ΠΑΠΑ ΤΣΑΡΚΝΙΑΣ

ΠΑΠΑ ΤΣΑΡΚΝΙΑΣ: ΜΕ ΤΟΝ ΣΑΜΑΡΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ



http://www.tastv.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4099:2012-09-12-19-08-03&catid=67:eidiseiss&Itemid=100

ΧΡΟΝΙΚΑ: ΠΕΛΛΑ- Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλει τον δήμαρχο για την π...

ΧΡΟΝΙΚΑ: ΠΕΛΛΑ- Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλει τον δήμαρχο για την π...: ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ Όχι στην προσβολή της μνήμης των θυμάτων του ναζισμού στα Γιαννιτσά Έξω οι γερμανοτσολιάδες της Χρυσής Αυγή...

Ο ΣΟΥΜΠΕΡΤ ΚΑΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Καταγγελία "Λαϊκής Συσπείρωσης" Πέλλας κατά της Χρυσής Αυγής

Περοσσότερα εδώ

ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΑ ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ΕΚΡΗΞΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΤΕ ΣΤΕΦΑΝΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΚΑΙ Σ

Περισσότερα εδώ

Με αφορμή τα παραπάνω, ας θυμηθούμε......

Ο Σούμπερτ και οι ένοπλες αντικομμουνιστικές ομάδες

στην κεντρική Μακεδονία

Ο Σούμπερτ με την ομάδα του, την οποία εν τω μεταξύ είχε αυξήσει, έφτασε στα Γιαννιτσά το τελευταίο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου 1944. Στην πόλη εκτός από τη μόνιμη γερμανική φρουρά των 100 περίπου ανδρών υπό το Λοχαγό Μαξ Πέσκο (Max Peschko), ήταν στρατωνισμένη και μια μικρή ένοπλη ομάδα εθελοντών Ελλήνων υπό την αρχηγία του Κύρου Γραμματικόπουλου, φανατικού ναζιστή από τη Δράμα. Ο Γραμματικόπουλος πρόθυμα εντάχθηκε στο τμήμα του Γερμανού Επιλοχία για μια αγαστή συνεργασία για την τρομοκράτηση των Γιαννιτσών και της όμορης περιοχής. Εκτός από το Γραμματικόπουλο ο Σούμπερτ βρήκε μια πληθώρα ενόπλων αντικομμουνιστικών ομάδων, με μερικές από τις οποίες περιοδικά συνεργάσθηκε στην εκπλήρωση του σκοπού του. Αντίθετα από τη Μακεδονία, στην Κρήτη ο Σούμπερτ νωρίς ακόμη έγινε αρχηγός μοναδικής ένοπλης αντιανταρτικής ομάδας με Κρητικούς εθελοντές, οι οποίοι στρατολογήθηκαν, οπλίσθηκαν και συντηρήθηκαν από τις κατοχικές αρχές της Νήσου. Η Κρήτη δεν πρόσφερε έδαφος κατάλληλο για την ανάπτυξη παρόμοιων ομάδων, όπως η Βόρεια Ελλάδα, κυρίως για δύο λόγους:
πρώτον ……….

δεύτερον, στην Κρήτη, εν αντιθέσει με τη Βόρεια Ελλάδα, δεν σημειώθηκε εγκατάσταση ποντιακού πληθυσμού, ελληνόφωνου και τουρκόφωνου, ο οποίος λόγω της ιδιάζουσας ιδεολογίας και παράδοσής του, έπαιξε πρωτεύοντα ρόλο στην αντιεαμική αντικομμουνιστική συνεργασία με το Γερμανό κατακτητή. Στη Βόρεια Ελλάδα το 70% των εθνικιστικών-αντικομουνιστών οπλαρχηγών ήταν ποντιακής καταγωγής και ένας σημαντικός αριθμός Ποντίων εντάχθηκε στα εθνικιστικά τάγματα και στο «Σώμα Κυνηγών» του Επιλοχία Σούμπερτ.

Το αρχαιότερο σώμα που συγκροτήθηκε την άνοιξη του 1943 κατόπιν διαταγής του Στρατιωτικού Διοικητή Θεσσαλονίκης-Αιγαίου, ήταν του απότακτου Συνταγματάρχη Γεωργίου Πούλου, του πιο φανατικού λάτρη των ιδανικών του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού – τέλεσε αρχηγός του ναζιστικού σχηματισμού ΕΕΕ «Εθνική Ένωσις “Η Ελλάς”» - άσπονδου διώκτη του κομμουνισμού και του ληστρικότερου εθνικιστή οπλαρχηγού. Στο «Εθελοντικό Τάγμα» του Πούλου εντάχθηκαν 300 περίπου γερμανοντυμένοι άνδρες, κατά το πλείστον τυχοδιώκτες καιροσκόποι με βλέψεις στο γρήγορο πλουτισμό, διάφοροι εγκληματίες και άτομα που πιέζονταν ή καταδιώκονταν από τον ΕΛΑΣ ως «αντιδραστικοί», από τη Θεσσαλονίκη και άλλα μέρη της Μακεδονίας, ιδιαίτερα από προσφυγικά χωριά της Πτολεμαΐδας. Η Βέρμαχτ θεωρούσε το τάγμα αυτό τμήμα του γερμανικού στρατού ,καθότι «οποιαδήποτε βία εναντίον του τάγματος Πούλου θα θεωρηθεί βία εναντίον του γερμανικού στρατού». Ο Πούλος εργάσθηκε εντατικά με λόγια και με πράξεις για την επιτυχία των γερμανικών όπλων, συχνά συμμετέχοντας με γερμανικά στρατεύματα σε επιχειρήσεις εναντίον περιοχών της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας κατά τις οποίες αποσπάσματα Πουλικών πρωτοστάτησαν σε εγκλήματα κατά των αμάχων. Στο νομό Κοζάνης, τον Ιούλιο 1943, Πουλικοί πυρπόλησαν, λεηλάτησαν και ενήργησαν ομαδικές εκτελέσεις των κατοίκων δέκα περίπου χωριών. Η Θεσσαλονίκη, έδρα του Πούλου μέχρι την άνοιξη 1944, (από το καλοκαίρι 1943 ο Πούλος συχνά δημιουργούσε προσωρινές έδρες σε μικρότερες πόλεις της Κεντρικής και Δυτικής Μακεδονίας) έγινε το θέατρο της εγκληματικής δράσης του ίδιου και των ανδρών του, οι οποίοι ενεργούσαν ελεύθερα και ανεξέλεγκτα, όχι μόνο εναντίον των επικηρυγμένων εχθρών τους, αλλά και εναντίον όσων υποψιάζονταν ότι μπορούσαν να ήταν αντιστασιακοί, μολονότι συχνά «εθνικόφρονες». Πολλοί Θεσσαλονικείς υποβλήθηκαν σε φρικτά βασανιστήρια στα κρατητήρια επί της οδού Παύλου Μελά 32, και άλλοι έχασαν τη ζωή τους από τις σφαίρες των Πουλικών. Το Μάιο 1944, ο Πούλος εγκαταστάθηκε στην Κρύα Βρύση του νομού Πέλλας την οποία μετέτρεψε σε απόρθητο αντικομμουνιστικό φρούριο για να ελέγχει την περιοχή Γιαννιτσών σε συνεργασία με άλλα εθνικιστικά τμήματα, όπως αυτά του Κύρου Γραμματικόπουλου, του Στέργιου Σκαπέρδα και του Φριτς Σούμπερτ.

Ο Πόντιος Κύρος Γραμματικόπουλος, αυτοκινητιστής από τη Δράμα, είχε από νωρίς τόσο πολύ επηρεασθεί από τις ιδέες του ναζισμού ώστε έγινε «πιο Γερμανός από τους Γερμανούς», πολεμώντας ως ανθυπολοχαγός της Βέρμαχτ στη Φιλανδία, Κρήτη, Αφρική και στο ρωσικό μέτωπο. Όπως ο Πούλος, ο Γραμματικόπουλος έγινε ένας από τους πιο μάχιμους διώκτες του «επάρατου εβραιομπολσεβικισμού», καταβάλλοντας κάθε προσπάθεια για την επικράτηση του γερμανικού ιμπεριαλισμού. «Ας ευχηθώμεν όλοι οι λαοί της Ευρώπης και ιδιαιτέρως ημείς οι Έλληνες την πλήρην Νίκην των όπλων του Άξονος», έγραψε το Μάρτιο του 1943 στη γερμανόφιλη εφημερίδα Νέα Ευρώπη. Στη Θεσσαλονίκη, όπου εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στις αρχές του 1943, ως πράκτορας της «Γκεστάπο» (Μυστικής Στρατιωτικής Αστυνομίας) ενήργησε πολλές συλλήψεις και εκτελέσεις για τις οποίες οι γερμανικές αρχές τον αντάμειψαν με την παραχώρηση εβραϊκού καταστήματος. Τότε συγκρότησε ένοπλη ομάδα κυρίως από Ποντίους των περιοχών Δράμας και Κιλκίς, την οποία έθεσε στη διάθεση των Γερμανών, συμμετέχοντας σε επιχειρήσεις τους. Στην επιχείρηση στο Πάικο στις αρχές Ιανουαρίου 1944, ο Γραμματικόπουλος εξόπλισε τους τουρκόφωνους κατοίκους της Αραβησσού (Όμπαρ) και απέστειλε τους «συνεργάτες των ανταρτών» στις φυλακές του «Παύλου Μελά», προκαλώντας τα σκληρά αντίποινα του ΕΛΑΣ στην Αραβησσό στις αρχές Φεβρουαρίου. Ο Γραμματικόπουλος στον κάμπο των Γιαννιτσών από την άνοιξη του 1944 εμφανίσθηκε με τον τίτλο του συντονιστή των εθνικιστικών ομάδων της περιοχής. Την περίοδο αυτή μεταφέρθηκε στα Γιαννιτσά, όπου για πρώτη φορά συναντήθηκε με τον άρτι αφιχθέντα Φριτς Σούμπερτ, με τον οποίο δημιούργησε στενή φιλία και συνεργασία μέχρι το τέλος της Κατοχής.

Ο Βλάχος Στέργιος Σκαπέρδας, κάτοχος μεγάλης γεωργοκτηνοτροφικής περιουσίας στο Δροσερό Πέλλας, δεν προσεταιρίσθηκε τον κατακτητή παρακινούμενος από τη γερμανική ιδεολογία του εθνικοσοσιαλισμού ούτε από το όραμα ενός παντοδύναμου Γ΄ Ράιχ, όπως οι προαναφερθέντες οπλαρχηγοί. Αντίθετα, ο Σκαπέρδας από την αρχή της γερμανικής κατοχής έδειξε έμπρακτα τα αντιστασιακά του αισθήματα, βοηθώντας την οργάνωση των πρώτων ομάδων του ΕΛΑΣ στο Πάικο. Όταν το 1943 πληροφορήθηκε ότι ο ΕΛΑΣ εξαρτώνταν από το ΚΚΕ, τότε μεταπήδησε στην εθνικόφρονη οργάνωση ΠΑΟ, η οποία προς το τέλος του 1943 διαλύθηκε κάτω από τα συνεχή πλήγματα του ισχυρότερου ΕΛΑΣ. Αντιδρώντας στις πιέσεις και στις απειλές του ΕΛΑΣ εναντίον του ιδίου και της οικογένειάς του ο Σκαπέρδας αναγκάσθηκε, μετά τη διαρπαγή της περιουσίας του από τον ΕΛΑΣ, να προσφύγει στους Γερμανούς της Θεσσαλονίκης για προστασία. Εδώ δημιούργησε στενούς δεσμούς με τον ισχυρό οπλαρχηγό Γ. Πούλο, ο οποίος τον ενθάρρυνε να συγκροτήσει δική του ομάδα ενόπλων και να συμπράξει μαζί τους στην καταπολέμηση του μισαρού κομμουνισμού. Ο Σκαπέρδας στρατολόγησε, ως επί το πλείστον, Σαρακατσάνους από τα χωριά της περιοχής του Δροσερού και ντύνοντάς τους με τη «σκαπερδέικη στολή» τους μετέφερε το Μάιο στην Κρύα Βρύση, ορμητήριο του Πούλου, για να ξεκινήσει σε αγαστή συνεργασία με τον πάτρωνά του την αντικομμουνιστική του δράση μέχρι εσχάτων. Αργότερα και οι δύο θα συμπλεύσουν με τον Σούμπερτ στον κάμπο των Γιαννιτσών για να δημιουργήσουν καθεστώς βίας και τρομοκρατίας με συλλήψεις, ξυλοδαρμούς και εκτελέσεις υπόπτων.

Στην περιοχή Γιαννιτσών, από το καλοκαίρι του 1944, συνέβαλαν στο κλίμα βίας και τρόμου και οι ένοπλοι των Ποντίων Απόστολου Τσαρουχίδη και του καπετάν Ιορδάνη Χασερή (ή Χασιαρή), από το Καλλίφυτο Δράμας. Ο Χασερής, χαρακτήρας βίαιος, καταδιωκόμενος από τους Βούλγαρους μετά την συμμετοχή του στη εξέγερση της Δράμας το Σεπτέμβριο 1941, κατέφυγε πρώτα στην περιοχή Γιαννιτσών, όπου συμμετείχε στις δραστηριότητες της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΑΟ και, μετά τη διάλυσή της στο τέλος του 1943, μεταπήδησε στο σχηματισμό ΕΕΣ του Μιχάλαγα. Με προτροπή του Μιχάλαγα συγκρότησε ομάδα ενόπλων από τουρκόφωνα χωριά της Κοζάνης και από τον Ιανουάριο 1944 έλαβε μέρος με τμήματα του ΕΕΣ και το τάγμα του Συνταγματάρχη Γ. Πούλου σε επιδρομές εναντίον «ανταρτοχωριών» της Κοζάνης στα οποία οι «χασέρηδες» διέπραξαν βιαιότητες, όπως κακοποιήσεις και εκτελέσεις αμάχων και επιδόθηκαν ιδιαίτερα σε λεηλασίες περιουσιών και πυρπολήσεις σπιτιών. Τον Ιούλιο ή Αύγουστο, ο Χασερής εγκατέλειψε την Αραβησσό και εγκαταστάθηκε στα Γιαννιτσά, από όπου επικεφαλής 100 περίπου ατάκτων έκανε συχνά εξορμήσεις στα γύρω χωριά «προς άγραν κομμουνιστών, όχι πάντα χωρίς θύματα και εκτελέσεις». Στα Γιαννιτσά στενή συνεργασία με το Χασερή διατήρησε ο συγχωριανός του Απ. Τσαρουχίδη, αρχηγός μικρής αντικομμουνιστικής ομάδας εξοπλισμένων.

Ο αριθμός των δωσιλόγων οπλαρχηγών, οι οποίοι ηγήθηκαν δύναμης τουλάχιστον 10.000 ενόπλων, υπολογίζεται ότι ξεπερνούσε τους 300 στη Μακεδονία και Θράκη, το καλοκαίρι του 1944. Οι περισσότεροι (60%) από τους εθνικιστές οπλαρχηγούς και εξοπλισμένους οπαδούς τους δραστηριοποιήθηκαν στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης Ποντίων προσφύγων στους νομούς Δράμας, Σερρών και Κιλκίς και της καταπιεστικής βουλγαρικής κατοχής. Εξίσου συμπαγής συγκέντρωση Ποντίων προσφύγων σημειώθηκε στις περιοχές Κοζάνης, Έδεσσας και σε μικρότερο βαθμό στην περιφέρεια Γιαννιτσών και Πιερίας. Στην περιοχή της Κοζάνης Πόντιοι αντικομμουνιστές, κυρίως μέλη της τουρκόφωνης κοινότητας, επάνδρωσαν τους «Ελληνικούς Εθελοντικούς Λόχους» που συγκροτήθηκαν στις αρχές Ιανουαρίου 1944 με πρωτοβουλία της Βέρμαχτ. Ύστερα από λίγο οι οπλαρχηγοί των ΕΕΛ και των άλλων εθνικιστικών τοπικών ομάδων της Μακεδονίας, ανταποκρινόμενοι στην προσπάθεια των γερμανικών αρχών να διαμορφώσουν «ένα πλαίσιο συντονισμού και λειτουργίας» για την καλύτερη εκπλήρωση των σκοπών τους, εντάχθηκαν σε ένα χαλαρό συνδυασμό κάτω από τη φανταχτερή ονομασία «Εθνικός Ελληνικός Στρατός». Η ηγεσία του ΕΕΣ ανατέθηκε στους τρεις Παπαδόπουλους, Κισά Μπατζάκ (Κυριάκος Παπαδόπουλος, 60ετής γεωργός από τον Κούκο Κατερίνης), Μιχάλαγα (Μιχαήλ Παπαδόπουλος, 42ετής ζωέμπορος από τα Σέρβια Κοζάνης) και Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο, 30χρονο φοιτητή από το Ροδώνα Κιλκίς. Η διοίκηση του ΕΕΣ, η οποία ήταν μάλλον συμβολική, δόθηκε στον πρεσβύτερο Κισά Μπατζάκ, ο οποίος τον Αύγουστο 1944, για να βρίσκεται πιο κοντά στην πηγή της εξουσίας, μετέφερε την έδρα του από τον Κούκο στη Θεσσαλονίκη. Κατά την περίοδο αυτή η δύναμη του ΕΕΣ ανερχόταν στους 5.550 περίπου ενόπλους.

Οι αρχηγοί και οι ένοπλοι του ΕΕΣ ενεργοποιήθηκαν τα μέγιστα στην ύπαιθρο και οδηγήθηκαν, σύμφωνα με τον αρχηγό των SS Χάινριχ Χίμλερ, «σε αγαστή συνεργασία με τα δικά μας γερμανικά τμήματα στον αγώνα κατά των μπολσεβίκων συνωμοτών μέχρι την τελευταία μέρα». Το πρώτο εξάμηνο του 1944, μονάδες του ΕΕΣ συμμετείχαν στις μεγάλες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Βέρμαχτ στα Κρούσια (Φεβρουάριο), Πιέρια (Μάρτιο), Βέρμιο (Μάρτιο και Απρίλιο), Πάικο (Μάρτιο) και στη Βόρεια Πίνδο (Ιούλιο), στις οποίες πρωτοστάτησαν σε ομαδικές εκτελέσεις αμάχων, κακοποιήσεις, εγκλεισμούς σε στρατόπεδα και φυλακές, λεηλασίες και πυρπολήσεις σπιτιών ή χωριών, όπως Ερμακιά, Πύργους, Μεσόβουνο, Ελευθεροχώρι και άλλα ορεινά χωριά γνωστά στις πηγές ως «ανταρτοχώρια». Η υπερβολική σκληρότητα των Γερμανών και των συνεργατών τους προκάλεσαν τραγικές συνθήκες διαβίωσης για χιλιάδες πυρόπληκτους και εκτοπισμένους, όπως αυτές περιγράφονται στην «Έκθεση» της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδας: …………………


(Από το βιβλίο: Θανάσης Σ. Φωτίου, “Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ – Η αιματηρή πορεία του Φριτς Σούμπερτ και του ελληνικού «σώματος κυνηγών» στην κατοχική Κρήτη και Μακεδονία»”, εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2011, σελ. 213-220)

ΒΟΓΟΜΙΛΟΙ - BOGOMILS

Η ΣΚΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΗΣ ΑΙΡΕΣΗΣ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝΕΙ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

“Διάγουμε ένα βίο σκληρό και περιπλανητικό. Πάμε από πόλη σε πόλη σαν πρόβατα εν μέσω λύκων. Υποφέρουμε από τις διώξεις όπως οι απόστολοι και οι μάρτυρες. Η ζωή μας διάγεται με αποχή, προσευχή και ακατάπαυστη εργασία. Όμως όλα αυτά είναι εύκολα, γιατί δεν είμαστε πλέον αυτού του κόσμου…”

Ο μεσαιωνικός συγγραφέας Εβέρβνιους για τους ιερείς των Βογόμιλων

“Καταγγέλλουν τους πλουσίους, απεχθάνονται τον Τσάρο, γελοιοποιούν τους ανώτερους, καταδικάζουν τους ευγενείς κι απαγορεύουν τους δούλους να υπακούουν στους κυρίους τους”.

Κοσμάς ο Ιερέας, Κατά των Βογομίλων

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

Λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη, κοντά στην περιοχή της αρχαίας Πέλλας, βρίσκονται μια σειρά από παράξενα μεσαιωνικά μνημεία, που μέχρι πρόσφατα προβλημάτιζαν τους αρχαιολόγους, ενώ ενοχλούσαν και συνεχίζουν να ενοχλούν τη, γνωστή για την αλαζονεία και μισαλλοδοξία της, Ορθόδοξη Εκκλησία της χώρας μας. Πρόκειται για δεκάδες λίθινους σταυρούς, κυκλικού τύπου, ορισμένοι εκ των οποίων φτάνουν σε ύψος τα δύο μέτρα. Τυλιγμένοι με λειχήνες, λυγισμένοι και φθαρμένοι από το βάρος των αιώνων αυτοί οι αινιγματικοί σταυροί είναι μοναδικοί στον ελλαδικό χώρο και αποτελούν αδιάψευστους μάρτυρες όχι μόνον της παρουσίας αλλά και της ακμής κατά το Μεσαίωνα θρησκευτικών ομάδων που δεν άνηκαν στο ορθόδοξο δόγμα, που υιοθετήθηκε επίσημα από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Πρόκειται για μνημεία-κατάλοιπα των Βογόμιλών, μιας νεομανιχαϊστικής αίρεσης που εμφανίστηκε στο χώρο της Θράκης και της Μακεδονίας τον 10 μ.Χ. αιώνα και, παρά τις διώξεις των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και της ορθόδοξης «Ιεράς Εξέτασης», κατάφεραν να επιβιώσουν μέχρι τον 15ο μ.Χ. αιώνα. Οι ίδιοι μπορεί να εξαφανίστηκαν (στη Βοσνία εξισλαμίστηκαν, ενώ στη Βουλγαρία έγιναν Καθολικοί) αλλά τα μνημεία τους –όσα τουλάχιστον επέζησαν από τη μανία των Ορθόδοξων διωκτών τους– συνεχίζουν να μας τους θυμίζουν. Και αυτό είναι κάτι που ενοχλεί την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους εγχώριους «ορθόδοξους Ταλιμπάν», που δεν έπαψαν στιγμή να θεωρούν «εθνικό καθήκον» την εξάλειψη αυτών των «αιρετικών» μνημείων.

Περισσότερα εδώ

Οι ΜΕΤΣΚΕΣ στο Καβάνταρτσι

Περισσότερα στο TAS TV Press εδώ

Όταν έρθει ο καιρός, θα είμαστε έτοιμοι;

Του Ριστο Στεφοβ

rstefov@hotmail.com

Σεπτέμβριος 3, 2012

Πριν από λίγο καιρό, η Ευρωπαϊκή Ένωση ζήτησε από την Ελλάδα να δημιουργήσει έναν προϋπολογισμό και να αρχίσει να βάζει κάποια χρήματα στην άκρη για να διευθετήσει τις συμφωνίες διακανονισμού περιουσιών με τους εξόριστους πολίτες των οποίων οι ιδιοκτησίες είχαν κατασχεθεί κατά το παρελθόν απο το ελληνικό κράτος, και αυτό περιλαμβάνει τις ιδιοκτησίες των Μακεδόνων που εξορίστηκαν κατά την διάρκεια των περασμένων χρόνων. Αυτό είναι μια ένδειξη ότι «κάτι» πρόκειται να συμβεί στο μέλλον. Αλλά τι; Και αυτό, θα εξαρτηθεί από εμάς;

Παράλληλα, η Ελλάδα δέχεται, επίσης, πιέσεις για να "προσέξει" τα θέματα των μειονοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των Μακεδόνων που ζουν στην Ελλάδα. Αλλά είναι οι Μακεδόνες πραγματικά μια μειονότητα; Ποιος αποφασίζει για αυτό και πώς αυτό αποφασίζεται; Πρώτον, η Ελλάδα δεν έχει κάνει ποτέ μια "ελεύθερη" απογραφή. Και την λέω ελεύθερη, επειδή το ελληνικό κράτος αποθαρρύνει τους ανθρώπους να δηλώνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από «έλληνες». Δεύτερον, η Ελλάδα ποτέ δεν προσδιόρισε ακριβώς τι σημαίνει «Έλληνας» και ποια είναι η κατανομή των διαφόρων γηγενών εθνοτήτων που ζουν στην Ελλάδα, δηλαδή τους Αρβανίτες, Βλάχους, Μακεδόνες, κλπ., καθώς και ποια είναι η εθνική κατανομή των εισαγόμενων εποίκων. Ξέρετε, αυτούς από τον Πόντο και τη Μικρά Ασία. Ας το παραδεχτούμε, δεν είναι όλοι Έλληνες στην Ελλάδα: αν ο καθένας είναι Έλληνας, με το τρόπο που το ελληνικό κράτος ισχυρίζεται, τότε κανείς στην Ελλάδα δεν είναι Έλληνας. Έτσι, έως ότου όλοι οι άνθρωποι που ζουν στην Ελλάδα δεν καταμετρηθούν αντιπροσωπευτικά και προσδιοριστεί η εθνότητα τους, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν οι Μακεδόνες είναι μια «μειονότητα» ή «πλειονότητα» στα εδάφη της πατρίδας τους.

Έκτος αυτού, ποτέ η Μακεδονία δεν ανήκε στην Ελλάδα. Την πήραν με τη βία από το μακεδονικό λαό κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων του 1912, 1913. Μόνο δέκα χρόνια πριν, το 1903, ο Μακεδονικός λαός έκανε μια απόπειρα να εκδιώξει τους Οθωμανούς και να σχηματίσει το δικό του ελεύθερο και ανεξάρτητο Μακεδονικό κράτος. Αυτό ήταν μια ένδειξη ότι οι Μακεδόνες υπήρχαν, αλλά αγνοήθηκαν από όλους. Δυστυχώς, απέτυχαν στην προσπάθειά τους να απελευθερωθούν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι παραιτήθηκαν και οικειοθελώς παρέδωσαν την πατρίδα τους στην Ελλάδα, στην Σερβία και στην Βουλγαρία. Ακριβώς το αντίθετο! Όταν η Μακεδονία διαιρέθηκε με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913, ο Μακεδονικός λαός έκανε πολλές προσπάθειες για να συμμετάσχει στις διαπραγματεύσεις, αλλά δεν είχε γίνει δεκτός, επειδή δεν είχε κράτος, γιατί μόνο κράτη είχαν τη δυνατότητα να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Έτσι, οι Μακεδόνες όχι μόνο ΔΕΝ συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις, αλλά αγνοήθηκαν παντελώς όταν η χώρα καταλείφθηκε και μοιράστηκε από την Ελλάδα, τη Σερβία και τη Βουλγαρία. Όλες οι επιστολές, οι εκκλήσεις και οι ισχυρισμοί που αποστέλλονταν στους διαμεσολαβητές της Συνθήκης, από διάφορες μακεδονικές οργανώσεις, επίσης αγνοήθηκαν. Έτσι, οι επιθυμίες του Μακεδονικού λαού αγνοήθηκαν και δεν ελήφθησαν υπόψη, όπως επίσης η γη, τα σπίτια και η πατρίδα τους, που τα είχαν αρπάξει με τη βία κάτω απο τα πόδια τους. Και αυτό σίγουρα ήταν παράνομο!

Η Ελλάδα, ως εκ τούτου, κατέχει την Μακεδονία, χωρίς τη συγκατάθεση του Μακεδονικού λαού και αυτή η κατοχή, κάτω από κάθε νόμο, είναι παράνομη και η Ελλάδα, αργά ή γρήγορα, θα πρέπει να επιστρέψει αυτά τα εδάφη στο μακεδονικό λαό. Αλλά μόνο σε περίπτωση πρόκλησης. Ο μόνος τρόπος για να διατηρήσει η Ελλάδα την μακεδονική γη, συμπεριλαμβανομένου του τμήματος της Μακεδονίας που κατέλαβε παράνομα, είναι εάν δεν υπάρχει κανείς να διεκδικήσει και να αμφισβητήσει την κατοχή. Αντιλαμβάνεστε γιατί η Ελλάδα επιμένει στην αντίληψη ότι «Μακεδόνες δεν υπάρχουν». Εάν η Ελλάδα αναγνώριζε ότι οι Μακεδόνες υπάρχουν, τότε θα έπρεπε να δώσει τη Μακεδονία που πήρε παράνομα από αυτούς, πίσω σε αυτούς. Όμως, παρά τους «ευσεβείς πόθους» στην Ελλάδα ότι «Μακεδόνες δεν υπάρχουν», Μακεδόνες υπάρχουν και έχουν αρχίσει να αμφισβητούν τις αξιώσεις της Ελλάδα στην Μακεδονία. Η Ευρωπαϊκή και η Παγκόσμια διπλωματία μπορούν και το δουν αυτό, και αυτός είναι ο λόγος που καλούν την Ελλάδα να βάλει κάποια χρήματα στην άκρη και να το διευθετήσει. Αλλά, η Ελλάδα το μόνο που έχει κάνει είναι να χρησιμοποίει χρήματα για να «καταστρέψει» την μακεδονική ταυτότητα, με οποιοδήποτε κόστος, για να την αποτρέψει να αμφισβητήσει τις αξιώσεις της στη Μακεδονία!

Η ημέρα που η Ελλάδα θα πιεστεί να δεχθεί τα αδικήματα της και να διευθετήσει τα αποτελέσματα τους, έρχεται. Αλλά το ερώτημα που έχω είναι: "Θα είμαστε έτοιμοι να διαπραγματευτούμε μια δίκαιη λύση με την Ελλάδα;" Αυτό θα είναι μια μόνιμη και διαρκής συμφωνία και θα περιλαμβάνει τους «Μακεδόνες». Αλλά ποιος θα είναι εκεί για να μας εκπροσωπήσει; Θα πάρουμε το πρώτο πράγμα που θα προσφέρει η Ελλάδα και θα λειτουργήσουμε με αυτό; Να θυμάστε αυτό και να το θυμάστε πολύ καλά! Σε αντίθεση με το 1913, όταν οι Μακεδόνες ΔΕΝ κλήθηκαν να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων όταν η Μακεδονία μοιράστηκε, αυτή τη φορά θα καλέσουν Μακεδόνες και εκείνοι οι Μακεδόνες θα υπογράψουν μια Συνθήκη με "σιδερένια δέσμευση" από την οποία ούτε ο διάβολος δεν θα μπορεί να ξεφύγει. Αυτό θα αποτελέσει την τελική λύση για την Μακεδονία και για το Μακεδονικό έθνος! Έτσι, πάλι ρωτώ: «Ποιος θα μας εκπροσωπήσει σε αυτή την Συνθήκη;" Θα είμαστε έτοιμοι γι 'αυτό ή θα έχουμε μια «σπουδαία και μεγάλη διαμάχη», ως συνήθως, και θα "παραιτηθούμε" και θα αφήσουμε πάλι τους εχθρούς μας να πάρουν τον έλεγχο όπως έκαναν τόσες πολλές φορές στο παρελθόν;

Θα δεχτούμε με χαρά το καθεστώς "μειονότητας" στην ίδια την πατρίδα μας και θα αποχωρήσουμε, αφελώς ευτυχισμένοι; Ή θα αγωνιστούμε για τα "πάντα", που είναι δικά μας. Όλα εξαρτώνται από το ποιος θα μας εκπροσωπεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, εμείς η οι δικοί μας «αποστάτες»!

Εδώ υπάρχει μια ερώτηση για εσάς. Γιατί αποκαλούμε τους Μακεδόνες στην Ελλάδα "μειονότητα"; Πώς ξέρουμε ότι είναι "μειονότητα"; Ποιος λέει ότι είναι μια μειονότητα; Και το πιο σημαντικό, θα επιτρέψουμε σε εκείνους που μας αποκαλούν "μειονότητα", να μιλούν για μας;

Επιτρέψτε μου να σας πω κάτι πολύ σημαντικό που μπορεί να γνωρίζετε η να μην γνωρίζετε. Ενώ εμείς καθόμαστε εδώ σκεπτόμενοι τι πρόκειται να συμβεί αύριο. Οι εχθροί μας ξέρουν ότι η πρώτη γραμμή άμυνάς τους σύντομα θα παραβιαστεί. Αυτό σημαίνει ότι οι Μακεδόνες θα αναγνωριστούν ως μια ξεχωριστή και διακριτή ταυτότητα. Αυτό αναμφίβολα σημαίνει, επίσης, ότι η Ελλάδα θα πρέπει να αποδεχθεί την ύπαρξη μας και να αντιμετωπίσει αυτό το ζήτημα. Γι 'αυτό οι εχθροί μας (Έλληνες, Βούλγαροι, Αλβανοί και άλλοι) ενισχύουν μια "δεύτερη γραμμή" άμυνας τους, δηλαδή να μας δώσουν όσο το δυνατόν λιγότερο. Τίποτα, αν είναι δυνατόν. Ταυτόχρονα, επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω ότι αυτή θα είναι η τελική λύση για το Μακεδονικό ζήτημα. Έτσι, μετά που όλα θα έχουν ειπωθεί και γίνει και θα έχουν υπογραφεί όλες οι συμφωνίες, θα βγούμε με μια ενωμένη, ελεύθερη και ανεξάρτητη Μακεδονία ή θα αφήσουμε τους εχθρούς μας να μας πιέζουν και οι αποστάτες να μιλούν για μας και να κανονίζουν απλά για καθεστώς "μειονότητας" στην δική μας γη των προγόνων μας, που την πήραν από μας, παράνομα και με τη βία, το 1913; Τι θα συμβεί;

Και πάλι, αυτό εξαρτάται από το ποιος θα μας εκπροσωπεί και θα διαπραγματεύεται για μας. Εμείς ή οι αποστάτες μας;!

ZADRUGA Σεπτέμβριος 2012

ZADRUGA September (2012)

Το λάθος στον συλλογισμό

Tου Διονυση Γουσετη / diongus@otenet.gr

Ιδού ο συλλογισμός: λόγω της αφροσύνης μας καταναλώναμε, μέσω δανεικών, περισσότερα από όσα παράγαμε. Οταν σταμάτησαν τα δανεικά, έπρεπε να προσαρμόσουμε την κατανάλωσή μας στο επίπεδο της παραγωγής μας. Επρεπε δηλαδή να φτωχύνουμε. Καλύτερα αυτό να γινόταν με εσωτερική υποτίμηση και παραμονή στο ευρώ, παρά με επιστροφή στη δραχμή και κανονική υποτίμηση. Το δεύτερο θα σήμαινε οριζόντιες περικοπές και άρα επιβάρυνση των φτωχότερων στρωμάτων. Στο πρώτο θα επενέβαινε η πολιτική βούληση για μια πιο δίκαιη κατανομή της απώλειας αγοραστικής δύναμης και επιπλέον θα μας βοηθούσε ο μηχανισμός στήριξης των εταίρων μας.

Πειστικός ο συλλογισμός. Το κρυμμένο λάθος του εντοπίζεται στη φράση «πολιτική βούληση για μια πιο δίκαιη κατανομή». Αποκαλύφθηκε τούτες τις μέρες, όταν οι πολίτες είδαν εμβρόντητοι στα εκκαθαριστικά της εφορίας τον φόρο τους να τετραπλασιάζεται. Επιπλέον, αναμένουν με τον λογαριασμό της ΔΕΗ το ανεκδιήγητο χαράτσι σε περιουσιακά στοιχεία «ακίνητα» που δεν τους αποφέρουν εισόδημα. Και την ώρα που τους απαιτούν αυτά τα θηριώδη ποσά, τους λεηλατούν κι άλλο τους μισθούς, ακόμα και τις συντάξεις των 600 ευρώ. Σε ορισμένους πολίτες, το σύνολο των άμεσων και έμμεσων φόρων μπορεί να ξεπερνά το εισόδημά τους. Ιδιαίτερα στους ανέργους, που όλοι είναι του ιδιωτικού τομέα και ξεπερνούν το 1,1 εκατομμύριο.

Ούτε ένας από τους πελατειακά διορισμένους και άχρηστους στο υδροκέφαλο Δημόσιο δεν απολύεται. Ετσι, την ώρα που μας φέρνουν στα όρια της απόγνωσης, πληρώνουμε άχρηστους υπεράριθμους του ΟΣΕ για να δουλεύουν στη… βιβλιοθήκη της Ζαγοράς. Ο κ. Ρέππας ως υπουργός είχε προτείνει τη μείωση των 300 βουλευτών σε 200, αλλά μετά το... ξέχασε, όπως ο κ. Μόσιαλος ως υπουργός ξέχασε να στείλει στη Βουλή την εξαγγελία του να κλείσει την ΕΤ1. Ο συνδικαλιστής δικηγόρος υπουργός Δικαιοσύνης Αντ. Ρουπακιώτης θεωρεί «ύβριν» ακόμα και να θέτουμε θέμα ανοίγματος του επαγγέλματός του! Και ο υπουργός Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλος το διατύπωσε κυνικά: «Καμία μεταρρύθμιση δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συμμετοχή της κοινότητας στην οποία απευθύνεται». Οι μεταρρυθμίσεις γίνονται μόνον με την άδεια των προνομιούχων συντεχνιών!

Το λάθος λοιπόν στον συλλογισμό είναι ότι ως κοινωνία δεν έχουμε την απαραίτητη συνοχή ώστε να δράσουμε συλλογικά και με αλληλεγγύη, δηλαδή ορθολογικά. Και όλες οι κυβερνήσεις, ο καθρέφτης μας, στάθηκαν ανίκανες να αντιπαραθέσουν στο «ξενόφερτο» Μνημόνιο ένα ελληνικό σχέδιο ανάκαμψης με κοινωνική δικαιοσύνη. Χειρότερα: η κατανομή των βαρών δεν είναι καν ισοβαρής. Το βάρος πέφτει στους αδύνατους.

Μας κυβερνούν οι οργανωμένες μειοψηφίες των προνομιούχων. Η φωνή της πλειοψηφίας δεν ακούγεται διότι δεν είναι οργανωμένη. Μια λύση μάς απομένει: να οργανωθεί η πλειοψηφία. Αλλιώς, μας περιμένει η καταστροφή και η δραχμή, όπως ταιριάζει σε μια χώρα των δυτικών Βαλκανίων.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_08/08/2012_491659

«Αν οι Έλληνες πλήρωναν φόρους…»

24/08/2012

του Τάκη Μίχα

Η εποχή που διανύουμε στην Ελλάδα δεν θα μείνει στην ιστορία μόνο ως η εποχή της Μεγάλης Κρίσης. Θα μείνει στην ιστορία και ως η εποχή των Μεγάλων Μύθων. Έτσι λοιπόν ένας από τους μεγαλύτερους μύθους που γνωρίζει νέα άνθιση μετά τα επεισόδια της Ύδρας είναι: «Αν οι Έλληνες πλήρωναν τους φόρους τους δεν θα είχαμε τα χρέη και τα ελλείμματα πού έχουμε σήμερα». Αυτός δυστυχώς ο μύθος που αποδίδει την κρίση στην φοροδιαφυγή είναι αρκετά διαδεδομένος όχι απλά στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Φυσικά δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Αυτό που ισχύει είναι το ακριβώς αντίθετο: Αν δεν υπήρχε φοροδιαφυγή στην Ελλάδα τα χρέη και τα ελλείμματα θα ήσαν ακόμη μεγαλύτερα!

Ας υποθέσουμε ότι πράγματι η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα είναι μεγάλη. Σημαίνει αυτό ότι τα ελλείμματα θα ήταν μικρότερα αν οι πολίτες κατέβαλλαν τους φόρους που τους αντιστοιχούσαν; Ασφαλώς όχι. Τα ελλείμματα και τα δάνεια δημιουργήθηκαν για να θρέφουν τον τεράστιο και αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα στα πλαίσια του πελατειοκρατικού πολιτικού συστήματος. Αν τώρα όλοι οι Έλληνες πλήρωναν τους φόρους τους το μόνο το οποίο θα συνέβαινε θα ήταν ότι ο δημόσιος τομέας θα ήταν ακόμα μεγαλύτερος και οι αποδοχές του ακόμα υψηλότερες. Αν δεν υπήρχε φοροδιαφυγή οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα θα άγγιζαν τα 3 εκατομμύρια, ο μέσος μισθός στις ΔΕΚΟ θα ήταν 5000 ευρώ και η ΕΡΤ δεν θα απασχολούσε απλά περισσότερους από το CNN αλλά από το CNN και το BBC από κοινού! Επίσης ο αριθμός των «αναπηρικών» συντάξεων θα ήταν τριπλάσιος από τον σημερινό ενώ συντάξεις δεν θα δικαιούντο απλά οι άγαμες κόρες αλλά και έγγαμες καθώς και τα εγγόνια και τα τρισέγγονα! Με άλλα λόγια αν δεν υπήρχε φοροδιαφυγή τα ελλείμματα και τα δάνεια θα παρέμεναν, στην καλύτερη περίπτωση στα ίδια επίπεδα με τα σημερινά. Όμως πιθανότατα θα ήσαν σε υψηλότερα επίπεδα. Διότι απλούστατα το δημόσιο θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο από ότι είναι σήμερα με αποτέλεσμα η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα της χώρας να βρίσκονται σε ακόμα χαμηλότερα σε σχέση με τα σημερινά επίπεδα.

Οι συνέπειες μια πράξης διαφέρουν από κοινωνία σε κοινωνία και εξαρτώνται από την ηγεμονεύουσα λογική που πρυτανεύει στον δεδομένο χώρο. Στην Δανία πχ η καταβολή του φόρου συμβάλλει σε μείωση των ελλειμμάτων. Στην Ελλάδα αντίθετα όπου η ηγεμονεύουσα λογική είναι αυτή του πελατειακού συστήματος, η καταβολή φόρου απλά σημαίνει την διεύρυνση του δημόσιου τομέα με τα ελλείμματα να παραμένουν –στην καλύτερη περίπτωση- στα ίδια υψηλά επίπεδα.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=17685

Песна за Јане Сандански / Πέσνα ζα Γιάνε Σάντανσκι

"ΕΔΕΣΣΑΪΚΗ" .... συνέχεια

Αναδημοσιεύουμε το άρθρο της Εδεσσαικης της 28/7/2012 που αφορά την επιστολή διαμαρτυρίας σε άρθρο που δημοσιεύθηκε απο την συγκεκριμένη εφημερίδα στις 22.7.2012 με τίτλο «Μια Εδεσσαία... εκπρόσωπος Σκοπιανών των ΗΠΑ στην Ελλάδα»

“ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ
Σε συνέχεια του δημοσιεύματος που όπως είχαμε αναφέρει αποτελεί είδηση η οποία αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα defencenet.gr - για την εκπροσώπηση των Σκοπιανών των ΗΠΑ στην Ελλάδα απο μια Εδεσσαία, η συμπολίτισσα μας, Ευγενία Νατσουλίδου, ανακάλυψε ότι τα αρχικά Ν.Ε. συμπίπτουν μ’ αυτά που αναφέρθηκαν στο άρθρο.

Έτσι μας έστειλε απαντητική επιστολή μέσω του ηλεκτρονικού της ταχυδρομείου, το οποίο περιέχει το όνομα της και τη διεύθυνση edessavoden!

Απο εκεί και πέρα, η ίδια προκλητικά αναφέρει το γειτονικό κρατίδιο ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ενώ σ’ άλλη παράγραφο αυτοαναιρείται.

Τέλος, δηλώνει εκπρόσωπος «μόνο των Μακεδόνων της Ελλάδας που δηλώνουν Μακεδόνες με την εθνική/εθνοτική έννοια του όρου»!

Αν είναι έτσι, την προκαλούμε να μας πει ποιους εννοεί, για να τους βρούμε και να πάρουμε απ’ αυτούς την άποψη τους. Σε διαφορετική περίπτωση, η συγκεκριμένη κυρία, καλά θα κάνει να εκπροσωπεί μόνο τον εαυτό της.

Στην συνέχεια παρουσιάζουμε την επιστολή ως έχει:

(ακολουθεί η επιστολή της Ευγενίας Νατσουλίδου που δημοσιεύσαμε σε προηγούμενη ανάρτηση εδώ)”

Σχόλιο: το να αναφέρει κάποιος την Δημοκρατία της Μακεδονίας με το συνταγματικό της όνομα δεν είναι παράνομο ούτε προκλητικό, όταν η αναφορά δεν προέρχεται απο τον ΟΗΕ η κάποιο διεθνή οργανισμό. Άλλωστε, το γειτονικό κράτος ΔΕΝ έχει αλλάξει το όνομα του και απλά συζητάει με την Ελλάδα μια λύση στο πρόβλημα που φαίνεται να έχει ΜΟΝΟ η χώρα μας, σε αυτό το θέμα. Γι’ αυτό το λόγο, πολλοί ξένοι αξιωματούχοι αναφέρουν το όνομα Μακεδονία στις διμερείς σχέσεις τους με το γειτονικό μας κράτος, χωρίς να υπάρχει πρόβλημα. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για απλούς πολίτες. Αυτό που είναι απαράδεκτο, προκλητικό και προσβλητικό είναι η ονομασία «Σκόπια» για ολόκληρη την χώρα, που οι Έλληνες χρησιμοποιούν επίσημα, εντός και εκτός Ελλάδας όταν αναφέρονται στην γειτονική Δημοκρατία.

Όσον αφορά την απαίτηση του αρθρογράφου να του πούμε ποιους Μακεδόνες εκπροσωπεί η Ευγενία Νατσουλίδου, καταρχήν, του λέμε ότι αυτό το γνωρίζουν οι ίδιοι, και στη συνέχεια να του θυμίσουμε ότι η εποχή που κάποιοι ζητούσαν αυθαίρετα «δηλώσεις» απο τους πολίτες, έχει περάσει προ πολλού και για πάντα.

Γιορτή καραβίδας 2012 στο Νησί Έδεσσας / Nisija Vodensko

http://www.tastv.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=3521:--------video&catid=1:latest-news&Itemid=99

Στην ατζέντα Γκρούεφσκι – Μπαν Κι Μουν το ζήτημα ονομασίας της ΠΓΔΜ

Ο κ. Γκρούεφσκι, κατά τη συνάντηση με τον Μπαν Κι Μουν αναφέρθηκε και στη δημοσιοποιηθείσα από το 2009, έκθεση για την Ελλάδα της ανεξάρτητης εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ για ζητήματα μειονοτήτων, Γκέι Μακ Ντούγκαλ, και απηύθυνε έκκληση «να εξετασθούν οι συστάσεις και οι δεσμεύσεις για τον σεβασμό των δικαιωμάτων της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα και των δικαιωμάτων των προσφύγων του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα».
«Στο πλαίσιο αυτό, ο πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ της αναγνώρισης της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα και του σεβασμού των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων της, κυρίως εκπαιδευτικών και πολιτιστικών, καθώς και υπέρ των δικαιωμάτων των προσφύγων του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, με την επιστροφή των περιουσιών τους, τη δυνατότητα να έχουν διπλή υπηκοότητα και της ελεύθερης μετακίνησής τους», αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Περισσότερα εδώ
 

Απάντηση σε δημοσίευμα

Άρθρο στην «Εδεσσαϊκή», 21/7/2012

Μια Εδεσσαία.... εκπρόσωπος των Σκοπιανών των ΗΠΑ στην Ελλάδα

"Σύμφωνα με δημοσίευμα, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα www.defencenet.gr, η αποκαλούμενη «United Macedonian Diaspora» Σκοπιανή οργάνωση στις ΗΠΑ, όρισε ως εκπρόσωπο της στην Ελλάδα μια Εδεσσαία, την Ν.Ε., την οποία και παρουσιάζει ως «ακτιβίστρια».
Η φιλοσκοπιανή προπαγάνδα, συνεχίζει και απλώνει τα πλοκάμια της και όπως αναφέρει δημοσίευμα «η ενέργεια αυτή σηματοδοτεί και το ρήγμα με το φιλοσκοπιανό Ουράνιο Τόξο».
Ακόμη, αναφέρει ότι ο πρόεδρος αυτής της οργάνωσης διατηρεί άριστες σχέσεις με το τουρκικό λόμπι των ΗΠΑ."

Εδώ, η επιστολή που στάλθηκε σήμερα στην εφημερίδα, με e-mail

Αποστολή: Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012 9:17 πμ
Θέμα: Άρθρο στην Εδεσσαϊκη 21/7/2012
Στο φίλο αρ. 2552 της εφημερίδας σας «Εδεσσαϊκη», με ημερομηνία 21 Ιουλίου 2012, υπάρχει άρθρο στην σελίδα 3 που αναφέρεται σε Εδεσσαία εκπρόσωπο της οργάνωσης United Macedonian Diaspora (UMD), με αρχικά του ονόματος της Ν.Ε.
Επειδή τυχαίνει τα αρχικά του ονόματος μου (Νατσουλίδου Ευγενία) να συμπίπτουν με αυτά που αναφέρονται στο άρθρο και το γεγονός ότι όντως είμαι η μοναδική Εδεσσαία εκπρόσωπος της προαναφερόμενης οργάνωσης των ΗΠΑ, σας παρακαλώ πολύ να δημοσιεύσετε στην εφημερίδας σας, το συντομότερο δυνατό, διορθωτικό σχόλιο στην ίδια θέση και με τα ίδια στοιχεία γραμματοσειράς του τίτλο του άρθρου σας, διότι ψευδώς και με προσβλητικό τρόπο προς το πρόσωπο μου, αυτό με παρουσιάζει ως εκπρόσωπο των Σκοπιανών των ΗΠΑ.
Σας πληροφορώ ότι είμαι εκπρόσωπος μόνο των Μακεδόνων της Ελλάδας που δηλώνουν Μακεδόνες με την εθνική/εθνοτική έννοια του όρου και όχι των κατοίκων, γενικώς, της πόλης των Σκοπίων, πρωτεύουσας της γειτονικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπως υπονοείτε.
Σε αντίθετη περίπτωση, επιφυλάσσομαι για κάθε νόμιμο δικαίωμα μου.
Με τιμή,
Νατσουλίδου Ευγενία

Γιορτή του Ιλιντεν 2012

Ολοκληρώθηκε και φέτος το διήμερο εκδηλώσεων στην Οβτσάρανι Λέρινσκο/Μελίτη Φλώρινας για τον εορτασμό του Ιλιντεν. Η συμμετοχή των Μακεδόνων ήταν μεγάλη, όπως πάντα, και γιόρτασαν με πολύ κέφι. Κατά το διήμερο αυτό, Μακεδόνες απο τα τέσσερα κομμάτια της Μακεδονίας αλλά και τη Διασπορά, είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν, να χορέψουν και να τραγουδήσουν, μαζί.

Και του χρόνου, με υγεία!

Ilinden / Οvcharani-Μελίτη 19-20/7/2012

Ελληνομακεδονικά και Μακεδονικά γλέντια!

Οι Ελληνομακεδόνες «γλεντούν» σήμερα στην Σιταριά Φλώρινας με κουτσουρεμένη την μακεδονική παράδοση και πολιτισμό! Δέχονται την μακεδονική μουσική και τους μακεδονικούς χορούς αλλά όχι τα μακεδονικά τραγούδια.

Ζορίζονται, οι Ελληνομακεδόνες να διασκεδάσουν 100% μακεδονικά!


Αντίθετα, οι Μακεδόνες αγαπούν την μακεδονική παράδοση και ειδικότερα τα πανέμορφα τραγούδια της, στην μητρική γλώσσα τους, όπως το παρακάτω.

ПРОКЛЕТИ БИЛЕ ШПИУНИ
ШТО МЕ КЛАДОЈА ПУСИЈА
ШТО МЕ КЛАДОЈА ПУСИЈА
НА ДРЕНОНСКАТА КЛИСУРА
КАТИЛИ КЛЕТИ ШПИУНИ
... ДЕЊЕ И НОЌЕ ЧЕКАЈА
ДЕЊЕ И НОЌЕ ЧЕКАЈА
НАЈСЕТНЕ МИ ДОЧЕКАЈА
ЕТЕ ГО ПЕРЕ КАЈ ИДЕ
НА КОЊА СО КИРАЈЏИЈА
НА КОЊА СО КИРАЈЏИЈА
БЕЗ ПУШКА И БЕЗ ДРУЖИНА
ШПИУНИ ПУШКИ ГРМЕА
ЛЈУТО ГО ПЕРЕ РАНИЈА
ЗАГИНА ПЕРЕ ВОЈВОДА
ЗА ЖАЛНА МАКЕДОНИЈА

Οι Μακεδόνες, επίσης, γλεντούν με την ψυχή τους σε κάθε αντάμωμα, πανηγύρι, γιορτή η χορό!

Στην Μακεδονία του Πίριν (Βουλγαρία)

Τότε (1948)....





Και τώρα (2010)...

Συνέντευξη στην εφημερίδα Dnevnik

Ευγενία Νατσουλίδου, εκπρόσωπος της UMD στην Ελλάδα

Η Εφορία στην Έδεσσα εμπόδισε την εκμάθηση της μακεδονικής γλώσσας

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα δεν συνέβη μόνο λόγω της τεράστιας αύξησης των δαπανών, αλλά και λογω της έλλειψης δημοκρατίας και σύγχρονων ευρωπαϊκών αντιλήψεων στη χώρα, λέει η Ευγενία Νατσουλιδου, πρόσφατα εκλεγμένη εκπρόσωπος της Ηνωμένης Μακεδονικής Διασποράς (UMD) στην Ελλάδα και ακτιβίστρια της οργάνωσης Μορφωτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας. Η Νατσουλιδου, γνωστή στα κοινωνικά δίκτυα ως Vodenka, είπε ότι ως εκπρόσωπος της Ε.Μ.Δ. θα προσπαθήσει να επηρεάσει ώστε να αυξηθεί η φωνή των Μακεδόνων στην Ελλάδα, να μην φοβούνται να μάθουν την μακεδονική γλώσσα, τα τραγούδια και τα έθιμα.

Ποιες θα είναι οι βασικές σας δραστηριότητες ως εκπρόσωπος της UMD στην Ελλάδα;

- Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Μακεδόνων στην Ελλάδα είναι πολύ κακή. Για παράδειγμα, γιατί μόνο στα μακεδονικά χωριά, σε αυτή την περίοδο κρίσης, όσοι θέλουν να πουλήσουν κάποια περιουσία τους δεν δικαιούνται να το πράξουν, επειδή το κράτος δεν τους αναγνωρίζει τίτλους κυριότητας. Αυτό το πρόβλημα συμβαίνει μόνο στους Μακεδόνες, και όχι μόνο στα παιδιά-πρόσφυγες (του εμφυλίου), το οποίο είναι φοβερό. Τα χωράφια μπορούν να τα καλλιεργούν, αλλά δεν μπορούν να αποδείξουν ότι είναι δικά τους, δεν μπορούν να κτίσουν στην ιδιοκτησία τους, δεν παίρνουν την άδεια. Γι 'αυτό, έχω ένα προσωπικό παράδειγμα με τη γη όπου η οικογένειά μου καλλιεργούσε αμπέλια. Οι άνθρωποι εξακολουθούν να φοβούνται επειδή δεν υπάρχει δημοκρατία στη χώρα. Η κρίση δεν συνέβη μόνο λόγω των ανεξέλεγκτων δαπανών και όσα χρήματα και αν δίνει η Ευρώπη, το φαινόμενο αυτό θα παραμείνει!

Αναφέρεται ότι υπάρχουν απειλές όχι μόνο από τους εξτρεμιστές, αλλά και από τα πολιτικά κόμματα. Για ποιες απειλές μιλούν;

- Σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα στην Ελλάδα έχουν εθνικιστικές ιδέες που δεν διαφέρουν από αυτές της Χρυσής Αυγής. Δεν μας απειλούν ανοιχτά, αλλά κάθε φορά που προσπαθούμε να κάνουμε κάτι, αυτοί, μέσω των media, το παρουσιάζουν κάτω απο ένα αρνητικό φως. Αυτό το σύστημα είναι ισχυρό, ακόμη και ο Συνήγορος του Πολίτη δεν ανταποκρίνεται στις καταγγελίες μας. Όταν κάνουμε προσφυγή για κάποιο πρόβλημα σε ένα υπουργείο ή στο δήμο, συνήθως δεν παίρνουμε απάντηση.

Απίθανο ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί με τον Αντώνη Σαμαρά ως πρωθυπουργό.

- Λάθος είναι που συχνά το πρόβλημα το εξατομικεύουμε. Δεν έχει σημασία αν είναι ο Παπανδρέου ή ο Σαμαράς, το πρόβλημα έγκειται στο σύστημα. Μάταια συζητούμε αν ο ένας ήταν καλύτερος από τον άλλον.

Πριν λίγα χρόνια η οργάνωση σας είχε ανακοινώσει το άνοιγμα σχολείου για την μακεδονική γλώσσα. Τι συνέβη σε αυτή την πρωτοβουλία;

- Το σχέδιο για τη μελέτη της γλώσσας ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια. Υπήρξε μεγάλο ενδιαφέρον από τους νέους, αλλά το έργο αρχικώς σταμάτησε από την Εφορία στην Έδεσσα, η οποία απαγόρευσε να γίνονται μαθήματα επειδή τα θεώρησε παράνομα. Μας είπαν ότι τα μαθήματα δεν μπορούσαν να είναι δωρεάν και μας κάλεσαν επανειλημμένα να υπογράψουμε μια δήλωση ότι κανένας δεν τα χρηματοδοτούσε. Προσωπικά, ήταν σαν απειλή ότι θα είχα προβλήματα. Ωστόσο, οι απειλές δεν είναι ο λόγος για την αποτυχία του σχεδίου, διότι δεν φοβάμαι, δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος, και δεν υπάρχει τρόπος για εκβιασμό. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε κανέναν δάσκαλο μακεδονικής γλώσσας αλλά θα επιδιώξουμε μια λύση για την υλοποίηση αυτής της ιδέας.

http://www.dnevnik.com.mk/default.asp?ItemID=CAE078130B69204DB63329A442A6BBA8