρως εχθρικό περιβάλλον.
Η μελέτη και η παρουσίαση της κατάστασης, μέσω του βιβλίου της κυρίας Μ. Λεβίδη, είναι πολύ αξιόλογη και ρίχνει φως στην πραγματικότητα της Ελλάδας που όλο και πιο συχνά και μαζικά φωτίζεται και βγαίνει από το σκοτάδι της κρατικής πολικής και πρακτικής, για πάρα πολλά χρόνια.
Καιρός είναι πια η Ελλάδα να υπογράψει και να επικυρώσει τους δυο Ευρωπαϊκούς Χάρτες για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων και των περιφερικών η μειονοτικών γλωσσών που είναι απαραίτητα εργαλεία για την προστασία των μειονοτήτων στην Ελλάδα και, επιπλέον, να προχωρήσει σε μια απογραφή του πληθυσμού με βάση την εθνότητα, την μητρική γλώσσα και το θρήσκευμα, τηρώντας όλα τα νόμιμα διεθνή πρότυπα . Μόνο τότε θα μπορούμε να γνωρίζουμε την πραγματική συνθετική μορφή του πληθυσμού στην Ελλάδα.
Ακούστε την εκπομπή!
12 Φεβ 2017
9 Φεβ 2017
UMD: H υποκρισία του Έλληνα πρωθυπουργού για τη Μακεδονία απειλεί την ειρήνη και τη σταθερότητα
Κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψης στην παραδοσιακή
σύμμαχο Σερβία, ο Έλληνας Πρωθυπουργός Τσίπρας ανέφερε ότι οι διμερείς σχέσεις
ανάμεσα στην Ελλάδα και τους γείτονές της δεν μπορεί να είναι επιτυχής χωρίς
«αμοιβαίο σεβασμό». Αλλά, για είκοσι πέντε χρόνια, διαδοχικά όλοι οι Έλληνες ηγέτες,
συμπεριλαμβανομένου του Τσίπρα, έχουν διατηρήσει μια ανοιχτά εχθρική σχέση προς
τη Δημοκρατία της Μακεδονίας ως μέσο καταστολής της αυτόχθονης εθνικής
μακεδονικής κοινότητας στη Μακεδονία του Αιγαίου, στη βόρεια Ελλάδα.
Αμέσως μετά την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας,
η Ελλάδα επέβαλε ένα παράνομο εμπορικό εμπάργκο στη διάρκεια μιας περιόδου
επιβολής κυρώσεων κατά της Σερβίας (τότε ακόμα γνωστή ως Γιουγκοσλαβία), που είχαν,
επίσης, διακόψει το εμπόριο προς τα βόρεια. Η Ελλάδα είχε επίσης μπλοκάρει,
αμέσως, την ένταξη της Μακεδονίας στα Ηνωμένα Έθνη, σε μια ειλικρινή προσπάθεια
να προκαλέσει έναν εμφύλιο πόλεμο. Μέσω της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, η Ελλάδα έθεσε
μια σειρά από πρωτοφανείς και επαχθείς απαιτήσεις σε ένα κράτος που αγωνίζονταν
να επιβιώσει, μεταξύ των οποίων μια εκ νέου σχεδιασμένη εθνική σημαία, μια
γελοία διαδικασία για την «διαπραγμάτευση
για το όνομα», και, ίσως το πιο σημαντικό, τις αλλαγές στο Μακεδονικό Σύνταγμα,
με τις οποίες διεγράφη οποιαδήποτε αναφορά στις εθνικές μακεδονικές κοινότητες
στις γειτονικές χώρες. Σε αντάλλαγμα, το μόνο που η Ελλάδα κλήθηκε να κάνει
ήταν να σταματήσει και να απέχει από το εμπορικό εμπάργκο, που ήταν ήδη
παράνομο, και να σταματήσει το μπλοκάρισμα στην ένταξη της Μακεδονίας σε άλλους
διεθνείς οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Όμως, η Ελλάδα έκανε ακριβώς
αυτό, μπλοκάροντας την είσοδο στο ΝΑΤΟ, κατά τη Σύνοδο Κορυφής του
Βουκουρεστίου το 2008, ενώ η Μακεδονίας είχε εκπληρώσει όλες τις προϋποθέσεις
για ένταξη στο ΝΑΤΟ και, ακόμη, συμμετείχε σε επικίνδυνες αποστολές του ΝΑΤΟ. Η
Ελλάδα αγνόησε, επίσης, μια απόφαση του Διεθνές Δικαστηρίου, το 2011, που την προέτρεπε
να σταματήσει τη παράνομη συμπεριφορά της, στη βάση του αρχαίου δόγματος της
"η δύναμη είναι το δίκαιο".
Όλες αυτές οι πράξεις "σεβασμού" από την Αθήνα
βασίζονται στον ελληνικό μύθο ότι η Ελλάδα είναι ένα κράτος «98% εθνικά
καθαρό», αρμόζουσα τοποθέτηση για μια χώρα που έχει βίαιους νεοναζί ως τρίτο
μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο της. Η Ελλάδα έχει επανειλημμένα αγνοήσει
πολυάριθμες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου
και τις δηκτικές εκθέσεις των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την δική της κακομεταχείριση
των μειονοτήτων. Στην περίπτωση των θρησκευτικών μειονοτήτων, οι χώροι λατρείας
είναι εκτός νόμου. Στην περίπτωση της τουρκικής μειονότητας στη Θράκη, αυτή
είναι «αποεθνικοποιημένη» και αναφέρεται ως μουσουλμανική μειονότητα και όχι ως
τουρκική. Και στην περίπτωση των Μακεδόνων, για την εθνικότητα υπάρχει πλήρης άρνηση,
όπως επίσης για τη γλώσσα και τον πολιτισμό.
Προκειμένου να διατηρηθεί αυτή η εγχώρια παρωδία, η
ελληνική εξωτερική πολιτική ξέσπασε στην αναδυόμενη Δημοκρατία της Μακεδονίας, την
ώρα που η ίδια μόλις είχε απελευθερωθεί ειρηνικά από την κυριαρχία του
Βελιγραδίου, χρησιμοποιώντας συγχρόνως κίβδηλους ισχυρισμούς περί
«αλυτρωτισμού» ως αιτιολογία για την εχθρότητά της. Στην πραγματικότητα, η
Μακεδονία είναι μοναδική στα Βαλκάνια στο ότι έχει σαφώς οριοθετημένα και
αδιαμφισβήτητα σύνορα με το σύνολο των πέντε γειτόνων της, ένας ισχυρισμός που
η ίδια η Ελλάδα δεν μπορεί να προβάλει. Η Ελληνική κυβερνητική επιθετικότητα
προς τη Μακεδονία έχει πραγματικά ενταθεί υπό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, με την
στενή της σχέση με τους Ανεξάρτητους Έλληνες (ΑΝΕΛ), καθιστώντας έτσι τις εκκλήσεις
Τσίπρα για «αμοιβαίο σεβασμό» εξίσου πλαστές με τους ισχυρισμούς περί
Μακεδονικού αλυτρωτισμού.
Εκατόν τριάντα πέντε χώρες σε όλο τον κόσμο, μεταξύ των
οποίων τέσσερα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, έχουν αναγνωρίσει
τη μακεδονική ταυτότητα, τη γλώσσα και τον πολιτισμό, συμπεριλαμβανομένων
πολλών από τους εταίρους της Ελλάδας στην ΕΕ.
Εναπόκειται στον πρωθυπουργό Τσίπρα ή κάποιον πιο
κατάλληλο για αυτό το έργο, να βοηθήσει την Ελλάδα να ωριμάσει πλήρως, ως
κοινωνία του 21ου αιώνα, και να υποχωρήσει άμεσα από τον ασυγκράτητο πόλεμό της
εναντίον του μακεδονικού λαού, τόσο προς εκείνους που κακοποιούνται και
κακομεταχειρίζονται ως δεύτερης κατηγορίας πολιτών στην Ελλάδα, όσο και προς
εκείνους που κατοικούν στην ειρηνική, ανεξάρτητη δημοκρατία στα βόρεια σύνορα
της Ελλάδας. Η Ευρω-Ατλαντική εξωτερική πολιτική στη Νοτιοανατολική Ευρώπη έχει
καταληφθεί από τον νέο-Ελληνικό εξτρεμισμό, ανεξάρτητα από το ποιος είναι στην
εξουσία στην Ελλάδα, για υπερβολικά μεγάλο διάστημα.
http://umdiaspora.org/index.php/en/frontpage-news/63-civil-rights/1269-umd-greek-pm-hypocrisy-on-macedonia-threatens-peace-and-stability
http://umdiaspora.org/index.php/en/frontpage-news/63-civil-rights/1269-umd-greek-pm-hypocrisy-on-macedonia-threatens-peace-and-stability
22 Ιαν 2017
Δήλωση της κας Δέλλιου στην εκδήλωση της ΠΟΠΣΜ!
Συγχαρητήρια κα Δέλλιου! Κανείς άλλος δεν τόλμησε να τους τα πει έτσι όπως πρέπει! Έξω η πολιτική από τους συλλόγους, επιτέλους! Ο κάθε σύλλογος πορεύεται ανεξάρτητα από τις πολιτικές επιλογές κάποιων και στηρίζει ότι αυτός νομίζει ότι πρέπει να στηρίξει. Χωρίς λογοκρισίες, χωρίς εκφοβισμούς, χωρίς συκοφαντίες από άλλους....
Άλλωστε, κανείς από τους μακεδονικούς συλλόγους, που συμπεριλαμβάνει το μακεδονικό τραγούδι στις εκδηλώσεις του, δεν δήλωσε ποτέ ότι είναι "σκοπιανός", αλλά μακεδονικός. Αυτά τα λένε άνθρωποι σαν τον πρόεδρο της ΠΟΠΣΜ, ο οποίος έφτασε σε σημείο να αμφισβητεί επιστημονική έρευνα γιατί δεν ταιριάζει στην προπαγάνδα του!
Επιτηρούμενες Ζωές - Μαρίκα Ρόμπου Λεβίδη
Άλλωστε, κανείς από τους μακεδονικούς συλλόγους, που συμπεριλαμβάνει το μακεδονικό τραγούδι στις εκδηλώσεις του, δεν δήλωσε ποτέ ότι είναι "σκοπιανός", αλλά μακεδονικός. Αυτά τα λένε άνθρωποι σαν τον πρόεδρο της ΠΟΠΣΜ, ο οποίος έφτασε σε σημείο να αμφισβητεί επιστημονική έρευνα γιατί δεν ταιριάζει στην προπαγάνδα του!
Επιτηρούμενες Ζωές - Μαρίκα Ρόμπου Λεβίδη
14 Ιαν 2017
"ΑΙΓΑΙΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ" - 1ο και 2ο μερος
Διαβάστε ολόκληρο το βιβλίο! Όποιος έχει ήδη διαβάσει το πρώτο μέρος, μπορεί τώρα
να διαβάσει το δεύτερο (1945-1949), από την σελ.139 και μετά.
ΑΙΓΑΙΑΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ by Eugenia Natsoulidou on Scribd
17 Δεκ 2016
Συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ανθρώπινων Δικαιωμάτων
Δημοσιεύουμε την επιστολή που έστειλε η Μακεδονική Μορφωτική
και Πολιτιστική Κίνηση Εδεσσας στους διοργανωτές της συζήτησης για τις
εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα, στις 12/12/2016.

Συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ανθρώπινων Δικαιωμάτων
Θέμα: Οι εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα και οι συστάσεις των διεθνών οργανισμών
Αίθουσα 3ου ορόφου της ΕΣΗΕΑ, στην Αθήνα
Αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι,
Θα ήθελα, πρώτα απ΄όλα, να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της συζήτησης με θέμα «Οι εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα και οι συστάσεις των διεθνών οργανισμών», δηλαδή το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι και το Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας, για την ευκαιρία να παρουσιάσω τις απόψεις και τις προτάσεις της Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, έστω μέσω αυτής της επιστολής, λόγω αδυναμίας μου να ταξιδέψω στην Αθήνα και να παραβρεθώ αυτοπροσώπως.
Ονομάζομαι Ευγενία Νατσουλίδου και εκπροσωπώ την μη κερδοσκοπική εταιρεία «Μακεδονική Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας», που έχει ως βασική δραστηριότητα της την διάσωση και την προώθηση της μητρικής γλώσσας των Μακεδόνων της Ελλάδας. Η εταιρεία μας είναι και μέλος της ευρωπαϊκής οργάνωσης Network to Promote Language Divesity (NPLD), με έδρα στις Βρυξέλλες.
Ο εκούσιος αυτοπροσδιορισμός είναι ένα από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που, δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν έτυχε της προστασίας που το κράτος όφειλε να προσφέρει στους πολίτες του με την όποια διαφορετικότητα, είτε εθνική/εθνοτική, είτε γλωσσική, είτε θρησκευτική, κτλ . Δεσμευμένο το κράτος από το ίδιο το σύνταγμα του, στο οποίο αναφέρεται ότι «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες» (Άρθρο 16-παρ.2), δημιούργησε, στην ουσία, στους πολίτες του μια κατάσταση απόρριψης κάθε διαφορετικότητας, που δεν εμπίπτει σε αυτό που το Κράτος αποφασίζει κάθε φορά ότι είναι εθνικά ορθό, παραβιάζοντας έτσι το δικαίωμα του εκούσιου ατομικού και συλλογικού αυτοπροσδιορισμού. Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού βασίζεται στη συνείδηση του κάθε ατόμου, όπου ένα δημοκρατικό Κράτος, που ασπάζεται τις αρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμού, δεν θα πρέπει να παρεμβαίνει.
Δεν θα αναφέρω τις διώξεις που υπέστησαν όλες οι εθνικές μειονότητες της Ελλάδας στο παρελθόν, διότι και πολύ χρόνο θα χρειαζόταν αλλά και επειδή, λίγο η πολύ, είναι αρκετά γνωστά τα ιστορικά δρώμενα σε αυτό τον τομέα. Θα ήθελα όμως να εστιάσω στο σήμερα και στο μέλλον. Η Ελλάδα έχει ήδη χάσει ένα τεράστιο πολιτιστικό πλούτο λόγω της παλαιάς εθνικιστικής, με την κακή έννοια, πολιτικής, της εθνικής ομοιογενοποίησης των λαών της. Καιρός είναι πια αυτό να αλλάξει και να προσπαθήσει να διασωθεί, με κρατική πρωτοβουλία, ό,τι μπορεί να σωθεί από αυτόν τον πλούτο, χωρίς διακρίσεις, χωρίς φόβο, χωρίς καχυποψία. Οι μειονότητες είναι πλούτος για μια χώρα και ως τέτοιος θα πρέπει να αντιμετωπίζονται. Η βία, η καταπίεση, η διάκριση, η αδικία πάντα είχαν ως αποτέλεσμα τη ριζοσπαστικοποίηση μερίδας των μειονοτήτων, με τραγικές συνέπειες για όλους, και για την πλειοψηφία.
Η Ελλάδα, ως ισότιμο μέλος της ΕΕ, μεταξύ άλλων μεταρρυθμίσεων, θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη να υπογράψει και να επικύρωση τη Σύμβαση Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων και τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Περιφερειακών η Μειονοτικών Γλωσσών. Αυτές οι συμβάσεις είναι τα εργαλεία που η Ελλάδα οφείλει να προσφέρει στις μειονότητές της ώστε μόνες τους να αποφασίσουν ελεύθερα πώς και πού θα τα χρησιμοποιήσουν. Μόνο έτσι θα αισθανθούν ότι το κράτος πράγματι τις προστατεύει. Αν το κράτος επιμένει να παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα με την επιμονή του στην ομοιογενοποίηση, θα υπάρχουν πάντα κίνδυνοι για κοινωνική αναταραχή, δυσπιστία προς το κράτος, διακρίσεις, και εκμετάλλευση καταστάσεων, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Η επιμονή του ελληνικού κράτους να δηλώνει στους διεθνείς οργανισμούς ότι στη χώρα δεν υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν ότι ανήκουν σε εθνικές μειονότητες ή ότι αυτοί είναι πολύ λίγοι για να αποτελούν εθνική μειονότητα, είναι τουλάχιστον περίεργη, όταν το ίδιο το κράτος αρνείται να κάνει μια απογραφή με βάση τον εθνικό/ενθοτικό, γλωσσικό, θρησκευτικό, κτλ αυτοπροσδιορισμό! Τι έχει να φοβηθεί, αν αυτή είναι, πράγματι, η κατάσταση;
Μια σωστή απογραφή θα έδινε στοιχεία στο κράτος για τις μειονότητες ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα με ψυχραιμία και με ένα σοβαρό διάλογο με αυτές, για την λήψη πρωτοβουλιών προς την κατεύθυνση της προστασίας τους και της λύσης όποιων προβλημάτων υπάρχουν στις κοινότητες τους. Και πρέπει επιτέλους να σταματήσει «να φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη!». Ο φόβος είναι κακός σύμβουλος, σε τέτοιες περιπτώσεις. Αλλά μόνο το κράτος, με τις σωστές πρωτοβουλίες, μπορεί να μας βγάλει από αυτήν την κατάσταση φόβου, και όχι οι μειονότητες, οι οποίες, έτσι κι αλλιώς, είναι πάντα σε μειονεκτική θέση απέναντι στο κράτος και δεν έχουν πολλά περιθώρια κινήσεων.
Τελειώνοντας αυτό το κείμενο, θα ήθελα να επισημάνω ότι στην Ελλάδα ο κόσμος πρέπει να αντιληφθεί ότι δεν είναι δημοκρατική κατάκτηση και σεβασμός προς τον άνθρωπο απλώς η μη καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων με τη σκληρότητα του παρελθόντος, που κόντεψε να τις αφανίσει. Αντίθετα, απαιτείται σεβασμός στις μειονότητες με την προστασία της ελευθερίας τους να υπάρχουν και να υπάρξουν και στο μέλλον, όπως υπήρξαν και στο παρελθόν, για πολλούς αιώνες, και επιβίωσαν μέχρι σήμερα, μαζί με τον πλούτο του πολιτισμού τους, που θέλουν να διασώσουν και να προβάλλουν σε όλον τον κόσμο.
Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας!
http://edessavoden.gr/%CE%9D%CE%95%CE%91-%CE%94%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-News-Activities.php

Συζήτηση στρογγυλής τράπεζας με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ανθρώπινων Δικαιωμάτων
Θέμα: Οι εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα και οι συστάσεις των διεθνών οργανισμών
Αίθουσα 3ου ορόφου της ΕΣΗΕΑ, στην Αθήνα

Αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι,
Θα ήθελα, πρώτα απ΄όλα, να ευχαριστήσω τους διοργανωτές της συζήτησης με θέμα «Οι εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα και οι συστάσεις των διεθνών οργανισμών», δηλαδή το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι και το Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας, για την ευκαιρία να παρουσιάσω τις απόψεις και τις προτάσεις της Μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα, έστω μέσω αυτής της επιστολής, λόγω αδυναμίας μου να ταξιδέψω στην Αθήνα και να παραβρεθώ αυτοπροσώπως.
Ονομάζομαι Ευγενία Νατσουλίδου και εκπροσωπώ την μη κερδοσκοπική εταιρεία «Μακεδονική Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας», που έχει ως βασική δραστηριότητα της την διάσωση και την προώθηση της μητρικής γλώσσας των Μακεδόνων της Ελλάδας. Η εταιρεία μας είναι και μέλος της ευρωπαϊκής οργάνωσης Network to Promote Language Divesity (NPLD), με έδρα στις Βρυξέλλες.
Ο εκούσιος αυτοπροσδιορισμός είναι ένα από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα που, δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν έτυχε της προστασίας που το κράτος όφειλε να προσφέρει στους πολίτες του με την όποια διαφορετικότητα, είτε εθνική/εθνοτική, είτε γλωσσική, είτε θρησκευτική, κτλ . Δεσμευμένο το κράτος από το ίδιο το σύνταγμα του, στο οποίο αναφέρεται ότι «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες» (Άρθρο 16-παρ.2), δημιούργησε, στην ουσία, στους πολίτες του μια κατάσταση απόρριψης κάθε διαφορετικότητας, που δεν εμπίπτει σε αυτό που το Κράτος αποφασίζει κάθε φορά ότι είναι εθνικά ορθό, παραβιάζοντας έτσι το δικαίωμα του εκούσιου ατομικού και συλλογικού αυτοπροσδιορισμού. Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού βασίζεται στη συνείδηση του κάθε ατόμου, όπου ένα δημοκρατικό Κράτος, που ασπάζεται τις αρχές του ευρωπαϊκού πολιτισμού, δεν θα πρέπει να παρεμβαίνει.
Δεν θα αναφέρω τις διώξεις που υπέστησαν όλες οι εθνικές μειονότητες της Ελλάδας στο παρελθόν, διότι και πολύ χρόνο θα χρειαζόταν αλλά και επειδή, λίγο η πολύ, είναι αρκετά γνωστά τα ιστορικά δρώμενα σε αυτό τον τομέα. Θα ήθελα όμως να εστιάσω στο σήμερα και στο μέλλον. Η Ελλάδα έχει ήδη χάσει ένα τεράστιο πολιτιστικό πλούτο λόγω της παλαιάς εθνικιστικής, με την κακή έννοια, πολιτικής, της εθνικής ομοιογενοποίησης των λαών της. Καιρός είναι πια αυτό να αλλάξει και να προσπαθήσει να διασωθεί, με κρατική πρωτοβουλία, ό,τι μπορεί να σωθεί από αυτόν τον πλούτο, χωρίς διακρίσεις, χωρίς φόβο, χωρίς καχυποψία. Οι μειονότητες είναι πλούτος για μια χώρα και ως τέτοιος θα πρέπει να αντιμετωπίζονται. Η βία, η καταπίεση, η διάκριση, η αδικία πάντα είχαν ως αποτέλεσμα τη ριζοσπαστικοποίηση μερίδας των μειονοτήτων, με τραγικές συνέπειες για όλους, και για την πλειοψηφία.
Η Ελλάδα, ως ισότιμο μέλος της ΕΕ, μεταξύ άλλων μεταρρυθμίσεων, θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη να υπογράψει και να επικύρωση τη Σύμβαση Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων και τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Περιφερειακών η Μειονοτικών Γλωσσών. Αυτές οι συμβάσεις είναι τα εργαλεία που η Ελλάδα οφείλει να προσφέρει στις μειονότητές της ώστε μόνες τους να αποφασίσουν ελεύθερα πώς και πού θα τα χρησιμοποιήσουν. Μόνο έτσι θα αισθανθούν ότι το κράτος πράγματι τις προστατεύει. Αν το κράτος επιμένει να παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα με την επιμονή του στην ομοιογενοποίηση, θα υπάρχουν πάντα κίνδυνοι για κοινωνική αναταραχή, δυσπιστία προς το κράτος, διακρίσεις, και εκμετάλλευση καταστάσεων, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Η επιμονή του ελληνικού κράτους να δηλώνει στους διεθνείς οργανισμούς ότι στη χώρα δεν υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν ότι ανήκουν σε εθνικές μειονότητες ή ότι αυτοί είναι πολύ λίγοι για να αποτελούν εθνική μειονότητα, είναι τουλάχιστον περίεργη, όταν το ίδιο το κράτος αρνείται να κάνει μια απογραφή με βάση τον εθνικό/ενθοτικό, γλωσσικό, θρησκευτικό, κτλ αυτοπροσδιορισμό! Τι έχει να φοβηθεί, αν αυτή είναι, πράγματι, η κατάσταση;
Μια σωστή απογραφή θα έδινε στοιχεία στο κράτος για τις μειονότητες ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα με ψυχραιμία και με ένα σοβαρό διάλογο με αυτές, για την λήψη πρωτοβουλιών προς την κατεύθυνση της προστασίας τους και της λύσης όποιων προβλημάτων υπάρχουν στις κοινότητες τους. Και πρέπει επιτέλους να σταματήσει «να φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη!». Ο φόβος είναι κακός σύμβουλος, σε τέτοιες περιπτώσεις. Αλλά μόνο το κράτος, με τις σωστές πρωτοβουλίες, μπορεί να μας βγάλει από αυτήν την κατάσταση φόβου, και όχι οι μειονότητες, οι οποίες, έτσι κι αλλιώς, είναι πάντα σε μειονεκτική θέση απέναντι στο κράτος και δεν έχουν πολλά περιθώρια κινήσεων.
Τελειώνοντας αυτό το κείμενο, θα ήθελα να επισημάνω ότι στην Ελλάδα ο κόσμος πρέπει να αντιληφθεί ότι δεν είναι δημοκρατική κατάκτηση και σεβασμός προς τον άνθρωπο απλώς η μη καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων με τη σκληρότητα του παρελθόντος, που κόντεψε να τις αφανίσει. Αντίθετα, απαιτείται σεβασμός στις μειονότητες με την προστασία της ελευθερίας τους να υπάρχουν και να υπάρξουν και στο μέλλον, όπως υπήρξαν και στο παρελθόν, για πολλούς αιώνες, και επιβίωσαν μέχρι σήμερα, μαζί με τον πλούτο του πολιτισμού τους, που θέλουν να διασώσουν και να προβάλλουν σε όλον τον κόσμο.
Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας!
http://edessavoden.gr/%CE%9D%CE%95%CE%91-%CE%94%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%B9%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-News-Activities.php
13 Δεκ 2016
Οι εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα και οι συστάσεις των διεθνών οργανισμών

Θέμα: Οι εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα και οι συστάσεις των διεθνών οργανισμών
Αίθουσα 3ου ορόφου της ΕΣΗΕΑ, Ακαδημίας 20, 10671 Αθήνα - 12 Δεκεμβρίου 2016 13:00 - 16:00
-----------------------------------------------------
Συντονίστρια: Ναυσικά Παπανικολάτου (Εκπρόσωπος Ελληνικής Ομάδας για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων - ΕΟΔΜ)
Παναγιώτης Δημητράς (Εκπρόσωπος Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι - ΕΠΣΕ) «Συστάσεις διεθνών οργανισμών για τις εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα»
Μουσταφά Αλή Τσαούς (Πρόεδρος Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας - ΚΙΕΦ/DEB) και Οζάν Αχμέτογλου (Αντιπρόεδρος Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας) «Ευρώπη μας ακούς; Ελλάδα μας ακούς; Επικαιροποιώντας τη διακήρυξη του ΚΙΕΦ»
Αχμέτ Καρά (Πρόεδρος Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης, Αντιπρόεδρος Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας και νομικός παραστάτης τριών μειονοτικών σωματείων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου - ΕΔΔΑ) «ΕΔΔΑ: προσφυγές μειονοτικών σωματείων και αποφάσεις»
Μαρία Γιαννακάκη (Γενική Γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) «Η απάντηση της κυβέρνησης»
----------------------------------
Παρεμβάσεις φορέων (προφορικές ή γραπτές)*
Γιασάρ Δαγλή (Πρόεδρος Αθλητικού και Πολιτιστικού Σωματείου «Αλληλεγγύη Ανάπτυξη» Ελλήνων Πολιτών Μουσουλμάνων στο Θρήσκευμα με Μητρική Γλώσσα τα Τουρκικά στο Δήμο Αλεξανδρούπολης)
Φωτεινή Σιάνου (Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη - ΚΕΔΕ)
Ευγενία Νατσουλίδου (Μακεδονική Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας)
*Κλήθηκαν τα μέλη του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, του Δικτύου Ενάντια στην Ακροδεξιά, και άλλοι φορείς.
-----------------------------------------
Βουλευτές/τίνες που δήλωσαν αδυναμία να παραστούν και απαξίωσαν να απαντήσουν σε αίτημα για αποστολή γραπτής παρέμβασης
Αννέτα Καββαδία (Επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας και Αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης)
Ντόρα Μπακογιάννη (Μέλος Επιτροπής Πολιτικών Υποθέσεων και Δημοκρατίας, Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης)
Αϊχάν Καρά Γιουσούφ (Πρόεδρος Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής των Ελλήνων)
Χαρά Κεφαλίδου (Γραμματέας Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής των Ελλήνων)
Μουσταφά Μουσταφά (βουλευτής Ροδόπης)
Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (βουλευτής Ξάνθης)
Αχμέτ Ιλχάν (βουλευτής Ροδόπης)
Βουλευτές/τίνες που κλήθηκαν να παραστούν ή να στείλουν γραπτή παρέμβαση και απαξίωσαν να απαντήσουν
Γιάννης Γκιόκας (Μέλος Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής των Ελλήνων)
Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου (Μέλος Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής των Ελλήνων)
---------------------------------------------------------
Σημ.: Η Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Εδεσσας έστειλε κείμενο που διαβάστηκε και μοιράστηκε στους παρευρισκόμενους στην συζήτηση.
http://www.skai.gr/player/tv/?mmid=282639
10 Δεκ 2016
ΔΗΜΟΣ ΕΔΕΣΣΑΣ : ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΙΡΚΑ ΓΚΙΝΟΒΑ 5-12-2016
Μια απλή παρατήρηση: η ιστορία του τόπου μας δεν "κλείνει" με μια, τουλαχιστον προβληματική, απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Κ. Μακεδονίας που ακύρωσε μια απόφαση του δημοτικού συμβουλίου Έδεσσας, στο αίτημα της τοπικής κοινωνίας για μετονομασία κεντρικής οδού του Δήμου Έδεσσας προς τιμήν της Ειρήνης Γκίνης, καταργώντας έτσι κάθε έννοια δημοκρατίας.
Το έτος 2006, το δημοτικό συμβούλιο της Έδεσσας είχε υπερψηφίσει πρόταση για την μετονομασία δρόμου η πλατείας της πόλης με το όνομα "Ειρήνη Γκίνη".
ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ στην ψηφοφορια για το θεμα:
ΛΕΥΚΟ: α) Γιώρας, β) Νάκης Πασχαλίδης
ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΚΙΝΗ: α) Ιγνάτης Κετσιτζίδης (Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου), β) Γεωργία Κικίδου (Αντιδήμαρχος), γ) Πέγιος, δ) Τσακίρης, ε)Δίου, στ) Μπογδάνης, ζ)Φουδούλης, η) Ποτήρης, ι)Καλλιανίδης, ια) Αναστασιάδης, ιβ) Φουνταλής.
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΚΙΝΗ: α) Μαρούλα Κατσάρα, β) Νίκος Αργυρός, γ) Παναγιώτης Τσεγάνης, δ) Καρράς, ε) Τσάκος, στ) Αγγέλου, ζ) Βάσω Μελικίδου
Το έτος 2006, το δημοτικό συμβούλιο της Έδεσσας είχε υπερψηφίσει πρόταση για την μετονομασία δρόμου η πλατείας της πόλης με το όνομα "Ειρήνη Γκίνη".
ΠΑΡΑΔΙΔΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ στην ψηφοφορια για το θεμα:
ΛΕΥΚΟ: α) Γιώρας, β) Νάκης Πασχαλίδης
ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΚΙΝΗ: α) Ιγνάτης Κετσιτζίδης (Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου), β) Γεωργία Κικίδου (Αντιδήμαρχος), γ) Πέγιος, δ) Τσακίρης, ε)Δίου, στ) Μπογδάνης, ζ)Φουδούλης, η) Ποτήρης, ι)Καλλιανίδης, ια) Αναστασιάδης, ιβ) Φουνταλής.
ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΚΙΝΗ: α) Μαρούλα Κατσάρα, β) Νίκος Αργυρός, γ) Παναγιώτης Τσεγάνης, δ) Καρράς, ε) Τσάκος, στ) Αγγέλου, ζ) Βάσω Μελικίδου
8 Δεκ 2016
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΓΛΕΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΡΙΔΑΙΑ / ΣΟΥΜΠΟΤΣΚΟ
Πριν μερικές ημέρες έγινε ένα μακεδονικό γλέντι από έναν πολιτιστικό
σύλλογο της Αριδαίας, «οι Ακρίτες Αλμωπίας», το οποίο είχε μια ευχάριστη έκπληξη,
όσον αφορά τη μακεδονική παράδοση στο σύνολο της. Το πολύ γνωστό χορευτικό συγκρότημα
για τις εξαιρετικές χορευτικές ικανότητες του στους παραδοσιακούς μακεδονικούς χορούς,
του συλλόγου «Ακρίτες Αλμωπίας», απέφευγε συστηματικά το παραδοσιακό μακεδονικό
τραγούδι στις εκδηλώσεις του.
Στην τελευταία αυτή εκδήλωση του, όμως, συμπεριέλαβε και κάποια παραδοσιακά τραγούδια. Στο βίντεο που αναρτήθηκε, είναι έκδηλος ο ενθουσιασμός και η συμμετοχή του κόσμου σε αυτή την πρωτοβουλία του προέδρου του συλλόγου, να ακουστεί και το μακεδονικό τραγούδι.
Αυτό σημαίνει ότι η γλώσσα δεν είναι κριτήριο που εκφράζει την εθνική συνείδηση των ανθρώπων: υπάρχουν νεαροί, επί το πλείστον, Μακεδόνες που δεν μιλούν την μακεδονική γλώσσα αλλά θεωρούν ότι ανήκουν εθνικά στο μακεδονικό έθνος, ενώ υπάρχουν Μακεδόνες που μιλούν την μακεδονική γλώσσα αλλά ταυτίζονται με το ελληνικό έθνος! Η μακεδονική παράδοση σε όλες τις μορφές της πρέπει να διατηρηθεί όπως την κληρονομήσαμε όλοι οι Μακεδόνες, άσχετα με την συνείδηση την εθνική, πολιτική, κομματική ακόμα και θρησκευτική, του καθένα. Αυτές είναι προσωπικές επιλογές. Η παράδοση μας, όμως, είναι κοινή και μοναδική, προέρχεται από τα βάθη των αιώνων της ιστορίας του τόπου μας και έχουμε χρέος να την μεταδώσουμε στις νέες γενεές Μακεδόνων, απαλλαγμένη από πολιτικές σκοπιμότητες.
Όσον αφορά την συνείδηση των χορευτών και τραγουδιστών, αυτό δεν αφορά την παράδοση, αλλά άλλους τομείς της ζωής τους. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις αντιπαλότητες μεταξύ μας και ας ενωθούμε στην προσπάθεια μας να διατηρήσουμε αυτή την σπουδαία παράδοση μας, την ωραιότατη γλώσσα μας, και κάθε παραδοσιακή έκφραση μας, και περήφανοι, αλλά και ελεύθεροι, να εκδηλώνουμε την κοινή καταγωγή μας από την όμορφη γη της Μακεδονίας. Όταν ο περιηγητής, που στο μέλλον θα έρχεται στις πόλεις και στα χωριά μας, θα μπορεί να δει, να απολαύσει, να γνωρίσει πραγματικά τους Μακεδόνες, όχι μόνο με τους χορούς τους και τη μουσική τους, αλλά και με τα τραγούδια τους, παντού, στα πανηγύρια, στις εκδηλώσεις των συλλόγων, σε ιδιωτικές εκδηλώσεις ακόμα και στις ταβέρνες και στα κέντρα διασκέδασης. Ο ξένος που θα έρθει στη Μακεδονία, αυτά θα πάρει μαζί του ως ανάμνηση: ποσώς τον ενδιαφέρει η «συνείδηση» του κάθε Μακεδόνα και τι αισθάνεται ότι είναι.
Εμπρός, λοιπόν, σε μια κοινή πορεία όλων των φορέων του τόπου για την διατήρηση και την ανάδειξη του μακεδονικού παραδοσιακού πολιτισμού και της μακεδονικής γλώσσας μας.
Στην τελευταία αυτή εκδήλωση του, όμως, συμπεριέλαβε και κάποια παραδοσιακά τραγούδια. Στο βίντεο που αναρτήθηκε, είναι έκδηλος ο ενθουσιασμός και η συμμετοχή του κόσμου σε αυτή την πρωτοβουλία του προέδρου του συλλόγου, να ακουστεί και το μακεδονικό τραγούδι.
Αυτό σημαίνει ότι η γλώσσα δεν είναι κριτήριο που εκφράζει την εθνική συνείδηση των ανθρώπων: υπάρχουν νεαροί, επί το πλείστον, Μακεδόνες που δεν μιλούν την μακεδονική γλώσσα αλλά θεωρούν ότι ανήκουν εθνικά στο μακεδονικό έθνος, ενώ υπάρχουν Μακεδόνες που μιλούν την μακεδονική γλώσσα αλλά ταυτίζονται με το ελληνικό έθνος! Η μακεδονική παράδοση σε όλες τις μορφές της πρέπει να διατηρηθεί όπως την κληρονομήσαμε όλοι οι Μακεδόνες, άσχετα με την συνείδηση την εθνική, πολιτική, κομματική ακόμα και θρησκευτική, του καθένα. Αυτές είναι προσωπικές επιλογές. Η παράδοση μας, όμως, είναι κοινή και μοναδική, προέρχεται από τα βάθη των αιώνων της ιστορίας του τόπου μας και έχουμε χρέος να την μεταδώσουμε στις νέες γενεές Μακεδόνων, απαλλαγμένη από πολιτικές σκοπιμότητες.
Όσον αφορά την συνείδηση των χορευτών και τραγουδιστών, αυτό δεν αφορά την παράδοση, αλλά άλλους τομείς της ζωής τους. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις αντιπαλότητες μεταξύ μας και ας ενωθούμε στην προσπάθεια μας να διατηρήσουμε αυτή την σπουδαία παράδοση μας, την ωραιότατη γλώσσα μας, και κάθε παραδοσιακή έκφραση μας, και περήφανοι, αλλά και ελεύθεροι, να εκδηλώνουμε την κοινή καταγωγή μας από την όμορφη γη της Μακεδονίας. Όταν ο περιηγητής, που στο μέλλον θα έρχεται στις πόλεις και στα χωριά μας, θα μπορεί να δει, να απολαύσει, να γνωρίσει πραγματικά τους Μακεδόνες, όχι μόνο με τους χορούς τους και τη μουσική τους, αλλά και με τα τραγούδια τους, παντού, στα πανηγύρια, στις εκδηλώσεις των συλλόγων, σε ιδιωτικές εκδηλώσεις ακόμα και στις ταβέρνες και στα κέντρα διασκέδασης. Ο ξένος που θα έρθει στη Μακεδονία, αυτά θα πάρει μαζί του ως ανάμνηση: ποσώς τον ενδιαφέρει η «συνείδηση» του κάθε Μακεδόνα και τι αισθάνεται ότι είναι.
Εμπρός, λοιπόν, σε μια κοινή πορεία όλων των φορέων του τόπου για την διατήρηση και την ανάδειξη του μακεδονικού παραδοσιακού πολιτισμού και της μακεδονικής γλώσσας μας.
1 Δεκ 2016
1 Νοε 2016
18 Οκτ 2016
11 Σεπ 2016
ΚΑΤΑΔΙΚΗ
Καταδικάζουμε έντονα την απέλαση από την Ελλάδα του καθηγητή Ιατρού Μουσταφά Καϊμακτσί πρόεδρο του Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου-Κω και Δωδεκανήσων.
Σύμφωνα με όσα μάθαμε από το δελτίο τύπου της ΕΟΤΔΘ της 5 Σεπτεμβρίου 2016, ο καθηγητής Ιατρός Μουσταφά Καϊμακτσί ο πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου-Κω και Δωδεκανήσων μαζί με τον αντιπρόεδρο Αχμέτ Κιρεβλιασί στα πλαίσια μιας επίσκεψης εργασίας είχαν εισέλθει μέσω Ρόδου στην Ελλάδα στις 27 Αυγούστου 2016. Ο Καϊμακτσί ο οποίος έφυγε στα 5 του χρόνια από τα χώματα όπου γεννήθηκε, επισκέφτηκε συγγενείς του και την Τρίτη 30 Αυγούστου επισκέφτηκε την Κω. Το απόγευμα της ίδιας μέρας η Ελληνική αστυνομία, με τον ισχυρισμό πως από τις 18 Ιουλίου 2016 υπάρχει απαγόρευση εισόδου του στην χώρα, τον συνέλαβε και τον έβαλαν στο κρατητήριο. Ο πρόεδρος Καϊμακτσί ανέφερε πως θέλει να δει το έγγραφο απαγόρευσης εισόδου και ότι όταν εισήλθε στην χώρα αυτό δεν του επιδόθηκε. Αλλά η αστυνομία δεν μπορούσε να του το δείξει διότι όπως είπαν δεν το είχαν στα χέρια τους.
Του είπαν πως θα μπορούσε να αποφυλακιστεί εάν υπέγραφε ένα έγγραφο που ανέφερε πως δεν θα προσέφευγε δικαστικά για αυτό το περιστατικό ούτε στα εθνικά ούτε στα διεθνή δικαστήρια. Ο Καϊμακτσί αφού έμεινε μια νύχτα στο κρατητήριο, υπέγραψε το παράνομο αυτό έγγραφο και στις 31 Αυγούστου, αφέθηκε ελεύθερος για να απελαθεί. Με αστυνομική συνοδεία τον ανέβασαν στο φέριμποτ για να επιστρέψει στην Τουρκία. Δεν του επετράπη ούτε να περάσει από το ξενοδοχείο του στην Ρόδο να πάρει τα προσωπικά του αντικείμενα.
Δηλώνουμε σε όλη την κοινή γνώμη ότι το γεγονός πως αυτά συνέβησαν στον καθηγητή Ιατρού Μουσταφά Καϊμακτσί ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου στον Σύλλογο Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τούρκων Ρόδου-Κω και Δωδεκανήσων που ιδρύθηκε το 1996 σε μια χώρα της Ε.Ε. είναι κάτι το λυπηρό, απάνθρωπο και απαράδεκτο.
Καλούμε όλους τους αρμοδίους να δράσουν ώστε να λυθεί και να αποκατασταθεί αυτή η κατάσταση.
ΚΙΕΦ
http://www.debpartisi.org/indexGR1.php?s=detayGR&id=4697
Σύμφωνα με όσα μάθαμε από το δελτίο τύπου της ΕΟΤΔΘ της 5 Σεπτεμβρίου 2016, ο καθηγητής Ιατρός Μουσταφά Καϊμακτσί ο πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτισμού και Αλληλεγγύης Τούρκων Ρόδου-Κω και Δωδεκανήσων μαζί με τον αντιπρόεδρο Αχμέτ Κιρεβλιασί στα πλαίσια μιας επίσκεψης εργασίας είχαν εισέλθει μέσω Ρόδου στην Ελλάδα στις 27 Αυγούστου 2016. Ο Καϊμακτσί ο οποίος έφυγε στα 5 του χρόνια από τα χώματα όπου γεννήθηκε, επισκέφτηκε συγγενείς του και την Τρίτη 30 Αυγούστου επισκέφτηκε την Κω. Το απόγευμα της ίδιας μέρας η Ελληνική αστυνομία, με τον ισχυρισμό πως από τις 18 Ιουλίου 2016 υπάρχει απαγόρευση εισόδου του στην χώρα, τον συνέλαβε και τον έβαλαν στο κρατητήριο. Ο πρόεδρος Καϊμακτσί ανέφερε πως θέλει να δει το έγγραφο απαγόρευσης εισόδου και ότι όταν εισήλθε στην χώρα αυτό δεν του επιδόθηκε. Αλλά η αστυνομία δεν μπορούσε να του το δείξει διότι όπως είπαν δεν το είχαν στα χέρια τους.
Του είπαν πως θα μπορούσε να αποφυλακιστεί εάν υπέγραφε ένα έγγραφο που ανέφερε πως δεν θα προσέφευγε δικαστικά για αυτό το περιστατικό ούτε στα εθνικά ούτε στα διεθνή δικαστήρια. Ο Καϊμακτσί αφού έμεινε μια νύχτα στο κρατητήριο, υπέγραψε το παράνομο αυτό έγγραφο και στις 31 Αυγούστου, αφέθηκε ελεύθερος για να απελαθεί. Με αστυνομική συνοδεία τον ανέβασαν στο φέριμποτ για να επιστρέψει στην Τουρκία. Δεν του επετράπη ούτε να περάσει από το ξενοδοχείο του στην Ρόδο να πάρει τα προσωπικά του αντικείμενα.
Δηλώνουμε σε όλη την κοινή γνώμη ότι το γεγονός πως αυτά συνέβησαν στον καθηγητή Ιατρού Μουσταφά Καϊμακτσί ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα του προέδρου στον Σύλλογο Αλληλεγγύης και Πολιτισμού Τούρκων Ρόδου-Κω και Δωδεκανήσων που ιδρύθηκε το 1996 σε μια χώρα της Ε.Ε. είναι κάτι το λυπηρό, απάνθρωπο και απαράδεκτο.
Καλούμε όλους τους αρμοδίους να δράσουν ώστε να λυθεί και να αποκατασταθεί αυτή η κατάσταση.
ΚΙΕΦ
http://www.debpartisi.org/indexGR1.php?s=detayGR&id=4697
6 Σεπ 2016
ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΥΠΑΡΞΕΙ ΠΟΤΕ
Φαντασίωση
του νεορωμέικου εθνικισμού
η δήθεν διαχρονική
ελληνική ιστορική πορεία
Έγραψε στις 02.10.2015 ο/η: Λάζαρης Γιάννης
Το σημερινό κρατίδιο της Ρωμιοσύνης βαυκαλίζεται να ονομάζεται Ελλάδα, αλλά Ελλάδα δεν έχει υπάρξει ποτέ, οι δε σλαβο-τουρκο-αρβανιτο-βλάχικης κ.λπ. καταγωγής υπήκοοί του, ψευδωνύμως φέρουν το όνομα έλληνες.
Λόγω των πολέμων, των επιδημιών κ.ά., οι έλληνες σαν φυλή είχαν αρχίσει ήδη να εκλείπουν από την ελληνιστική λεγόμενη εποχή. Εδώ και πάρα πολλούς αιώνες δεν υπάρχουν πλέον έλληνες. Η λέξη έλληνας τον Μεσαίωνα χρησιμοποιείτο με την έννοια του ειδωλολάτρη κι όχι με κάποια φυλετική ή εθνική χροιά. Εθνική χροιά πήρε η λέξη μόλις τους τελευταίους δύο αιώνες με την άνοδο των εθνικισμών στα απομεινάρια της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Κατά την οθωμανική περίοδο, δεν υπήρχαν έλληνες ή/και Ελλάδα. Υπήρχε η οθωμανική αυτοκρατορία και οι ρωμιοί, οι χριστιανοί δηλαδή, υπήκοοί της.
Αν πάμε πιο πίσω, την βυζαντινή περίοδο, πάλι δεν υφίσταντο έλληνες και Ελλάδα. Υπήρχε η ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία και οι πολλών και διαφόρων φυλών υπήκοοί της.
Αν πάμε ακόμα πιο πίσω, θα διαπιστώσουμε, ότι και στην αρχαία εποχή δεν υπήρχε ενιαία Ελλάδα. Στον ελλαδικό χώρο κατά καιρούς έζησαν διάφοροι λαοί σε διάφορες χρονικές περιόδους π.χ. μινωίτες, μυκηναίοι, μακεδόνες κ.λπ., τους οποίους στις μέρες μας θεωρούμε όλους έλληνες.
Ακόμα και κατά την κλασική περίοδο δεν υπήρχε Ελλάδα. Στον ελλαδικό χώρο υπήρχαν πόλεις ̶ κράτη, που συνεχώς αλληλοσπαράζονταν μεταξύ τους. Μπορεί κάποιοι από αυτούς να είχαν συνείδηση, ότι ήταν έλληνες, δεν είχαν κανένα πρόβλημα όμως, να συμμαχήσουν με τους πέρσες, προκειμένου να κατατροπώσουν κάποια άλλη ανταγωνιστική τους ελληνική πόλη. Αυτό το έκαναν συνεχώς και όλοι (Αθήνα, Σπάρτη, Θήβα κ.ά.).
Το ίδιο γινόταν και σε προσωπικό επίπεδο. Πολλές κορυφαίες πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες του αρχαίου κόσμου, που επιπλέον διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο σε μάχες εναντίον των περσών (π.χ. Θεμιστοκλής κ.ά.) άλλαζαν στρατόπεδο. Πήγαιναν στην Αυλή του πέρση βασιλιά, που τους καλοδεχόταν και τους ανέθετε σημαντικά πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα. Ύστερα, χωρίς καθόλου τύψεις, πολεμούσαν στο πλευρό των περσών εναντίον των ελλήνων.
Χιλιάδες έλληνες εξ άλλου, απλοί οπλίτες, ναύτες, αλλά και στρατηγοί υπηρετούσαν στον περσικό στρατό κατά τη διάρκεια των Μηδικών. Όλοι αυτοί πολέμησαν εναντίον των άλλων ελλήνων του ελλαδικού χώρου.
Οι σύγχρονοι ρωμιοί ιστορικοί εκπλήσσονται, όταν περιγράφουν τις πάμπολλες περιπτώσεις συμμαχιών ελλήνων─περσών εναντίον ελλήνων και χρησιμοποιούν φράσεις, όπως ανήκουστο, θλιβερό κ.λπ.. Παρουσιάζουν δε το φαινόμενο σαν ένα «σαράκι», «χαρακτηριστικό της φυλής μας», που δήθεν τρώει την Ελλάδα, δεν την αφήνει να μεγαλουργήσει και άλλα τέτοια φληναφήματα.
Όλα αυτά είναι φαντασιώσεις, που πηγάζουν από το μυθολόγημα της δήθεν ιστορικής συνέχειας της Ελλάδας στο χώρο και στο χρόνο. Αν αντιληφθούμε, ότι Ελλάδα δεν έχει υπάρξει ποτέ, ότι είναι ένα ιδεολόγημα, το οποίο υφίσταται μόνο στα μυαλά μας, μόνο τότε θα μπορέσουμε να προσεγγίσουμε καλύτερα την ιστορική αλήθεια και να εξηγήσουμε όλα αυτά τα φαινόμενα.
Στο παρακάτω άρθρο περιγράφονται δειγματοληπτικά χαρακτηριστικές ιστορικές στιγμές, κατά τις οποίες έλληνες, για το συμφέρον της πόλης─κράτους τους ή ακόμα και για προσωπικό όφελος, συμμάχησαν με τους πέρσες και πολέμησαν εναντίον των άλλων ελλήνων.
Ιωνικές πόλεις
Στην εκστρατεία του Δαρείου το 513 π.Χ. ήταν απίστευτη η κίνηση και η δραστηριότητα, που δημιουργήθηκε στα ιωνικά λιμάνια, όπου υπήρχαν οι πόροι, οι οποίοι θα εξασφάλιζαν την επιτυχία της. Βοήθησαν τον Μεγάλο Βασιλιά όχι μόνο οι τύραννοι, που έλπιζαν σε αμοιβές και αξιώματα, αλλά και ο απλός λαός, γιατί τα ιωνικά εκείνα λιμάνια ήταν τόσο συνδεδεμένα με τον Πόντο, ώστε ο εμπορικός τους βίος θα ήταν αδύνατος χωρίς τη συνεχή επικοινωνία με τις υπερβόρειες αγορές. Η συμμετοχή των ιώνων στην εκστρατεία αυτή ήταν καθολική και συμπαρέσυρε κι άλλες ελληνικές πόλεις.
Οι ίωνες τύραννοι αποτέλεσαν το πολεμικό συμβούλιο του Μεγάλου Βασιλιά, ολόκληρη δε η ελληνική ανάπτυξη τέθηκε στην υπηρεσία του Δαρείου.
Με τη στάση αυτή, οι ελληνικές πόλεις της Ιωνίας έδωσαν στο Δαρείο τα μέσα ενίσχυσης και απειλής κατά των άλλων ελληνικών πόλεων του κυρίως ελλαδικού χώρου. Συνεπαρμένοι από το εμπορικό τους δαιμόνιο οι ιωνικές πόλεις έβλεπαν αδιάφορα την περσική διείσδυση στην ευρωπαϊκή Ελλάδα, πολλές από αυτές δε, δεν απέκρυπταν καν την ευχαρίστησή τους.
Οι σάμιοι είχαν ανοικτούς λογαριασμούς με τους εμπόρους των δωρικών αποικιών, γνώριζαν δε καλά, ότι οι πρώτες καταστροφές θα έπλητταν τις αποικίες των μεγαρέων, τη Χαλκηδόνα και το Βυζάντιο.
Έτσι, οι πρώτες ελληνικές πόλεις της ευρωπαϊκής Ελλάδας παραδόθηκαν στους πέρσες από έλληνες. Ο δε αρχηγός των σαμίων μηχανικών, ο Μανδροκλής, κατασκεύασε την περίφημη γέφυρα επί του Βοσπόρου, από την οποία πέρασαν τα στρατεύματα του δεσπότη της Ασίας.
Μιλτιάδης
Ο αθηναίος Μιλτιάδης ήταν τύραννος της Θρακικής Χερσονήσου. Με ισχυρό μισθοφορικό σώμα κυρίως αθηναίων, συμμάχησε με τον Δαρείο το 512 π.Χ. και εκστράτευσε μαζί του κατά των σκυθών μαζί με το στόλο των ελλήνων της Ιωνίας. Έφτασαν μέχρι τον Ίστρο ποταμό (Δούναβη), όπου οι έλληνες κατασκεύασαν γέφυρα, από την οποία τα στρατεύματα του Δαρείου εισέβαλαν στην πέρα του Δούναβη χώρα των σκυθών.
Ιστιαίος
Αντί οι πέρσες να υποτάξουν τους σκύθες όμως, αφνιδιάστηκαν. Υπέστησαν μεγάλες ζημιές και ταλαιπωρίες. Τότε, οι σκύθες πρότειναν να καταστραφεί η γέφυρα, οπότε θα επερχόταν έτσι ο όλεθρος της περσικής στρατιάς. Την πρόταση απέρριψαν οι έλληνες άρχοντες της Ιωνίας, κυρίως ο τύραννος της Μιλήτου, Ιστιαίος, του οποίου η γνώμη επικράτησε κι έτσι μπόρεσε να επιστρέψει ο Δαρείος, που αλλιώς θα κατασφαζόταν και πολύ πιθανόν η Περσία, λόγω του συγκεντρωτικού της συστήματος θα κατέρρεε.
Ως αμοιβή του ο Ιστιαίος δέχθηκε δώρα, που ούτε ο ίδιος θα έλπιζε. Του παραχωρήθηκε η Μύρκινος, δίπλα στο Στρυμόνα, όπου υπήρχαν χρυσωρυχεία και αργυρωρυχεία, ανεξάντλητη πηγή ξυλείας και ακτές με λιμάνια.
Αποχωρώντας ο Δαρείος στην Ασία άφησε στην Ευρώπη ισχυρή δύναμη υπό το στρατηγό Μεγάβαζο. Όλα τα ελληνικά φύλα από τη Θράκη μέχρι το Στρυμόνα προσέφεραν γη και ύδωρ στον πέρση βασιλιά και αναγνώρισαν την κυριαρχία του.
Ιππίας
Όταν ο Ιππίας διώχθηκε από την Αθήνα, πήγε στη Σπάρτη, αλλά απέτυχε εντελώς στην προσπάθειά του να επιστρέψει στην εξουσία στην Αθήνα με τη βοήθεια των σπαρτιατών (506 π.Χ.). Κατόπιν, προσέφυγε στον αδελφό του Δαρείου Αρταφέρνη, σατράπη των Σάρδεων, και ζήτησε τη βοήθειά του για κατάληψη της Αθήνας, στην οποία προσδοκούσε να επανέλθει ως σατράπης, υποσχόμενος να υποτάξει τους αθηναίους υπό τον Μεγάλο Βασιλιά.
Εν τω μεταξύ, οι ίδιοι οι αθηναίοι έστειλαν πρέσβεις στον Αρταφέρνη και ζήτησαν τη βοήθειά του εναντίον των σπαρτιατών.
Ο Ιππίας, κάτοχος όλων των μυστικών και των αδυναμιών της πατρίδας του, τόνισε στους πέρσες, ότι οι κυριότερες ελληνικές πόλεις βρίσκονταν σε εχθρότητα μεταξύ τους. Η Αθήνα καταπολεμούσε τη Σπάρτη, η Θήβα κι η Αίγινα την Αθήνα κ.τ.λ.. Το σχέδιό του ήταν να ναυπηγηθούν πολλά ιππαγωγά πλοία, προκειμένου να μεταφερθεί πολύ ιππικό, ώστε να βρεθεί σε μειονεκτική θέση το πεζικό της Αθήνας.
Με τις υποδείξεις του Ιππία ο περσικός στόλος κατέλαβε τη Θάσο άνευ κόπου και τα πλοία μεταφέρθηκαν στα Άβδηρα, λόγω της επίκαιρης θέσης της πόλης, η οποία δεσπόζει του βορείου Αιγαίου. Την πλήρη κάρπωση και εκμετάλλευση της περιοχής, πλούσιας όχι μόνο σε δημητριακά και ζωοτροφές γενικά, αλλά και σε μετάλλευμα, υπέδειξε και πάλι ο Ιππίας.
Έμπιστοι του Μεγάλου Βασιλιά συνοδευόμενοι από οπαδούς του Ιππία περιδιάβαιναν ελληνικές πόλεις και νησιά. Όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου καλοδέχτηκαν τους πέρσες.
Ο Ιππίας ήταν αυτός, που υπέδειξε στους πέρσες να αποβιβασθούν στον Μαραθώνα κι από εκεί να επιδιώξουν την άλωση της Αθήνας.
Αρισταγόρας
Ο τύραννος της Μιλήτου Αρισταγόρας, όχι μόνο δέχθηκε την παράκληση των αριστοκρατών για κατάληψη της Νάξου από τους πέρσες, αλλά πήγε αυτοπροσώπως στον Αρταφέρνη και παρουσίασε ως μοναδική την ευκαιρία της περσικής επικράτησης, αν ο σατράπης των Σάρδεων του παρείχε περί τα εκατό πλοία και την «ηθική» υποστήριξη.
Ο Αρταφέρνης αναφέρθηκε αμέσως στα Σούσα και εξέθεσε τα σχέδιά του. Η περσική αυλή αντί των ζητηθέντων εκατό πλοίων, διέταξε να διατεθούν τα διπλάσια. Έτσι, κατά την άνοιξη του 499 π.Χ., εξέπλευσε ο στόλος των διακοσίων πλοίων υπό την αρχηγία του πέρση ναύαρχου Μεγάβαζου και του Αρισταγόρα.
Έφεσος
Κατά την ιωνική επανάσταση (499-493 π.Χ.), όταν οι αθηναίοι κατέπλευσαν στην Έφεσο, αποκρούστηκαν από λυδούς και πέρσες κι αναγκάστηκαν να τραπούν προς τη θάλασσα. Κατά την υποχώρηση, οι εφέσιοι βοήθησαν τους πέρσες, οι οποίοι πλευροκόπησαν το ελληνικό στράτευμα. Επακολούθησε ήττα των αθηναίων και επιστροφή τους στην Αθήνα.
Αίγινα
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες είναι οι διαπραγματεύσεις με την Αίγινα, η οποία κατείχε σπουδαία επίκαιρη θέση απέναντι από την Αθήνα και μια περσική βάση εκεί θα συνέβαλε πολύ στους περσικούς κατακτητικούς σκοπούς. Η Αίγινα, όπως άλλωστε και η Θήβα, πρόλαβε τους πρέσβεις των περσών. Πριν φτάσουν οι πέρσες πρέσβεις στο νησί, πρεσβεία της Αίγινας πήγε στα Σούσα και ζητούσε βοήθεια κατά της Αθήνας και των συμμάχων της, Πλαταιών και Κορίνθου.
Καταστροφή Ερέτριας
Κατά την πολιορκία της Ερέτριας από τους πέρσες, κατάσκοποι των περσών υποσχέθηκαν στους ηγέτες του αριστοκρατικού κόμματος, ότι θα παρέδιδαν στο κόμμα τους την εξουσία. Έτσι, οι πρόκριτοι του κόμματος των ευπατριδών άνοιξαν κρυφά τη νύκτα τις πύλες της πόλης κι επέτρεψαν την είσοδο των πολιορκητών. Μάλιστα, σκότωσαν ύπουλα όλους τους φρουρούς. Η σφαγή υπήρξε ανηλεής, η πυρπόληση τρομακτική και ο εξανδραποδισμός απάνθρωπος. Δεν έμεινε τίποτε στην κυριευθείσα πόλη.
Αλευάδες
Οι Αλευάδες, θεσσαλικός αριστοκρατικός ηγεμονικός οίκος, οι οποίοι διατείνονταν, ότι κατάγονταν απ’ ευθείας από τον Ηρακλή, προκαταβολικά και αυθόρμητα έστειλαν πρέσβεις στα Σούσα και προσφέρθηκαν να βοηθήσουν για την καθυπόταξη των ελληνικών πόλεων. Η δελεαστική αυτή προσφορά κατέθελξε τον Ξέρξη, που θα κατακτούσε με αυτό τον τρόπο αμαχητί μεγάλο μέρος της Ελλάδας.
Μαντείο των Δελφών
Οι ιερείς των Δελφών, του «Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης» της αρχαίας Ελλάδας, είχαν συνδέσει τις τύχες τους με τους θησαυρούς των Δελφών, τους οποίους δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν. Προφανώς, είχαν συνεννοηθεί με τον Ξέρξη κι αυτό το αποδεικνύουν οι διφορούμενοι και ηττοπαθείς χρησμοί, που έδιναν στους αθηναίους και τους άλλους έλληνες, σκορπίζοντας το δηλητήριο της αποθάρρυνσης, αλλά κυρίως το γεγονός, ότι οι πέρσες δεν έθιξαν τους Δελφούς.
Ο Τίμων από τους Δελφούς, σημαίνων παράγων στο Μαντείο, αλλά έμπιστος του Θεμιστοκλή, επιχείρησε κάτι το πρωτάκουστο. Πριν από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, συνέλαβε καθ’ οδόν τους απεσταλμένους στο Μαντείο, που επέστρεφαν στην Αθήνα, και λογόκρινε τον ύπουλο χρησμό, που έστελνε το ιερατείο, με τον οποίο πρόβλεπε την καταστροφή της Αθήνας, ώστε να αποκαρδιώσει τους ─θεοσεβούμενους και προληπτικούς─ αθηναίους
Κατόπιν, ανάγκασε τους απεσταλμένους να επιστρέψουν στους Δελφούς και με απειλές απαίτησε νέο χρησμό από την Πυθία. Η Πυθία μεταπείστηκε ή μάλλον προσποιήθηκε, ότι μεταπείστηκε και εξέδωσε νέο χρησμό. Ούτε αυτός όμως έλεγε καθαρά να πολεμήσουν τους πέρσες, αλλά περιλάμβανε διφορούμενες κι ακατανόητες λέξεις. Κάπου συμβούλευε για άμυνα στο «ξύλινο τείχος» και δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι αναφερόταν στο ξύλινο τείχος της Ακρόπολης. Ο πολυμήχανος Θεμιστοκλής όμως, βρήκε τρόπο να «ερμηνεύσει» το χρησμό εκμεταλλευόμενος τη δεισιδαιμονία των αθηναίων πείθοντάς τους, ότι η θεϊκή παραίνεση δεν εννοούσε τα ξύλινα τείχη, αλλά τα ξύλινα καράβια. Έτσι, ο δωδεκαθεϊσμός και το θρησκευτικό ιερατείο, παρά τη θέλησή τους βέβαια, τέθηκαν στην υπηρεσία της πολιτικής του Θεμιστοκλή.
Καταστροφή Φωκίδας πλην Μαντείου Δελφών
Όταν η στρατιά των περσών πέρασε τα στενά της Υάμπολης και της Ελάτειας και εισέλαυνε στη φωκική χώρα, οι φωκείς πήραν όσο μέρος της κινητής τους περιουσίας μπορούσαν και κατέφυγαν στις βραχώδεις κορυφές και στα απρόσιτα άντρα του Παρνασσού. Αλλά οι θεσσαλοί προσφέρθηκαν ως οδηγοί των περσών κι έτσι λεηλατήθηκε και καταστράφηκε όλη η περιοχή παρά τον Κηφισό.
Μοίρα της πολεμικής στρατιάς πήγε στους Δελφούς. Το Μαντείο όμως, παρέμεινε περιέργως άθικτο, όπως και οι τεράστιοι θησαυροί του. Η μόνη πραγματική διαφώτιση του «μυστηρίου», δηλαδή του σεβασμού από μέρους των περσών, είναι, ότι το περσικό στρατηγείο έλαβε δρακόντεια μέτρα, προκειμένου να αποτραπεί η παραμικρή ενόχληση των ιερέων και των περιουσιών του ιερού.
Εννοείται, ότι το ιερατείο κατόπιν διέδωσε, ότι με κεραυνούς ο Δίας έδιωξε τους πέρσες και οι άλλοι θεοί κατακρήμνισαν ολόκληρους βράχους από τα γύρω όρη εναντίον των περσών, που τράπηκαν σε φυγή προ του φαινομένου κι έτσι σώθηκαν τα ιερά και το μαντείο.
Έλληνες ναυτικοί στον περσικό στόλο
Στον περσικό στόλο υπηρετούσαν πολλοί έλληνες πεπειραμένοι ναυτικοί. Είναι χαρακτηριστική
Περισσότερα εδω...
του νεορωμέικου εθνικισμού
η δήθεν διαχρονική
ελληνική ιστορική πορεία
Έγραψε στις 02.10.2015 ο/η: Λάζαρης Γιάννης
Το σημερινό κρατίδιο της Ρωμιοσύνης βαυκαλίζεται να ονομάζεται Ελλάδα, αλλά Ελλάδα δεν έχει υπάρξει ποτέ, οι δε σλαβο-τουρκο-αρβανιτο-βλάχικης κ.λπ. καταγωγής υπήκοοί του, ψευδωνύμως φέρουν το όνομα έλληνες.
Λόγω των πολέμων, των επιδημιών κ.ά., οι έλληνες σαν φυλή είχαν αρχίσει ήδη να εκλείπουν από την ελληνιστική λεγόμενη εποχή. Εδώ και πάρα πολλούς αιώνες δεν υπάρχουν πλέον έλληνες. Η λέξη έλληνας τον Μεσαίωνα χρησιμοποιείτο με την έννοια του ειδωλολάτρη κι όχι με κάποια φυλετική ή εθνική χροιά. Εθνική χροιά πήρε η λέξη μόλις τους τελευταίους δύο αιώνες με την άνοδο των εθνικισμών στα απομεινάρια της οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Κατά την οθωμανική περίοδο, δεν υπήρχαν έλληνες ή/και Ελλάδα. Υπήρχε η οθωμανική αυτοκρατορία και οι ρωμιοί, οι χριστιανοί δηλαδή, υπήκοοί της.
Αν πάμε πιο πίσω, την βυζαντινή περίοδο, πάλι δεν υφίσταντο έλληνες και Ελλάδα. Υπήρχε η ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία και οι πολλών και διαφόρων φυλών υπήκοοί της.
Αν πάμε ακόμα πιο πίσω, θα διαπιστώσουμε, ότι και στην αρχαία εποχή δεν υπήρχε ενιαία Ελλάδα. Στον ελλαδικό χώρο κατά καιρούς έζησαν διάφοροι λαοί σε διάφορες χρονικές περιόδους π.χ. μινωίτες, μυκηναίοι, μακεδόνες κ.λπ., τους οποίους στις μέρες μας θεωρούμε όλους έλληνες.
Ακόμα και κατά την κλασική περίοδο δεν υπήρχε Ελλάδα. Στον ελλαδικό χώρο υπήρχαν πόλεις ̶ κράτη, που συνεχώς αλληλοσπαράζονταν μεταξύ τους. Μπορεί κάποιοι από αυτούς να είχαν συνείδηση, ότι ήταν έλληνες, δεν είχαν κανένα πρόβλημα όμως, να συμμαχήσουν με τους πέρσες, προκειμένου να κατατροπώσουν κάποια άλλη ανταγωνιστική τους ελληνική πόλη. Αυτό το έκαναν συνεχώς και όλοι (Αθήνα, Σπάρτη, Θήβα κ.ά.).
Το ίδιο γινόταν και σε προσωπικό επίπεδο. Πολλές κορυφαίες πολιτικές και στρατιωτικές προσωπικότητες του αρχαίου κόσμου, που επιπλέον διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο σε μάχες εναντίον των περσών (π.χ. Θεμιστοκλής κ.ά.) άλλαζαν στρατόπεδο. Πήγαιναν στην Αυλή του πέρση βασιλιά, που τους καλοδεχόταν και τους ανέθετε σημαντικά πολιτικά και στρατιωτικά αξιώματα. Ύστερα, χωρίς καθόλου τύψεις, πολεμούσαν στο πλευρό των περσών εναντίον των ελλήνων.
Χιλιάδες έλληνες εξ άλλου, απλοί οπλίτες, ναύτες, αλλά και στρατηγοί υπηρετούσαν στον περσικό στρατό κατά τη διάρκεια των Μηδικών. Όλοι αυτοί πολέμησαν εναντίον των άλλων ελλήνων του ελλαδικού χώρου.
Οι σύγχρονοι ρωμιοί ιστορικοί εκπλήσσονται, όταν περιγράφουν τις πάμπολλες περιπτώσεις συμμαχιών ελλήνων─περσών εναντίον ελλήνων και χρησιμοποιούν φράσεις, όπως ανήκουστο, θλιβερό κ.λπ.. Παρουσιάζουν δε το φαινόμενο σαν ένα «σαράκι», «χαρακτηριστικό της φυλής μας», που δήθεν τρώει την Ελλάδα, δεν την αφήνει να μεγαλουργήσει και άλλα τέτοια φληναφήματα.
Όλα αυτά είναι φαντασιώσεις, που πηγάζουν από το μυθολόγημα της δήθεν ιστορικής συνέχειας της Ελλάδας στο χώρο και στο χρόνο. Αν αντιληφθούμε, ότι Ελλάδα δεν έχει υπάρξει ποτέ, ότι είναι ένα ιδεολόγημα, το οποίο υφίσταται μόνο στα μυαλά μας, μόνο τότε θα μπορέσουμε να προσεγγίσουμε καλύτερα την ιστορική αλήθεια και να εξηγήσουμε όλα αυτά τα φαινόμενα.
Στο παρακάτω άρθρο περιγράφονται δειγματοληπτικά χαρακτηριστικές ιστορικές στιγμές, κατά τις οποίες έλληνες, για το συμφέρον της πόλης─κράτους τους ή ακόμα και για προσωπικό όφελος, συμμάχησαν με τους πέρσες και πολέμησαν εναντίον των άλλων ελλήνων.
Ιωνικές πόλεις
Στην εκστρατεία του Δαρείου το 513 π.Χ. ήταν απίστευτη η κίνηση και η δραστηριότητα, που δημιουργήθηκε στα ιωνικά λιμάνια, όπου υπήρχαν οι πόροι, οι οποίοι θα εξασφάλιζαν την επιτυχία της. Βοήθησαν τον Μεγάλο Βασιλιά όχι μόνο οι τύραννοι, που έλπιζαν σε αμοιβές και αξιώματα, αλλά και ο απλός λαός, γιατί τα ιωνικά εκείνα λιμάνια ήταν τόσο συνδεδεμένα με τον Πόντο, ώστε ο εμπορικός τους βίος θα ήταν αδύνατος χωρίς τη συνεχή επικοινωνία με τις υπερβόρειες αγορές. Η συμμετοχή των ιώνων στην εκστρατεία αυτή ήταν καθολική και συμπαρέσυρε κι άλλες ελληνικές πόλεις.
Οι ίωνες τύραννοι αποτέλεσαν το πολεμικό συμβούλιο του Μεγάλου Βασιλιά, ολόκληρη δε η ελληνική ανάπτυξη τέθηκε στην υπηρεσία του Δαρείου.
Με τη στάση αυτή, οι ελληνικές πόλεις της Ιωνίας έδωσαν στο Δαρείο τα μέσα ενίσχυσης και απειλής κατά των άλλων ελληνικών πόλεων του κυρίως ελλαδικού χώρου. Συνεπαρμένοι από το εμπορικό τους δαιμόνιο οι ιωνικές πόλεις έβλεπαν αδιάφορα την περσική διείσδυση στην ευρωπαϊκή Ελλάδα, πολλές από αυτές δε, δεν απέκρυπταν καν την ευχαρίστησή τους.
Οι σάμιοι είχαν ανοικτούς λογαριασμούς με τους εμπόρους των δωρικών αποικιών, γνώριζαν δε καλά, ότι οι πρώτες καταστροφές θα έπλητταν τις αποικίες των μεγαρέων, τη Χαλκηδόνα και το Βυζάντιο.
Έτσι, οι πρώτες ελληνικές πόλεις της ευρωπαϊκής Ελλάδας παραδόθηκαν στους πέρσες από έλληνες. Ο δε αρχηγός των σαμίων μηχανικών, ο Μανδροκλής, κατασκεύασε την περίφημη γέφυρα επί του Βοσπόρου, από την οποία πέρασαν τα στρατεύματα του δεσπότη της Ασίας.
Μιλτιάδης
Ο αθηναίος Μιλτιάδης ήταν τύραννος της Θρακικής Χερσονήσου. Με ισχυρό μισθοφορικό σώμα κυρίως αθηναίων, συμμάχησε με τον Δαρείο το 512 π.Χ. και εκστράτευσε μαζί του κατά των σκυθών μαζί με το στόλο των ελλήνων της Ιωνίας. Έφτασαν μέχρι τον Ίστρο ποταμό (Δούναβη), όπου οι έλληνες κατασκεύασαν γέφυρα, από την οποία τα στρατεύματα του Δαρείου εισέβαλαν στην πέρα του Δούναβη χώρα των σκυθών.
Ιστιαίος
Αντί οι πέρσες να υποτάξουν τους σκύθες όμως, αφνιδιάστηκαν. Υπέστησαν μεγάλες ζημιές και ταλαιπωρίες. Τότε, οι σκύθες πρότειναν να καταστραφεί η γέφυρα, οπότε θα επερχόταν έτσι ο όλεθρος της περσικής στρατιάς. Την πρόταση απέρριψαν οι έλληνες άρχοντες της Ιωνίας, κυρίως ο τύραννος της Μιλήτου, Ιστιαίος, του οποίου η γνώμη επικράτησε κι έτσι μπόρεσε να επιστρέψει ο Δαρείος, που αλλιώς θα κατασφαζόταν και πολύ πιθανόν η Περσία, λόγω του συγκεντρωτικού της συστήματος θα κατέρρεε.
Ως αμοιβή του ο Ιστιαίος δέχθηκε δώρα, που ούτε ο ίδιος θα έλπιζε. Του παραχωρήθηκε η Μύρκινος, δίπλα στο Στρυμόνα, όπου υπήρχαν χρυσωρυχεία και αργυρωρυχεία, ανεξάντλητη πηγή ξυλείας και ακτές με λιμάνια.
Αποχωρώντας ο Δαρείος στην Ασία άφησε στην Ευρώπη ισχυρή δύναμη υπό το στρατηγό Μεγάβαζο. Όλα τα ελληνικά φύλα από τη Θράκη μέχρι το Στρυμόνα προσέφεραν γη και ύδωρ στον πέρση βασιλιά και αναγνώρισαν την κυριαρχία του.
Ιππίας
Όταν ο Ιππίας διώχθηκε από την Αθήνα, πήγε στη Σπάρτη, αλλά απέτυχε εντελώς στην προσπάθειά του να επιστρέψει στην εξουσία στην Αθήνα με τη βοήθεια των σπαρτιατών (506 π.Χ.). Κατόπιν, προσέφυγε στον αδελφό του Δαρείου Αρταφέρνη, σατράπη των Σάρδεων, και ζήτησε τη βοήθειά του για κατάληψη της Αθήνας, στην οποία προσδοκούσε να επανέλθει ως σατράπης, υποσχόμενος να υποτάξει τους αθηναίους υπό τον Μεγάλο Βασιλιά.
Εν τω μεταξύ, οι ίδιοι οι αθηναίοι έστειλαν πρέσβεις στον Αρταφέρνη και ζήτησαν τη βοήθειά του εναντίον των σπαρτιατών.
Ο Ιππίας, κάτοχος όλων των μυστικών και των αδυναμιών της πατρίδας του, τόνισε στους πέρσες, ότι οι κυριότερες ελληνικές πόλεις βρίσκονταν σε εχθρότητα μεταξύ τους. Η Αθήνα καταπολεμούσε τη Σπάρτη, η Θήβα κι η Αίγινα την Αθήνα κ.τ.λ.. Το σχέδιό του ήταν να ναυπηγηθούν πολλά ιππαγωγά πλοία, προκειμένου να μεταφερθεί πολύ ιππικό, ώστε να βρεθεί σε μειονεκτική θέση το πεζικό της Αθήνας.
Με τις υποδείξεις του Ιππία ο περσικός στόλος κατέλαβε τη Θάσο άνευ κόπου και τα πλοία μεταφέρθηκαν στα Άβδηρα, λόγω της επίκαιρης θέσης της πόλης, η οποία δεσπόζει του βορείου Αιγαίου. Την πλήρη κάρπωση και εκμετάλλευση της περιοχής, πλούσιας όχι μόνο σε δημητριακά και ζωοτροφές γενικά, αλλά και σε μετάλλευμα, υπέδειξε και πάλι ο Ιππίας.
Έμπιστοι του Μεγάλου Βασιλιά συνοδευόμενοι από οπαδούς του Ιππία περιδιάβαιναν ελληνικές πόλεις και νησιά. Όλα σχεδόν τα νησιά του Αιγαίου καλοδέχτηκαν τους πέρσες.
Ο Ιππίας ήταν αυτός, που υπέδειξε στους πέρσες να αποβιβασθούν στον Μαραθώνα κι από εκεί να επιδιώξουν την άλωση της Αθήνας.
Αρισταγόρας
Ο τύραννος της Μιλήτου Αρισταγόρας, όχι μόνο δέχθηκε την παράκληση των αριστοκρατών για κατάληψη της Νάξου από τους πέρσες, αλλά πήγε αυτοπροσώπως στον Αρταφέρνη και παρουσίασε ως μοναδική την ευκαιρία της περσικής επικράτησης, αν ο σατράπης των Σάρδεων του παρείχε περί τα εκατό πλοία και την «ηθική» υποστήριξη.
Ο Αρταφέρνης αναφέρθηκε αμέσως στα Σούσα και εξέθεσε τα σχέδιά του. Η περσική αυλή αντί των ζητηθέντων εκατό πλοίων, διέταξε να διατεθούν τα διπλάσια. Έτσι, κατά την άνοιξη του 499 π.Χ., εξέπλευσε ο στόλος των διακοσίων πλοίων υπό την αρχηγία του πέρση ναύαρχου Μεγάβαζου και του Αρισταγόρα.
Έφεσος
Κατά την ιωνική επανάσταση (499-493 π.Χ.), όταν οι αθηναίοι κατέπλευσαν στην Έφεσο, αποκρούστηκαν από λυδούς και πέρσες κι αναγκάστηκαν να τραπούν προς τη θάλασσα. Κατά την υποχώρηση, οι εφέσιοι βοήθησαν τους πέρσες, οι οποίοι πλευροκόπησαν το ελληνικό στράτευμα. Επακολούθησε ήττα των αθηναίων και επιστροφή τους στην Αθήνα.
Αίγινα
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες είναι οι διαπραγματεύσεις με την Αίγινα, η οποία κατείχε σπουδαία επίκαιρη θέση απέναντι από την Αθήνα και μια περσική βάση εκεί θα συνέβαλε πολύ στους περσικούς κατακτητικούς σκοπούς. Η Αίγινα, όπως άλλωστε και η Θήβα, πρόλαβε τους πρέσβεις των περσών. Πριν φτάσουν οι πέρσες πρέσβεις στο νησί, πρεσβεία της Αίγινας πήγε στα Σούσα και ζητούσε βοήθεια κατά της Αθήνας και των συμμάχων της, Πλαταιών και Κορίνθου.
Καταστροφή Ερέτριας
Κατά την πολιορκία της Ερέτριας από τους πέρσες, κατάσκοποι των περσών υποσχέθηκαν στους ηγέτες του αριστοκρατικού κόμματος, ότι θα παρέδιδαν στο κόμμα τους την εξουσία. Έτσι, οι πρόκριτοι του κόμματος των ευπατριδών άνοιξαν κρυφά τη νύκτα τις πύλες της πόλης κι επέτρεψαν την είσοδο των πολιορκητών. Μάλιστα, σκότωσαν ύπουλα όλους τους φρουρούς. Η σφαγή υπήρξε ανηλεής, η πυρπόληση τρομακτική και ο εξανδραποδισμός απάνθρωπος. Δεν έμεινε τίποτε στην κυριευθείσα πόλη.
Αλευάδες
Οι Αλευάδες, θεσσαλικός αριστοκρατικός ηγεμονικός οίκος, οι οποίοι διατείνονταν, ότι κατάγονταν απ’ ευθείας από τον Ηρακλή, προκαταβολικά και αυθόρμητα έστειλαν πρέσβεις στα Σούσα και προσφέρθηκαν να βοηθήσουν για την καθυπόταξη των ελληνικών πόλεων. Η δελεαστική αυτή προσφορά κατέθελξε τον Ξέρξη, που θα κατακτούσε με αυτό τον τρόπο αμαχητί μεγάλο μέρος της Ελλάδας.
Μαντείο των Δελφών
Οι ιερείς των Δελφών, του «Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης» της αρχαίας Ελλάδας, είχαν συνδέσει τις τύχες τους με τους θησαυρούς των Δελφών, τους οποίους δεν ήθελαν να εγκαταλείψουν. Προφανώς, είχαν συνεννοηθεί με τον Ξέρξη κι αυτό το αποδεικνύουν οι διφορούμενοι και ηττοπαθείς χρησμοί, που έδιναν στους αθηναίους και τους άλλους έλληνες, σκορπίζοντας το δηλητήριο της αποθάρρυνσης, αλλά κυρίως το γεγονός, ότι οι πέρσες δεν έθιξαν τους Δελφούς.
Ο Τίμων από τους Δελφούς, σημαίνων παράγων στο Μαντείο, αλλά έμπιστος του Θεμιστοκλή, επιχείρησε κάτι το πρωτάκουστο. Πριν από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, συνέλαβε καθ’ οδόν τους απεσταλμένους στο Μαντείο, που επέστρεφαν στην Αθήνα, και λογόκρινε τον ύπουλο χρησμό, που έστελνε το ιερατείο, με τον οποίο πρόβλεπε την καταστροφή της Αθήνας, ώστε να αποκαρδιώσει τους ─θεοσεβούμενους και προληπτικούς─ αθηναίους
Κατόπιν, ανάγκασε τους απεσταλμένους να επιστρέψουν στους Δελφούς και με απειλές απαίτησε νέο χρησμό από την Πυθία. Η Πυθία μεταπείστηκε ή μάλλον προσποιήθηκε, ότι μεταπείστηκε και εξέδωσε νέο χρησμό. Ούτε αυτός όμως έλεγε καθαρά να πολεμήσουν τους πέρσες, αλλά περιλάμβανε διφορούμενες κι ακατανόητες λέξεις. Κάπου συμβούλευε για άμυνα στο «ξύλινο τείχος» και δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι αναφερόταν στο ξύλινο τείχος της Ακρόπολης. Ο πολυμήχανος Θεμιστοκλής όμως, βρήκε τρόπο να «ερμηνεύσει» το χρησμό εκμεταλλευόμενος τη δεισιδαιμονία των αθηναίων πείθοντάς τους, ότι η θεϊκή παραίνεση δεν εννοούσε τα ξύλινα τείχη, αλλά τα ξύλινα καράβια. Έτσι, ο δωδεκαθεϊσμός και το θρησκευτικό ιερατείο, παρά τη θέλησή τους βέβαια, τέθηκαν στην υπηρεσία της πολιτικής του Θεμιστοκλή.
Καταστροφή Φωκίδας πλην Μαντείου Δελφών
Όταν η στρατιά των περσών πέρασε τα στενά της Υάμπολης και της Ελάτειας και εισέλαυνε στη φωκική χώρα, οι φωκείς πήραν όσο μέρος της κινητής τους περιουσίας μπορούσαν και κατέφυγαν στις βραχώδεις κορυφές και στα απρόσιτα άντρα του Παρνασσού. Αλλά οι θεσσαλοί προσφέρθηκαν ως οδηγοί των περσών κι έτσι λεηλατήθηκε και καταστράφηκε όλη η περιοχή παρά τον Κηφισό.
Μοίρα της πολεμικής στρατιάς πήγε στους Δελφούς. Το Μαντείο όμως, παρέμεινε περιέργως άθικτο, όπως και οι τεράστιοι θησαυροί του. Η μόνη πραγματική διαφώτιση του «μυστηρίου», δηλαδή του σεβασμού από μέρους των περσών, είναι, ότι το περσικό στρατηγείο έλαβε δρακόντεια μέτρα, προκειμένου να αποτραπεί η παραμικρή ενόχληση των ιερέων και των περιουσιών του ιερού.
Εννοείται, ότι το ιερατείο κατόπιν διέδωσε, ότι με κεραυνούς ο Δίας έδιωξε τους πέρσες και οι άλλοι θεοί κατακρήμνισαν ολόκληρους βράχους από τα γύρω όρη εναντίον των περσών, που τράπηκαν σε φυγή προ του φαινομένου κι έτσι σώθηκαν τα ιερά και το μαντείο.
Έλληνες ναυτικοί στον περσικό στόλο
Στον περσικό στόλο υπηρετούσαν πολλοί έλληνες πεπειραμένοι ναυτικοί. Είναι χαρακτηριστική
Περισσότερα εδω...
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)


