Γιατί η Μακεδονία δεν έχει μόνο παραδοσιακή μουσική αλλά έχει και μουσική εξέλιξη....
Ο Ρίστο έχει καταγωγή απο την περιοχή της Πρέσπας (Νομός Φλώρινας), απο τη μεριά της μητέρας του.
20 Αυγ 2011
17 Αυγ 2011
Απάντηση στις ασκήσεις “πατριωτισμού"
ΔΗΜΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΜΕΛΙΤΗΣ
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ Ι. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Μελίτης
Πέμπτη 11/08/2011
Αριθ. Πρωτ.28814
Προς το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Φλώρινας.
Κοινοποίηση: -Υπουργείο Εσωτερικών. -Πολιτικά κόμματα Βουλευτές. -Μ.Μ.Ε.
Θέμα: «Θα απαντήσουμε στις ασκήσεις “πατριωτισμού”;»
Κ.κ. Συνάδελφοι στο Δημοτικό Συμβούλιο, Αξιότιμε κ. Δήμαρχε.
Όπως γνωρίζετε τις τελευταίες ημέρες δέχθηκα πλήθος επιθέσεων από τοπικούς και μη τοπικούς παράγοντες. Αφορμή, το λάθος που έκανε η δημοσιογράφος της εφημερίδας Ντνεβνικ προκαλώντας παρερμηνεία των δηλώσεών μου (σημείωση: η δημοσιογράφος άθελά της έγραψε «έχουμε και Τούρκους στη Μελίτη» αντί της ορθής δήλωσης μου «έχουμε και πρόσφυγες από την Τουρκία στην Μελίτη» που εγκαταστάθηκαν στην κοινότητά μας, και ευρύτερα, μετά το 1922).
Η αναμετάδοση της συνέντευξης σε εθνικιστικά μπλογκ και ιστοσελίδες του διαδικτύου χωρίς την ορθή της απόδοση στα ελληνικά και χωρίς ίχνος δημοσιογραφικής δεοντολογίας για επιβεβαίωση η μη του περιεχομένου της συνέντευξης, οδήγησε επώνυμους και ανώνυμους σε σωρεία ύβρεων, απειλών, διαστρεβλώσεων, υπερβολών και ο κατήφορος συνεχίζεται.
Σύσσωμη -σχεδόν- η πολιτική ηγεσία του τόπου της Φλώρινας “έτρεξε” να κάνει το “πατριωτικό της καθήκον” και να αυξήσει τις μετοχές της στο ιδιότυπο χρηματιστήριο του Εθνικισμού.
Η τοπική ηγεσία που δεν τόλμησε να ψελλίσει το παραμικρό για την πρόσφατη ετήσια επίσκεψη-επιδρομή στη Φλώρινα των Χρυσαυγητών, ανταποκρινόμενη στην «φαιοκόκκινη δημοσιογραφία» προχώρησε σε απαράδεκτες δηλώσεις αμφισβήτησης του εκλογικού αποτελέσματος, σε μη σεβασμό της εκλογικής ετυμηγορίας των πολιτών της Μελίτης, ζητούν δηλώσεις μετανοίας και υποταγής από εκλεγμένους Δημοτικούς και Τοπικούς Συμβούλους, πρωτοστατούν και προτρέπουν σε πολιτικό λιντσάρισμα των Μακεδόνων Ακτιβιστών και το χειρότερο, οι δήθεν "νέοι" χαλίφηδες (Σουμπάσηδες), αποδεικνύονται χειρότεροι από τους παλιούς! Διαγκωνίζονται στο ποιος θα ξεπεράσει τον άλλον στις ασκήσεις “πατριωτισμού” γιατί έτσι πιστεύουν πως θα το εξαργυρώσουν στις επόμενες εκλογές!
Άλλος πουλάει “ντοπιοσύνη” άλλος εθνικοφροσύνη άλλος ότι μπορεί. Και όλα αυτά στην καμπούρα μας και στα χωριά μας.
Σε αυτό το κυνήγι μαγισσών και Μακαρθισμού ο Αναστασιάδης δεν συμμετέχει. Η Ιερά Εξέταση τελείωσε τον Μεσαίωνα. Σήμερα στα θέματα της παράδοσης, της γλώσσας και της εθνικής ταυτότητας των Μακεδόνων οι εκφοβισμοί και οι απειλές δεν πτοούν κανένα.
Σεβόμενος το σώμα του Δημοτικού Συμβουλίου αλλά και το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα σας παρακαλούσα τέτοια ζητήματα να μας απασχολούν μεν όχι όμως για να μας διχάσουν αλλά για να μας ενώσουν. Σαν πρόεδρος Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Μελίτης παλεύω και θα παλεύω για να καλυτερέψω την ζωή μας στο χωριό μας σε ένα αγώνα τιμής μαζί με όλους τους συγχωριανούς μου.
Σας ζητώ και τώρα και στο μέλλον να διαφυλάξουμε τα χωριά μας και το Δήμο μας από το σαράκι του πολιτικού κανιβαλισμού. Γι αυτό σας καλώ όλους να καταδικάσουμε τις ασκήσεις “πατριωτισμού”.
Σέβομαι και τιμώ όλους τους συγχωριανούς μου και τους συνδημότες μου στο Δήμο Φλώρινας ανεξάρτητα από το τι κόμμα ψηφίζουν, τι θεό πιστεύουν, τι γλώσσα μιλάνε, σε ποια φυλή ή έθνος ανήκουν. Τα προβλήματα στα χωριά μας είναι πολλά και μεγάλα.
Η δύσκολη οικονομική συγκυρία της πατρίδας μας σε συνδυασμό με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτη επιβάλλουν σε όλους μας αλληλοσεβασμό και προσπάθεια για την μεγαλύτερη δυνατή ενότητα για την τοπική ανάπτυξη.
Χάθηκαν ευκαιρίες τα προηγούμενα χρόνια. Ας μην χαθούν και άλλες τα επόμενα. Να προσπαθήσουμε όλοι μαζί γιατί τα χωριά μας περιμένουν από εμάς τους εκλεγμένους εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Αναστασιάδης Ι. Παναγιώτης
Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Μελίτης
15 Αυγ 2011
Κήρυγμα ρατσισμού και μισαλλοδοξίας!
Να παρέμβει Εισαγγελέας, τώρα! Απειλείται ολόκληρη πόλη να γίνει «γυαλιά, καρφιά.....» !
11 Αυγ 2011
10 Αυγούστου 1913
98 χρόνια πριν οι ιμπεριαλιστικές γειτονικές με την Μακεδονία χώρες, ήτοι η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Σερβία επιβεβαίωσαν τον στρατιωτικό διαμελισμό της Μακεδονίας και την υποδούλωση των Μακεδόνων στα παραπάνω ΞΕΝΑ κράτη.
H επαίσχυντη αυτή πράξη ήταν αποτέλεσμα εξολόθρευσης και γενοκτονίας εκατοντάδων χιλιάδων Μακεδόνων, εκατοντάδες μακεδονικά χωριά και πόλεις πυρπολήθηκαν από τους γειτονικούς στρατούς εισβολής.
Σε αυτό διακρίθηκε ο ελληνικός στρατός ο οποίος πυρπόλησε και εξαφάνισε δεκάδες μακεδονικά χωριά στην περιοχή του Κούκους/Κιλκίς, προκαλώντας την βίαιη εκδίωξη των αυτόχθονων Μακεδόνων κατοίκων τους, συνεχίζοντας το καταστρεπτικό του έργο στα μακεδονικά χωριά της Γευγελής και της Στρούμνιτσας.
Ως αποτέλεσμα του ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΥ το Ελληνικό κράτος προσάρτησε το 51% , η Βουλγαρία το 13% , η Σερβία το 33% και η Αλβανία το 3% της Μακεδονίας.
Στα χρόνια που ακολούθησαν οι διασωθέντες Μακεδόνες υπέστησαν πολιτιστική γενοκτονία με τον βίαιο εξελληνισμό , τον εκβουλγαρισμό και τον εκσερβισμό τους. Στην Ελλάδα το παλιό ρετσινόλαδο αντικαταστάθηκε από διακρίσεις και ρατσιστικούς ετεροπροσδιορισμούς των γηγενών ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ, όπως Βούλγαροι, Σκοπιανοί, Γυφτοσκοπιανοί, Σλάβοι. Παρόλα αυτά, έστω καθυστερημένα, και μόλις το 1944 μπόρεσαν και ίδρυσαν ένα μικρό κράτος, στο 33% των εδαφών της Μακεδονίας, στο βόρειο τμήμα της.
Για πολλούς Μακεδόνες αυτή η ΠΑΡΑΝΟΜΗ συμφωνία έχει ισχύ 100 χρόνια και ημερομηνία λήξης στις 10 Αυγούστου του 2013. Δεν παύει όμως να αποτελεί ημέρα ΠΕΝΘΟΥΣ για τους Μακεδόνες, αλλά και ελπίδας για ένα καλύτερο αύριο.
Ας ελπίζουμε η διεθνής κοινότητα, ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ να αποκαταστήσει κάποτε αυτή την αδικία.
7 Αυγ 2011
Ancient Macedonian Language - a distinct Indo-European language
Macedonia and Greece: Two Ancient and Separate Nations - John Shea 1997 pp.23-35
To get to the real Macedonians we need to start a little before the time of Alexander the Great. If we go too far back, say to the seventh century B.C., we find that Macedon was a tiny little piece of land that no one today would really be interested in. It was an area that could be covered on horseback in a day's ride. Macedon at first included the area immediately east of Lake Kastoria and east and north of the Haliakmon River. Certainly there is little glory to claim from this period of Macedonian history. By the fifth century B.C. the kingdom had been extended eastward to what is now the Struma River, and a century later the Macedonian homeland was extended to include all of the territory West of the Nestos River.' In the time of Philip II and his son, Alexander the Great, the Macedonian homeland was at its largest, and Macedonian power was at its peak. This seems the obvious era in which to begin our enquiry.
Modern Greeks prefer to think of the ancient Macedonians as Greeks. This was part of their justification for taking a part of Macedonia by conquest earlier in this century, and is still used to justify their present international position. Greek arguments frequently focus on the time of Alexander because of his undoubted influence in spreading Hellenic culture to distant parts of the known world. It is clear, too, that they gain some satisfaction from imagining some family connection with that extraordinary figure. However, the modern Greek ideas would have been rejected by both the ancient Macedonians and the ancient Greeks.
If we start by looking at modern Greek discussions of these ideas we can then consider what historians have to say about their arguments, point by point. We get some of the flavor of Greek attitudes in the Greek publication Macedonia, History and Politics (published by George Christopoulos, John Bastias, printed by Ekdotike Athenon S.A. for the Center for Macedonians Abroad, and the Society for Macedonian Studies, 1991). This is a publication available in Greek embassies and distributed to Greek communities and multi-cultural organizations throughout the English-speaking world. The author of this book considers that the use of the Greek language by Macedonians is proof of their Greekness. In passing we might reflect on the modern use of English by many countries as a convenience for trade or war, and note that this usage proves nothing at all about the ethnicity or culture of the users. However, the author of Macedonia, History and Politics claims that the dissemination of the "Greek language and Greek culture throughout the known world by Alexander the Great and his Macedonians provides the most irrefutable confirmation'' of the unity of the Macedonians with the other Greeks.
To get to the real Macedonians we need to start a little before the time of Alexander the Great. If we go too far back, say to the seventh century B.C., we find that Macedon was a tiny little piece of land that no one today would really be interested in. It was an area that could be covered on horseback in a day's ride. Macedon at first included the area immediately east of Lake Kastoria and east and north of the Haliakmon River. Certainly there is little glory to claim from this period of Macedonian history. By the fifth century B.C. the kingdom had been extended eastward to what is now the Struma River, and a century later the Macedonian homeland was extended to include all of the territory West of the Nestos River.' In the time of Philip II and his son, Alexander the Great, the Macedonian homeland was at its largest, and Macedonian power was at its peak. This seems the obvious era in which to begin our enquiry.
Modern Greeks prefer to think of the ancient Macedonians as Greeks. This was part of their justification for taking a part of Macedonia by conquest earlier in this century, and is still used to justify their present international position. Greek arguments frequently focus on the time of Alexander because of his undoubted influence in spreading Hellenic culture to distant parts of the known world. It is clear, too, that they gain some satisfaction from imagining some family connection with that extraordinary figure. However, the modern Greek ideas would have been rejected by both the ancient Macedonians and the ancient Greeks.
If we start by looking at modern Greek discussions of these ideas we can then consider what historians have to say about their arguments, point by point. We get some of the flavor of Greek attitudes in the Greek publication Macedonia, History and Politics (published by George Christopoulos, John Bastias, printed by Ekdotike Athenon S.A. for the Center for Macedonians Abroad, and the Society for Macedonian Studies, 1991). This is a publication available in Greek embassies and distributed to Greek communities and multi-cultural organizations throughout the English-speaking world. The author of this book considers that the use of the Greek language by Macedonians is proof of their Greekness. In passing we might reflect on the modern use of English by many countries as a convenience for trade or war, and note that this usage proves nothing at all about the ethnicity or culture of the users. However, the author of Macedonia, History and Politics claims that the dissemination of the "Greek language and Greek culture throughout the known world by Alexander the Great and his Macedonians provides the most irrefutable confirmation'' of the unity of the Macedonians with the other Greeks.
Σε αυτό εδώ το site υπάρχουν πάρα πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για την ιστορία της αρχαίας Μακεδονίας, στα αγγλικά.
3 Αυγ 2011
«Ελληνάρας» ο χασάπης της Νορβηγίας!
Τις πιο ακραίες απόψεις των Ελλήνων εθνικιστών υιοθετεί στο μανιφέστο του ο Άνερς Μπρέιβικ. Στο 1500 λέξεων μανιφέστο του «2083: Μια Ευρωπαϊκή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας» ο Νορβηγός εξτρεμιστής προτείνει:
Toν διαμελισμό της Αλβανίας και την προσάρτηση τμήματος της στην Ελλάδα
Την επιστροφή στην Ελλάδα των «χαμένων πατρίδων» στην Τουρκία (παράλια Μικράς Ασίας)
Την εκδίωξη του Μουσουλμανικού στοιχείου από την Βόρειο Κύπρο.
Επίσης το μανιφέστο περιέχει χάρτη της νέας Μεγάλης Ελλάδας καθώς και τον δικέφαλο αετό της Ορθοδοξίας με την επιγραφή «Δεν ξεχνώ!»
Η προσάρτηση από την Ελλάδα των τουρκικών εδαφών θα γίνει μέσω πολέμου που θα περιλαμβάνει την χρήση βιολογικών και χημικών όπλων!
Η υιοθέτηση και προβολή αυτών των απόψεων από τον Νορβηγό εξτρεμιστή Μπρέιβικ θέτει και πάλι στο προσκήνιο το ερώτημα των διασυνδέσεών του με ξένους-πιθανώς και ελληνικούς- εθνικιστικούς κύκλους.
2 Αυγ 2011
ИЛИНДЕН - Ilinden
Σήμερα γιορτάζεται η επέτειος της Επανάστασης του Ιλιντεν και της ίδρυσης της Δημοκρατίας του Κρούσεβο, το 1903.
Όλες οι εθνότητες που έχουν πατρίδα τη Μακεδονία, θα μπορούν επιτέλους να ζουν με ελευθερία, δημοκρατία, σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα τους και χωρίς περιορισμούς μετακίνησης στον ευρύτερο χώρο της. Αυτό ακριβώς οραματίστηκαν, άλλωστε, οι Επαναστάτες, το 1903!
31 Ιουλ 2011
Μνημειώδη γαϊδουριά!
Το άγαλμα με το γαϊδούρι και την κατσίκα μεταφέρθηκε σε κεντρικότατο σημείο της Έδεσσας (στο πάρκο κοντά στο γήπεδο). Με αυτόν τον τρόπο, η δημοτική αρχή θέλει να τιμήσει ακόμα περισσότερο εμάς τους Μακεδόνες Εδεσσαίους, με το μοναδικό μνημείο στην πόλη, αφιερωμένο σε εμάς.
Πρόταση για τους Μακεδόνες Εδεσσαίους δημότες: να ζητήσουμε από το Δήμο Έδεσσας να μεταφέρει το γαϊδούρι με την κατσίκα και τον αγρότη του Λόγγου στην αυλή του σπιτιού του εμπνευστή αυτού του έργου και στην θέση του να στήσουμε προτομή του Κρστε Μισίρκοφ.
(Βλέπε ψηφοφορία στην στήλη, δίπλα!)
30 Ιουλ 2011
Τρελλάς, η χώρα του παραλόγου (και του υπαρκτού φασισμού)
Παρακολουθούμε, έκπληκτοι, οι Μακεδόνες τις «δηλώσεις» των πολιτευτών του νομού Φλώρινας που έσπευσαν να πάρουν θέση μετά από πρόκληση γνωστού για τις εθνικιστικές του θέσεις blog, κατά των δηλώσεων του Προέδρου της Μελίτης Πάντε Ασλάκοφ, σε γνωστή εφημερίδα της Δημ. της Μακεδονίας.
Είναι τουλάχιστον θλιβερή η προσπάθεια των συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων να αποδείξουν ότι είναι όλοι τους σωστοί πατριώτες και ουδεμία σχέση θέλουν να έχουν με άτομα που ευθαρσώς δηλώνουν δημόσια μη ελληνική καταγωγή, ενώ είναι πολίτες του ελληνικού κράτους!
Μεγάλο αμάρτημα, κατά την άποψη τους, και τρομερή προδοσία, να μην δηλώνεις Έλληνας από αρχαιοτάτων χρόνων, ενώ ζεις σε ελληνικό έδαφος! Τι σημασία έχει εάν έχεις εκλεγεί με δημοκρατικότατες διαδικασίες και έχεις δικαίωμα σαν πολίτης να εκφράζεις ελεύθερα τις απόψεις σου για όποιο θέμα επιθυμείς. Δεν έχει καμία σημασία γι αυτούς τους πολιτευτές εάν, σαν άνδρας, έχεις υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό, εάν πληρώνεις τους φόρους στο ελληνικό κράτος, εάν ψηφίζεις έλληνες πολιτευτές. Δεν μπορείς να δηλώνεις κάτι άλλο εκτός από Έλληνας «το γένος»!
Και γιατί οι ενστάσεις αυτές για τις δηλώσεις του Πάντε Ασλάκοβ περί Αλβανών και Τούρκων κατοίκων στην Οφτσάρανι/Μελίτη? Από πότε είναι προσβλητικός ο ορος Αλβανός η Τούρκος; Η μόνη ένσταση που θα μπορούσε να υπάρχει στις δηλώσεις του Πάντε είναι ότι ουδείς στην Μελίτη αυτοπροσδιορίζεται ως Αλβανός η Τούρκος.
Δηλαδή ο ορος «σκοπιανοί», που επίσημα χρησιμοποιείται εδω και χρόνια για το γειτονικό λαό, είναι σωστός και δεν σηκώνει ενστάσεις η διαμαρτυρίες αλλά εάν κάποιος χαρακτηρίσει Έλληνες πολίτες ως Τούρκους η Αλβανούς, αυτό θεωρείται φοβερά προσβλητικό και πρέπει να παραιτηθεί από το αξίωμα του, που έχει λογω νόμιμης εκλογής του; Φανταστείτε τι θα γινόταν εάν ο Πάντε Ασλάκοβ ήταν διορισμένος!
Το γεγονός ότι ο κ. Λιάνης δεν έπεσε στην παγίδα του blog και δεν έκανε «δήλωση» (μέχρι στιγμής), δεν τον απαλλάσσει απο τις ευθύνες του, γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις η σιωπή δεν είναι χρυσός. Θα πρέπει και εκείνος να πάρει μια θέση στο θέμα αυτό.
Οι ίδιοι αυτοί πολιτευτές δεν εξέφρασαν καμία δυσφορία, με δηλώσεις τους, εναντίον των Χρυσαυγιτών που παρέλασαν στην πόλη της Φλώρινας μόλις πριν λίγες μέρες και φώναζαν δυνατά απαράδεκτα και παράνομα συνθήματα, εναντίον Τούρκων και Μακεδόνων.
Αλλά έτσι είναι, αγαπητοί Μακεδόνες, στην Ελλάδα. Καλύτερα να σε πουν φασίστα-ναζί παρά «σκοπιανό».
Περισσότερα εδώ
Είναι τουλάχιστον θλιβερή η προσπάθεια των συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων να αποδείξουν ότι είναι όλοι τους σωστοί πατριώτες και ουδεμία σχέση θέλουν να έχουν με άτομα που ευθαρσώς δηλώνουν δημόσια μη ελληνική καταγωγή, ενώ είναι πολίτες του ελληνικού κράτους!
Μεγάλο αμάρτημα, κατά την άποψη τους, και τρομερή προδοσία, να μην δηλώνεις Έλληνας από αρχαιοτάτων χρόνων, ενώ ζεις σε ελληνικό έδαφος! Τι σημασία έχει εάν έχεις εκλεγεί με δημοκρατικότατες διαδικασίες και έχεις δικαίωμα σαν πολίτης να εκφράζεις ελεύθερα τις απόψεις σου για όποιο θέμα επιθυμείς. Δεν έχει καμία σημασία γι αυτούς τους πολιτευτές εάν, σαν άνδρας, έχεις υπηρετήσει στον ελληνικό στρατό, εάν πληρώνεις τους φόρους στο ελληνικό κράτος, εάν ψηφίζεις έλληνες πολιτευτές. Δεν μπορείς να δηλώνεις κάτι άλλο εκτός από Έλληνας «το γένος»!
Και γιατί οι ενστάσεις αυτές για τις δηλώσεις του Πάντε Ασλάκοβ περί Αλβανών και Τούρκων κατοίκων στην Οφτσάρανι/Μελίτη? Από πότε είναι προσβλητικός ο ορος Αλβανός η Τούρκος; Η μόνη ένσταση που θα μπορούσε να υπάρχει στις δηλώσεις του Πάντε είναι ότι ουδείς στην Μελίτη αυτοπροσδιορίζεται ως Αλβανός η Τούρκος.
Δηλαδή ο ορος «σκοπιανοί», που επίσημα χρησιμοποιείται εδω και χρόνια για το γειτονικό λαό, είναι σωστός και δεν σηκώνει ενστάσεις η διαμαρτυρίες αλλά εάν κάποιος χαρακτηρίσει Έλληνες πολίτες ως Τούρκους η Αλβανούς, αυτό θεωρείται φοβερά προσβλητικό και πρέπει να παραιτηθεί από το αξίωμα του, που έχει λογω νόμιμης εκλογής του; Φανταστείτε τι θα γινόταν εάν ο Πάντε Ασλάκοβ ήταν διορισμένος!
Το γεγονός ότι ο κ. Λιάνης δεν έπεσε στην παγίδα του blog και δεν έκανε «δήλωση» (μέχρι στιγμής), δεν τον απαλλάσσει απο τις ευθύνες του, γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις η σιωπή δεν είναι χρυσός. Θα πρέπει και εκείνος να πάρει μια θέση στο θέμα αυτό.
Οι ίδιοι αυτοί πολιτευτές δεν εξέφρασαν καμία δυσφορία, με δηλώσεις τους, εναντίον των Χρυσαυγιτών που παρέλασαν στην πόλη της Φλώρινας μόλις πριν λίγες μέρες και φώναζαν δυνατά απαράδεκτα και παράνομα συνθήματα, εναντίον Τούρκων και Μακεδόνων.
Αλλά έτσι είναι, αγαπητοί Μακεδόνες, στην Ελλάδα. Καλύτερα να σε πουν φασίστα-ναζί παρά «σκοπιανό».
Περισσότερα εδώ
26 Ιουλ 2011
23 Ιουλ 2011
Oftsarani 2011 ajdonia
Μπράβο, πολύ ωραίο γλέντι στο Οφτσαρανι! Επιτέλους, τα πανηγύρια και οι μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις των Μακεδόνων πρέπει να παύσουν να αποτελούν πολιτική αρένα, και να «καπελώνονται» πότε απο τα ελληνικά κόμματα, μέσω των τοπικών πολιτιστικών συλλόγων και πότε απο το κόμμα των «εθνικά Μακεδόνων». Ας αφήσουν επιτέλους τους Μακεδόνες να γλεντούν όπως, όποτε και όπου θέλουν!
19 Ιουλ 2011
“ΕΝΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ ΤΟΥ 16ΟΥ ΑΙΩΝΑ”
(Έκδοση του Ινστιτούτου Σλαβικών Μελετών του Παρισιού, 1958
Επιμέλεια έκδοσης: Τζίρο Τζιαννέλλι, καθηγητής του πανεπιστημίου της Ρώμης, σε συνεργασία με τον Αντρέ Βαγιάν, καθηγητή του κολεγίου της Γαλλίας και της σχολής Ανώτατων Σπουδών).
Έλα μόγια παριγκόριε,
ντα τε τσέλβαμ βούστατα
κακ οβόστιε με μυρίσετ,
στο-το ρόντι κρούσατα
τάκο τι βίσνεγκο Μπόγκα,
νε μι βέζμι ντούσατα.
στο σι λέπα…
Έλα παρηγοριά μου,
να σου φιλήσω το στόμα
που ’χει τη μυρωδιά του φρούτου,
που γεννά η αχλαδιά.
Μα το Θεό τον παντοκράτορα
μη μου παίρνεις την ψυχή
έτσι όμορφη που είσαι…
Το παραπάνω τραγουδάκι, δεν είναι καταγεγραμμένο σε κανένα δίσκο, δεν ακούγεται πια σε κανένα πανηγύρι, δεν είναι καταχωρημένο σε καμία συλλογή Μακεδονικών Δημοτικών τραγουδιών. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, είναι καταγραμμένο στο περιθώριο των σελίδων ενός χειρόγραφου του 16ου αιώνα, δίπλα στο κείμενο δύο κωμωδιών του Αριστοφάνη, του χειρόγραφου C 152 της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Αγίου Πέτρου της Ρώμης, που περιλαμβάνει 22 + 222 σελίδες. Στη ράχη του χειρόγραφου αναγράφονται με χρυσά γράμματα τα εξής περιεχόμενα: MISCELLANEA/ARISTOPHANIS/COMOEDIAE/HESIODI/THEOGONIA/GENNADII SCHOLARII/DE FIDE CHRISTIANOR./AD TURCAS.
Το εν λόγω χειρόγραφο, δωρήθηκε μαζί με άλλα έξι, στη βασιλική του Αγίου Πέτρου, από έναν υψηλό αξιωματούχο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, το Συλβέστρο, Μέγα Πρωτοσύγγελο του Πατριαρχικού Θρόνου των Ιεροσολύμων. Κάθε ένας από τους επτά τόμους φέρει στην τελευταία του σελίδα την ίδια πανομοιότυπη αφιέρωση:
“το παρόν βυβλίον, αφιερώνω εγώ. ο ελάχιστος. Συλβέστρος. μέγας πρωτοσύγγελος των Ιεροσολύμων. εις την Αγίαν Ρώμα. εις το άγιον Πέτρον. και ει τις. το κρατίσει και ειερώσιλος γένι δια τούτο. υ κόφσι το φίλο τούτο. δόσι λόγον, τον δίκεον κρητίν. εν τη ημέρα τη φωβερά. και τον άγιον Πέτρον. και τον Σαντίσυμον. έχι αυτούς. αντιμαχόμενους του περί της ιερωσιλείας του. οικία μου βουλή και γνώμη. εχάρισα τούτο. εις τον άγιον Πέτρον. εις δόξαν Πατρός, και Υιού, και Αγίου Πνεύματος: αχκ΄, ζρκζ΄”.
[(αχκ΄: 1620, ζρκζ΄: έτος 7127 από κτίσεως κόσμου. Κρατήθηκε η ορθογραφία του κειμένου, και όπως αντιλαμβάνεστε ο μέγας Πρωτοσύγγελος δεν ήταν και τόσο ορθογράφος.)]
Ακολουθεί η υπογραφή: “ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ ΜΕΓΑΣ ΠΡΩΤΟΣΥΓΓΕΛΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, ΣΤΕΛΙΑΝΟΣ Ο ΑΝΑΓΟΡΕΥΘΕΙΣ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΗΣ ΔΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ”. Απ’ ό,τι φαίνεται ο ορθόδοξος πρωτοσύγγελος Στυλιανός αποφάσισε ένα ωραίο πρωινό (του 1620;) να γίνει ρωμαιοκαθολικός. Ταξίδεψε λοιπόν στην Ρώμη, βαφτίστηκε Συλβέστρος, και θεώρησε καλό να δωρήσει στο Βατικανό επτά πολύτιμα χειρόγραφα της Ανατολικής Εκκλησίας. Όμως πώς βρέθηκαν στα χέρια του; Μα είναι απλό, τα βούτηξε.
Όσον αφορά τα έξι άλλα χειρόγραφα, τα έκλεψε από τις βιβλιοθήκες του Πανάγιου Τάφου, όσον αφορά όμως το χειρόγραφο C 152 αυτό το έκλεψε (ή το αγόρασε) από αλλού… Ο ίδιος τουλάχιστον στη σελ. 213 δηλώνει: “οι παρόντες λόγοι και κανόνες ηγοράσθησαν δια τον Άγιον Τάφον, παρά του οσιωτάτου εν ιερομονάρχοις κυρ-Συλβέστρου και πρωτοσύγγελου των Ιεροσολύμων, εν έτει 1620 μηνί Ιουλίω. 11η”. Στην ίδια όμως σελίδα διαβάζουμε: “εγράφη παρ’ εμού του αμαρτωλού και ελαχίστου των ιερέων Γγίνου, και οικονόμου της αγιωτάτης αρχιεπισκοπής Πωγωϊαννής και οι αναγιγνώσκοντες εύχεσθαί μοι δια τον Κύριον”. Επίσης στη σελ. 191 “τέλος και τω Θεώ δόξα, 1620, μηνί Ιουνίω, 14η, +Γγίνος, ιερεύς και οικονόμος Πωγωϊαννής”.
Να λοιπόν, πώς ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας αυτής: Ο Στυλιανός-Συλβέστρος ξεκινάει το ταξίδι του για τη Ρώμη από τα Ιεροσόλυμα τον χειμώνα του 1620. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς φθάνει στο μοναστήρι της Πωγωνιανής, στην Ήπειρο. Εκεί ανακαλύπτει το πολύτιμο χειρόγραφο C152. Παρατηρεί το κείμενο των δύο κωμωδιών του Αριστοφάνη, καθώς και τη Θεογονία του Ησίοδου και αντιλαμβάνεται αμέσως την ανεκτίμητη αξία του. Προκειμένου να διασκεδάσει τις τυχόν υποψίες του αλβανού ιερέα (Γγίνος: προέρχεται από το αλβανικό Gjin: Γιάννης) τον πείθει να αντιγράψει στις πίσω λευκές σελίδες ένα κείμενο του Γεννάδιου Σχολάριου, το “Περί της πίστεως των χριστιανών” και του ζητάει να αγοράσει τη “δουλειά” του για λογαριασμό του “Πανάγιου Τάφου”. (Αργότερα όμως θα προσθέσει με δικά του γράμματα “του Πανάγιου Τάφου του Αγίου Πέτρου”). Κατόπιν αναχωρεί για την Ρώμη, αλλάζει δόγμα και σαν δείγμα καλής πίστης το δωρίζει με άλλα έξι χειρόγραφα αρχαιοελληνικών κειμένων στο Βατικανό.
Θα μου πείτε καλά όλα αυτά, αλλά τι το ιδιαίτερο παρουσιάζει ένα χειρόγραφο σαν κι αυτό, για έναν κορυφαίο σλαβολόγο όπως ο ANDRE VAILLANT; (οι Αντρέ Μαζόν και Αντρέ Βαγιάν είναι οι διασημότεροι σλαβολόγοι του 19ου και 20ου αιώνα αντίστοιχα, με ειδίκευση στις νοτιοσλαβικές γλώσσες και διαλέκτους).
Κι όμως η σημασία του χειρόγραφου είναι τεράστια για δύο τουλάχιστον λόγους:
1ον) Στο περιθώριο των σελίδων, δίπλα στο κείμενο των κωμωδιών του Αριστοφάνη είναι καταγεγραμμένα εκτός από το τραγουδάκι που παρατίθεται στην αρχή του άρθρου και άλλες 300 φράσεις, λέξεις και τραγούδια, που αποτελούν ανεκτίμητο λεξιλογικό υλικό για το πώς μιλιόταν η μακεδονική γλώσσα πριν από 4 αιώνες και
2ον) Όλες αυτές οι φράσεις, τα τραγούδια έχουν καταγραφεί από κάποιον που δίδασκε τα Ελληνικά (χρησιμοποιώντας σαν αναγνωστικό τις κωμωδίες του Αριστοφάνη) στα παιδιά του ΒΟΓΑΤΣΙΚΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ, το χρονικό διάστημα 1580-1600, και πολύ απλά ζητούσε από τους μαθητές του, να του διδάξουν με τη σειρά τους τη μητρική τους Μακεδονική γλώσσα. (Να αναφέρουμε παρεμπιπτόντως ότι όλοι οι Νεοέλληνες “ιστορικοί”, “λαογράφοι”, “δημοσιογράφοι” κλπ. όταν γράφουν για το Βογατσικό ισχυρίζονται ότι πρόκειται για περιοχή όπου “από αρχαιοτάτων χρόνων ομιλείται η ελληνική και μόνον η ελληνική γλώσσα”, οι δε σημερινοί κάτοικοι του Βογατσικού, πολύ φοβόμαστε ότι θα σταύρωναν με μεγάλη τους ευχαρίστηση τον Α. Βαγιάν που τολμάει να αμφισβητεί την αρχαιοελληνική τους καταγωγή).
Ειδικότερα, όσον αφορά την παραπάνω υπόθεση ο Αντρέ Βαγιάν στηρίζεται στα εξής στοιχεία:
α. Όλες οι καταχωρήσεις του λεξικού είναι γραμμένες με καλλιγραφημένα και ορθογραφημένα ελληνικά.
β. Κάτω ή δίπλα από κάθε καταχώρηση, παρατίθεται η επεξήγηση σε επίσης ορθογραφημένα ελληνικά.
γ. Τα ελληνικά που χρησιμοποιεί ο δάσκαλος των κωμωδιών του Αριστοφάνη έχουν έντονα διαλεκτολογικά στοιχεία που προδίδουν ηπειρώτικη καταγωγή (π.χ. Αρχή… ρημάτου= Αρχή ρημάτων, του Βαϊου = των Βαϊων, χιληδόνα = χελιδόνα, πετνός = πετεινός, κούτλος = κούτυλος – κότυλος: ξύλινο καπέλο, τζέργα, πυκνάδα κλπ.)
δ. Στη σελίδα 12 του χειρογράφου είναι καταχωρημένη η έκφραση “από πού πάνε για το Μπογκάσκο” εύλογη απορία για ένα νεαρό Ηπειρώτη που δεν κατάγεται από την ευρύτερη περιοχή της δυτικής Μακεδονίας, αλλά από περιοχή που βρίσκεται τουλάχιστον εκατό χιλιόμετρα μακριά και πέρα από την οροσειρά της Πίνδου που ήταν σχεδόν αδιάβατη στα 1580.
Η συγκεκριμένη έκφραση δίνει επίσης και μια πολύτιμη πληροφορία για την καταγωγή του τοπωνυμίου “Βογατσικόν”. Ότι δηλαδή η προέλευσή του δεν είναι από την σλαβική λέξη μπογκάτ = πλούσιος, αλλά από την τούρκικη λέξη μπογάζ = μπουγάζι, ρεύμα αέρος, άνοιγμα ανάμεσα σε βουνά.
Ανάμεσα στο λεξικό, ξεχωρίζουν πολλές ερωτικές εκφράσεις (π.χ. έλα λέγκι πόκρε μένε = έλα ξάπλωσε μαζί μου κλπ.) που αφενός υποδηλώνουν το ερωτικό ενδιαφέρον του νεαρού δασκάλου για τις ντόπιες ομορφονιές, αφετέρου αποδεικνύουν τη μη σλαβική καταγωγή του. (Είναι γνωστό σε όλους ότι από τις πρώτες εκφράσεις που μαθαίνει κάποιος στη μητρική του γλώσσα είναι οι ερωτικές).
Για περισσότερες όμως λεπτομέρειες, καθώς και για την συνέχεια της ιστορίας μας θα πρέπει να περιμένετε μέχρι την επόμενη “ΛΟΖΑ”.
Μετάφραση από τα γαλλικά – περίληψη: ΤΟΤΚΟ
(Είχε δημοσιευθεί στο Μακεδονικό Δελτίο ΛΟΖΑ, τεύχος 6 τον Ιούλιο του 2002, σ. 18-19)
Περισσότερα εδώ
Επιμέλεια έκδοσης: Τζίρο Τζιαννέλλι, καθηγητής του πανεπιστημίου της Ρώμης, σε συνεργασία με τον Αντρέ Βαγιάν, καθηγητή του κολεγίου της Γαλλίας και της σχολής Ανώτατων Σπουδών).
Έλα μόγια παριγκόριε,
ντα τε τσέλβαμ βούστατα
κακ οβόστιε με μυρίσετ,
στο-το ρόντι κρούσατα
τάκο τι βίσνεγκο Μπόγκα,
νε μι βέζμι ντούσατα.
στο σι λέπα…
Έλα παρηγοριά μου,
να σου φιλήσω το στόμα
που ’χει τη μυρωδιά του φρούτου,
που γεννά η αχλαδιά.
Μα το Θεό τον παντοκράτορα
μη μου παίρνεις την ψυχή
έτσι όμορφη που είσαι…
Το παραπάνω τραγουδάκι, δεν είναι καταγεγραμμένο σε κανένα δίσκο, δεν ακούγεται πια σε κανένα πανηγύρι, δεν είναι καταχωρημένο σε καμία συλλογή Μακεδονικών Δημοτικών τραγουδιών. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο, είναι καταγραμμένο στο περιθώριο των σελίδων ενός χειρόγραφου του 16ου αιώνα, δίπλα στο κείμενο δύο κωμωδιών του Αριστοφάνη, του χειρόγραφου C 152 της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Αγίου Πέτρου της Ρώμης, που περιλαμβάνει 22 + 222 σελίδες. Στη ράχη του χειρόγραφου αναγράφονται με χρυσά γράμματα τα εξής περιεχόμενα: MISCELLANEA/ARISTOPHANIS/COMOEDIAE/HESIODI/THEOGONIA/GENNADII SCHOLARII/DE FIDE CHRISTIANOR./AD TURCAS.
Το εν λόγω χειρόγραφο, δωρήθηκε μαζί με άλλα έξι, στη βασιλική του Αγίου Πέτρου, από έναν υψηλό αξιωματούχο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, το Συλβέστρο, Μέγα Πρωτοσύγγελο του Πατριαρχικού Θρόνου των Ιεροσολύμων. Κάθε ένας από τους επτά τόμους φέρει στην τελευταία του σελίδα την ίδια πανομοιότυπη αφιέρωση:
“το παρόν βυβλίον, αφιερώνω εγώ. ο ελάχιστος. Συλβέστρος. μέγας πρωτοσύγγελος των Ιεροσολύμων. εις την Αγίαν Ρώμα. εις το άγιον Πέτρον. και ει τις. το κρατίσει και ειερώσιλος γένι δια τούτο. υ κόφσι το φίλο τούτο. δόσι λόγον, τον δίκεον κρητίν. εν τη ημέρα τη φωβερά. και τον άγιον Πέτρον. και τον Σαντίσυμον. έχι αυτούς. αντιμαχόμενους του περί της ιερωσιλείας του. οικία μου βουλή και γνώμη. εχάρισα τούτο. εις τον άγιον Πέτρον. εις δόξαν Πατρός, και Υιού, και Αγίου Πνεύματος: αχκ΄, ζρκζ΄”.
[(αχκ΄: 1620, ζρκζ΄: έτος 7127 από κτίσεως κόσμου. Κρατήθηκε η ορθογραφία του κειμένου, και όπως αντιλαμβάνεστε ο μέγας Πρωτοσύγγελος δεν ήταν και τόσο ορθογράφος.)]
Ακολουθεί η υπογραφή: “ΣΙΛΒΕΣΤΡΟΣ ΜΕΓΑΣ ΠΡΩΤΟΣΥΓΓΕΛΟΣ ΤΩΝ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ, ΣΤΕΛΙΑΝΟΣ Ο ΑΝΑΓΟΡΕΥΘΕΙΣ ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΗΣ ΔΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ”. Απ’ ό,τι φαίνεται ο ορθόδοξος πρωτοσύγγελος Στυλιανός αποφάσισε ένα ωραίο πρωινό (του 1620;) να γίνει ρωμαιοκαθολικός. Ταξίδεψε λοιπόν στην Ρώμη, βαφτίστηκε Συλβέστρος, και θεώρησε καλό να δωρήσει στο Βατικανό επτά πολύτιμα χειρόγραφα της Ανατολικής Εκκλησίας. Όμως πώς βρέθηκαν στα χέρια του; Μα είναι απλό, τα βούτηξε.
Όσον αφορά τα έξι άλλα χειρόγραφα, τα έκλεψε από τις βιβλιοθήκες του Πανάγιου Τάφου, όσον αφορά όμως το χειρόγραφο C 152 αυτό το έκλεψε (ή το αγόρασε) από αλλού… Ο ίδιος τουλάχιστον στη σελ. 213 δηλώνει: “οι παρόντες λόγοι και κανόνες ηγοράσθησαν δια τον Άγιον Τάφον, παρά του οσιωτάτου εν ιερομονάρχοις κυρ-Συλβέστρου και πρωτοσύγγελου των Ιεροσολύμων, εν έτει 1620 μηνί Ιουλίω. 11η”. Στην ίδια όμως σελίδα διαβάζουμε: “εγράφη παρ’ εμού του αμαρτωλού και ελαχίστου των ιερέων Γγίνου, και οικονόμου της αγιωτάτης αρχιεπισκοπής Πωγωϊαννής και οι αναγιγνώσκοντες εύχεσθαί μοι δια τον Κύριον”. Επίσης στη σελ. 191 “τέλος και τω Θεώ δόξα, 1620, μηνί Ιουνίω, 14η, +Γγίνος, ιερεύς και οικονόμος Πωγωϊαννής”.
Να λοιπόν, πώς ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας αυτής: Ο Στυλιανός-Συλβέστρος ξεκινάει το ταξίδι του για τη Ρώμη από τα Ιεροσόλυμα τον χειμώνα του 1620. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς φθάνει στο μοναστήρι της Πωγωνιανής, στην Ήπειρο. Εκεί ανακαλύπτει το πολύτιμο χειρόγραφο C152. Παρατηρεί το κείμενο των δύο κωμωδιών του Αριστοφάνη, καθώς και τη Θεογονία του Ησίοδου και αντιλαμβάνεται αμέσως την ανεκτίμητη αξία του. Προκειμένου να διασκεδάσει τις τυχόν υποψίες του αλβανού ιερέα (Γγίνος: προέρχεται από το αλβανικό Gjin: Γιάννης) τον πείθει να αντιγράψει στις πίσω λευκές σελίδες ένα κείμενο του Γεννάδιου Σχολάριου, το “Περί της πίστεως των χριστιανών” και του ζητάει να αγοράσει τη “δουλειά” του για λογαριασμό του “Πανάγιου Τάφου”. (Αργότερα όμως θα προσθέσει με δικά του γράμματα “του Πανάγιου Τάφου του Αγίου Πέτρου”). Κατόπιν αναχωρεί για την Ρώμη, αλλάζει δόγμα και σαν δείγμα καλής πίστης το δωρίζει με άλλα έξι χειρόγραφα αρχαιοελληνικών κειμένων στο Βατικανό.
Θα μου πείτε καλά όλα αυτά, αλλά τι το ιδιαίτερο παρουσιάζει ένα χειρόγραφο σαν κι αυτό, για έναν κορυφαίο σλαβολόγο όπως ο ANDRE VAILLANT; (οι Αντρέ Μαζόν και Αντρέ Βαγιάν είναι οι διασημότεροι σλαβολόγοι του 19ου και 20ου αιώνα αντίστοιχα, με ειδίκευση στις νοτιοσλαβικές γλώσσες και διαλέκτους).
Κι όμως η σημασία του χειρόγραφου είναι τεράστια για δύο τουλάχιστον λόγους:
1ον) Στο περιθώριο των σελίδων, δίπλα στο κείμενο των κωμωδιών του Αριστοφάνη είναι καταγεγραμμένα εκτός από το τραγουδάκι που παρατίθεται στην αρχή του άρθρου και άλλες 300 φράσεις, λέξεις και τραγούδια, που αποτελούν ανεκτίμητο λεξιλογικό υλικό για το πώς μιλιόταν η μακεδονική γλώσσα πριν από 4 αιώνες και
2ον) Όλες αυτές οι φράσεις, τα τραγούδια έχουν καταγραφεί από κάποιον που δίδασκε τα Ελληνικά (χρησιμοποιώντας σαν αναγνωστικό τις κωμωδίες του Αριστοφάνη) στα παιδιά του ΒΟΓΑΤΣΙΚΟΥ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ, το χρονικό διάστημα 1580-1600, και πολύ απλά ζητούσε από τους μαθητές του, να του διδάξουν με τη σειρά τους τη μητρική τους Μακεδονική γλώσσα. (Να αναφέρουμε παρεμπιπτόντως ότι όλοι οι Νεοέλληνες “ιστορικοί”, “λαογράφοι”, “δημοσιογράφοι” κλπ. όταν γράφουν για το Βογατσικό ισχυρίζονται ότι πρόκειται για περιοχή όπου “από αρχαιοτάτων χρόνων ομιλείται η ελληνική και μόνον η ελληνική γλώσσα”, οι δε σημερινοί κάτοικοι του Βογατσικού, πολύ φοβόμαστε ότι θα σταύρωναν με μεγάλη τους ευχαρίστηση τον Α. Βαγιάν που τολμάει να αμφισβητεί την αρχαιοελληνική τους καταγωγή).
Ειδικότερα, όσον αφορά την παραπάνω υπόθεση ο Αντρέ Βαγιάν στηρίζεται στα εξής στοιχεία:
α. Όλες οι καταχωρήσεις του λεξικού είναι γραμμένες με καλλιγραφημένα και ορθογραφημένα ελληνικά.
β. Κάτω ή δίπλα από κάθε καταχώρηση, παρατίθεται η επεξήγηση σε επίσης ορθογραφημένα ελληνικά.
γ. Τα ελληνικά που χρησιμοποιεί ο δάσκαλος των κωμωδιών του Αριστοφάνη έχουν έντονα διαλεκτολογικά στοιχεία που προδίδουν ηπειρώτικη καταγωγή (π.χ. Αρχή… ρημάτου= Αρχή ρημάτων, του Βαϊου = των Βαϊων, χιληδόνα = χελιδόνα, πετνός = πετεινός, κούτλος = κούτυλος – κότυλος: ξύλινο καπέλο, τζέργα, πυκνάδα κλπ.)
δ. Στη σελίδα 12 του χειρογράφου είναι καταχωρημένη η έκφραση “από πού πάνε για το Μπογκάσκο” εύλογη απορία για ένα νεαρό Ηπειρώτη που δεν κατάγεται από την ευρύτερη περιοχή της δυτικής Μακεδονίας, αλλά από περιοχή που βρίσκεται τουλάχιστον εκατό χιλιόμετρα μακριά και πέρα από την οροσειρά της Πίνδου που ήταν σχεδόν αδιάβατη στα 1580.
Η συγκεκριμένη έκφραση δίνει επίσης και μια πολύτιμη πληροφορία για την καταγωγή του τοπωνυμίου “Βογατσικόν”. Ότι δηλαδή η προέλευσή του δεν είναι από την σλαβική λέξη μπογκάτ = πλούσιος, αλλά από την τούρκικη λέξη μπογάζ = μπουγάζι, ρεύμα αέρος, άνοιγμα ανάμεσα σε βουνά.
Ανάμεσα στο λεξικό, ξεχωρίζουν πολλές ερωτικές εκφράσεις (π.χ. έλα λέγκι πόκρε μένε = έλα ξάπλωσε μαζί μου κλπ.) που αφενός υποδηλώνουν το ερωτικό ενδιαφέρον του νεαρού δασκάλου για τις ντόπιες ομορφονιές, αφετέρου αποδεικνύουν τη μη σλαβική καταγωγή του. (Είναι γνωστό σε όλους ότι από τις πρώτες εκφράσεις που μαθαίνει κάποιος στη μητρική του γλώσσα είναι οι ερωτικές).
Για περισσότερες όμως λεπτομέρειες, καθώς και για την συνέχεια της ιστορίας μας θα πρέπει να περιμένετε μέχρι την επόμενη “ΛΟΖΑ”.
Μετάφραση από τα γαλλικά – περίληψη: ΤΟΤΚΟ
(Είχε δημοσιευθεί στο Μακεδονικό Δελτίο ΛΟΖΑ, τεύχος 6 τον Ιούλιο του 2002, σ. 18-19)
Περισσότερα εδώ
10 Ιουλ 2011
ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
Από τις απαγορευμένες «σκιές» στην πλατωνική νίκη
Έξω βρέχει..... Να γραφούν οι εξισώσεις!
Ασυναρτησίες η επιστημονική άσκηση;
Εξαρτάται από τις παραμέτρους που δίνεις και βγάζεις τις εξισώσεις Maxwell η του συστήματος με τους αγνώστους που έχεις. Κάτι ανάλογο ισχύει και στο μακεδονικό. Εξαρτάται από πια πλευρά το βλέπεις και τον τρόπο που το αναλύεις. Ψυχολογία και μέθοδος. Ζήτημα παιδείας.
Ο ανθρώπινος νους φαίνεται πως λειτουργεί αποτελεσματικά, μόνον όταν διαθέτει μια ενιαία εικόνα του κόσμου
Κι αν η πραγματικότητα δεν ικανοποιεί αυτή την ανάγκη του; Τότε συνήθως επινοεί μια άλλη «πραγματικότητα», μια «αλήθεια», κατάλληλη για τις ανάγκες του, και....
Ωστόσο, για τον κάθε ερευνητή, υπάρχει μπούσουλας που επιτρέπει μια παραδεκτή απάντηση. Προϋποθέτει τούτο ένα καθολικό πνεύμα και κυρίως την πανανθρώπινη διάσταση που βοηθά να ξεπερνιούνται οι σκόπελοι και οι γκρίζες ζώνες. Απορρίπτονται φυσικά οι σκοπιμότητες κι ακραίες τοποθετήσεις, η φοβίες που κληροδοτεί η ιστορία. Το καταραμένο τρίγωνο ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ - ΕΜΠΑΘΕΙΑ - ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ είναι ασύμβατο στις καρτεσιανές συντεταγμένες ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ - ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ
Βλέπουμε λοιπόν το μακεδονικό πρόβλημα, αυτό καθ’ αυτό, και δεν πιστεύουμε πως ο κακός ο λύκος βρίσκεται έξω από εμάς. Η κακοδαιμονία των ελλήνων δεν είναι η γεωγραφική τους θέση, το αντίθετο μάλιστα, η ρίζα του κακού έχει για μας το ονοματεπώνυμο ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΓΩΙΣΜΟΣ. Για το φαινόμενο της εγωπάθειας αρθρογράφησαν αξιόλογες πένες, όπως ο Βασίλης Ραφαηλίδης, ο Νίκος Δήμου, ο Γιώργος Νακρατζάς κ.α. Σημειώνουμε εδω τη παρατήρηση του Ραφαηλίδη ότι η γλώσσα και η προγονολατρεία έδωσε «προνόμια» στους νέο-έλληνες και γι’ αυτό αντιδρούμε έτσι, ώστε να έχουμε αποκλειστική εκμετάλλευση. Για το Νίκο Δήμου, «ξεπέσαμε και προσπαθούμε να κρατηθούμε από τη δόξα των προγόνων, το αδιαπραγμάτευτο όνομα τους.» Για τρίτους, η αντίδραση φανερώνει ανασφάλεια κι ενοχή για την προσάρτηση της ελληνικής Μακεδονίας. Για την τεκμηρίωση παρόμοιων αντιδημοτικών απόψεων, παρατίθενται μερικά στοιχεία που κυκλοφορούν ευρέως στο εξωτερικό, περιοριζόμενοι στις αντιφάσεις και θέματα ηθικής.
1) Πρώτα πρώτα είναι φάουλ και πλεονεξία, να έχει κάποιος τα πάντα, να ονομάζεται ΚΑΙ έλληνας, ΚΑΙ ρωμιός, ΚΑΙ μακεδόνας, και ν’ απαγορεύει με τη δύναμη του να λέγεται κι ο ομόχωρος του κι αυτός μακεδόνας. Σχηματικά, να έχει κανείς τρία αυτοκίνητα μερσεντές, μια φερραρι και μια τογιοτα και να ζηλεύει την τογιοτα, κορεάτικης κατασκευής, του διπλανού του.
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνουμε, τι ζημιά έπαθαν οι Ρωμαίοι κι οι Ιταλοί από τους Ρουμάνους η τους Ρωμιούς των Βαλκανίων και της μικρασίας, στους οποίους χάρισαν το όνομα τους. Την ίδια απορία έχουμε για κάποια αραβικά κράτη.
2) Από το δημοτικό γνωρίζουμε ότι η οθωμανική Μακεδονία διαμοιράστηκε το 1912-1913. Το πως θα βαπτιστούν τα κομμάτια το βλέπουμε στην πράξη, δεν λέμε μήλα τα κομμάτια ενός μήλου που τεμαχίζουμε; Εξάλλου ισχύει η αρχή του αυτοπροσδιορισμού, δικαίωμα που αν ποδοπατηθεί, ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.
Η όποια επιχειρηματολογία μας στο μακεδονικό σκοντάφτει επίσης στο κυπριακό, όπου εκεί δίνουμε απλόχερα την Κυπριακή ιδιότητα στους οψιμότερους τούρκους.
Η αναγνώριση με γεωγραφικούς όρους σημαίνει, δυστυχώς, θερμότερη κόντρα, είναι σαν να μην δέχεσαι ανθρώπινες υπάρξεις, μοναχά φλαμουριές και πιπεριές....
3) Μετά παραπάνω δεν χαριζόμαστε σε κανέναν. Γνωρίζουμε ότι οι γείτονες μας αμύνονται, (ορισμένοι είναι απαράδεκτοι εθνικιστές), είμαστε όμως κάθετα αντίθετοι στο να φτιάξουν μια κοινωνία κακέκτυπο της ελληνικής με σάρισες και βουκεφάλους. Με την ευκαιρία τονίζουμε πως το ιστορικό πρόβλημα της εθνικότητας των μακεδόνων το διαπραγματεύεται άριστα ο συλ. τόμος της ακαδημίας Αθηνών «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» στις σελ. 49-64. Για την σύγχρονη εθνογέννηση: «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ» του Μισίρκοφ, εκδόσεις Πετσίβα. Πόσο απλά είναι τα πράγματα όταν υπάρχει διάλογος....
4) Συχνά επικαλούμαστε το Δίκαιο, αλλά και μείς υποκρινόμαστε σαν τους Αμερικάνους και επιβάλλουμε την θέληση μας στους ασθενέστερους. Αλλού δεχόμαστε τα τετελεσμένα κι αλλού τα αρνούμαστε, στην Κύπρο λ.χ. Όμως, το εμπάργκο και το veto δεν νομιμοποιούν την άσκηση υπερατλαντικών πιέσεων; Ερωτάται οι πνευματική μας ηγεσία, θα παραμείνει στα κούφια λόγια και την ματαιοδοξία η θα κηρύξει σταυροφορία για τα διεθνή στάνταρντ, ξεκινώντας από το σπίτι μας; (Ουδέν κρυπτόν, ο μη φανερόν γεννήσεται, και νεοελληνηστί, αυτό που δεν πρέπει να φανερώσεις, δεν μπορείς να το κρύψεις.)
Το ήθος είναι ο πολιτισμός, δίδαξε ο Παπανούτσος.
5) Είναι δυνατόν η αρχαιότητα και ο Μεγαλέξανδρος να αποτελούν κριτήρια στην σύγχρονη ζωή μας; Αλίμονο μας αν έπιανε τόπο στο ΥΠ.ΕΞ. το ιδεολογικό ρεύμα του Παπαθεμελη, Θα πολεμούσαμε τώρα για την Μεγάλη Ελλάδα, τη Μασσαλία, τη Μικρασία και την Τεχεράνη..... Επιτέλους, αυτό είναι το ρεζουμέ της αρχαίας μας κληρονομιάς; Οι αρχαίοι ημών.... έγιναν σαν τα «κύριε ελέησον», κι οι άσκοπες ενέργειες πλήττουν την οικουμενικότητα της παρακαταθήκης (Ράμφος, Καστοριάδης). Αλλά μήπως η γενικότερη συμπεριφορά μας προσεγγίζει το πνευματικό της βάθος; (Ρενάν, Μάρκ Τουέϊν).
6) Η χριστιανική αγάπη (και όχι ο λόγος του Άνθιμου) λύνει όλα, (μα όλα!) τα προβλήματα της συμβίωσης μας. Από θεολόγους και άριστους φιλολόγους ακούμε και μαθαίνουμε πως «όλα τα ιερά και πολύτιμα πράγματα, τα υψηλά και ωραία των ανθρώπων, όταν τα μοιραζόμαστε με τους άλλους, αποκτούν περισσότερη αξία».
Ας ελευθερωθούμε αγαπητοί μας από το πείσμα και το φανατισμό η κιμπάρικη λύση μας ανεβάζει ακόμα ψηλότερα. Ας κατανοήσουμε, την ύστατη στιγμή πια, ότι δεν υπάρχει νορμάλ άνθρωπος η λαός που να θέλει να ζήσει στο περιθώριο. Αυτό, εμάς γιατί να μας ενοχλεί; Άδικα μολυνόμαστε με το ρόλο του Μέττερνιχ και δεν πρωτοστατούμε στο ευρωπαϊκό φιλελεύθερο πνεύμα. (Ελληνισμός για το ψυγείο η αστείρευτη προσφορά στους λαούς;)
7) Δεν αξίζει λοιπόν να είμαστε τόσο μίζεροι με το «όνομα» και με την «ψυχή» μας. Είναι προφανές ότι τα βάζουμε με όλο τον κόσμο, ασχημονήσαμε, και οποιαδήποτε δικαιολογία ότι απειλούμαστε, είναι μάλλον γελοία. Διαμαρτυρόμαστε 20 χρόνια, αλλά δεν τολμάμε να πάμε στην ολομέλεια του ΟΗΕ.
“Αν το άλας μωρανθεί....», απώλεια ελευθερίας δηλαδή, εκφυλισμός και προτεραιότητα στα δευτερεύοντα πράγματα. Ανούσιος αντίποδας, τόσο της ορθοδοξίας, όσο και του διαφωτισμού.
Για την περίπτωση επιλέγουμε το παρακάτω τραγούδι:
Τραγουδώντας τη χαρά
Με γλυκογάργαρα
ασημωμένα νερά
Το ποτάμι ξεκινά
Στα ψηλά βουνά
------------
----------
Λούλουδα μικρά
Που ονειρεύτηκαν
τη θάλασσα
Πέφτουν μια αυγή
Στα θολά νερά
Απόσπασμα από το «Ποτάμι» του ανώνυμου, με τους στοίχους της χαράς και της περισυλλογής για τους σκεπτόμενους πολίτες.
«Να έχεις η να είσαι;» έγραφε ο΅Εριχ Φρομ κι αρρωσταίνουμε, καθώς στις μέρες του κατακαλόκαιρου, βγήκε στο φως η πολιτική διαφθορά της των «Αθηναίων Πολιτείας».
Ορίστε η ευκαιρία για αυτογνωσία!
Σε κάθε περίπτωση, είναι ελπιδοφόρο να βάζουμε θετικές παραμέτρους στο λήμμα Άνθρωπος και να νικάμε τον εαυτό μας (Πλάτων).
Υπάρχει, έγραψε ο Πασκάλ Μπρύκερ, περισσότερη ευγένεια ψυχής όταν χαιρόμαστε με τη χαρά των άλλων, ως πιο πολιτισμένοι, τελικά, ας «υποχωρήσουμε» εμείς. Θα δώσουμε στον κόσμο ένα παράδειγμα ανωτερότητας, μια ελπίδα στο σκοτεινό μέλλον μας.
Γιάννης Πούνιος
Πολιτικός Μηχανικός
Σούζη Κουτσιούμπα
Λογίστρια
Σ.Σ. Ζητούμε συγγνώμη από τους ανυποψίαστους συνδημότες μας που πάμε κόντρα στο ρεύμα και τους θυμίζουμε οικεία κακά. Για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια προσκαλούμε όσους θέλουν να συμπορευτούν μαζί μας, για λόγους συνείδησης μονάχα.
Άρθρο απο την εφημερίδα Ελευθερία (Δ. Σερρών), σελ. 8 (Τοπικά), στις 15/12/2008
Έξω βρέχει..... Να γραφούν οι εξισώσεις!
Ασυναρτησίες η επιστημονική άσκηση;
Εξαρτάται από τις παραμέτρους που δίνεις και βγάζεις τις εξισώσεις Maxwell η του συστήματος με τους αγνώστους που έχεις. Κάτι ανάλογο ισχύει και στο μακεδονικό. Εξαρτάται από πια πλευρά το βλέπεις και τον τρόπο που το αναλύεις. Ψυχολογία και μέθοδος. Ζήτημα παιδείας.
Ο ανθρώπινος νους φαίνεται πως λειτουργεί αποτελεσματικά, μόνον όταν διαθέτει μια ενιαία εικόνα του κόσμου
Κι αν η πραγματικότητα δεν ικανοποιεί αυτή την ανάγκη του; Τότε συνήθως επινοεί μια άλλη «πραγματικότητα», μια «αλήθεια», κατάλληλη για τις ανάγκες του, και....
Ωστόσο, για τον κάθε ερευνητή, υπάρχει μπούσουλας που επιτρέπει μια παραδεκτή απάντηση. Προϋποθέτει τούτο ένα καθολικό πνεύμα και κυρίως την πανανθρώπινη διάσταση που βοηθά να ξεπερνιούνται οι σκόπελοι και οι γκρίζες ζώνες. Απορρίπτονται φυσικά οι σκοπιμότητες κι ακραίες τοποθετήσεις, η φοβίες που κληροδοτεί η ιστορία. Το καταραμένο τρίγωνο ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ - ΕΜΠΑΘΕΙΑ - ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ είναι ασύμβατο στις καρτεσιανές συντεταγμένες ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ - ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ - ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ
Βλέπουμε λοιπόν το μακεδονικό πρόβλημα, αυτό καθ’ αυτό, και δεν πιστεύουμε πως ο κακός ο λύκος βρίσκεται έξω από εμάς. Η κακοδαιμονία των ελλήνων δεν είναι η γεωγραφική τους θέση, το αντίθετο μάλιστα, η ρίζα του κακού έχει για μας το ονοματεπώνυμο ΕΘΝΙΚΟΣ ΕΓΩΙΣΜΟΣ. Για το φαινόμενο της εγωπάθειας αρθρογράφησαν αξιόλογες πένες, όπως ο Βασίλης Ραφαηλίδης, ο Νίκος Δήμου, ο Γιώργος Νακρατζάς κ.α. Σημειώνουμε εδω τη παρατήρηση του Ραφαηλίδη ότι η γλώσσα και η προγονολατρεία έδωσε «προνόμια» στους νέο-έλληνες και γι’ αυτό αντιδρούμε έτσι, ώστε να έχουμε αποκλειστική εκμετάλλευση. Για το Νίκο Δήμου, «ξεπέσαμε και προσπαθούμε να κρατηθούμε από τη δόξα των προγόνων, το αδιαπραγμάτευτο όνομα τους.» Για τρίτους, η αντίδραση φανερώνει ανασφάλεια κι ενοχή για την προσάρτηση της ελληνικής Μακεδονίας. Για την τεκμηρίωση παρόμοιων αντιδημοτικών απόψεων, παρατίθενται μερικά στοιχεία που κυκλοφορούν ευρέως στο εξωτερικό, περιοριζόμενοι στις αντιφάσεις και θέματα ηθικής.
1) Πρώτα πρώτα είναι φάουλ και πλεονεξία, να έχει κάποιος τα πάντα, να ονομάζεται ΚΑΙ έλληνας, ΚΑΙ ρωμιός, ΚΑΙ μακεδόνας, και ν’ απαγορεύει με τη δύναμη του να λέγεται κι ο ομόχωρος του κι αυτός μακεδόνας. Σχηματικά, να έχει κανείς τρία αυτοκίνητα μερσεντές, μια φερραρι και μια τογιοτα και να ζηλεύει την τογιοτα, κορεάτικης κατασκευής, του διπλανού του.
Ειλικρινά δεν καταλαβαίνουμε, τι ζημιά έπαθαν οι Ρωμαίοι κι οι Ιταλοί από τους Ρουμάνους η τους Ρωμιούς των Βαλκανίων και της μικρασίας, στους οποίους χάρισαν το όνομα τους. Την ίδια απορία έχουμε για κάποια αραβικά κράτη.
2) Από το δημοτικό γνωρίζουμε ότι η οθωμανική Μακεδονία διαμοιράστηκε το 1912-1913. Το πως θα βαπτιστούν τα κομμάτια το βλέπουμε στην πράξη, δεν λέμε μήλα τα κομμάτια ενός μήλου που τεμαχίζουμε; Εξάλλου ισχύει η αρχή του αυτοπροσδιορισμού, δικαίωμα που αν ποδοπατηθεί, ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου.
Η όποια επιχειρηματολογία μας στο μακεδονικό σκοντάφτει επίσης στο κυπριακό, όπου εκεί δίνουμε απλόχερα την Κυπριακή ιδιότητα στους οψιμότερους τούρκους.
Η αναγνώριση με γεωγραφικούς όρους σημαίνει, δυστυχώς, θερμότερη κόντρα, είναι σαν να μην δέχεσαι ανθρώπινες υπάρξεις, μοναχά φλαμουριές και πιπεριές....
3) Μετά παραπάνω δεν χαριζόμαστε σε κανέναν. Γνωρίζουμε ότι οι γείτονες μας αμύνονται, (ορισμένοι είναι απαράδεκτοι εθνικιστές), είμαστε όμως κάθετα αντίθετοι στο να φτιάξουν μια κοινωνία κακέκτυπο της ελληνικής με σάρισες και βουκεφάλους. Με την ευκαιρία τονίζουμε πως το ιστορικό πρόβλημα της εθνικότητας των μακεδόνων το διαπραγματεύεται άριστα ο συλ. τόμος της ακαδημίας Αθηνών «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» στις σελ. 49-64. Για την σύγχρονη εθνογέννηση: «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ» του Μισίρκοφ, εκδόσεις Πετσίβα. Πόσο απλά είναι τα πράγματα όταν υπάρχει διάλογος....
4) Συχνά επικαλούμαστε το Δίκαιο, αλλά και μείς υποκρινόμαστε σαν τους Αμερικάνους και επιβάλλουμε την θέληση μας στους ασθενέστερους. Αλλού δεχόμαστε τα τετελεσμένα κι αλλού τα αρνούμαστε, στην Κύπρο λ.χ. Όμως, το εμπάργκο και το veto δεν νομιμοποιούν την άσκηση υπερατλαντικών πιέσεων; Ερωτάται οι πνευματική μας ηγεσία, θα παραμείνει στα κούφια λόγια και την ματαιοδοξία η θα κηρύξει σταυροφορία για τα διεθνή στάνταρντ, ξεκινώντας από το σπίτι μας; (Ουδέν κρυπτόν, ο μη φανερόν γεννήσεται, και νεοελληνηστί, αυτό που δεν πρέπει να φανερώσεις, δεν μπορείς να το κρύψεις.)
Το ήθος είναι ο πολιτισμός, δίδαξε ο Παπανούτσος.
5) Είναι δυνατόν η αρχαιότητα και ο Μεγαλέξανδρος να αποτελούν κριτήρια στην σύγχρονη ζωή μας; Αλίμονο μας αν έπιανε τόπο στο ΥΠ.ΕΞ. το ιδεολογικό ρεύμα του Παπαθεμελη, Θα πολεμούσαμε τώρα για την Μεγάλη Ελλάδα, τη Μασσαλία, τη Μικρασία και την Τεχεράνη..... Επιτέλους, αυτό είναι το ρεζουμέ της αρχαίας μας κληρονομιάς; Οι αρχαίοι ημών.... έγιναν σαν τα «κύριε ελέησον», κι οι άσκοπες ενέργειες πλήττουν την οικουμενικότητα της παρακαταθήκης (Ράμφος, Καστοριάδης). Αλλά μήπως η γενικότερη συμπεριφορά μας προσεγγίζει το πνευματικό της βάθος; (Ρενάν, Μάρκ Τουέϊν).
6) Η χριστιανική αγάπη (και όχι ο λόγος του Άνθιμου) λύνει όλα, (μα όλα!) τα προβλήματα της συμβίωσης μας. Από θεολόγους και άριστους φιλολόγους ακούμε και μαθαίνουμε πως «όλα τα ιερά και πολύτιμα πράγματα, τα υψηλά και ωραία των ανθρώπων, όταν τα μοιραζόμαστε με τους άλλους, αποκτούν περισσότερη αξία».
Ας ελευθερωθούμε αγαπητοί μας από το πείσμα και το φανατισμό η κιμπάρικη λύση μας ανεβάζει ακόμα ψηλότερα. Ας κατανοήσουμε, την ύστατη στιγμή πια, ότι δεν υπάρχει νορμάλ άνθρωπος η λαός που να θέλει να ζήσει στο περιθώριο. Αυτό, εμάς γιατί να μας ενοχλεί; Άδικα μολυνόμαστε με το ρόλο του Μέττερνιχ και δεν πρωτοστατούμε στο ευρωπαϊκό φιλελεύθερο πνεύμα. (Ελληνισμός για το ψυγείο η αστείρευτη προσφορά στους λαούς;)
7) Δεν αξίζει λοιπόν να είμαστε τόσο μίζεροι με το «όνομα» και με την «ψυχή» μας. Είναι προφανές ότι τα βάζουμε με όλο τον κόσμο, ασχημονήσαμε, και οποιαδήποτε δικαιολογία ότι απειλούμαστε, είναι μάλλον γελοία. Διαμαρτυρόμαστε 20 χρόνια, αλλά δεν τολμάμε να πάμε στην ολομέλεια του ΟΗΕ.
“Αν το άλας μωρανθεί....», απώλεια ελευθερίας δηλαδή, εκφυλισμός και προτεραιότητα στα δευτερεύοντα πράγματα. Ανούσιος αντίποδας, τόσο της ορθοδοξίας, όσο και του διαφωτισμού.
Για την περίπτωση επιλέγουμε το παρακάτω τραγούδι:
Τραγουδώντας τη χαρά
Με γλυκογάργαρα
ασημωμένα νερά
Το ποτάμι ξεκινά
Στα ψηλά βουνά
------------
----------
Λούλουδα μικρά
Που ονειρεύτηκαν
τη θάλασσα
Πέφτουν μια αυγή
Στα θολά νερά
Απόσπασμα από το «Ποτάμι» του ανώνυμου, με τους στοίχους της χαράς και της περισυλλογής για τους σκεπτόμενους πολίτες.
«Να έχεις η να είσαι;» έγραφε ο΅Εριχ Φρομ κι αρρωσταίνουμε, καθώς στις μέρες του κατακαλόκαιρου, βγήκε στο φως η πολιτική διαφθορά της των «Αθηναίων Πολιτείας».
Ορίστε η ευκαιρία για αυτογνωσία!
Σε κάθε περίπτωση, είναι ελπιδοφόρο να βάζουμε θετικές παραμέτρους στο λήμμα Άνθρωπος και να νικάμε τον εαυτό μας (Πλάτων).
Υπάρχει, έγραψε ο Πασκάλ Μπρύκερ, περισσότερη ευγένεια ψυχής όταν χαιρόμαστε με τη χαρά των άλλων, ως πιο πολιτισμένοι, τελικά, ας «υποχωρήσουμε» εμείς. Θα δώσουμε στον κόσμο ένα παράδειγμα ανωτερότητας, μια ελπίδα στο σκοτεινό μέλλον μας.
Γιάννης Πούνιος
Πολιτικός Μηχανικός
Σούζη Κουτσιούμπα
Λογίστρια
Σ.Σ. Ζητούμε συγγνώμη από τους ανυποψίαστους συνδημότες μας που πάμε κόντρα στο ρεύμα και τους θυμίζουμε οικεία κακά. Για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια προσκαλούμε όσους θέλουν να συμπορευτούν μαζί μας, για λόγους συνείδησης μονάχα.
Άρθρο απο την εφημερίδα Ελευθερία (Δ. Σερρών), σελ. 8 (Τοπικά), στις 15/12/2008
7 Ιουλ 2011
Παραχαράξεις
Ενώ στην πρώτη φωτογραφία μπορεί να διακρίνει κανείς, στην επάνω δεξιά γωνία, την λέξη VODEN, με λατινικά γράμματα, στο δεύτερο στιγμιότυπο κάποιοι "φωστήρες", θεώρησαν σωστό να ρετουσάρουν την φωτογραφία η οποία τραβήχτηκε την ίδια ακριβώς ημέρα με την πρώτη, σβήνοντας την πραγματική τότε ονομασία της πόλης και ξαναγράφοντας (με στυλό!!!!) την σημερινή ονομασία της Έδεσσας!
Με αυτήν την ενέργεια τους, πιστεύουν ότι μπορούν να ισχυριστούν (με αποδείξεις) ότι η Έδεσσα ανεκαθεν είχε αυτό το όνομα και μόνο η «σκοπιανή» προπαγάνδα θέλει την Έδεσσα να ονομάζεται με το «σλαβικό» όνομα Βόντεν.
Η ίδια αυτή νοοτροπία πολλών Ελλήνων δημιούργησε σωρεία πλαστογραφιών της ελληνικής ιστορίας με παραχαράξεις, αποκρύψεις στοιχείων και άλλα ωραία για να μπορέσει ο ελληνικός μύθος να περάσει ως ιστορική αλήθεια και φυσικά ως αδιαπραγμάτευτο εθνικό δίκαιο.
4 Ιουλ 2011
ΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ ΗΤΑΝ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ;
Το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή ήρθε να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του Άγρα και του Μίγκα ΜΑΖΙ με τις τοπικές Αρχές και τους βουλευτές του νομού, από τον πρώτο κιόλας χρόνο της εκλογής της νέας δημοτικής Αρχής, κάτι μας λέει. Τυχαίο? Δεν νομίζω!!!!
Ο Δήμαρχος της Έδεσσας δεν μας πείθει ότι η πρωτοβουλία αυτή οφείλεται στον δημοτικό σύμβουλο του Τεοβο/Καρυδιάς (της αντιπολίτευσης!) και ότι ο ίδιος η οι δικοί του σύμβουλοι δεν φέρουν καμιά ευθύνη για την παρουσία του συγκεκριμένου πολιτικού εξωκοινοβουλευτικού σχήματος στην εκδήλωση.
Όσο για τον δημοτικό σύμβουλο που ανάφερε το Ουράνιο Τόξο, θέλω να τον πληροφορήσω ότι ουδέποτε το κόμμα αυτό, όπως και πάρα πολλοί γηγενείς Μακεδόνες, κατέθεσε η θα κατέθετε στεφάνι σε μνημείο αντί-μακεδόνων, όπως υπήρξε ο Άγρας! Είμαι όμως σίγουρος ότι εάν παρουσιαζόταν εκεί το κόμμα των Μακεδόνων, θα είχαν όλοι τους αποχωρήσει, έντρομοι, μην τυχόν χαρακτηριστούν φίλο-σκοπιανοί ενώ όπως φαίνεται δεν τους ενοχλεί ιδιαίτερα εάν χαρακτηριστούν φίλο-ναζιστές μετά την κοινή παρουσία τους σε δημόσια εκδήλωση μαζί με φίλο-ναζιστικό κόμμα... Ντροπή σε όλους!
26 Ιουν 2011
ΑΓΑΛΜΑΤΑ (ФИЛИП ВТОРИ)
Πολύ ωραίο επίσης είναι το άγαλμα του Φιλίππου ΙΙ, στα Μπίτολα. Εμάς, τους Μακεδόνες της Ελλάδας, μας τιμά η προβολή της ιστορίας της Μακεδονίας μας και ευχαριστούμε τους πολίτες όλων των εθνοτήτων του γειτονικού μας κράτους που φροντίζουν γι αυτό.
Οι Έλληνες που "έκλεψαν" την ιστορία της Μακεδονίας και την παρουσιάζουν ως αποκλειστικά δική τους, δυστυχώς αντιδρούν αρνητικά σε αυτά τα έργα και τα θεωρούν «πρόκληση»!!!!
25 Ιουν 2011
13 Ιουν 2011
ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΕΓΙΝΕ Η ΚΑΤΑΘΕΣΗ
http://www.tastv.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=850:2011-06-06-21-18-15&catid=1:latest-news&Itemid=99
Ας ελπίσουμε ότι η νυν Δημοτική Αρχή να βάλει μυαλό μετά απο αυτό το επεισόδιο και να καταργήσει εντελώς αυτές τις εθνικιστικές φιέστες. Του χρόνου ΜΟΝΟ η Χρυσή Αυγή να καταθέσει στεφάνη για τον αντι-Μακεδόνα Άγρα!
Ας ελπίσουμε ότι η νυν Δημοτική Αρχή να βάλει μυαλό μετά απο αυτό το επεισόδιο και να καταργήσει εντελώς αυτές τις εθνικιστικές φιέστες. Του χρόνου ΜΟΝΟ η Χρυσή Αυγή να καταθέσει στεφάνη για τον αντι-Μακεδόνα Άγρα!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)