ΚΙΕΦ / DEB Υποψήφια για της Ευρωεκλογές η Νατσουλίδου Ευγενία

Ευρωεκλογές 2024 - Μακεδονική συμμετοχή

Ευρωεκλογές 2024

 

Ευρωεκλογές 2024 με το ΚΟΜΜΑ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΕΙΡΗΝΗΣ και ΦΙΛΙΑΣ

Φέτος το ψηφοδέλτιο του ΚΙΕΦ/DEB - Κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας, πολιτικό κόμμα της τουρκικής μειονότητας της Θράκης, δεν είναι "αμιγώς μουσουλμανικό", όπως δηλώνουν τα ελληνικά ΜΜΕ. Φέτος στο ψηφοδέλτιο συμμετέχει και μέλος της Μακεδονικής εθνικής μειονότητας!

Αυτό δείχνει ότι το συγκεκριμένο ψηφοδέλτιο δεν αφορά στο θρήσκευμα του κάθε υποψηφίου αλλά στην εθνική του ταυτότητα.

Όσοι Μακεδόνες θέλουν να δηλώσουν την στήριξη τους στην μακεδονική γλώσσα και εθνική ταυτότητα, βάζουν σταυρό στον αριθμό 26 - Νατσουλίδου Ευγενία!

Ευρωβουλευτή δεν θα μπορέσουμε να εκλέξουμε, λόγω του εκλογικού νόμου που ισχύει, αλλά μπορούμε να μετρηθούμε για να μην λένε κάποιοι ότι δεν υπάρχουμε.

Ψηφίζουμε ΚΙΕΦ στις προσεχείς ευρωεκλογές. Ενωμένες οι μειονότητες στην Ελλάδα θα έχουν ισχυρότερη φωνή από ότι χωριστά, για να γίνουν τα αυτονόητα δικαιώματα τους σεβαστά από το ελληνικό κράτος.

Δεν θα είναι μια χαμένη ψήφος για τους Μακεδόνες η ψήφος μας για το ΚΙΕΦ. Δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, άλλωστε! Μόνο να κερδίσουμε μπορούμε.

Ήταν η Ιλιάδα ελληνικό επικό έργο;

Με ελληνικούς υπότιτλους εδώ:

https://www.youtube.com/watch?si=uDUQkaHifVRbqJ6e&embeds_referring_euri=https%3A%2F%2Fbelomorskamacedonia.blogspot.com%2F&source_ve_path=Mjg2NjMsMTI3MzAwLDEyNzMwMSwyODY2MywyODY2NCwxNjQ1MDY&feature=emb_share&v=_Ao2sps9bR4

ΚΙΕΦ-DEB "ΟΥΤΕ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ, ΟΥΤΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΙ"

Dostluk Eşitlik Barış

ΟΥΤΕ ΦΑΝΑΤΙΚΟΙ, ΟΥΤΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑΚΟΙ

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ

Το Σάββατο 21 Οκτωβρίου 2023, η “Ενωμένη Μακεδονική Διασπορά” και η “Ένωση Krste Misirkov” διοργάνωσαν στη Θεσσαλονίκη ένα ιστορικό φόρουμ, το πρώτο στο είδος του στην Ελλάδα, με θέμα “Μειονότητες και ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα”. Ως κόμμα, συμμετείχαμε σε αυτό το φόρουμ στο οποίο προσκληθήκαμε και ένας δικηγόρος της μειονότητάς μας συμμετείχε ως ομιλητής. Πιστεύουμε ότι τέτοιου είδους εκδηλώσεις πρέπει να διοργανώνονται και στη χώρα μας, ώστε να μοιραζόμαστε αντικειμενικά τις εμπειρίες και τις σκέψεις μας για τα θέματα που μας απασχολούν, όπως κάνουν οι άνθρωποι που έχουν υποστεί αδικίες και έχουν γίνει θύματα σε κάθε δημοκρατική χώρα. Μάλιστα, επιθυμούμε ειλικρινά να συμμετέχουν σε τέτοιες εκδηλώσεις επιστήμονες και διανοούμενοι με ευαισθησία στα θέματα των μειονοτήτων και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα μας, όπως ο Παναγιώτης Δημητράς, ο Έλληνας εκπρόσωπος του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι. Διότι ως πιστοί πολίτες αυτής της χώρας, είναι σημαντικό για τους κύκλους αυτούς να γνωρίζουν ότι αδικούμαστε λόγω της διαφορετικής μας ταυτότητας και κουλτούρας, υφιστάμεθα αδικίες και ότι μας αντιμετωπίζουν ως πολίτες τρίτης κατηγορίας.

Ωστόσο, αυτό το φόρουμ, το οποίο ήταν ανοιχτό στο κοινό και πραγματοποιήθηκε υπό δημοκρατικές συνθήκες, ήταν τόσο ενοχλητικό για ανθρώπους που ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν σενάρια στο πίσω μέρος του μυαλού τους, με αποτέλεσμα ο κ. Πέτρος Δημητριάδης, βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης της Κοινοβουλευτικής Ομάδας «Σπαρτιάτες», αισθάνθηκε την ανάγκη να καταθέσει ερώτηση προς τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Χαρακτήρισε την εκδήλωση ως ανθελληνική ενέργεια που μπορεί να οδηγήσει στην αποσταθεροποίηση της Ελλάδας λόγω της αναφοράς των μειονοτήτων στο εσωτερικό της. Εκφράζοντας ότι θεωρεί απαράδεκτο το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκε στην καρδιά της Θεσσαλονίκης, στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, ρώτησε αν οι ελληνικοί οργανισμοί (μυστικές υπηρεσίες-αστυνομία) ήταν ενήμεροι για αυτό το φόρουμ και αν πίσω από τη διοργάνωση του φόρουμ κρύβονται ξένες μυστικές υπηρεσίες και τόνισε ότι τέτοιες εκδηλώσεις εξυπηρετούν κράτη όπως η Βόρεια Μακεδονία και η Τουρκία, που έχουν βλέψεις στην ελληνική επικράτεια. Επέστησε επίσης την προσοχή στην πρόσφατη αύξηση τέτοιων ενεργειών στη Θράκη και τη Μακεδονία και πρόσθεσε να μην αντιμετωπίζονται αυτά τα θέματα με χαλαρότητα.

Στην απάντησή του, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Ιωάννης Οικονόμου ανέφερε αρχικά πως η Ελλάδα είναι ένα σύγχρονο δημοκρατικό ευρωπαϊκό κράτος δικαίου, πως σε αυτή την ισχυρή, ασφαλή και ευημερούσα χώρα κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου, πως στην ισχυρή δημοκρατία τους όλοι ανεξαιρέτως σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους και πως η χώρα μας η Ελλάδα δεν θα κάνει καμία χάρη σε καμία γραφική, φανατική, αιθεροβάμονα, περιθωριακή μειονότητα, ισχυριζόμενη ότι τους λογοκρίνουμε, τους απαγορεύουμε να μιλούν ή να διοργανώνουν εκδηλώσεις. Είπε ότι η μόνη μειονότητα που υπάρχει στην Ελλάδα είναι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, η οποία αναγνωρίζεται επίσημα από το κράτος, όπως προκύπτει από τη Συνθήκη της Λωζάνης. Τόνισε ότι ισχυρός Ελληνισμός σημαίνει ισχυρή και σταθερή δημοκρατία και ευημερούσα πατρίδα, σύγχρονο κράτος δικαίου που σέβεται τα δικαιώματα και σύγχρονη και αποτελεσματική Ελληνική Αστυνομία που διασφαλίζει όλα αυτά στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της. Δήλωσε ότι δεν θα τροφοδοτηθούν από θεωρίες συνωμοσίας ή φανταστικά σενάρια κανενός και ότι ατενίζουν το μέλλον με την αυτοπεποίθηση μιας ισχυρής χώρας και ότι διαμορφώνουν την πολιτική τους στην κατεύθυνση του πώς μπορούν να ενισχύσουν τον Ελληνισμό και την πατρίδα.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι αυτή η εκδήλωση που διοργανώθηκε στο πλαίσιο των μειονοτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι ούτε ανθελληνική ούτε αποσκοπούσε στην αποσταθεροποίηση της χώρας. Σήμερα, όπως και στο παρελθόν, ο αγώνας μας για τα δικαιώματά μας στο πλαίσιο του Συντάγματος και των νόμων θα συνεχίζεται πάντα. Ποτέ δεν θεωρήσαμε τους εαυτούς μας υπεράνω του νόμου και ποτέ δεν πέσαμε στην πλάνη να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας υπεράνω του νόμου.

Στεκόμαστε και θα συνεχίσουμε να στεκόμαστε απέναντι στην βίαιη καταπάτηση των δικαιωμάτων μας. Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε για άλλη μια φορά σε όσους κρατούν τη δαμόκλειο σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας με οικονομικές, δικαστικές και αστυνομικές πιέσεις, ότι η χώρα μας δεν είναι δημοκρατική για εμάς. Ως πιστοί πολίτες αυτής της χώρας εδώ και έναν αιώνα, δεν έχουμε συμμετάσχει ποτέ σε οποιαδήποτε ενέργεια εναντίον της χώρας. Δώσαμε μάλιστα μάρτυρες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά της κατοχής αυτής της χώρας. Ωστόσο, η ταυτότητά μας, η οποία αναγνωριζόταν το 1983, σήμερα αρνείται. Καταδικάστηκαν οι σύλλογοί μας. Τα σχολεία μας σφραγίστηκαν. Η ελευθερία της πίστης μας δεν έγινε σεβαστή. Δεν μας επιτρέπεται να εκλέγουμε τους Μουφτήδες μας. Μας απομάκρυναν από τη διοίκηση των βακουφιών μας. Αμέτρητα δικαιώματά μας, ακόμη και οι απόψεις μας, αφαιρούνται με μονομερώς θεσπισμένους νόμους. Παρά ταύτα, ο αγώνας μας παρέμεινε πάντα στο πλαίσιο του νόμου. Δυστυχώς η νομική αντίληψη της χώρας μας, η οποία δεν σέβεται ούτε τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ υπέρ μας, συνεχίζει να μας προβληματίζει. Σε αντίθεση με τους βουλευτές με παρανοϊκές σκέψεις, εμείς ποτέ δεν κυνηγήσαμε και ποτέ δεν θα κυνηγήσουμε περίεργα σενάρια. Είμαστε διαφορετικά χρώματα που εμπλουτίζουν τον πολιτισμό αυτής της χώρας. Το να νιώθουμε άβολα με αυτά τα χρώματα και το μωσαϊκό είναι ένδειξη ανώριμης δημοκρατίας και άδικου νομοθετικού συστήματος. Για να είναι η χώρα μας μια ευημερούσα χώρα, πρέπει όλοι οι πολίτες της να είναι ευτυχισμένοι. Για να υπάρξει αυτή η ευτυχία, πρέπει να γίνονται σεβαστοί όλοι οι πολιτισμοί και οι ταυτότητες. Όσοι το επιθυμούν θα πρέπει να έχουν την ελευθερία να προσδιορίζουν τη δική τους ταυτότητα και την ταυτότητα της μειονότητάς στην οποία ανήκουν όπως επιθυμούν. Τα δικαιώματα που ορίζονται στη Λωζάνη πρέπει να αποδοθούν άμεσα στη μειονότητά μας. Θα αγωνιστούμε στο πλαίσιο του νόμου μέχρι να επανακτήσουμε αυτά τα δικαιώματα και την ταυτότητά μας, η οποία αναγνωριζόταν μέχρι το 1983. Επιπλέον, σε συνεργασία με την Μακεδονική μειονότητα, αλλά και άλλες μειονότητες στην Ελλάδα, που υπέστησαν και συνεχίζουν να υφίστανται διακρίσεις και άρνηση της ύπαρξης τους, θα αγωνιστούμε ώστε η χώρα μας να αναγνωρίσει όλα τα δικαιώματα των μειονοτήτων και πρώτα απ’ όλα να σεβαστεί ένα από τα βασικά δικαιώματα τους, δηλαδή την συλλογική αναγνώριση της εθνικής τους ταυτότητας.

"Δόξα το θεό που δε χρειάστηκε να παίξουμε μ' ολόκληρη τη Μακεδονία"

Β. Μακεδονία 1 - Αγγλία 1
"Δόξα το θεό που δε χρειάστηκε να παίξουμε μ' ολόκληρη τη Μακεδονία"  

Παίξανε μόνο με το ένα τρίτο!
ΔΕΝ είναι φωτομοντάζ αλλά η πραγματική πρώτη σελίδα της εφημερίδας Mirror Sport 21/11/2023!

 

 

Φωτογραφική συλλογή από το Φόρουμ

 

Ομιλίες και συμπεράσματα από το 1ο Διεθνές Φόρουμ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα 2023 στην Θεσσαλονίκη

Μετά την πραγματοποίηση της ομολογουμένως επιτυχημένης συνάντησης στο 1ο Διεθνή Φόρουμ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα όπως αυτά προκύπτουν από τις διεθνείς Συνθήκες, παραθέτουμε εδώ κάποια σημεία των ομιλιών που ακούστηκαν στην διάρκεια των εργασιών του Φόρουμ.

Ειδικό θέμα του Φόρουμ φέτος ήταν τα δικαιώματα των Μειονοτήτων στην Ελλάδα, με αφορμή την 100η επέτειο της επικύρωσης, το έτος 1923, του Πρωτοκόλλου της Κοινωνίας των Εθνών για την Προστασία των Μειονοτήτων στην Ελλάδα.

Οι ομιλίες χαιρετισμού ξεκίνησαν με αυτήν του εκπρόσωπου της Ενωμένης Μακεδονικής Διασποράς (UMD) Meto Koloski ο οποίος, αφου χαιρέτισε και ευχαρίστησε όλους τους συμμετέχοντες στο Φόρουμ και ειδικά τους ομιλητές, μεταξύ άλλων είπε τα εξής:

“Είμαστε στην ευχάριστη θέση να υποστηρίξουμε αυτό που οραματιζόμαστε να γίνει μια ετήσια συγκέντρωση υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Φέτος, θα επικεντρωθούμε στο να διασφαλίσουμε ότι η Ελλάδα εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της βάσει των διεθνών συμφωνιών.

Κοιτάξτε γύρω σας και ακούστε γιατί χρειάζεται αυτό το συνέδριο. Υπάρχουν συνεπείς και ολοένα και πιο εξωφρενικές πράξεις διακρίσεων κατά των Μακεδόνων και τυχαίες διακρίσεις κατά των μειονοτήτων που συνεχίζονται για πάρα πολύ καιρό.

Όχι μόνο τεκμηριώνονται αυτά τα περιστατικά, αλλά και οι δράστες είναι περήφανοι που μοιράζονται την κακοποίηση και την κακοποίηση τους στο Διαδίκτυο. Ανέκδοτα, πολλά από τα μέλη μας μοιράζονται τραγικές περιπτώσεις όπου φοβούνται να γιορτάσουν τον δικό τους πολιτισμό ακριβώς επειδή η ελληνική κυβέρνηση αρνείται ότι υπάρχουν».

Η ΕMΔ φέρνει τον αγώνα για τα δικαιώματα των μειονοτήτων απευθείας στην Ελλάδα επί τόπου. Ο κόσμος πρέπει να μάθει πώς αντιμετωπίζει η Ελλάδα τις μειονότητες της, συμπεριλαμβανομένων των Μακεδόνων. Θα είμαστε αυτοί που θα αποκαλύψουμε την ιστορία ότι η Ελλάδα αρνείται την εθνική μας μακεδονική ταυτότητα.Πιστέψτε με όταν λέω ότι δουλεύουμε, με λίγη ειρωνεία, τη μέρα που τέτοια συνέδρια δεν θα χρειάζονται πλέον.”

 

Στην συνέχεια πήρε το λόγο ο Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Τσαρκνιάς, ως Πρόεδρος της ΑΜΚΕ “Κρστε Μισίρκοβ” που έχει έδρα στην Αριδαία Αλμωπίας, και αφου χαιρέτισε τους παρευρισκόμενους, αναφέρθηκε στις διώξεις που υπέστη ως ιερέας εξ αιτίας της Μακεδονικής εθνικής ταυτότητας του και για την μητρική μακεδονική γλώσσα του που συνήθιζε να μιλά με τους Μακεδόνες πιστούς χριστιανούς, κάτι που εκείνη την εποχή είχε εξοργίσει τον Μητροπολίτη Φλώρινας Αυγουστίνο Καντιώτη, μέχρι που απολύθηκε από την θέση του στην Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, αρνούμενος να απαρνηθεί την Μακεδονική γλώσσα και την ταυτότητα του λόγω των μισαλλόδοξων απαιτήσεών των προϊστάμενων του. Στα συμπεράσματα του αναφέρθηκε στο Υπουργείο Παιδείας ότι αυτό πρέπει να πάρει μέτρα για την εκπαίδευση της νεολαίας στα σχολεία ώστε να αποβάλλει η ελληνική κοινωνία την μισαλλοδοξία και τον εθνικισμό, που είναι διαδεδομένα πια με απαράδεκτη συχνότητα στα σχολεία και παντού. Επίσης, ζήτησε από το ΕΣΡ να προβεί σε ελέγχους για τον παράνομο ρατσιστικό και μισαλλόδοξο εθνικιστικό λόγο που ακούγεται σε αρκετά τηλεοπτικά μέσα στην Ελλάδα και να προχωρήσει στην τιμωρία τους αν δεν συμμορφωθούν.

 

η συνέχεια εδώ

Νέα δήλωση Βοσκόπουλου στο Facebook για την Μακεδονική μειονότητα

Αυτή είναι μια ανάρτηση του Παύλου Βοσκόπουλου στο προφίλ του στο Facebook στις 23 Ιουλίου 2023. Απαράδεκτη στάση απέναντι στη μακεδονική μειονότητα και επιζήμια για το μέλλον της. Ακολουθεί η ανάρτηση, σημείο προς σημείο, με τις απαντήσεις με έντονους χαρακτήρες γραφής.

Γιατί το ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ-ΕΕΣ δεν φλερτάρει με προγονικές έννοιες

   " 1. Επειδή το ΟΥΡΑΝΙΟ ΤΟΞΟ-ΕΕΣ δεν φλερτάρει με τις προγονικές αντιλήψεις περί των σύγχρονων εθνών, ούτε καπηλεύεται ιστορικά καθεστωτικά στερεότυπα εθνικών ιστορικών. Δεν σταματάει δηλ. ούτε αρχίζει σε «Μεγαλέξανδρους» και «Σλαβοσύνες». Για αυτό, είναι μακριά από εθνικισμούς ή μεγαλοϊδεατισμούς, αλλά απεναντίας είναι στο δρόμο του αντί-εθνικισμού και του σεβασμού-ανάπτυξης της πολιτικής δημοκρατίας στη χώρα.

1. Το να αποκαλούμε «εθνικισμό και φανατισμό» την ύπαρξη εθνών που δημιούργησε η ίδια η ιστορία της ανθρωπότητας, μπερδεύοντας τα επίτηδες με τον σύγχρονο κρατισμό και την ιθαγένεια, είναι τουλάχιστον άδικο για τον μακεδονικό λαό. Οι Μακεδόνες δεν είναι δημιούργημα του κρατικού εθνικισμού αλλά υπάρχουν ως αυτόχθων λαός της Μακεδονίας. Ξέρουν ποιοι είναι γιατί το έμαθαν από τις οικογένειές τους και τις κοινότητες τους, όχι από τα σχολικά βιβλία ή από κάποιες ξένες δυνάμεις που τους είπαν ποιοι είναι, όπως ήταν η περίπτωση των σύγχρονων ελληνικών πληθυσμών. Το να είσαι Μακεδόνας σήμερα δεν έχει καμία σχέση με εθνικισμό και φανατισμό.

2. Επειδή το ΤΟΞΟ θεωρεί τους Έλληνες δημοκράτες συμπολίτες στυλοβάτες του έργου του κόμματος (Μακεδόνες και Έλληνες) από την ίδρυση του το 1994. Είναι πολιτικά αδέρφια Έλληνες και Μακεδόνες στο κόμμα και τον πολιτικό αγώνα, στο πεδίο των δικαιωμάτων των μειονοτήτων στη χώρα και ευρύτερα. Δεν είναι αποκλειστικά και μόνο για τους Μακεδόνες μειονοτικούς το ΤΟΞΟ.

    2.  Οι Έλληνες και οι Μακεδόνες είναι αδέρφια ως άνθρωποι, αλλά η ιστορία έχει διδάξει στους Μακεδόνες ότι πολιτικά δεν μπορούν να είναι καν εταίροι. Κάτι μάθαμε από τον ελληνικό εμφύλιο και τις τρομερές συνέπειες της «αδελφότητας» με τους Έλληνες κομμουνιστές. Ελάχιστες μεμονωμένες εξαιρέσεις στην ελληνική πλευρά απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Αν το κόμμα ΤΟΞΟ δεν λειτουργεί αποκλειστικά για τη μακεδονική μειονότητα και τα δίκαια αιτήματά της, σημαίνει ότι είναι ένα ελληνικό κόμμα όπως πολλά.

3. Επειδή το ΤΟΞΟ από την ίδρυση του δεν θεωρεί ότι οι μειονότητες πρέπει να έχουν «μητρική πατρίδα». Πατρίδα του πολίτη είναι η χώρα στην οποία κατοικεί. Επίσης το ΤΟΞΟ με τις θέσεις και τη πολιτική του, δεν άφησε Πρόξενοι ή Υποπρόξενοι άλλης χώρας να «βολτάρουν » ή να «σπεκουλάρουν» με τη μακεδονική μειονότητα στη βόρεια Ελλάδα. Προς τιμή τους οι πολιτικοί στο μακεδονικό κράτος στα βόρεια δεν το επιχείρησαν, όπως δυστυχώς το κάνουν Βαλκανικές χώρες εδώ και πολλά χρόνια, χρησιμοποιώντας τις μειονότητες εθνικιστικά και εννόοτε μεγαλοϊδεατικά.

  3.   Η μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα δεν έχει μητέρα πατρίδα εκτός Μακεδονίας. Ζει στη δική της πατρίδα όπως έζησαν οι πρόγονοί της για αιώνες. Δεν είμαστε μακεδονική μειονότητα που ζει πχ στην Πελοπόννησο για να πούμε ότι έχουμε τη «μητέρα πατρίδα» μας μακριά. Ζούμε σε αυτήν.
     Αν το ΤΟΞΟ βλέπει την ενότητα των Μακεδόνων που ζουν σε όλα τα μέρη της εδαφικής έκτασης της Μακεδονίας ως «σπέκουλα» και όχι ως ένα πολύ θετικό ζήτημα, όπως είναι οι γέφυρες φιλίας και ανταλλαγής πολιτιστικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων μεταξύ όλων των κρατών όπου ζουν οι Μακεδόνες, φοβάμαι ότι το ΤΟΞΟ είναι υπέρ της δημιουργίας ακόμα περισσότερων τειχών να χωρίζουν τους Μακεδόνες, από αυτά που ήδη υπάρχουν. 

Οι Μακεδόνες πολιτικοί έχουν το δικαίωμα να «βολτάρουν» και να επισκέπτονται τους Μακεδόνες στην Ελλάδα, όταν οι ίδιοι τους προσκαλούν και τους καλωσορίζουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Μακεδόνες δεν είναι πιστοί πολίτες της Ελλάδας, αλλά είναι πολιτιστικά, γλωσσικά και ιστορικά πολύ κοντά στους Μακεδόνες της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Αυτό είναι ένα ιστορικό γεγονός που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί.

4. Επειδή για το ΤΟΞΟ οι σύγχρονες εθνικές ταυτότητες στα Βαλκάνια και ευρύτερα είναι σύγχρονο φαινόμενο 2-2,5 αιώνων, συνιστούν πολιτική επιλογή μειονοτικών και πλειονοτικών πολιτών της κάθε χώρας. Είτε επιλέγουν οι ίδιοι οι πολίτες είτε τους επιβάλουν οι κρατικές Αρχές. Το ΤΟΞΟ ευτυχώς επιλέγει.

   4.  Και πάλι, η άρνηση του μακεδονικού έθνους ως αυτόχθονα στο έδαφος της Μακεδονίας είναι επιζήμια για τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του μακεδονικού λαού. Το ΤΟΞΟ επιμένει στη σύγχυση του κράτους και της ιθαγένειας με το έθνος και την εθνότητα. Πολλά κράτη και αυτοκρατορίες υπήρχαν στο παρελθόν και χάθηκαν, αλλά όχι οι πληθυσμοί τους που συνέχισαν να ζουν στις πατρίδες τους, διατηρώντας τις γλώσσες, τα έθιμα, τη θρησκεία και την τοπική ιστορία. Ανάμεσά τους και ο μακεδονικός λαός. Η ύπαρξή μας δεν είναι επιλογή, είναι ιστορικό γεγονός.

Συγκρίνετε παρακαλώ τις συμπεριφορές μειονοτικών κομμάτων και των βαλκανικών κρατών στα Βαλκάνια, τις ανάλογες κρατικές πολιτικές στα μειονοτικά ζητήματα, με τις παραπάνω θέσεις του ΤΟΞΟΥ όλα αυτά τα χρόνια.

     Ναι, συγκρίνουμε! Η διαφορά με ορισμένες μειονότητες στα Βαλκάνια και τη μακεδονική μας μειονότητα είναι περισσότερο από σαφής: δεν έχουμε επιθετική στάση για να επεκταθούμε σε άλλα εδάφη εκτός Μακεδονίας, αλλά υπερασπιζόμαστε τη γη μας, τον λαό μας και τα δικαιώματά μας να συνεχίσουμε να ζούμε στην παραδοσιακή πατρίδα μας, ελεύθεροι και χαρούμενοι που είμαστε Μακεδόνες. Είμαστε σε άμυνα για την επιβίωση μας, χωρίς ίχνος ιμπεριαλιστικής στάσης στο μυαλό.

Είμαστε «ευχαριστημένοι» στο ΤΟΞΟ που τελικά «φταίμε», επειδή είμαστε μπροστά από την εποχή που βιώνουμε…   

Εσείς στο ΤΟΞΟ μπορεί να είστε "ευχαριστημένοι" που είστε μπροστά από την εποχή μας, αλλά να είστε σίγουροι ότι κανένας Μακεδόνας δεν είναι ικανοποιημένος που έμεινε τόσο πίσω στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων της μακεδονικής μειονότητας. 

Και αν το ΤΟΞΟ είναι τόσο μπροστά, αφήνοντας τη μειονότητα πίσω, δεν μπορώ να δω πώς αυτό μπορεί να βοηθήσει την κατάστασή μας στο μέλλον.

Συγνώμη που σας κούρασα να διαβάζετε."

Πρόσκληση σε εκδήλωση στην μνήμη του Αχμετ Σαδικ, ηγέτη και ιδρυτή του ΚΙΕΦ/DEB

Την Δευτέρα 24 Ιουλίου 2023 είχαμε την τιμή να βρεθούμε στην Κομοτηνή για να συμμετάσχουμε στην τελετή μνημοσύνου για την 28η επέτειο του θανάτου του Δρ Σαδικ Αχμετ, μετά από ευγενική πρόσκληση από την οικογένεια Ισικ Σαδικ Αχμετ και την Πρόεδρο του κόμματος της Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας  ΚΙΕΦ/DEB, Τσιγδεμ Ασαφογλου.

 

Στα γραφεία του ΚΙΕΦ/DEB, με τις κυρίες Ισικ Σαδικ Αχμετ και Τσιγδεμ Ασαφογλου

 

Ακολουθούν φωτογραφίες από την κατάθεση στεφάνου στον τάφο και την εκδήλωση προς τιμή του αειμνήστου ηγέτη της Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας Δρ Σαδικ Αχμετ, όπως επίσης το βίντεο με την ομιλία του ιδρυτικού μέλους της "Μακεδονικής Κίνησης Προώθησης της Μητρικής Γλώσσας - Κρστε Μισίρκοβ" Ευγενία Νατσουλίδου.

 

Η ομιλία της Ευγενίας Νατσουλιδου, εκπρόσωπος της ΑΜΚΕ "Κρστε Μισιρκοβ"

 
"Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι,
πρώτα απ’ όλα θέλω να ευχαριστήσω την οικογένεια Ισικ Σαδικ Αχμετ και την ηγεσία του κόμματος DEB για την πρόσκληση να παραβρεθώ σήμερα σε αυτήν την εκδήλωση στην μνήμη του αείμνηστου ηγέτη και ιδρυτή του κόμματος DEB, Αχμετ Σαδικ, που αγωνίστηκε με θάρρος για τα κατοχυρωμένα, από τις διεθνείς συνθήκες, δικαιώματα της Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας που είχαν αγνοήσει όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1923 και μετά!
Η απομόνωση, η αδικία, οι διακρίσεις, οι διωγμοί που η Τουρκική μειονότητα υπέμενε όλα αυτά τα χρόνια, δηλαδή από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζανης μέχρι και σήμερα, για τον Γιατρό Αχμετ Σαδικ ήταν αδιανόητα και αποφάσισε να αντιδράσει με πάθος και όραμα για ένα καλύτερο, δίκαιο και ελεύθερο μέλλον για την μειονότητα της οποίας ήταν μέλος. Και το έκανε αυτό με μεγάλο αλτρουισμό που σπανίζει ανάμεσα στους ανθρώπους. Δεν υπολόγισε το προσωπικό κόστος του αγώνα του, ούτε τις ταλαιπωρίες του, ούτε τις διώξεις εναντίον του από ένα σκληρό εθνικιστικό καθεστώς όπως ήταν τότε κάθε ελληνική κυβέρνηση.
Και αν σήμερα τα πράγματα φαίνονται καλύτερα για τις μειονότητες στην Ελλάδα, αυτό δεν οφείλεται στην αλλαγή της εθνικιστικής νοοτροπίας στην χώρα, που παραμένει ίδια, αλλά ακριβώς στους αγώνες των ανθρώπων που αντέδρασαν δυναμικά! Όπως έκανε ο Δόκτωρ Αχμετ Σαδικ.
Ειλικρινά, πιστεύω ότι κανένας αγώνας δεν είναι χαμένος. Οι αγώνες και οι θυσίες του αείμνηστου ηγέτη σας ήταν σπόρος που ο ίδιος έσπειρε για να είστε σήμερα ενωμένοι και μαχητικοί στην διεκδίκηση των δικαιωμάτων σας. Αν δεν υπήρχε αυτός ο σπουδαίος ηγέτης σας, που σήμερα μνημονεύουμε, τα πράγματα να ήταν ακόμα χειρότερα απ’ ότι είναι για την Τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν γίνεται από μόνο του. Κάποιοι θυσιάζουν πολλά, κάποιοι εργάζονται σιωπηλά, κάποιοι προσφέρουν ότι μπορούν για τον αγώνα, ο καθένας με τις δυνατότητες του, για ένα καλύτερο αύριο για την κοινότητα σας. Όλα αυτά πιάνουν τόπο, αργά η γρήγορα.
Η Ελλάδα μας χρωστάει 100 χρόνια! Χρωστάει σε 4 γενεές Τούρκων Μουσουλμάνων, όπως και σε 4 γενεές Μακεδόνων. Αλλά, και σε Βλάχους, Αρβανίτες και Εβραίους.
Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την επικύρωση του πρωτοκόλλου για την Προστασία των Μειονοτήτων στην Ελλάδα, στις 24 Ιουλίου 1923. Δηλαδή, σήμερα ακριβώς συμπληρώνονται τα 100 χρόνια! Την ίδια χρονιά, στις 25-8-1923, γίνεται νόμος του κράτους η Συνθηκη της Λωζανης που συμπεριλαμβάνει τα δικαιώματα της Μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα.
Από την αρχή της εφαρμογής της συνθήκης της Λωζανης όμως υπήρχαν σχολεία και σύλλογοι που έφεραν το όνομα - Τουρκικό. Τι άλλαξε στην συνθήκη τώρα και δεν αναγνωρίζεται πια ο τουρκικός εθνικός χαρακτήρας της μειονότητας? Τίποτα, φυσικά, παρά μόνο η πολιτική άρνηση της Ελλάδας να δεχτεί την ύπαρξη εθνικών μειονοτήτων.
Ο αγώνας συνεχίζεται! Το όραμα του Αχμετ Σαδικ για τα δικαιώματα της Τουρκικής μειονότητας πρέπει να γίνει πραγματικότητα κάποια μέρα. Και θα γίνει, και για σας και για εμάς, γιατι τα δικαιώματα που ζητάμε σήμερα, μας τα είχαν δώσει πριν 100 χρόνια! Αρκεί να πιστέψουμε σε αυτό και να μην δειλιάσουμε ούτε να αδιαφορήσουμε. Δυστυχώς, πολλές φορές η αδιαφορία των πολιτών για τα κοινά είναι η μεγαλύτερη πληγή στον αγώνα. Αλλά, με επιμονή και υπομονή, ο κόσμος πάντα θα ακολουθεί το σωστό και το δίκαιο, για το καλό όλων!
Αιωνία η μνήμη του Αχμετ Σαδικ! Ας ακολουθήσουμε το όραμα του!
Ευχαριστώ πολύ!"

Σε αυτό το σημείο, θέλουμε να ευχαριστήσουμε την Τουρκική κοινότητα της Δ. Θράκης για την υποδοχή και την άψογη φιλοξενία που μας πρόσφεραν!
Στην διάρκεια της επίσκεψης μας είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά αξιόλογους ανθρώπους, μέλη της Τουρκικής μειονότητας, με τους οποίους είχαμε ενδιαφέρουσες συζητήσεις για τα θέματα που απασχολούν τις δυο εθνικές μειονότητες, Τουρκική και Μακεδονική, στην Ελλάδα.

Πρόταση για τις βουλευτικές εκλογές στις 21 Μαΐου 2023

Η ψήφος του πολίτη σε μια δημοκρατία είναι ιερή πράξη, αν αναλογιστούμε όλους τους αγώνες των λαών για να αποκτήσουν αυτό το δικαίωμα.
Δυστυχώς, όμως, στην Ελλάδα, ακόμα και αυτό το ιερό και συνταγματικά κατοχυρωμένο για ΟΛΟΥΣ τους πολίτες δικαίωμα, έχει καταντήσει ένα είδος "συναλλαγής" μεταξύ πολιτικών και πολιτών.

Ελάχιστοι είναι οι ψηφοφόροι που βάζουν ιδεολογικά το συμφέρον του συνόλου πάνω από το ατομικό τους. Αυτός είναι ο βασικός λόγος που σε αυτή την χώρα δεν αλλάζει τίποτα, επειδή δεν αλλάζουν τακτική οι ψηφοφόροι! Δεν τιμωρούν ποτέ τα κόμματα που έχουν φέρει την χώρα στον γκρεμό, αλλά επιμένουν να ψηφίζουν αυτούς που τους δίνουν μια σιγουριά ότι θα εξυπηρετήσουν τα ατομικά τους συμφέροντα. Αυτά είναι πάντα τα "μεγάλα" κόμματα, που έχουν και την δυνατότητα να κερδίσουν τις εκλογές και να σχηματίσουν κυβέρνηση.
Από την άλλη, τα κόμματα όταν γίνουν "μεγάλα", δεν έχουν κανένα λόγο να αλλάξουν την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων, όταν αντιλαμβάνονται ότι αυτό τα βοηθάει να  κρατηθούν στην κυβέρνηση της χώρας. Οποτε, ακολουθούν την πεπατημένη. 

Μονο αν αλλάξουν τακτική οι ψηφοφόροι, θα αλλάξουν και οι πολιτικές των κυβερνήσεων.

Όλα τα παραπάνω, φυσικά, αφορούν στην πλειονότητα του λαού και όχι στις μειονότητες, οι οποίες αποκλείονται  να συμμετέχουν ενεργά στην διακυβέρνηση της χώρας, είτε στην κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση, από το ίδιο το εκλογικό σύστημα που ζητά απ' όλα τα τοπικά και μειονοτικά κόμματα να πιάσουν το όριο του 3% πανελλαδικά, αποκλείοντας τα έτσι στο να πετύχουν ανεξάρτητη εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο.
Ένα ακόμα πρόβλημα του ελληνικού εκλογικού συστήματος στην Ελλάδα είναι ότι δεν προβλέπεται από το σύνταγμα.  Στη πλειονότητα των χωρών του κόσμου το εκλογικό σύστημα προβλέπεται από το ίδιο το ισχύον σύνταγμα τους, παραμένοντας έτσι ενιαίο για όλες τις πολιτικές αναμετρήσεις. Αντίθετα στην Ελλάδα πολύ σπάνια ακολουθήθηκε το ίδιο εκλογικό σύστημα έστω και σε δύο συνεχόμενες εκλογές, εκτός τις επαναληπτικές, και τούτο διότι ο καθορισμός του εκλογικού συστήματος επαφίεται κάθε φορά στο κυβερνητικό έργο της κυβέρνησης που θα κηρύξει τις εκλογές, εκδίδοντας σχετικό νομοθέτημα. 

Ο ρόλος των εθνικών και άλλων μειονοτήτων στην χώρα μας αποκλείεται από το ίδιο το εκλογικό σύστημα. Όσοι πολίτες ανήκουν σε μειονότητες, ειδικά εθνικές, θεωρούνται από το κράτος μας ως "ανύπαρκτοι"! Γιατί όμως ψηφίζουν; Μα γιατι το κάθε μεγάλο κόμμα θέλει να παραμείνει μεγάλο και κάθε μικρο κόμμα που ήδη εκλέγεται στην Βουλή, θέλει να μεγαλώσει και να κυβερνήσει, έστω σε κυβέρνηση συνεργασίας. Γι' αυτό θέλουν να ψηφίζουμε.

Τι λόγο έχουν οι πολίτες που ανήκουν σε ΄"ανύπαρκτες" μειονότητες να ψηφίζουν; KANENA!!! 

ΟΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΘΑ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΙ Η ΨΗΦΟΣ ΤΟΥΣ ΘΑ ΠΙΑΝΕΙ ΤΟΠΟ.

Μέχρι τώρα, ΟΛΑ τα ελληνικά κόμματα προσπαθούν να μας την "κλέψουν", χωρίς αντίκρυσμα και χωρίς καμία υποχρέωση προς τους μειονοτικούς ψηφοφόρους. Μόνο σαν "νεροκουβαλητές" μας θέλουν στον αγώνα τους προς την εξουσία. ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΝ "ΧΑΡΙΖΟΥΜΕ" ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΨΗΦΟ ΜΑΣ!

ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ στις 21 Μαΐου 2023.

Δεν θα πλησιάσω κάλπη 

Επίθεση της Χρυσής Αυγής σε Μακεδόνα καλλιτέχνη στην Θεσσαλονίκη!

Στο παρακάτω βίντεο παρουσιάζεται μια επίθεση σε Μακεδόνα καλλιτέχνη στον χώρο της έκθεσης έργων ζωγραφικής του στη Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, με δικαιολογία ότι η νόμιμη ΑΜΚΕ "Κρστε Μισίρκοβ" ανάρτησε διαφήμιση αυτής σε σελίδα της στο Facebook, η οποία, κατά την γνώμη τους, βάζει σε κίνδυνο την Ελλάδα και τον ελληνισμό γενικά!!!
Αυτή η απαράδεκτη πράξη βίας και μίσους παραβιάζει σωρεία διεθνών συνθηκών αλλά και την Συμφωνία των Πρεσπών που δεσμεύει την Ελλάδα στο να αποτρέπει κάθε πράξη και έκφραση μίσους κατά κάθε Μακεδόνα πολίτη της Β. Μακεδονίας!

Περισσότερα εδώ

Ενημέρωση για τις τελευταίες δραστηριότητες της ΑΜΚΕ “Κρστε Μισίρκοβ” για το 2022

Μετά την αποδοχή της ΑΜΚΕ “Κρστε Μισίρκοβ” στην FUEN, στις 30 Οκτωβρίου 2022, είχαμε 2 σημαντικές και πολύ ενδιαφέρουσες προσκλήσεις για συμμετοχή σε διάφορες δραστηριότητες αυτής της οργάνωσης, στις οποίες συμμετείχαμε ως νέο μέλος. 

Διαβάστε περισσότερα εδω

Η ΑΜΚΕ “Κρστε Μισίρκοβ” έγινε μέλος της FUEN

Μετά την επίσημη αίτηση μας για ένταξη με την ιδιότητα του μέλους στην FUEN (Federal Union of European Nationalities - Ομοσπονδιακή Ένωση των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων) και την επίσκεψη 2 εκπρόσωπων της στις αρχές Μαΐου 2022, οι οποίοι εισηγήθηκαν θετικά για το αίτημα μας στο Προεδρείο, ακολούθησε η ψηφοφορία όλων των εκπροσώπων των μελών της FUEN,  κατά την διάρκεια του ετήσιου φετινού Συνεδρίου της Ομοσπονδίας την 1η Οκτωβρίου 2022, στο Βερολίνο.

Η ψηφοφορία για την αποδοχή του αιτήματος μας ήταν θετική από όλους τους εκπροσώπους, χωρίς ενστάσεις η αποχές, και ήμαστε πλέον Υποστηρικτικό μέλος (Supporting member) της FUEN, χωρίς δικαίωμα ψήφου αρχικά.

Το μέλος της ΑΜΚΕ "Κρστε Μισίρκοβ", η Ευγενία Νατσουλίδου, παρουσίασε την οργάνωση μας, τους σκοπούς και τις δραστηριότητες της και εξέθεσε τα προβλήματα μου αντιμετωπίζουμε στην Ελλάδα ως Μακεδονική μειονότητα.

Στον λόγο που εκφώνησε, μεταξύ άλλων, είπε:
"Σκοπός της οργάνωσης μας είναι η προώθηση της μακεδονικής γλώσσας και του πολιτισμού μας στην περιοχή της Μακεδονίας, στην βόρεια Ελλάδα, όπου ζει η εθνική μακεδονική μειονότητα και να συνηγορήσει ενάντια στη διαρκή και αναγκαστική αφομοίωση της που συνεχίζει εδώ και περίπου 100 χρόνια."

Αφού ενημέρωσε τους συνέδρους της FUEN για τις δραστηρίοτητες της ΑΜΚΕ, ειδικά στο θέμα των μαθημάτων, μέσω ίντερνετ, της μακεδονικής γλώσσας που διοργανώνει και υποστηρίζει, αναφέρθηκε στις διακρίσεις κατά των συλλόγων των Γηγενών Μακεδόνων και την μη αποδοχή από το ελληνικό κράτος της χρήσης των όρων Μακεδόνες/μακεδονικό που, στην ουσία, αποτελεί άτυπη απαγόρευση της χρήσης τους σε μερίδα Ελλήνων πολιτών, Γηγενών Μακεδόνων μάλιστα! Γι' αυτό το θέμα, η εκπρόσωπος της ΑΜΚΕ "Κρστε Μισίρκοβ" απηύθυνε μια ερώτηση στο ακροατήριο των συνέδρων λέγοντας τα εξής: "Εφόσον το όνομα του λαού μας είναι το πρόβλημα για την Ελλάδα, θα ήθελα να ρωτήσω γιατι στους σλαβόφωνους Μακεδόνες που έχουν τουλάχιστον 1.500 χρόνια συνεχής ιστορία στην ελληνική Μακεδονία τους αρνούνται αυτό το όνομα, αλλά επιτρέπεται στον ελληνικό πληθυσμό που εγκαταστάθηκε στην ελληνική Μακεδονία μόλις πριν 100 χρόνια, να μονοπωλεί το όνομα "Μακεδόνες"; Είναι μια ρητορική ερώτηση...".

Στην συνέχεια, η Νατσουλίδου είπε λίγα λόγια για τον Κρστε Μισίρκοβ, το έργο του και ότι θεωρείται από τους Μακεδόνες ως ο ιδρυτής της σύγχρονης λογοτεχνικής μακεδονικής γλώσσας.

Κλείνοντας την ομιλία της, η εκπρόσωπος της ΑΜΚΕ "Κρστε Μισίρκοβ" εξέφρασε την ελπίδα για την θετική ψήφο των συνέδρων της FUEN και είπε: "Πιστεύουμε ότι με το να είμαστε μέρος αυτής της σπουδαίας οργάνωσης θα έχουμε φωνή, η οποία ποτέ δεν θα μπορούσε να ακουστεί αν συνεχίσουμε να είμαστε χωρισμένοι και απομονωμένοι από τις άλλες ομάδες των Ευρωπαϊκών εθνικών μειονοτήτων."

Ομιλία της Ευγενίας Νατσουλίδου

Με τον Nikola Gjurgjaj, εκπρόσωπος στην FUEN της Μακεδονικής μειονότητας της Αλβανίας

Συνάντηση με τους Μακεδόνες Nikola Gjurgjaj από Αλβανία και Goran Nikoloski από Γερμανία

Αφιέρωμα στον Αχμέτ Σαδίκ

Σήμερα, 24/7/2022, στην Κομοτηνή τελείται το καθιερωμένο μνημόσυνο για τα 27 χρόνια από τον τραγικό θάνατο του αγωνιστή για τα καταπατημένα απο το ελληνικό κράτος δικαιώματα της Τουρκικής Μουσουλμανικής μειονότητας στην Ελλάδα, Αχμέτ Σαδίκ.

Η ΑΜΚΕ "Κρστε Μισιρκοβ" ως φόρο τιμής στον αείμνηστο Αχμέτ Σαδίκ, παρουσιάζει σήμερα αυτό το αφιέρωμα για την ζωή του και τον μεγάλο αγώνα του για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μειονοτήτων γενικά, αλλά ειδικά για την Τουρκική μειονότητα που εκείνα τα χρόνια στερούνταν ακόμα και τα πιο βασικά δικαιώματα του ΠΟΛΙΤΗ! Αιώνια η μνήμη του!

Ο Σαδίκ Αχμέτ (7 Ιανουαρίου 1947, Κομοτηνή - 24 Ιουλίου 1995, Κομοτηνή) ήταν γιατρός και πολιτικός γνωστός για τον αγώνα του για τα δικαιώματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης, των οποίων ήταν ένα μέλος. 

Ο Σαδίκ Αχμέτ γεννήθηκε στο χωριό Sirkeli της Κομοτηνής. Ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο χωριό του και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο λύκειο Celal Bayar στο κέντρο της πόλης. Αφού πέρασε, το ακαδημαϊκό έτος 1966-1967, στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Άγκυρας, εισήλθε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Αφού αποφοίτησε από την ίδια σχολή ως ιατρός το 1974, ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία, που διήρκεσε 34 μήνες. Μετά από αυτό, μετά από ένα χρόνο υποχρεωτικής ιατρικής υπηρεσίας, επέστρεψε στη Δυτική Θράκη το 1978 και ξεκίνησε την εξειδίκευσή του στη χειρουργική. Απέκτησε τον τίτλο του χειρουργού το 1984 και παράλληλα άρχισε να ασχολείται με τα κοινωνικά προβλήματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης. 

Το κυριότερο μεταξύ αυτών των προβλημάτων είναι ότι η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει την εθνική ταυτότητα της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης, αλλά, αντιθέτως, χρησιμοποιεί τη θρησκευτική ταυτότητα, καταφεύγοντας στη Συνθήκη της Λωζάνης. Επιπλέον, η απαλλοτρίωση των εδαφών των Τούρκων της Δυτικής Θράκης, οι περισσότεροι από τους οποίους ασχολούνταν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία, η στέρηση της ιθαγένειας 46.638 Τούρκων Δυτικής Θράκης και Δωδεκανήσου, μεταξύ 1955 και 1998, κατά παράβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα με το άρθρο 19 του νόμου περί ελληνικής ιθαγένειας, αλλά και της Συνθήκης της Λωζάννης. Άλλα σημαντικά προβλήματα περιλαμβάνουν την αδυναμία της τουρκικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης να ιδρύσει και να εποπτεύει εκπαιδευτικά ιδρύματα και ο σφετερισμός του δικαιώματός τους να εκλέγουν τον θρησκευτικό τους αρχηγό, αντίθετα με το νόμο. 

Μπροστά σε αυτά τα προβλήματα, ο Σαδίκ Αχμέτ ξεκίνησε, για πρώτη φορά, μια αναφορά το 1985, με στόχο να ανακοινώσει τα προβλήματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης στη διεθνή κοινότητα και στις 8 Αυγούστου 1986 συνελήφθη. Παρά τα εμπόδια, κατάφερε να συγκεντρώσει κοντά στις 15.000 υπογραφές. 

Τον επόμενο χρόνο, στις 25 Σεπτεμβρίου, μοίρασε φυλλάδια που εξηγούσαν τα προβλήματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης σε μέλη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στη Θεσσαλονίκη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 30 μηνών γι' αυτό. Η απόφαση αυτή βρίσκεται ακόμη υπό έφεση στο ελληνικό Ανώτατο Δικαστήριο λόγω πιέσεων από διεθνείς οργανισμούς. 

Έγινε ο πρώτος ανεξάρτητος βουλευτής που εξελέγη από τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης στις γενικές εκλογές της 18ης Ιουνίου 1989. Ωστόσο, η συμμετοχή του στο κοινοβούλιο ακυρώθηκε σύντομα. Σε ομιλία του που έγινε στις 26 Ιανουαρίου 1990, συνελήφθη για χρήση του τίτλου «Τούρκος» με τη μειονότητα της Δυτικής Θράκης και μετά από 2 μήνες στη φυλακή Διαβατών Θεσσαλονίκης, το υπόλοιπο της ποινής του μετατράπηκε και αφέθηκε ελεύθερος. 

Ο Σαδίκ Αχμέτ, ο οποίος εξελέγη ανεξάρτητος βουλευτής για δεύτερη φορά στις 8 Απριλίου 1990, ίδρυσε το κόμμα Ισότητας, Ειρήνης και Φιλίας (DEB), το πρώτο πολιτικό κόμμα που εκπροσωπούσε τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης, στις 13 Σεπτεμβρίου 1991 και ανέλαβε την προεδρία του . Στη συνέχεια, έγινε αλλαγή στον εκλογικό νόμο το 1993 και τα κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές έπρεπε να λάβουν περισσότερο από το 3% των ψήφων για να εκπροσωπηθούν στο κοινοβούλιο. Αποτελούμενη από το 1,5-2% του πληθυσμού της Ελλάδας, η τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης και το ΚΙΕΦ εμποδίστηκαν έτσι να εισέλθουν στη Βουλή.

Τα επόμενα χρόνια, παρά τη συνέχιση της αποτρεπτικής πολιτικής των ελληνικών αρχών, ο Σαδίκ Αχμέτ συνέχισε να εκφράζει με επιτυχία τα προβλήματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης στη χώρα και διεθνώς. Στις 24 Ιουλίου 1995, στην 72η επέτειο της Συνθήκης της Λωζάνης, πέθανε σε ύποπτο τροχαίο έξω από το χωριό Susurköy (Σώστης) της πόλης της Κομοτηνής. 

Στην Τουρκία, ιδιαίτερα στην περιοχή της Θράκης, πολλά σχολεία, δρόμοι και πάρκα φέρουν το όνομά του.

"Στον λέβητα, προπέτασμα καπνού ακόμα δεν βρέθηκε."

Σε αυτό το βίντεο, μπορείτε να δείτε ένα απόσπασμα της δίκης κατά του Σαδίκ Αχμέτ, υπερασπιζόμενος τις θέσεις του μπροστά στους δικαστές του.

Έκτακτο αντιμακεδονικό συνέδριο της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων

Έκτακτο συνέδριο Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων (κλικ εδω)

"(6.00-7.15) 1ο ΜΕΡΟΣ:    Οι πρόεδροι των Παμμακεδονικών Ενώσεων, από όλον τον κόσμο, θα παρουσιάσουν τις δράσεις των Ενώσεών τους για την διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς των Μακεδόνων Ελλήνων, την υπεράσπιση των δικαίων του Μακεδονικού Ελληνισμού, την αντιμετώπιση της Σκοπιανής προπαγάνδας στην περιοχή τους και τις προτάσεις τους για κοινές δράσεις."

Εδώ το συμπέρασμα τους, στην ανακοίνωση για το έκτακτο Συνέδριο τους:

"Επειδή είναι πλέον επιβεβαιωμένο ότι τόσο η αλυτρωτική προπαγάνδα των Σκοπιανών, όσο και η εμμονή στην δήθεν γενοκτονία που υπέστησαν με κραυγαλέες πλαστογραφήσεις «ντοκουμέντων» διαφορετικών γεγονότων και διαφορετικών εποχών συνεχίζονται μεθοδικά και χωρίς καμιά διακοπή, η συμμετοχή στις εργασίες του έκτακτου συνεδρίου της Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας Παμμακεδονικών Ενώσεων αποτελεί εθνική υποχρέωση!"

Οι υπογράμμιση στα κείμενα είναι δίκη μας και αφορούν στην κατάφωρη παραβίαση της Συμφωνίας των Πρεσπών, και συγκεκριμένα:

1- Ο όρος Σκοπιανός/Σκοπιανής που χρησιμοποιείται στην ανακοίνωση του Συνεδρίου, παραβιάζει το άρθρο  1- της Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Βόρειας Μακεδονίας, σε ότι αφορά τον εθνικό προσδιορισμό της γειτονικής χώρας.

α) Tο επίσημο όνομα του Δεύτερου Μέρους θα είναι «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», το οποίο θα είναι το συνταγματικό όνομα του Δεύτερου Μέρους και θα χρησιμοποιείται erga omnes, όπως προβλέπεται στην παρούσα Συμφωνία. Το σύντομο όνομα του Δεύτερου Μέρους θα είναι «Βόρεια Μακεδονία».Συμφωνία των Πρεσπών

β) Η ιθαγένεια του Δεύτερου Μέρους θα είναι Μακεδονική/πολίτης της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, όπως αυτή θα εγγράφεται σε όλα τα ταξιδιωτικά έγγραφα.

γ) Η επίσημη γλώσσα του Δεύτερου Μέρους θα είναι η «Μακεδονική γλώσσα», όπως αναγνωρίσθηκε από την Τρίτη Συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Τυποποίηση των Γεωγραφικών Ονομάτων, που διεξήχθη στην Αθήνα το 1977, και περιγράφεται στο Άρθρο 7 (3) και (4) της παρούσας Συμφωνίας.

δ) Οι όροι «Μακεδονία» και «Μακεδόνας» έχουν την έννοια που αποδίδεται στο Άρθρο 7 της παρούσας Συμφωνίας.

 Ο όρος Σκοπιανοί/Σκοπιανή δεν είναι εθνικός αυτοπροσδιορισμός, κανενός πολίτη της Βόρειας Μακεδονίας, αλλά το νόμιμο, βάση της Συνθήκης, είναι Μακεδόνες/Μακεδονική. Ο όρος Σκοπιανός/οι περιορίζεται μόνο στους κάτοικους της πόλης των Σκοπίων, που είναι η πρωτεύουσα της Β. Μακεδονίας, και δεν είναι, φυσικά, εθνικός.

2- Η πρόθεση για την "αντιμετώπιση της Σκοπιανής -Μακεδονικής- προπαγάνδας στην περιοχή τους και τις προτάσεις τους (των συνέδρων) για κοινές δράσεις" συνιστά άμεση απειλή ειδικά κατά πολιτών στην Ελλάδα: μπορεί, οι ενέργειες αυτές να παραβιάζουν τους νόμους για την δημόσια τάξη και ειρήνη, αλλά να συνιστούν και ενέργειες τρομοκράτησης Ελλήνων πολιτών εντός της ελληνικής επικράτειας! Αυτή η δήλωση πρόθεσης εχθρικών ενεργειών εντός της ελληνικής επικράτειας κατά της γειτονικής χώρας, που "κατηγορείται" για προπαγάνδα από τους διοργανωτές αυτού του Συνεδρίου, παραβιάζει την Συμφωνία των Πρεσπων, άρθρο 5 -  

3. Έκαστο Μέρος θα αποτρέπει και θα αποθαρρύνει ενέργειες, περιλαμβανομένων των προπαγανδιστικών, από ιδιωτικούς φορείς που πιθανόν υποδαυλίζουν τον σωβινισμό, την εχθρότητα, τον αλυτρωτισμό και τον αναθεωρητισμό ενάντια στο άλλο Μέρος. 

Γι' αυτό, θα έπρεπε να παρέμβει Εισαγγελέας!

Η προπαγάνδα, για την οποία κατηγορείται η γειτονική χώρα, είναι η παρουσίαση πρόσφατων και παλαιότερων ιστορικών γεγονότων που συνιστούν γενοκτονία του ντόπιου Μακεδονικού πληθυσμού στην ελληνική Μακεδονία. 

Αυτή η "εμμονή" (όπως αποκαλείται στην ανακοίνωση της ΠΣΠΕ) είναι οι χιλιάδες Μακεδόνες που εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους στην Βόρεια Ελλάδα και βρέθηκαν ως πρόσφυγες στην γειτονική χώρα, όπου οι απόγονοι τους τους μνημονεύουν με διάφορες εκδηλώσεις στην Βόρεια Μακεδονία. Δηλαδή, σε τι διαφέρουν αυτές οι ενέργειες από τις αντίστοιχες που γίνονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα, από πολλούς Μικρασιατικούς και Ποντιακούς συλλόγους για τις "αλησμόνητες πατρίδες", την "γενοκτονία του Μικρασιατικού και Ποντιακού Ελληνισμού", κτλ, όταν, στην πραγματικότητα, δεν πρόκειται για πρόσφυγες αλλά για ανταλλαγέντες πληθυσμούς που θεωρούσαν ότι η "μητέρα πατρίδα" τους είναι η Ελλάδα;

Δυο μέτρα και δυο σταθμά! Ό, τι κανουν οι Έλληνες δεν είναι ούτε προπαγάνδα, ούτε αλυτρωτισμός κατά της Τουρκίας, αλλά όταν πρόκειται για Μακεδόνες, τότε σταματά το δίκαιο και γίνεται προπαγάνδα και αλυτρωτισμός! Προφανώς, όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται!!!

Ελληνικοί μύθοι, Μακεδονική ιστορία

 Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ

Roberto Paribeni

Καθηγητής αρχαιολογίας και ιστορίας της ελληνικής και ρωμαϊκής τέχνης

 

English translation of the text  here

απόσπασμα από το βιβλίο – κεφάλαιο 4ο – Μια πολύ αρχαία ιστορία (σελ. 23-24-25)

H μορφή διακυβέρνησης που επικράτησε ήταν η μοναρχία στην ιδιαίτερη μορφή της που αξίζει να γνωρίσουμε. Μπορούμε με κάποια επαληθευσιμότητα να το ανακατασκευάσουμε για αυτούς τους αρχαιότερους χρόνους, τόσο έχοντας κατά νου την πτυχή της μοναρχίας των ομηρικών χρόνων, όσο και μελετώντας και διακρίνοντας στη μακεδονική μοναρχική συγκρότηση των πλήρως ιστορικών χρόνων εκείνα τα στοιχεία που μας φαίνονται πιο αρχαϊκά.

Προερχόμενο, όπως συνέβαινε σε όλους τους Ινδοευρωπαίους, από μια πατριαρχική συγκρότηση της οικογένειας, σύμφωνα με την οποία τα δικαιώματα και οι εξουσίες βρίσκονται στα χέρια του πατέρα, το ομηρικό κράτος συγκροτείται σε μοναρχία, αναγνωρίζοντας την υπέρτατη εξουσία στον πιο ισχυρό, στον πιο πλούσιο, στον πιο γενναίο από τους οικογενειάρχες.

Ωστόσο, δεν είναι άγνωστα σε αυτή την αναγνώριση ούτε η συναίνεση των θεών, ούτε η έγκριση άλλων ισχυρών οικογενειαρχών, ούτε η λαϊκή αναγνώριση. Η μετάδοση της εξουσίας γίνεται κληρονομικά στους κόλπους της βασιλικής οικογένειας: ο Τηλέμαχος θα είναι ο διάδοχος του Οδυσσέα και ο Νεοπτόλεμος του Αχιλλέα, αλλά μπορεί να συμβεί ο ηγεμόνας να μην διατηρήσει την εξουσία του για όλη του τη ζωή. Ο Λαέρτης είναι ζωντανός, αλλά ο βασιλιάς της Ιθάκης είναι ο Οδυσσέας. Ο βασιλιάς έχει δικαιοδοτικές εξουσίες απονομής βραβείων και τιμωριών, ανώτατη διοίκηση στον πόλεμο. Ωστόσο, δεν ασκεί αυτές τις εξουσίες εντελώς μόνος, ένα συμβούλιο των μεγαλύτερων οικογενειών συγκεντρώνεται γύρω του και τα ψηφίσματά του εκτίθενται επίσης στη συνέλευση όλων των ελεύθερων ανδρών. Ενώ, ωστόσο, το συμβούλιο των πρεσβυτέρων εν ειρήνη ή οι αρχηγοί μεμονωμένων σωμάτων στρατού σε πόλεμο διεκδικούν την εξουσία τους και μερικές φορές εμφανίζονται ως ταραχοποιοί και αναιδείς, σχεδόν μηδενική είναι δράση της λαϊκής συνέλευσης. Αν τολμήσει ο Θερσίτης να μιλήσει, δέχεται ξυλιές και όλη η συνέλευση εγκρίνει όποιον τον χτυπά.

Από τον βασιλιά δεν λείπουν ούτε κάποιοι χαρακτήρες αντιπροσώπου του λαού μπροστά στις θεότητες, θα προεδρεύει των ιερών τελετών και των εορταστικών αγώνων, αλλά αυτό δεν πρέπει να οδηγήσει στην έννοια του βασιλιά-ιερέα και κυρίως ποτέ σε αυτήν του βασιλιά-θεό των Ανατολιτών. Καμία υπερφυσική δύναμη δεν αναγνωρίζεται σε αυτόν, ακόμα κι αν ισχυρίζεται συχνά ότι η οικογένειά του είχε έναν θεό ως πρόγονό της.

Όχι πολύ διαφορετικά, ο Μακεδόνας βασιλιάς της πλήρως ιστορικής εποχής είναι ο στρατιωτικός ηγέτης του λαού του, λαμβάνει και μεταδίδει την εξουσία του μέσα στο δυναστικό πλαίσιο της οικογένειάς του, έχει γύρω του τους εταίρους, συχνά ισχυρούς και αγέρωχους, πρέπει να αναγνωρίζεται από τον στρατό, από τον λαό στα όπλα. Και ο στρατός όχι μόνο έχει το δικαίωμα να κρίνει μόνος του τα ελαττώματα των συνιστωσών και να τιμωρεί τον στρατιώτη που κρίνεται ένοχος κυρίως με λιθοβολισμό, αλλά καλείται να κρίνει σοβαρά εγκλήματα όπως την εσχάτη προδοσία, να επικυρώσει σημαντικές πράξεις κ.λπ. Κάθε Μακεδόνας στα όπλα έχει το δικαίωμα να μιλήσει στις στρατιωτικές συνεδριάσεις (Polyb, 27,6). Τώρα, αν υπάρχουν τέτοιες ιδιοσυγκρασίες προς στις βασιλικές εξουσίες μπροστά σε έναν μεγάλο ηγεμόνα προικισμένο με ενεργητική θέληση και εξαιρετικό κύρος όπως ο Φίλιππος Β', ακόμη και στο στρατόπεδο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στην πιο λαμπερή δόξα των θαυμαστών επιτυχιών του, αν μπορούμε να συλλάβουμε κάποιες ενδείξεις και αν τις δούμε να επιμένουν ακόμη και υπό των διαδόχων, θα πρέπει να τις έχουμε υπόψη μας για τις εποχές που ξεκίνησε όχι χωρίς δυσκολία να χτίζεται η μακεδονική μοναρχία.

Αντίθετα, δεν υπάρχει είδηση για την ύπαρξη ενός θεσμού που να θυμίζει αυτό που για τους Έλληνες είναι η Γερουσία ή η Βουλή ή οποιοδήποτε άλλο σώμα που εκπροσωπεί τον λαό και το οποίο προσεγγίζεται με λαϊκές εκλογές. Τα συμβουλευτικά καθήκοντα μπορούσαν να ασκούνται από τους εταίρους που μπορούσαν επίσης να είναι οι ηγεμόνες των διαφόρων περιοχών στις οποίες η φύση του εδάφους χώριζε τη χώρα. Βασιλείς, εταίροι, στρατός αποτελούν αυτήν την οντότητα που ονομάζεται οι Μακεδόνες, μια οντότητα που μερικές φορές εμφανίζεται σχεδόν περισσότερο σαν πολεμική ένωση παρά εθνική, και επίσης μια ένωση με χρηστικό σκοπό, κάτι που μπορεί να κάνει κάποιον να σκεφτεί τη Γενοβέζικη Εταιρεία Μαονα της Χίου ή την Καταλανική Εταιρεία στις δραστηριότητές της στο Αιγαίο στα τέλη του Μεσαίωνα.

Ποιος κατάφερε να δώσει ζωή και μορφή σε αυτές τις πρώτες ομάδες και ποιος να τις κάνει ένα έθνος, όπως δεν ήταν ποτέ οι Έλληνες, δεν ξέρουμε. Θα το βρούμε αργότερα στιβαρό, συμπαγές, με επίγνωση της δύναμης και της αξιοπρέπειάς του, έτοιμο να ανταποκριθεί σαν γενναιόδωρο άλογο ειδικά από το έργο του Φίλιππο Β'. Αλλά το έργο αυτού του μεγάλου βασιλιά δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχάσουμε τις δυσκολίες που ξεπέρασαν οι προκάτοχοί, τις επίπονες δυσκολίες, αν σκεφτεί κανείς τη θέση και τη γεωγραφική δομή της χώρας, εύκολο να κρατήσει τις ομάδες των κατοίκων της χωρισμένες και να τις αφήσει εκτεθειμένες στην απληστία άλλων λαών: Ιλλυριών, Θρακών, Ελλήνων που μπορούσαν εύκολα να κόψουν την ανάσα τους από τα βουνά ή τη θάλασσα. Δεν θα ήθελα να επαναλάβω το βιργιλιανό tantae molis erat (ήταν τόσο σπουδαίο έργο), αλλά το μακεδονικό condere la gens (πώς να οικοδομηθεί ένα έθνος) πρέπει επίσης να παρουσίαζε τις δυσκολίες του.

Συνεχίζεται...

Σελ. 25-26-27-28-29

Οι παραδόσεις που συνέλεξε ο Pompeo Trogo και συνόψισε ο Ιουστίνος (VII, 1) μιλούν για πολυ αρχαίους ηγεμόνες της περιοχής: Ἠμαθίων από όπου θα προερχόταν το όνομα Ημαθία, Πελαγόνα, Αστεροπαίος που θα που θα είχε συμμετάσχει στην άμυνα της Τροίας κατά των Ελλήνων. Η ίδια η διαμόρφωση των ονομάτων μας πείθει οτι δεν υπάρχει καμία αξία να αποδώσουμε στις ιδιαιτερότητες τέτοιων ιστοριών. Φυσικά, ο βασιλιάς ή ο ισχυρότερος από τους βασιλείς προσπαθεί να επιβάλλει όλο και περισσότερο την κυριαρχία του και να τη μετατρέψει σε απόλυτη μοναρχία. Πρόσφατα, έχει θεωρηθεί ότι στην αρχαία Μακεδονία μόνο ο βασιλιάς ασκεί εξωτερική πολιτική και την ασκεί ως ιδιωτική του υπόθεση για να στρογγυλέψει την βασιλική γη. Εάν γι’ αυτό είναι απαραίτητος ένας επιθετικός πόλεμος, οι στρατιώτες θα μισθώνονται ως μισθοφόροι του βασιλιά, ενώ στον αμυντικό πόλεμο ο στρατός πολεμά για το δικό του συμφέρον και θα μπορεί να το αναπληρώσει μόνο με τα λάφυρα. Η θεωρία είναι πολύ αποκλειστική, κανένας λαός, όσο πρωτόγονος κι αν είναι, δεν μπορεί να κάνει χωρίς να ρυθμίσει τις σχέσεις του με τους γείτονές του, κάτι που είναι το ίδιο με το να κάνει εξωτερική πολιτική. Δεύτερον, ξεκινώντας από τις αρχαιότερες συνθήκες, βλέπουμε ότι περιλαμβάνει τα συμφέροντα ολόκληρης της χώρας και όχι μόνο της μοναρχίας.

Ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης μας πληροφορούν ως ένα βαθμό τα αρχαιότερα ιστορικά γεγονότα των κατοίκων της Μακεδονίας. Ο Ηρόδοτος, που στη σειρά των ταξιδιών του επισκέφτηκε και τη Μακεδονία, αφηγείται πράγματα που δεν είναι πάντα ομοιόμορφα και σίγουρα αποκαλύπτει ότι ενημερώθηκε από αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε το υπουργείο προπαγάνδας του Μακεδόνα βασιλιά, προς τον οποίον είναι πολύ καλοπροαίρετος και πλήρης σεβασμού. Λέει ότι τρία αδέρφια: ο Γαυάνης, ο Αέροπος, ο Περδίκκας απόγονοι του Τήμενου, που έφυγαν από το Άργος, πέρασαν ανάμεσα στους Ιλλυριούς και από τους Ιλλυριούς πέρασαν μετά στην Άνω Μακεδονία, εργάστηκαν ως βοσκοί για τον βασιλιά μιας πόλης που ο Ηρόδοτος ονομάζει Λεβαιή. Φύλαγαν ο μεγαλύτερος άλογα, ο δεύτερος βόδια, και ο νεότερος, ο Περδίκκας, πρόβατα. Όταν μια ειδική θεϊκή προστασία εμφανίστηκε στον Περδίκκα ως απο θαύμα, ο βασιλιάς τους φοβήθηκε και έδιωξε τα τρία αδέρφια και στη συνέχεια έστειλε ιππότες στα ίχνη τους για να τους σκοτώσουν. Έχοντας διασωθεί από το θαυματουργό φούσκωμα πίσω από την πλάτη τους ενός ποταμού, το οποίο εξακολουθούν να λατρεύουν οι απόγονοί τους, οι τρεις αδερφοί κατοικήσανε στην άλλη χώρα της Μακεδονίας, κοντά στους κήπους του Μίδα του Φρύγου, όπου συνελήφθη για αυτόν ο γέρος Σιληνός. Πάνω από αυτούς τους κήπους δεσπόζει το όρος Βέρμιον και, κινούμενοι από εκεί, τα τρία αδέρφια υπέταξαν για τους ίδιους την άλλην Μακεδονιαν.

Ο καλός πατέρας της ιστορίας είναι, επίσης, σε αυτές τις σελίδες ο συνηθισμένος απολαυστικός αφηγητής, αλλά ενώ χάνεται σε γραφικά άχρηστες λεπτομέρειες όπως ο έπαινος των τριαντάφυλλων των κήπων του Μίδα και τα θαύματα που συνοδεύουν τον νεαρό Περδίκκα, είναι μοναδικά ασαφής και ανακριβής σε αυτό που θα μας ενδιέφερε περισσότερο: τον τρόπο με τον οποίο αυτός ο μετανάστης θα γινόταν κύριος ενός τμήματος της Μακεδονίας. Ουτε γνωρίζουμε περισσότερα από άλλες πηγές. Στη συνέχεια δίνει τα ακόλουθα ονόματα ως διαδόχους του Περδίκκα: Αργαίος, Φίλιππος, Αέροπος, Αλκέτας, Αμύντας, Αλέξανδρος. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να απορριφθεί με βεβαιότητα αυτή η σειρά ονομάτων που θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν διατηρηθεί στη μνήμη στους κύκλους της Μακεδονικής αυλής, την οποία προσέγγισε ο Ηρόδοτος. Αν δεχτούμε τα επτά ονόματα όπως μας αναφέρονται, αφού ο Αλέξανδρος βρέθηκε, όπως θα δούμε, σύγχρονος με την εκστρατεία του Ξέρξη (480 π.Χ.) θα έπεται ότι με την ανάθεση, κατά μέσο όρο, είκοσι ετών βασιλείας σε καθένα των προκατόχων, ο ιδρυτής της δυναστείας Περδίκκας θα πρέπει να έζησε γύρω στον έβδομο αιώνα.

Χωρίς να αναφέρει τα επιμέρους ονόματα, αλλά σε συμφωνία με τον Ηρόδοτο ως προς τον αριθμό των βασιλιάδων (οκτώ, μέχρι τον Αλέξανδρο γιο του Αμύντα) δίνει και o Θουκυδίδης τους Τημενίδες που ήρθαν από το Άργος ως ηγεμόνες της Μακεδονίας και διαδίδει περισσότερα για την κατάκτηση τους των μακεδονικών εδαφών. Λέει ότι εκείνο το παραθαλάσσιο κομματι της Μακεδονίας που στην εποχή του υπάκουε στον Περδίκκα Β' γιο του Αλεξάνδρου, το κατείχαν οι Τημενίδες, έχοντας εκδιώξει τους Πιερρίους και τους Βοττιαίους, από τους οποίους οι πρώτοι κατέφυγαν στους πρόποδες του Παγγαίου, πέρα από τον ποταμό Στρυμόνα, οι άλλοι παρέμειναν στην γειτονική Χαλκιδική. Και συνεχίζοντας το επεκτατικό τους κίνημα, οι Τιμενίδες θα είχαν κατακτήσει κατά μήκος της κοιλάδας του Αξιού την Παιονία από τις ορεινές περιοχές μέχρι την Πέλλα και τη θάλασσα, και πέρα από τον Αξιό μέχρι τον Στρυμόνα τη Μυγδονία, την Εορδαία και την Αλμωπία και την Κρεστονία, την Ἁνθεμους και τη Βισαλτία. Το οποίο σύμπλεγμα χωρών (τό δέ ξύμπαν) ονομάζεται σήμερα (ενώ γράφει ο Θουκυδίδης) Μακεδονία και κυβερνάται από τον Περδίκκα γιο του Αλεξάνδρου.

Μια άλλη εκδοχή που εμφανίζεται σε συγγραφείς ολοι μεταγενεστεροι του Ηρόδοτου και του Θουκυδίδη (η αρχαιότερη είναι του Θεόπομπου θραύσμα 393 Jacoby) τοποθετεί τον πρόγονο της δυναστείας στον Κάρανο, που πότε ονομάζεται υιός, πότε αδελφός του Φειδώνα Αργείου, τον οποίον θα διαδεχόταν ο γιο του Κοίνος, στη συνεχεια καποιος Θουρίμας και τέλος ο Περδίκκας που αναφέρει ο Ηρόδοτος. Για τον Κάρανο, επίσης, η καταγωγή δηλώνεται από το Άργος και η καταγωγή από τον Ηρακλή, και για τον Πλούταρχο ο Μέγας Αλέξανδρος είναι Ηρακλείδης μέσω του Κάρανου.

Μετακινούμενος από το Άργος και ακολουθώντας σύμφωνα με χρησμό ένα κοπάδι κατσικιών, ο Κάρανος θα είχε καταλάβει την πόλη της Έδεσσας που από αυτόν θα ονομαζόταν Αιγαί στη μνήμη του θαύματος των κατσικιών και στη συνέχεια θα επέκτεινε την επικράτεια του, κυνηγώντας τον Μίδα τον Φρύγιο και άλλους ηγεμόνες. Από την άλλη, σύμφωνα με τον Ευσέβιο που επανέρχεται γι’ αυτο στον Διόδωρο, ο Κάρανος έφυγε από το Άργος και θα βοηθούσε τον βασιλιά των Ορεστών κατά των Εορδαίων και θα έπαιρνε ως ανταμοιβή το μισό βασίλειο.

Τέλος, τρίτος ιδρυτής της μακεδονικής δυναστείας δόθηκε από μια τραγωδία του Ευριπίδη. Μας την αναφέρει η περίληψη του Υγίνου (fab. 219). Ο Αρχέλαος, γιος του Τήμενου αργείου, που εκδιώχθηκε από τα αδέρφια του, έρχεται στη Μακεδονία, όπου του ζητείται βοήθεια από έναν βασιλιά Κισσέα που βρίσκεται σε πόλεμο. Απατημένος από την υποσχεμένη ανταμοιβή και απειλούμενος στη ζωή του βασιλιά, τον σκοτώνει και ιδρύει την Αιγαί.

Πώς πρέπει να κρίνουμε αυτές τις διάφορες εκδοχές; Αυτό που χρονολογείται από τον Ηρόδοτο και τον Θουκυδίδη είναι σίγουρα εμπνευσμένο από τα μακεδονικά αυλικά περιβάλλοντα όσον αφορά την καταγωγή από το Άργος της Πελοποννήσου και την καταγωγή από τον Ηρακλή. Πρέπει να ληφθεί υπόψη η συμφωνία Ηροδότου και Θουκυδίδη στον αριθμό των ηγεμόνων που θα διαδέχονταν τον Περδίκκα. Εφόσον για τον Ηρόδοτο τα τρία αδέρφια μετανάστες στη Μακεδονία δεν είναι γιοι του Τήμενου αλλά οι απόγονοί του, οι γενεαλόγοι αφέθηκαν ελεύθεροι να χώσουν μέσα άλλα ονόματα, και νάτοι οι Κάρανος, Κοίνος, Θουρίμας. Όλη η μπερδεμένη ιστορία του Κάρανου φαίνεται να είναι μια κατασκευή που δεν αξίζει πίστης: δεν είναι απίθανο, όπως πρότεινε ο Momigliano, ότι ο Κάρανος είναι απλώς το κοινό όνομα του αρχηγού, του κυρίαρχου, το οποίο αργότερα έγινε όνομα όπως ακριβώς συνέβη με τον Φαραώ, τον Μπρένο, κ.λπ. Ο Κάρανος τότε θα είχε σχέση και με το ελληνικό κάρα. Ο A.J. Reinach, από την άλλη πλευρά, προτιμά να το επανασυνδέσει με το κέρας, έτσι ώστε ο Κάρανος να είναι ο φέρων κέρατα, ο κερασφόρος ήρωας, ο θεός-τράγος με τον οποίο συνδέονται καλά οι κατσίκες οδηγοί του μαντείου και το όνομα των Αιγών και επίσης, ποιος ξερει, τα κέρατα του κριαριού γύρω από το κεφάλι του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα νομίσματά του. Ο Αρχέλαος του Ευριπίδη τελικά, του οποίου διηγείται μια ιστορία σχεδόν πανομοιότυπη με αυτή του Περδίκκα Α' του Ηρόδοτου, είναι προφανώς μια παραλλαγή αυτής της ιστορίας που επινόησε ή συνέλεξε ο ποιητής για να ευχαριστήσει τον βασιλικό οικοδεσπότη του, Αρχέλαο, δίνοντας το όνομά αυτού ως τον γενάρχη της βασιλικής οικογένειας.

Συνολικά, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε εύλογο το εξής. Οι αρχηγοί της φυλής των Αργεαδών, που κινούνται από τις ορεινές περιοχές κοντά στην Ιλλυρία, κατεβαίνουν προς την προσχωσιγενή πεδιάδα κατά μήκος της θάλασσας και γίνονται άρχοντες της. Ο νεότερος από αυτούς, ο Περδίκκας, είναι αυτός που θα δει το έργο ολοκληρωμένο και θεωρείται ο ιδρυτής της δυναστείας. Όσον αφορά στους άλλους δύο, δεν ακούγεται να λέγεται πια κάτι γι' αυτούς και μόνο μια ανάμνησή τους υπάρχει στα ονόματα των μακεδονικών φυλών της Ελίμειας και της Λυγκηστίδας. Το όνομα Περδίκκα επαναλαμβάνεται στη σειρά των Μακεδόνων βασιλέων σε πλήρως ιστορική περίοδο και διευκρινίζεται σε μεγάλο βαθμό στη μακεδονική ονομαστική. Είναι Αργαιάδης, οπότε έχοντας κατά νου την ρίζα αυτής της ονομασίας και την είδηση ότι αυτός μετακινείται από την περιοχή δίπλα στην Ιλλυρία, θα μπορούσαμε εύλογα να σκεφτούμε ότι η αρχική έδρα της οικογένειας ήταν η πόλη του Άργους Ορεστικού που επιβεβαιώνεται στην ορεινή εκείνη δύση. Λόγω πολιτικής και δυναστικής ωφελιμότητας που προέκυψε αργότερα, αυτοί οι Αργαιάδες θέλουν να περάσουν ως καταγόμενοι από το Άργος της Πελοποννήσου και απόγονοι, μέσω των Τημενιδών, του Ηρακλή.

Αυτό που λέγεται για την Αιγαί που επιλέχθηκε ως το κέντρο του εκκολαπτόμενου κράτους παραμένει αποδεκτό. Στην πραγματικότητα, όχι μόνο η πόλη αναπτύχθηκε σε ένα μέρος εξαιρετικά κατάλληλο, όπου τώρα είναι τα Βοδενά με τους όμορφους καταρράκτες της Μπίστριτσα, σε ένα υγιές και εύφορο μέρος που δεσπόζει στην πεδιάδα του κόλπου του Θερμαϊκού και στον δρόμο προς τις υψηλότερες περιοχές, αλλά σαφή σημάδι αρχαίας αρχοντιάς είναι το γεγονός ότι η πόλη παρέμενε υποχρεωτικός τόπος ταφής για τους Μακεδόνες βασιλείς, ακόμη και όταν η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε αλλού.

Σημείο σύγκλισης στους θρύλους του Ηρόδοτου και των μεταγενέστερων, για τον Κάρανο, βρίσκεται στην αναφορά αμφότερων στον Μίδα, βασιλιά των Φρυγών. Το ότι οι Φρύγες έφτασαν στην έδρα τους στη Μικρά Ασία ερχόμενοι από τα βόρεια της Βαλκανικής χερσονήσου και διασχίζοντας τη Θράκη, είναι γενικά παραδεκτό και δεν μπορούν να αποσπαστούν από αυτούς οι Βρύγες ή οι Βρύγοι που μνημονεύονται σε σε διάφορα μέρη της Μακεδονίας και της Ηπείρου.

Το όνομα του Μίδα μπορεί να μπήκε στην παράδοση λόγω της μεγάλης φήμης αυτού του βασιλιά και οι κήποι του Μίδα, που θυμάται ο Ηρόδοτος μπορεί να έχουν ορίσει κάποιο μέρος στη Μακεδονία πιο ευχάριστο και εύφορο από το συνηθισμένο και γι' αυτό το λόγο συνδέθηκε με τον πολύ πλούσιο Ασιάτη μονάρχη. Που σύμφωνα με άλλη ανάγνωση, ακριβώς από τη Μακεδονία θα αντλούσε τον πλούτο του και ειδικά από τα ορυχεία του Βέρμιου όρους.

 

Βουλγάρικο κόμμα προτείνει ομοσπονδία Βουλγαρίας και Βόρειας Μακεδονίας

Δεν εξηγεί όμως το βουλγαρικό κόμμα σε ποια "βουλγαρική ρίζα" θα μπορούσαν να ανήκουν οι Μακεδόνες. Ο βουλγαρικός λαός σήμερα αποτελείται από τους γηγενείς Θράκες, από Βουλγαρο-Τατάρους οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην βόρεια Βουλγαρία τον 7ο αιώνα μ.Χ. (έτος 680) και από τους οποίους πήρε το όνομα του το σύγχρονο κράτος της Βουλγαρίας, από γηγενείς Μακεδόνες της περιοχής της Μακεδονίας του Πιριν, από Τούρκους, Ρομά, Βλάχους και άλλες μικρότερες εθνοτικές ομάδες.

 Όσο για την "κοινή ιστορία" των δυο κρατών, Μακεδονίας και Βουλγαρίας, είναι γνωστό ότι αυτό δεν υπάρχει! Η ιστορία της Μακεδονίας είναι εντελώς διαφορετική από αυτήν της Βουλγαρίας, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα! Εκτός αν εννοεί την συνθήκη του Αγίου Στεφάνου, που καταργήθηκε πριν ακόμα εφαρμοστεί, και που προέβλεπε την Μεγάλη Βουλγαρία με την οποία η Μακεδονία, σχεδόν ολόκληρη, θα "ενσωματώνονταν" σε αυτήν, χωρίς την θέληση του μακεδονικού λαού! Αυτό όμως δεν λέγεται "κοινή ιστορία" αλλά υποδούλωση του λαού και κατάκτηση του εδάφους της Μακεδονίας!

"Το κόμμα VMRO-Βουλγαρικό Εθνικό Κίνημα εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι η Βουλγαρία και η Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας έχουν κοινή ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά και αυτή είναι η μελλοντική τους πορεία, γράφει σε τηλεγράφημά του το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων BTA. Ένα από τα θέματα εστιάζει στην πολιτική της Βουλγαρίας έναντι της Βόρειας Μακεδονίας, ανακοίνωσε το κόμμα στο 8ο συνέδριό του, που διεξήχθη στη Σόφια το Σάββατο.

Η ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξαρτάται από την αναγνώριση της ιστορικής αλήθειας, της βουλγαρικής ρίζας του σημερινού της πληθυσμού και την προστασία των δικαιωμάτων του, επισημαίνεται στο τηλεγράφημα του BTA. Το VMRO καλεί τις κυβερνήσεις και τις πολιτικές οργανώσεις της Βουλγαρίας και της Βόρειας Μακεδονίας να σχηματίσουν ομοσπονδία μεταξύ των δύο χωρών με βάση την κοινή τους πολιτισμική και ιστορική κληρονομιά και τα κοινά γεωπολιτικά συμφέροντα.

Όπως αναφέρει το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων, το έγγραφο απαριθμεί 14 προτεραιότητες των οποίων το VMRO είναι εγγυητής, όπως η ασφάλεια, η εκπαίδευση, η υγειονομική περίθαλψη και η πρόσβαση στον πολιτισμό για όλους τους Βούλγαρους, ενεργειακή ανεξαρτησία βασιζόμενη στην κατασκευή νέου δυναμικού (συμπεριλαμβανομένης της δυναμικότητας παραγωγής πυρηνικής ενέργειας), λειτουργική οικονομία και δίκαιοι κανόνες για τις επιχειρήσεις, συνταγματικές αναθεωρήσεις που διασφαλίζουν ευρύτερες εξουσίες στον πρόεδρο, πλειοψηφικό σύστημα και δημοψηφίσματα, στέρηση των δικαιωμάτων από τους αναλφάβητους και όσους δεν πληρούν τις υποχρεώσεις τους προς το κράτος και μη παρέμβαση των μη κυβερνητικών οργανώσεων που λαμβάνουν ξένη χρηματοδότηση στα θρησκευτικά θέματα την εκπαίδευση της Βουλγαρίας.

Το VMRO εξέλεξε τρεις προέδρους στο συνέδριό του. Έπειτα από 25 χρόνια στο τιμόνι του κόμματος, ο ηγέτης του Κρασιμίρ Καρακατσάνοφ παραιτήθηκε όταν το κόμμα του έλαβε μόλις πάνω από το 1% των ψήφων στις εκλογές της 14ης Νοεμβρίου 2021.

Οι αντιπρόσωποι ψήφισαν ομόφωνα υπέρ των νέων προέδρων: Ανγκέλ Τζαμπάσκι, Ισκρέν Βεσελίνοφ και Αλεξάντερ Σίντι. Μέχρι τώρα, ο Τζαμπάσκι ήταν αντιπρόεδρος του κόμματος και είναι ευρωβουλευτής για δεύτερη θητεία, ο Βεσελίνοφ ήταν επίσης αντιπρόεδρος και ο Σίντι ήταν μέλος της εθνικής ηγεσίας. Ο οργανωτικός γραμματέας Γιούλιαν Ανγκέλοφ εξελέγη γενικός γραμματέας.

Ανοίγοντας το συνέδριο, ο Καρακατσάνοφ δήλωσε ότι η χώρα περνά δύσκολες στιγμές λόγω της Covid και της οικονομικής κρίσης. Κάνοντας μια ανασκόπηση των τελευταίων τριών ετών, δήλωσε ότι ως μέλος του κυβερνητικού συνασπισμού υπό τον πρωθυπουργό Μπόικο Μπορίσοφ, το VMRO κράτησε σκληρή γραμμή η οποία "απέτρεψε μια οπισθοδρόμηση στις σχέσεις με τη Βόρεια Μακεδονία".

  ΠΗΓΗ: ΑΠΕ

Το 1982 η μακεδονική γλώσσα αναφέρεται σε τηλεοπτική σειρά των ΗΠΑ!

 Υπήρχε μια σειρά στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1980, μια κωμωδία που διαδραματιζόταν σε ένα αστυνομικό τμήμα. Σε αυτό το επεισόδιο του 1982, ένας από τους αστυνομικούς φέρνει μια γυναίκα που πήρε ένα μπουκέτο λουλούδια από ένα ανθοπωλείο χωρίς να πληρώσει. Η γυναίκα έχει ένα βραχιόλι στο χέρι της που δείχνει ότι είναι ασθενής σε ψυχιατρείο. Η γυναίκα λέει στους αστυνομικούς «Πολύ ωραία μέρα» (μνογκου ουμπαβ ντεν) και φυσικά κανείς δεν την καταλαβαίνει. Όταν ο γιατρός από το νοσοκομείο έρχεται να πάρει τη γυναίκα, προσπαθεί να πείσει τον αστυνόμο ότι η γυναίκα δεν μιλάει καμία γλώσσα, ότι έχει σχιζοφρένεια και ότι η ομιλία της είναι ακατανόητη, λόγω της ασθένειας. Ο αστυνομικός δεν πιστεύει τη δήλωση του γιατρού, οπότε δίνει σε έναν από τους γνωστούς γλωσσολόγους να ακούσει τη γυναίκα, σε κασέτα. Ο γλωσσολόγος τον στέλνει σε έναν σλαβολόγο, ο οποίος του λέει ότι μπορεί να είναι μια διάλεκτος που ομιλείται στη Βόρεια Ελλάδα και στη Γιουγκοσλαβία. Ο αστυνομικός πηγαίνει σε ένα ελληνικό καφενείο όπου ένας άντρας ξέρει τη γλώσσα. Ο αστυνομικός οδηγεί τον άνδρα στο αστυνομικό τμήμα και αφού η γυναίκα κι αυτός ο άντρας καταλαβαίνουν ο ένας τον άλλον στα μακεδονικά, ο γιατρός συνειδητοποιεί ότι η γλώσσα που μιλά η ασθενής δεν είναι ένα ακατανόητο μπλα-μπλα, αλλά η μακεδονική γλώσσα... 

Τέτοια περιστατικά έχουμε και με τους Βούλγαρους και Έλληνες "γιατρούς" που επί 150 χρόνια αρνούνται να δεχθούν ότι οι Μακεδόνες μιλούμε την μακεδονική γλώσσα!

Το πιο ενδιαφέρον σημείο στο βίντεο (στα αγγλικά) είναι από το λεπτό 13:03 έως 16:30
https://www.dailymotion.com/video/x5t5c5c?fbclid=IwAR17NkUIqvzKahRd9Ii7ug_63fLSD167BW9wQGBC62tc_gHXFR9IJVhWUJM