Οι Μακεδόνες ως Οθωμανοί: Πώς οι «βάρβαροι» Μακεδόνες ενσωματώθηκαν στο ελληνικό εθνικό αφήγημα

«(Τα ευρήματα στην Αμφίπολη) είναι μια ακόμα επιβεβαίωση για την Ελληνική ταυτότητα της Μακεδονίας μας. Κάποιοι χτίζουν σύγχρονα αγάλματα-καρικατούρες, τάχα για τους αρχαίους Μακεδόνες και προσπαθούν να οικειοποιηθούν την Ιστορία μας. Όμως, εδώ, στη Μακεδονία, μιλούν οι ίδιοι οι αρχαίοι Μακεδόνες, μιλάει η ίδια η Μακεδονική γη και αναδεικνύει την οικουμενική δόξα του Ελληνισμού!».[1]

Τάδε έφη πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κατά την ομιλία του στα εγκαίνια της 79ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, στις 7/9/2014. Η αναφορά αυτή στον τάφο της Αμφίπολης έγινε ως συνέχεια του νέου «μακεδονομαχικού» κύκλου που επανεκκίνησε ο Σαμαράς, με την επιτόπια επίσκεψή του στο χώρο των ανασκαφών τον περασμένο Αύγουστο. 

Τότε είχε δηλώσει: «Η γη της Μακεδονίας μας εξακολουθεί να μας συγκινεί και να μας εκπλήσσει αποκαλύπτοντας από τα σπλάχνα της μοναδικούς θησαυρούς, που συνθέτουν, υφαίνουν όλοι μαζί αυτό το μοναδικό μωσαϊκό της ελληνικής μας Ιστορίας, για το οποίο όλοι οι Έλληνες είναι πολύ υπερήφανοι». [2]

 
Και όπως ήταν φυσικό, ευαρέστησε το δεξιό ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται (μέρος του οποίου έχει εσχάτως αποπλανηθεί από τους ορίτζιναλ πατριδοκάπηλους της Χ.Α.).

Για άλλη μια φορά η αρχαιολογία, μια επιστήμη αποκλειστικά ταγμένη στην ανακάλυψη και τεκμηρίωση των υλικών καταλοίπων του ανθρώπινου παρελθόντος και μέσω αυτών στην ανασύσταση της ανθρώπινης ιστορίας, γίνεται όχημα εξυπηρέτησης πολιτικών συμφερόντων. Ο κάθε ασήμαντος ηγετίσκος προσπαθεί με επικλήσεις σε αρχαία ερείπια να οικειοποιηθεί την αίγλη τους και να κατοχυρώσει την ιστορικά και πολιτικά αδιάφορη ύπαρξή του στις δέλτους της ιστορίας.

Τα ευρήματα της Μακεδονίας έχουν έναν ξεχωριστό συμβολισμό για όσους τα επικαλούνται. Στη διαμάχη Ελλάδας-FYROM για το όνομα των κράτους των Σκοπίων, χτίστηκαν σταδιοδρομίες και σταδιοδρομίες προσώπων τα οποία, αν δεν είχαν κάνει λάβαρό τους τον Βουκεφάλα, θα είχαν τεθεί προ πολλού στην πολιτική ανυπαρξία. Παπαθεμελήδες, Ψωμιάδηδες, Καρατζαφέρηδες, Άνθιμοι και πολλοί άλλοι, στήριξαν επί χρόνια την καριέρα τους στο μακεδονικό. Αλλά και η ναζιστική συμμορία της Χ.Α., τα εθνικιστικά συλλαλητήρια του 1992 για την «ελληνικότητα της Μακεδονίας» επέλεξε ως εφαλτήριο για να κάνει την πρώτη της εμφάνιση έξω από τη μούχλα των σβαστικοστολισμένων της γραφείων.

Περισσότερα εδώ 

 

Ερώτηση Μ. Γιαννακάκη για την άρνηση εισόδου σε δικηγόρο από την ΠΓΔΜ

EUROKINISSI / ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

10.11.2014, 11:48 | Ετικέτες:  ανθρώπινα δικαιώματα, Βουλή, δικηγόροι, ΠΓΔΜ

Συντάκτης: 

efsyn.gr

Με ερώτησή της στη Βουλή η Μαρία Γιαννακάκη θίγει το γεγονός ότι την Παρασκευή στο συνοριακό σταθμό Ευζώνων, το αστυνομικό Τμήμα απαγόρευσε την είσοδο στην Trendafilka Sandeva, επειδή «έχει καταχωρηθεί ανεπιθύμητη στο εθνικό μητρώο», όπως αναγράφεται σε δίγλωσσο έγγραφο που της χορηγήθηκε.
Η δικηγόρος Sandeva συνόδευε τρεις πελάτες της και τον οδηγό του οχήματος (και οι πέντε με διαβατήρια της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας) που μετέβαιναν σε συμβολαιογραφικό γραφείο της Θεσσαλονίκης για να υπογράψουν οι πελάτες της ειδικά πληρεξούσια σε Έλληνες δικηγόρους εν όψει εκδίκασης υποθέσεών τους από τα ελληνικά διοικητικά δικαστήρια.
Όπως σημειώνεται στην κοινοβουλευτική ερώτηση, η άρνηση εισόδου (μόνο σε αυτήν) κατέστησε τη διαδικασία εξαιρετικά πιο δύσκολη αφού τα άτομα που συνόδευε δεν ομιλούν ελληνικά ούτε άλλη γλώσσα που θα τους επέτρεπε να συνεννοηθούν με τρίτους στην Ελλάδα.
Η Trendafilka Sandeva έχει επισκεφθεί την Ελλάδα χωρίς κανένα πρόβλημα πολλές φορές στο παρελθόν.
Συγκεκριμένα, το κείμενο της ερώτησης της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ αναφέρει:
1. Για ποιο λόγο καταχωρήθηκε η δικηγόρος Trendafilka Sandeva στον κατάλογο ανεπιθύμητων προσώπων, αφού από τα παραπάνω φαίνεται πως μοναδικός λόγος είναι η υπεράσπιση πελατών που έχουν ασκήσει και με δικές της ενέργειες ένδικα μέσα ενώπιον ελληνικών δικαστηρίων;
2. Αν πρόκειται για λάθος θα ανακληθεί αυτή η απόφαση και θα ζητηθεί συγγνώμη από τη θιγείσα;
3. Με δεδομένο ότι διαφαίνεται πως οι αστυνομικές αρχές πήραν την απόφαση αυτή για να αποτρέψουν ανάλογες προσφυγές στην ελληνική δικαιοσύνη θα διαταχθεί πειθαρχική και δικαστική διερεύνηση της απόφασης αυτής για να αναζητηθούν και να αποδοθούν ευθύνες;
4. Η ενέργεια αυτή θεωρείται από την κυβέρνηση συμβατή με την Ενδιάμεση Συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών;
5. Σε ποιες γλώσσες έχουν συνταχθεί τα δίγλωσσα έγγραφα με αποφάσεις άρνησης εισόδου που χορηγούνται στο συνοριακό σταθμό Ευζώνων στα άτομα με διαβατήρια της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας ώστε να είναι κατανοητά από τα άτομα αυτά;
http://www.efsyn.gr/arthro/erotisi-m-giannakaki-gia-tin-arnisi-eisodoy-se-dikigoro-apo-tin-pgdm

9/11/2014 - GO, CATALUNYA!

Έχει έρθει η στιγμή ... να γίνει ένα νέο ΚΡΑΤΟΣ !!!

Οι Σλάβοι είναι αυτόχθονες στα Βαλκάνια!

Αυτή η ενότητα συνοψίζει αποσπάσματα από τα δύο κεφάλαια του βιβλίου μου (Alinei 2000) αφιερωμένο στην σλαβική περιοχή.

Οι σλαβικές γλώσσες έχουν, επίσης, μια μοναδική, ασύμμετρη κατανομή χώρου: ενώ οι Νότιο-σλαβικές γλώσσες (Σλοβενική, Σερβική, Κροατική, Βουλγαρική και Μακεδονική) αποτελούν μια ομοιογενή ομάδα και μοιράζονται πολλά κοινά χαρακτηριστικά, για τις Βόρειο-σλαβικές γλώσσες είναι απαραίτητο να γίνει διάκριση μεταξύ ενός Δυτικού κλάδου (συμπεριλαμβανομένης της Τσεχικής, Σορβικής και Πολωνικής), και ενός Ανατολικού (συμπεριλαμβανομένης της Ρωσικής, Ουκρανικής και Λευκο-Ρωσικής), καθώς κάθε ένα από τα δύο κλάδοι μοιράζονται διαφορετικά χαρακτηριστικά με αυτά των Νότιο-σλαβικών γλωσσών.
Μια σωστή θεωρία της σλαβικής ενδογένεσης θα πρέπει να παρέχει μια ικανοποιητική και συνεκτική εξήγηση για αυτές τις τρεις βασικές πτυχές των σλαβικών γλωσσών:  την τεράστια επέκταση, την εξαιρετική ομοιογένεια, και την επιφανειακή ασυμμετρία μεταξύ Νότου και Βορρά.

Η παραδοσιακή θεωρία της σλαβικής εθνογένεσης

Η παλιά έκδοση της παραδοσιακής θεωρίας προσλαμβάνει, όπως είναι γνωστό, την «άφιξη» των Σλάβων κατά τους ιστορικούς χρόνους, μετά την υποτιθέμενη «μεγάλη μετανάστευση» τους το 5ο και 6ο αιώνα της εποχής μας, από μια άγνωστη περιοχή. Ισχυρίζεται ότι αυτός είναι ο λόγος για την μεγάλη επέκταση τους και εκπληκτική ομοιογένεια. Ακόμα κι αν αυτή η ριζοσπαστική θέση τώρα συντηρείται μόνο από μια μειοψηφία (εκπροσωπούμενη από τον Schenker), η πιο πρόσφατη, ποικιλοτρόπως τροποποιημένη, έκδοση της που, προς το παρόν, ευνοείται από την πλειοψηφία των Σλαβιστων, δεν διαφέρει στην ουσία από αυτήν: απλά, αυτό που τώρα έγινε δεκτό είναι η παρουσία των Σλάβων την Εποχή του Ορείχαλκου και την Εποχή του Σιδήρου σε μια μικρή περιοχή της Ανατολικής Ευρώπης. Έτσι, η «άφιξη» των Σλάβων τοποθετείται, τώρα, νωρίτερα, δηλαδή στην Εποχή του Ορείχαλκου ή στην Εποχή του Σιδήρου, ενώ η «μεγάλη μετανάστευση» θα εξακολουθεί να έχει πραγματοποιηθεί κατά τους ιστορικούς χρόνους. Εν ολίγοις, «μόνο» το τελευταίο μεγάλο κύμα της Σλαβικής μετανάστευσης θα χρονολογείται τόσο πρόσφατα.
Αν και - όπως είδαμε στις προηγούμενες ενότητες - η πραγματική αιτία για την παραδοχή μιας τόσο πρόσφατης χρονολογίας για την προέλευση των Σλάβων έγκειται στην άγνοια ορισμένων βασικών σύγχρονων εξελίξεων που αφορούν τόσο την γλωσσολογία όσο και άλλες ιστορικές επιστήμες, οι ειδικοί Σλαβολόγοι τείνουν να την δικαιολογούν προσφεύγοντας, επίσης, στις πρόσφατες χρονολογίες των πρώτων επιβεβαιώσεων των σλαβικών γλωσσών (9ο αιώνα, όταν οι ιεραπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος, εφηύραν το Γλαγολιτικό αλφάβητο (από το οποίο αντλείται το κυριλλικό), και μετέφρασαν μέρη της Αγίας Γραφής και της ορθόδοξης λειτουργίας (σε αυτό που ονομάζεται Εκκλησιαστική σλαβική), καθώς και σε εκείνες των πρώτων αναφορών του σλαβικού λαού, στα έργα των ιστορικών του 5ου και 6ου αιώνα.
Ωστόσο, συντριπτικά στοιχεία τα οποία έχω παρουσιάσει αναλυτικά στο βιβλίο μου (Alinei 1996, 2000), αποδεικνύει ότι η ημερομηνία των πρώτων μαρτυρίων και οι πρώτες αναφορές ιστορικών δεν έχουν απολύτως καμία σημασία όσον αφορά το πρόβλημα της χρονολόγησης της «γέννησης» μιας γλώσσας ή ενός λαού. Η γραφή είναι ένα εντελώς ξεχωριστό φαινόμενο απο την ομιλία και συνδέεται, ως έχει, με τη μορφοποίηση των ανεπτυγμένων διαστρωματοποίημενων κοινωνιών, με μια εξουσιάζουσα ελίτ που χρειάζεται την γραφή για να ασκήσει πλήρως την εξουσία της, και κατά συνέπεια είναι μια πολύ πρόσφατη εξέλιξη της ευρωπαϊκής ιστορίας. Έτσι, η εμφάνισή της μπορεί να διαφέρει από τόπο σε τόπο. Για να δώσω μόνο τρία παραδείγματα: (i) η Βαλτική και η Φιννική γλώσσα βεβαιώνονται πολύ αργότερα από ό,τι η σλαβική, αλλά κανείς - ακόμη και μεταξύ των παραδοσιακών - έχει σκεφτεί ποτέ ότι η Βαλτική γλώσσα έφτασε στην Ευρώπη γύρω από εκείνη την εποχή: (Ii) για την Φιννική, την Ουαλική η Θεωρία της Συνέχειας τώρα είναι καθολικά αποδεκτή (βλ. παραπάνω), και αξιώνει  Παλαιολιθική προέλευση ...: (iii), ακόμη με πιο παράδοξο τρόπο, οι πρώτες επιβεβαιώσεις ή οι πρώτες γραπτές αναφορές των περισσότερων ευρωπαϊκών υπό-πρότυπων διαλέκτων ανήκουν στη σύγχρονη εποχή, αλλά κανείς δεν τολμά να θεωρήσει ότι έχουν «έρθει» ή ότι έχουν σχηματιστεί τόσο πρόσφατα. Ως εκ τούτου,  δεν μπορούμε να εξετάσουμε το επιχείρημα των παλαιότερων βεβαιώσεων και αναφορών ως σοβαρό. Θα επανέλθω στο σημείο αυτό περαιτέρω.
Όσον αφορά την προϊστορική παρουσία των Σλάβων στην Ευρώπη, εδώ και πολύ καιρό η προτιμώμενη θεωρία ήταν ότι οι πρώτοι Σλάβοι θα μπορούσαν να ταυτιστούν με το λεγόμενο Lusacian πολιτισμό της Μέσης και της τελικής Εποχής του Ορείχαλκου και της Εποχή του Σιδήρου, χαρακτηριστικό της περιοχής της Πολωνίας, που αποτελεί μέρος της περιοχής των Πεδίων της Τεφροδόχου (βλ. Neustupny-Neustupny 1963, 195).
Επί του παρόντος, οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν (Cp. Mallory 1989, 78) - με μικρές διαφοροποιήσεις - με την άποψη ότι η ελάχιστη περιοχή που καταλήφθηκε από τους Σλάβους την Εποχή του Σίδηρου ή την Εποχή του Ορείχαλκου είναι εκείνη που αναφέρεται για παράδειγμα από τον Brauer (1961 Ι, 29): από την Ανατολική Γαλικία στο άνω Ντον, μέσω Volinia, Podolia, η περιοχή στις δύο ακτές του Μέσου Δνείπερου ποταμού (Κίεβο, Cernigov), Πολτάβα, Κουρσκ και Orel. Προς το Βορρά, ζούσε ο Βαλτικός λαός, και βόρεια αυτού ο Φιννικός λαός.
Στα νότια υπήρχαν οι Ιρανοί (Σκύθες) και (από τον 7ο αιώνα) οι Σαρμάτες. Στην Μαύρη Θάλασσα οι παράκτιες πόλεις ήταν οι Ελληνικές και, στα ανατολικά των Σλάβων, οι Ιρανοί επεκτείνονταν στα Ουραλικά Mordvins, στην περιοχή του Ταμπόφ.
Για τον Mallory η περιοχή ήταν ελαφρώς μεγαλύτερη, δηλαδή μεταξύ των ποταμών Έλβα και Μέσο
Δνείπερο (Mallory 1989, 78). Στον παλαιότερο ορίζοντα που φθάνει ο Mallory, είναι ο πολιτισμός Trzciniec της Μέσης Εποχής του Ορείχαλκου (δεύτερο τρίτο της 2ης χιλιετίας), που εκτεινόταν από τον Όντερ στο Μέσο Δνείπερο και μοιράζονταν τα κύρια χαρακτηριστικά των πολιτισμών Corded Ware (των σκευών με κορδόνι) και του Battle Axe (του τσεκουριού μάχης). Σε αυτό το όραμα ακολουθεί πολλούς Πολωνούς και Ρώσους επιστήμονες, οι οποίοι δίνουν ιδιαίτερη προσοχή όχι μόνο στον πολιτισμό Trzciniec, αλλά και στους πολιτισμούς Battle Αxe (τσεκούρι μάχης) όπως σ' αυτούς του Komarovo στην περιοχή των Καρπαθίων και του Belugrudovo στην Ουκρανία, στον Δνείπερο ποταμό (Cp. Telegin 1994, 403-405). Αυτοί οι πολιτισμοί θεωρούνται η πηγή του πολιτισμού Lusacian, έτσι ώστε θα μπορούσαμε να πούμε ότι, σε σύγκριση με την προηγούμενη γενιά, σήμερα οι μελετητές έχουν προχωρήσει ένα βήμα πιο κάτω στην Αρχαιολογική στρωματογραφία, φθάνοντας το παλαιότερο δυνατό επίπεδο που επιτρέπεται από τη γενική χρονολογία της Κανονικής θεωρίας kurgan.
Παρά τη διαμάχη για το Trzciniec (που η Gimbutas και οι επιστήμονες της Βαλτικής διεκδικούν για τον εαυτό τους!), ο Mallory καταλήγει: "Είναι δύσκολο να αρνηθεί κανείς ότι υπήρχε ένα γεωγραφικό κέντρο, που σταθμίζονταν μεταξύ του Βιστούλα και του Δνείπερου, το οποίο είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι ήταν Πρώτο-σλαβικό και που φαίνεται να εμφανίζει μια συνέχεια της πολιτιστικής ανάπτυξης από το 1500 π.Χ. (ή νωρίτερα)  της ιστορικής εμφάνισης των πρώτο-σλαβικών λαών" (Mallory 1989, 81). Σε γενικές γραμμές, αναγνωρίζει ο Mallory ότι
"Μια μεγάλη γεωγραφική στάση των Σλάβων [...] είναι ίσως το μοντέλο που θα είναι πιο εύκολα αποδεκτό από γλωσσολόγους που βλέπουν στην σλαβική ομάδα γλωσσών ελάχιστους λόγους για να υποθέσουμε ότι έχουν μετακινηθεί πολύ, από την ανάπτυξή τους από τους Πρώτο-Ινδο-ευρωπαίους" (Mallory 1989, 81) 2.
Πριν απο το Trzciniec, με λίγα λόγια, έχουμε το μυστηριώδη πεδίο των «Παλαιο-Ευρωπαίων», όπου όλοι μιλούν μία ή περισσότερες προ-ΙΕ (ινδο-ευρωπαϊκές) γλώσσες.

Ενστάσεις προς την παραδοσιακή θεωρία

Ας ελέγξουμε τώρα αυτήν τη θεωρία στα τρία σημεία που  παρουσιάσαμε στην αρχή: την τεράστια επέκταση, την εξαιρετική ομοιογένεια και τη γεωγραφική ασυμμετρία των σλαβικών γλωσσών. Και ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο σημείο, το οποίο νομίζω ότι έχει περάσει απαρατήρητο από τους παραδοσιακούς μελετητές.

Η επιφανειακή ασυμμετρία των σλαβικών στην γεωγραφική κατανομή

Ως ειδικός στην γεω-γλωσσολογία, μένω πάντα έκπληκτος από το γεγονός ότι ειδικοί Σλαβολόγοι έχουν αποτύχει να παρατηρήσουν ή να εκτιμήσουν την εξαιρετική διαγνωστική αξία - από γεω-γλωσσολογική άποψη - της ασύμμετρης διαμόρφωσης της σλαβικής περιοχής. Πολύ περισσότερο, όταν η αιτία αυτής της ασυμμετρίας είναι αρκετά γνωστή, και αναφέρεται ρητά σε όλα τα εγχειρίδια για τους πρωτοετείς φοιτητές των σλαβικών: η Βόρειο-Σλαβική δεν αποτελεί μια ενιαία ενότητα, αλλά κάθε μια από τις δύο διακλαδώσεις της, - την Δυτική και την Ανατολική - μοιράζεται διαφορετικά χαρακτηριστικά απο αυτά της Νότιο-Σλαβικής.
Τώρα, από γεω-γλωσσολογική άποψη, υπάρχει μόνο μία πιθανή εξήγηση για αυτή την ιδιότυπη και ολοφάνερη διαμόρφωση στο χώρο: η Νότιο-Σλαβική πρέπει να αποτελεί τον προγενέστερο πυρήνα, ενώ οι δύο διακλαδώσεις της Βόρειο-Σλαβικής πρέπει να είναι μεταγενέστερης ανάπτυξης, η κάθε μια με την δική της ιστορία και ταυτότητά.
Δεν υπάρχει άλλη πιθανή εξήγηση, εκτός αν κάποιος αμφισβητεί τον ίδιο τον λόγο ύπαρξης IE (Ινδο-Ευρωπαίων) και την ανασυγκρότηση των Πρώτο-Σλάβων πέρα απο κάθε κοινή λογική.
Περιττό να σας πω, αυτή η απλή παρατήρηση κατεδαφίζει την όλη κατασκευή της πατρίδας των Σλάβων στην κέντρο-ανατολική Ευρώπη και της σλαβικής μετανάστευσης, με παραδοσιακούς όρους, καθώς και όλων των συνακόλουθων επιπτώσεών αυτής. Αλλά ας ελέγξουμε τα άλλα δύο σημεία, προτού το αναπτύξουμε περαιτέρω, στα πλαίσια του PCT.

Η τεράστια Σλαβική επέκταση

Το μόνο αποδεικτικό στοιχείο μιας μεγάλης μετανάστευσης των Σλάβων κατά τους ιστορικούς χρόνους, οι παραδοσιακοί μελετητές μπορούν να ισχυρίζονται ότι βρίσκεται σε μια κατά γράμμα ερμηνεία των αναφορών μεσαιωνικών ιστορικών, όπως ο Θρακιώτης Πρίσκος απο το Πανειον (5ος αιώνας), ο Έλληνας Προκόπιος Καισαρείας (6ος αιώνας ) και ο Γότθος Jordanes (6ος αιώνας), ή εκείνες της Εκκλησίας (π.χ. Conte 1990, 33-34). Αλλά είναι προφανές ότι οι εν λόγω αναφορές δεν επισημαίνουν σαφώς σε μια «εισβολή» ή «μετανάστευση» των Σλάβων, αλλά μπορεί εξίσου απλά να ληφθούν ως αναφορές σε προϋπάρχοντες Σλάβους, την παρουσία των οποίων, ακόμη και παραδοσιακοί μελετητές, τώρα, παραδέχονται.
Όταν, για παράδειγμα, ο Ιωάννης της Εφέσου, επίσκοπος της Κωνσταντινούπολης την εποχή του Ιουστινιανού (527-65) αναφέρει τις αναρίθμητες επιδρομές στα Βυζαντινά εδάφη με τις λέξεις «καταραμένο λαό των Σλάβων», τους καταριέται επειδή ήταν ακόμη ειδωλολάτρες, και όχι επειδή «καταφτάνουν»! Και όταν, στο De rebus Gethicis, ο Jordanes περιγράφει τη θέση των Venedi, και γράφει ότι κατοικούσαν στην περιοχή «από την πηγή του ποταμού Visla και σε αμέτρητες εκτάσεις», δεν δίνει την παραμικρή ένδειξη μιας δικής τους πρόσφατης άφιξης, αλλά απλά περιγράφει μια ισχύουσα κατάσταση.
Και προκαλώ τους ειδικούς Σλαβολόγους να βρουν κάποια ένδειξη μιας πρόσφατης άφιξης των Σλάβων στις περιοχές τους, και απο άλλες μεσαιωνικές πηγές.
Όχι μόνο αυτό, αλλά όταν προγενέστεροι ιστορικοί, που έζησαν αιώνες πριν από την υποτιθέμενη άφιξη των Σλάβων, γράφουν ότι ο πληθυσμός της λεκάνης των Καρπαθίων προσέφερε ένα ποτό που ονομάζεται medos (μεντος) ( στην Πρώτο-σλαβική medu, «ποτό που παράγεται με το μέλι») στους Βυζαντινούς πρεσβευτές που κατευθύνονταν στην Αυλή του Αττίλα (βασιλιά των Ούννων), και ότι ένα μέρος των ταφικών τελετών για το θάνατο του Αττίλα ονομαζόταν στραβα (μεσαιωνική ονομασία της σλαβικής τελετής κηδείας), μόνο ένας προκατειλημμένος αναγνώστης μπορεί να βρει σε αυτό στοιχεία για τις "πρώτες διεισδύσεις" των Σλάβων στην περιοχή των Καρπαθίων, ειδικά όταν φαίνεται να μην έχουν αφήσει ίχνος της έλευσης τους!
(Neustupny-Neustupny 1963, 196).
Η πολύ απλή αλήθεια είναι ότι οι Σλάβοι ήταν εκεί από πολύ παλιά.
Και πάλι, η πρώτη γραπτή αναφορά των λαών εξαρτάται από την ημέρα των γενεθλίων της γραφής, και όχι την ημέρα των γενεθλίων των λαών!
Εν ολίγοις, εάν μια τέτοια τεράστια επέκταση των Σλάβων, τόσο στο Νότο όσο και στο Βορρά, από τη φερόμενη ως πατρίδα τους στην Κέντρο-Ανατολική Ευρώπη, είχε πραγματικά γίνει, το πιο σημαντικό στοιχείο που έπρεπε να αναμένουμε να βρεθεί, θα ήταν αρχαιολογικό.
Το οποίο λείπει εντελώς.
Ακριβώς έτσι, κάθε συζήτηση γι’ αυτό το ζήτημα  στο βιβλίο του Mallory χάνεται, σίγουρα όχι τυχαία, δεδομένου του γεγονότος ότι ο Mallory είναι αρχαιολόγος.
Δεν μπορώ να αντιληφθώ, τότε, πώς ένας αρχαιολόγος μπορεί να προωθεί την υπόθεση μιας μαζικής επέκτασης που περιλαμβάνει το ήμισυ της Ευρώπης, και που είναι σε θέση  να αλλάξει εντελώς την γλωσσική ταυτότητά της, χωρίς την παραμικρή αρχαιολογική απόδειξη: εκτός αν είναι μια περίεργη περίπτωση υποεκτίμησης του ατόμου, της δική του επιστήμης.
Μια άλλη βασική αντίρρηση για αυτή την εργασία έγκειται στο γεγονός ότι, ακολουθώντας το παραδοσιακό σενάριο, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι σε αυτή τη «μεγάλη μετανάστευση», εμπλέκονταν επίσης το νότιο Σλαβικό τμήμα: κάτι απολύτως αδύνατο, όπως μόλις είδαμε.
Αν υπήρξε μια «μετανάστευση», θα πρέπει να προχώρησε από το Νότο προς το Βορά.
Μια τρίτη, ουσιαστική αντίρρηση σε αυτήν τη διατριβή είναι η αντίφαση μεταξύ της ιδέας μιας μεσαιωνικής μετανάστευσης και την πλήρη εξαφάνιση των εικαζόμενων προ-υπάρχουσων γλωσσών. Ούτε καν η σύγχρονη μαζική μετανάστευση και ο εποικισμός, παρά την τεράστια τεχνολογική και πολιτιστική διαφορά μεταξύ των μεταναστών και των αυτοχθόνων πληθυσμών, έχουν προκαλέσει την εξαφάνιση στο σύνολο τους όλων των αυτοχθόνων γλωσσών στο Νέο Κόσμο.

Η φανταστική εξαφάνιση όλων των υποτιθέμενων προ-Ινδο-Ευρωπαϊκών γλωσσών, λόγω της Iνδο-Ευρωπαϊκής μετανάστευση την Εποχής του Χαλκού, είναι ήδη αρκετά δύσκολο να την παραδεχτούμε, για τον ίδιο λόγο, συν το γεγονός ότι η έρευνα για προ-Ινδο-Ευρωπαϊκή ποτέ δεν προσκόμισε κανένα σοβαρό αποτέλεσμα (Alinei 1996,
2000). Πώς μπορούμε να δεχτούμε μια τέτοια ιδέα για τις αρχές του Μεσαίωνα, και για τις άκρως πολιτισμένες περιοχές της Νότιο-Ανατολικής προϊστορικής Ευρώπης;
Ποιο και πού θα ήταν το προ-Ινδο-Ευρωπαϊκό υπόστρωμα στη Βουλγαρία, Μακεδονία, Σερβία, Κροατία, Βοσνία και Σλοβενία;
Εκτός αν συσχετίσουμε αυτή την όψιμη μετανάστευση με μια γιγαντιαία γενοκτονία -υπόθεση επιστημονικής φαντασίας- υπόθεση που δεν ανήκει σε σοβαρή επιστημονική σκέψη.

Η ομοιογένεια των σλαβικών γλωσσών

Αναμφισβήτητα, η ομοιογένεια των σλαβικών γλωσσών, η οποία έρχεται σε αντίθεση τόσο εντυπωσιακά με την εσωτερική διαφοροποίηση των Γερμανικών, των Νεολατινικών και των Κελτικών, για παράδειγμα, μπορεί να εξηγηθεί μόνο με δύο τρόπους: με ενδεχόμενα: (α) ένα πολύ υψηλό βαθμό πολιτιστικής και κοινωνικής σταθερότητας για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, ή (β) μια πολύ ταχεία επέκταση των Σλάβων, ο ρυθμός της οποίας θα εμπόδιζε την αρχική σλαβική γλώσσα (Πρώτο-Σλαβική) να αλλάξει στις νέες περιοχές. Κάτι σαν αυτό που συνέβη, για παράδειγμα, στην αγγλική γλώσσα των Προσκυνητών, όταν μετανάστευσαν στην Αμερική, διότι η ταχεία επέκτασή της στη νέα ήπειρο παρήγαγε πολύ λιγότερες διαλεκτικές διαφορές - παρά την τεράστια έκταση της - από ό, τι, ας πούμε, παρουσιάζει η βρετανική αγγλική στο νησί της Αγγλίας.
Η παραδοσιακή θεωρία ήταν πράγματι συνεπής με την προσέγγιση αυτή, όταν υπέθεσε την «άφιξη» των Σλάβων  στους ιστορικούς χρόνους, μετά την «μεγάλη μετανάστευση» τους.
Αυτό το σενάριο, πράγματι, συνεπάγεται ένα είδος blitz (αστραπιαία)-εισβολή στο μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής Ευρώπης, η οποία με τη σειρά της θα μπορούσε να εξηγήσει την ομοιογένεια των σλαβικών γλωσσών, όπως είναι τώρα. Αλλά στο τροποποιημένο τρέχον σενάριο για ειδικούς Σλαβολόγους, τώρα, με το διαφαινόμενο χρονολογικό χάσμα δύο χιλιετιών από την πρώτη «άφιξη» την Εποχή του Ορείχαλκου, και την όψιμη «μετανάστευση» των ιστορικών χρόνων, πώς γίνεται αυτό το επιχείρημα να εξακολουθεί να στέκει;
Αντί να είναι σταθερές, οι δύο χιλιετίες της εποχής του Ορείχαλκου, της εποχής του Σιδήρου και της έναρξη της εποχής μας, αυτές - αντίθετα - σχηματίζουν μια από τις πιο ταραγμένες περιόδους της ευρωπαϊκής προϊστορίας πρώτο-ιστορίας και της ιστορίας: Κέλτες, Έλληνες, Ρωμαίοι, Ιλλυριοί και άλλοι λαοί ( συμπεριλαμβανομένων των ίδιων των Σλάβων, αν δεχτούμε αυτή τη θεωρία!), ήταν διαρκώς σε κατάσταση πολέμου, καταλαμβάνοντας εδάφη άλλων λαών, και, σε μεγάλο βαθμό, επηρεάζοντας τις γλώσσες και τους πολιτισμούς τους, όπως μαρτυρούν τα πολυάριθμα γλωσσικά δάνεια απο τα Κελτικά, Ελληνικά και Λατινικά στις Σλαβικές γλώσσες.

Η δημογραφική έκρηξη των Σλάβων, που προηγείται της μεγάλης μετανάστευση τους

Καμία απο τις εκδοχές της παραδοσιακής θεωρίας μπορεί να δώσει μια ικανοποιητική απάντηση στο διπλό ερώτημα που στηρίζει την υπόθεση της μεγάλης σλαβικής μετανάστευσης στις αρχές του Μεσαίωνα: ποιοι προϊστορικοί ή ιστορικοί λόγοι θα είχαν φέρει τον λαό των Σλάβων πρώτα στην δημογραφική έκρηξη του και στη συνέχεια στη μεγάλη του μετανάστευση, τόσο που να τους καταστήσει ως κυρίαρχο πληθυσμό της Ανατολικής Ευρώπης, στο Βορρά και στο Νότο, και ως την πιο πολυάριθμη ομάδα στην Ευρώπη; Ούτε η αρχαιολογία ούτε η ιστορία μας δίνουν το παραμικρό αποδεικτικό στοιχείο για τέτοιου είδους γεγονότα, τα οποία, όπως έχουμε ήδη παρατηρήσει, θα είχαν προκαλέσει τίποτα λιγότερο από την σχεδόν πλήρη εξαφάνιση των προηγούμενων πληθυσμών και των γλωσσών τους. Παρατηρήστε ότι ακολούθησαμε την παραδοσιακή θεωρία και θα πρέπει να υποθέσουμε όχι μόνο ότι οι Πρώτο-Ινδο-ευρωπαϊκοί λαοί θα πρέπει να "ήρθαν" με τον πολιτισμό Kurgan από τις Ουκρανικές στέπες, την Εποχή του Χαλκού, ενώ οι Σλάβοι να "ήρθαν" στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη την εποχή του Ορείχαλκου: αλλά, επίσης, και κυρίως, ότι μετά την άφιξή τους θα πολλαπλασιάζονταν σαν τα μυρμήγκια, και στη συνέχεια θα καταλάμβαναν σχεδόν το σύνολο της Ανατολικής Ευρώπης, από την περιοχή της Αρκτικής και η τούνδρα μέχρι τις ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Μπορεί μια τέτοια παράλογη διατριβή να προχωρήσει στα σοβαρά, στον 21ο αιώνα, με την πρόοδο που έχει επιτευχθεί σε πολλούς επιστημονικούς τομείς όπως η αρχαιολογία, ανθρωπολογία, γενική γλωσσολογία, και χωρίς ούτε ένα κομμάτι αποδεικτικού στοιχείου; Αν, στη συνέχεια, σας υπενθυμίσω επίσης ότι ο πυρήνας των Σλάβων ήταν στο Νότο και όχι στα Βορά - όπως δείχνει η εικόνα της γεω-γλωσσολογίας αναντίρρητα - τι έχει απομείνει από αυτή την κατασκευή;

(Αναφορές:
Mario Alinei, Origini delle lingue d’ Europa,

Vol. I: La teoria della continuita‘, Il Mulino, Bologna, 1996;

Vol. II: La continuita’ delle principali aree etnolinguistiche dal Mesolitico all’ eta’ del Ferro, Il Mulino, Bologna, 2000.)

https://acrobat.adobe.com/id/urn:aaid:sc:EU:ccb70667-d4ae-41d7-a449-b3e4fe096bb7

ЕГЕЈКИ МАЈКИ – ΑΙΓΑΙΑΤΙΣΣΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ

ΈΔΕΣΣΑ: ΜΟΥΣΙΚΟΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ (ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ) [VIDEO]

ΈΔΕΣΣΑ: ΜΟΥΣΙΚΟΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ (ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ) [VIDEO]

ΕΔΕΣΣΑ/ΒΟΝΤΕΝ: Πόλη μακεδονική, με μακεδονική μουσικοχορευτική παράδοση των γηγενών Μακεδόνων! Του χρόνου, στις εκδηλώσεις, ευχόμαστε να υπάρχει και τραγούδι στη μακεδονική γλώσσα που μιλούν παραδοσιακά οι αυτόχθονες κάτοικοι της πόλης μας!

ΕΔΕΣΣΑ: ΧΟΡΕΨΑΝ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΚΙΝΗ (VIDEO + PHOTO)

Πράγματι πολύ πετυχημένη η μουσικοχορευτική εκδήλωση στους Μικρούς Καταρράχτες που ακολούθησε την

http://www.tastv.gr/article/edessa-horepsan-tragoydi-tis-ei . . .

Συνάντηση Μακεδόνων και Τούρκων με Φινλανδική αντιπροσωπεία

Στις 14 Οκτωβρίου 2014, στη Θεσσαλονίκη, μια ομάδα εκπροσώπων της Μακεδονικής κοινότητας μαζί με μέλη της "Μορφωτικής και Πολιτιστικής Κίνησης Έδεσσας" είχε συνάντηση με Φινλανδική αντιπροσωπεία ( Magma Think tank ), στην οποία μετέφερε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Μακεδόνες στην Ελλάδα, σε διάφορους τομείς, και την ανάγκη ύπαρξης νομοθετικού πλαισίου για την προστασία όλων των εθνικών/γλωσσικών μειονοτήτων στη χώρα.
Δημοσιογράφος της Φινλανδικής Κρατικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης στην σουηδική γλώσσα πήρε συνέντευξη από τον Αρχιμανδρίτη Νικόδημο Τσαρκνιά που συμμετείχε σε αυτήν τη συνάντηση.
Στη συνάντηση παραβρέθηκε η αντί-προεδρος του Δικτύου για την Προώθηση της Γλωσσικής Διαφορετικότητας (NPLD) Peggy Heikkinen (στην φώτο, μαζί με την Ε. Νατσουλίδου)

Την ίδια ημέρα, εκπρόσωποι της Τουρκικής μειονότητας της δυτικής Θράκης είχαν συνάντηση με την ίδια αντιπροσωπεία από την Φινλανδία.

Τα προβλήματα της Τούρκικής Μειονότητας της Δυτικής Θράκης μεταφέρθηκαν στην Φινλανδική αντιπροσωπεία - 15.10.2014

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (Ε.Ο.Τ.Δ.Θ), στις 14 Οκτωβρίου του 2014 βρέθηκε για επίσκεψη εργασίας στη Θεσσαλονίκη . Ο πρόεδρος της Ε.Ο.Τ.Δ ο Χαλίτ Χαμπίπογλου και ο διευθυντής της Ε.Ο.Τ.Δ ο Κ.Ενγκίν Σοιγιλμαζ, ο πρόεδρος του ΚΙΕΦ Μουσταφά Αλή Τσαβούς και ο υπεύθυνος του κόμματος με διεθνής ομάδας εργασίας ο Αλή Αλή Ρεμζίογλου αποτελώντας έτσι την ομάδα αντιπροσωπεία της Τούρκικης Μειονότητας της Δυτικής Θράκης, λόγο επίσκεψη εργασίας προς μειονότητες συναντήθηκαν στην Ελλάδα με τους εκπρόσωπους της σουηδικής μειονότητας στην Φινλανδία.

Η Ελλάδα πρέπει να βάλει ένα τέλος στην πολιτική που είναι προσανατολισμένη ως “άλλοι” για τις μειονότητες

Υπό την προεδρία του Johan Häggman, ο οποίος μέχρι πρόσφατα έχει υπηρετήσει ως υπεύθυνος επικοινωνίας στη Γενική Διεύθυνση Μετάφρασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και σχετικά με την πολυγλωσσία σε δραστηριότητες ως συντονιστής της ομάδας, η ένωση σουηδική μειονότητα που ζουν στη Φινλανδία "Magma" που ονομάζεται δεξαμενές σκέψης, οι εκπρόσωποι του σουηδικού κοινοβουλίου της Φινλανδίας "Folktinget" , η Φινλανδική Κρατική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση "YLE" και δημοσιογράφους από το φινλανδικό πρακτορείο ειδήσεων "FNB-SPT”, στο συνέδριο που πραγματοποιήθηκε με την αντιπροσωπεία που περιελάμβαναν συνολικά οκτώ άτομα της Φινλανδίας συζητήθηκαν λεπτομερώς βασικά και επίκαιρα θέματα ιδιαίτερα εκείνων που σχετίζονται με την εκπαίδευση και την θρησκευτική αυτονομία της Tουρκικής Μειονότητας της Δ. Θράκης.

Περισσότερα εδώ

Μαθήματα ποντιακής διαλέκτου σε Δήμους της χώρας!

Το ΕΣΠΑ δεν χρηματοδοτεί μαθήματα μη επίσημων γλωσσών, πόσο μάλλον διαλέκτων ελληνικής γλώσσας!!!  Κάτι διαφεύγει στους οργανωτές των μαθημάτων η απλά όλοι «δουλεύονται» μεταξύ τους. Και με ποια λογική το Υπουργείο Παιδείας θα διαθέσει κονδύλια (δεν το συζητάμε για την ΕΕ, που το αποκλείει) για εκμάθηση μιας διαλέκτου που ομιλείται μόνο από ένα  τμήμα τους ελληνικού λαού, σε περίοδο οικονομικής κρίσης και για μαθήματα που δεν ωφελούν κανέναν πολίτη έμπρακτα (στο επάγγελμα του, στο εμπόριο, στις σπουδές του, κτλ); Αυτή η πρωτοβουλία, επίσης, δημιουργεί μια κατάσταση προνομιακής μεταχείρισης προς μια μόνο ομάδα Ελλήνων πολιτών έναντι όλων των άλλων. Πάντως, είναι απαράδεκτοι οι Δήμοι που συμμετέχουν σε αυτή την «πρωτοβουλία» και θα πρέπει να καταγγελθούν οι Δήμαρχοι! (Αλήθεια, πέρασε η απόφαση αυτή από δημοτικά συμβούλια η ήρθε εντολή από το Υπουργείο Παιδείας, απευθείας; Θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τους δημότες αυτή η πληροφορία…) 

Περισσότερα εδώ

ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ.

http://play.mrt.com.mk/play/18341/#share

Ελεύθεροι άνθρωποι σε μια χώρα που τους σέβεται και τους αναγνωρίζει.
Δεκάδες μαρτυρίες από Παιδιά του παιδομαζώματος και οικονομικούς μετανάστες απο τα χωριά της Ελληνικής Μακεδονίας.
Καταθέτουν την ιστορία τους.
Επειδή στην Ελλάδα τα ΜΜΕ και οι αρχές δεν μιλάνε για αυτά, δεν θέλουν να ξέρουμε για όσα τράβηξαν οι Μακεδόνες μέχρι να ξεκληριστούν απο τα χωριά τους, νομίζουν οτι η αλήθεια δεν θα μαθευτεί.
Συνεχίστε τα ψέματα.
Είτε σας αρέσει είτε όχι υπάρχει ένας λαός.
Ο Μακεδονικός λαός.
Αυτόν τον λαό που και το 1982 τον αναγνωρίσατε ως: «Μη Έλληνες το γένος».
Τους κλείσατε τα σύνορα όχι το στόμα…
Και όταν τους διώχνατε νομίζατε ότι ξεμπερδέψατε και με αυτούς και με την ιστορία....
Ευτυχώς όμως η ιστορία και η αλήθεια ούτε κρύβονται,
ούτε αλλάζουν....
ΥΓ: Μακάρι αυτό το βίντεο να μπορέσουν να το δουν όλοι οι Μακεδόνες της Ελλάδας.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΘΡΑΚΗ

Ομιλία του Δρ. Burhan Baran, μέλος της Επιτροπής διαλόγου του κόμματος «Το Ποτάμι», στο συνέδριο που έγινε στην Αθήνα την Κυριακή 21 Σεπτέμβριου 2014.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΘΡΑΚΗ

Του Μπουρχάν ΜΠΑΡΑΝ

Η καταπάτηση του δικαιώματος σεβασμού της ξεχωριστής εθνικής ταυτότητας αποτελεί για την Ελλάδα ένα λάθος στρατηγικής σημασίας, διότι η αίσθηση του ανήκειν συνιστά μια σημαντική πτυχή της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας πολλών ανθρώπων. Γι αυτό, άλλωστε ο τρόπος εφαρμογής των μειονοτικών δικαιωμάτων από μια έννομη τάξη είναι στην πραγματικότητα η λυδία λίθος της αποτελεσματικής εφαρμογής των αξιών ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους και υπό αυτή την έννοια,  πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του προγράμματος κάθε ανοιχτόμυαλης δημοκρατικής πολιτικής δύναμης, αφού ορίζουν το αξιακό πλαίσιο μιας κοινωνίας αλληλεγγύης, σε αντιπαράθεση με τη σημερινή κοινωνία της βαρβαρότητας που αποκλείει πεισματικά από τους κόλπους της κάθε διαφορετικότητα.

Αποτελεί υποκρισία να αρνείται η Ελλάδα την εθνική ταυτότητα της μειονότητας  της Θράκης με το επιχείρημα ότι είναι μόνο θρησκευτική, διότι απλούστατα οι αναφορές σε χριστιανούς και μουσουλμάνους οφείλονται στο γεγονός ότι όταν υπογράφτηκε η Συνθήκη της Λωζάνης, την εποχή της κατάρρευσης της πολυπολιτισμικής οθωμανικής αυτοκρατορίας που ήταν ένα χωνευτήρι λαών και εθνοτήτων, κυριαρχούσαν προσδιορισμοί που ανάγονταν στο θρησκευτικό παράγοντα.

Είναι γεγονός ότι τις προηγούμενες δεκαετίες το ελληνικό κράτος εφάρμοζε διαχρονικά μια κατασταλτική πολιτική σε βάρος της μειονότητας, η οποία υφίστατο αναρίθμητες ρατσιστικές διακρίσεις και πολλαπλές παραβιάσεις των δικαιωμάτων της σε πολλούς τομείς. Για παράδειγμα, το περίφημο άρθρο 19 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας αποτελούσε μια διάταξη που εφαρμοζόταν από το 1955 έως το 1998. Προέβλεπε την απώλεια της ιθαγένειας σε πρόσωπα διαφορετικής (μη-Ελληνικής) καταγωγής («αλλογενείς» έναντι του «ομογενείς»), δηλαδή ίδιας [Ελληνικής] καταγωγής) που έφυγαν από την Ελλάδα «άνευ προθέσεως παλιννοστήσεως. Στο πλαίσιο του Άρθρου 19, ένας Έλληνας πολίτης μη Ελληνικής καταγωγής («αλλογενής») ήταν ένα άτομο με Ελληνική ιθαγένεια που δεν καταγόταν από Έλληνες, δεν είχε Ελληνική συνείδηση και δεν συμπεριφερόταν ως Έλληνας [και συνακόλουθα] μπορούσε να κριθεί ότι ο δεσμός του με το Ελληνικό έθνος είναι εντελώς ελλιπής και εύθραυστος! Πρέπει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα δεν έχει λάβει ακόμη τα μέτρα που απαιτούνται για την αποκατάσταση των σοβαρών επιπτώσεων που επήλθαν από την στέρηση ιθαγένειας με βάση το Άρθρο 19. Ιδίως, η απάλειψη του Άρθρου 19, δεν είχε αναδρομικά αποτελέσματα. Επίσης η άρνηση των Ελληνικών αρχών να αναγνωρίσουν την ύπαρξη κάθε άλλου είδους μειονότητας, πέραν της «Μουσουλμανικής» οδήγησε σε έναν αριθμό προσφυγών στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ιδίως όσον αφορά δικαιώματα ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι στα μέλη μειονοτήτων, όπως προβλέπεται από το Άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης. Τέτοιες ήταν οι περιπτώσεις της ίδρυσης της «Ένωσης μειονοτικής νεολαίας του Έβρου, της «Πολιτιστικής Ένωσης Γυναικών Τούρκων Νομαρχίας Ροδόπης», της «Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης» και άλλων.

Επίσης, κατά τη γνώμη μου, το να ενδιαφέρεται το προξενείο μιας γειτονικής χώρας για πληθυσμιακές ομάδες της διπλανής χώρας με τις οποίες διατηρεί δεσμούς που προκύπτουν από μια κοινή πολιτισμική ή εθνική ταυτότητα δεν αποτελεί καταρχήν κάτι το αρνητικό.

Σε ό,τι αφορά τις ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ που πρέπει να υιοθετήσει μια σύγχρονη δημοκρατική πολιτική δύναμη, είναι αναγκαίο να τονιστεί ότι χρειάζεται η οικοδόμηση μιας νέας σχέσης με τις μειονότητες τόσο για τους Έλληνες πολίτες που είναι μέλη της μειονότητας της Θράκης, όσο και για τα μέλη άλλων μειονοτικών ομάδων πρέπει να ισχύουν τα δικαιώματα που απορρέουν από την αρχή του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού.

 Η έμπρακτη εφαρμογή του συλλογικού αυτοπροσδιορισμού συνεπάγεται τα ακόλουθα:

1) Αποδοχή (εκ μέρους της ελληνικής Διοίκησης) του περιεχομένου και του σκεπτικού των καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για τα σωματεία που χρησιμοποιούν αυτοπροσδιοριστικό επίθετο της δικής τους επιλογής και απρόσκοπτη λειτουργία των σωματείων αυτών.

2) Άμεση επικύρωση της (ήδη υπογραφείσας από την Ελλάδα) Σύμβασης Πλαίσιο για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων (του Συμβουλίου της Ευρώπης).

3) Άμεση υπογραφή και κύρωση του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες, που αναγνωρίζει τις περιφερειακές ή μειονοτικές γλώσσες ως έκφραση πολιτισμικού πλούτου και επιτάσσει τη διευκόλυνση και την ενθάρρυνση της χρήσης των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών, προφορικά και γραπτά, στη δημόσια και την ιδιωτική ζωή.

Τέλος, θα πρέπει να τονιστεί με έμφαση προς όλες τις κατευθύνσεις ότι σε όλη τη χρονική διάρκεια της ιστορικής της παρουσίας στον ελλαδικό χώρο η μειονότητα της Θράκης, ούτε έμπρακτα αλλά ούτε καν σε λεκτικό επίπεδο, δεν λειτούργησε υπονομευτικά είτε για την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας είτε για την ευρύτερη κοινωνική συνοχή στην περιοχή, και σχεδόν το σύνολο των μειονοτικών πολιτών υπήρξαν και συνεχίζουνε να είναι νομοταγείς και φιλήσυχοι άνθρωποι, συνήθως οικογενειάρχες και αγρότες, που δεν έχουν δείξει την παραμικρή δυσφορία για το γεγονός ότι αποτελούν πολίτες του ελληνικού κράτους. Αντιθέτως, η μειονότητα θεωρούσε τον εαυτό της, εντελώς συνειδητά, ως διακριτό μεν αλλά οπωσδήποτε αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας με την οποία, παρά τη διαφορά ως προς το θρήσκευμα ή την εθνική ταυτότητα σε σχέση με τους πλειονοτικούς, την συνδέουν αρκετά κοινά ήθη και έθιμα. Ένας Θρακιώτης μουσουλμάνος έχει πιο πολλά κοινά στοιχεία με έναν Θρακιώτη χριστιανό παρά με έναν Έλληνα της Αθήνας ή έναν Τούρκο της Άγκυρας.

Ίσως δεν είναι ευρύτερα γνωστό ότι μειονοτικοί πολίτες πολέμησαν στα βουνά της Πίνδου και έχυσαν το αίμα τους για την πατρίδα, και φυσικά συνεχίζουν να υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία στον ελληνικό στρατό και να πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους προς την ελληνική Πολιτεία.

Σε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες δεν υπήρξε καμία απολύτως φωνή που να εγείρει ζήτημα αυτονόμησης ή να καλεί τη μειονότητα σε σύγκρουση με το πλειονοτικό στοιχείο. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια οι μειονοτικοί πολίτες καταβάλλουν σημαντικές προσπάθειες να ενταχθούν στον κορμό της ελληνικής κοινωνίας σε ισότιμη βάση με τους συμπολίτες τους.

Άλλωστε, από το 1981 έως το 2012 η μειονότητα ψήφιζε στη συντριπτική της πλειοψηφία τα κόμματα του δικομματισμού, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ., χωρίς όμως να βρει από αυτά την κατάλληλη ανταπόκριση για την επίλυση των προβλημάτων της καθημερινής ζωής της. Το 2012, ακολουθώντας και πάλι το συνολικό ρεύμα της ελληνικής κοινωνίας, πράγμα που αποδεικνύει ότι ΔΕΝ είναι αποκομμένη από τους προβληματισμούς της τελευταίας, ψήφισε μαζικά το ΣΥΡΙΖΑ ως ανερχόμενη πολιτική δύναμη της εποχής εκείνης, αλλά μετά τις παλινωδίες της προεκλογικής περιόδου των ευρωεκλογών του 2014 υπήρξε μεγάλη απογοήτευση από τη συμπεριφορά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και έτσι η μειονότητα εισήλθε σε φάση νέων αναζητήσεων και πολιτικών προσανατολισμών σε σχέση με την εκπροσώπηση της στη Βουλή. Είναι φανερό ότι η μειονότητα βρίσκεται σε μια χρονική καμπή όπου ψάχνει ειλικρίνεια , διάλογο και εμπιστοσύνη.

Το ζητούμενο είναι αν θα μπορέσουμε να μεταδώσουμε τη δική μας ειλικρίνεια στους κόλπους της μειονότητας και με τον τρόπο αυτόν να ανταποκριθούμε στη δημοκρατική πρόκληση του σεβασμού των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων όπως επιτάσσει ένα σύγχρονο κράτος δικαίου.
Περισσότερα εδώ

Δημοψήφισμα ή 'επανάσταση';

Τα ερωτήματα των δημοψηφισμάτων είναι μαυρόασπρα - όχι τα αποτελέσματα τους.

Το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας (Η.Β.) που ξέρουμε σήμερα δημιουργήθηκε το 1801 με την ενσωμάτωση της Ιρλανδίας και την μετέπειτα ανεξαρτητοποίηση των πέντε έκτων της Ιρλανδίας το 1922. Είχαν προηγηθεί το Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας όταν υποχρεώθηκε η Σκωτία να μπει στην ένωση με την απειλή δασμών και άλλων οικονομικών κυρώσεων το 1707, και το Βασίλειο της Αγγλίας όταν η Αγγλία ενσωμάτωσε την Ουαλία το 1536.

Το Η.Β.  σε όλες τις μορφές του είχε ως πυρήνα την Αγγλία, ειδικά τα χρόνια της Βρετανικής Αυτοκρατορίας - της μεγαλύτερης που έχει υπάρξει ποτέ αφού περί τα τέλη του 19^ου αιώνα είχε φτάσει να ελέγχει το ένα τέταρτο των εδαφών παγκοσμίως (σόρρυ Αλέξανδρε, ήρθες 22^ος).

Μπορεί το Η.Β. να μην είναι πια Αυτοκρατορία, αλλά παραμένει η 6^η ισχυρότερη χώρα (ονομαστικό ΑΕΠ), το νόμισμα της είναι το 8^ο στον κόσμο (ΡΡΡ), είναι Μόνιμο Μέλος στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ανήκει στους G7, είναι από τα ισχυρότερα μέλη του ΝΑΤΟ μετά την Αμερική, και λοιπά, και λοιπά, και λοιπά. Όποιος θέλει όλη τη λίστα ας ανατρέξει στο σχετικό άρθρο στην Wikipedia - η λίστα των επιτευγμάτων του Ηνωμένου Βασιλείου από την οικονομία και την πολιτική μέχρι την κουλτούρα και τις ζώνες επιρροής του είναι ατελείωτη.

Η αδρή ανακεφαλαίωση που προηγήθηκε είναι για να θυμηθούμε λίγο το μέγεθος που έχουμε μπροστά μας, και τη σχέση των μερών η οποία είναι και το επίδικο των ημερών.

Σε όλη αυτή την διαδρομή, η Αγγλία ήταν ο κυρίαρχος εταίρος, ενσωματώνοντας με διαφορετικούς τρόπους εδάφη και χώρες από το δέκατο έκτο αιώνα μέχρι το τέλος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Οι διαφορές μεταξύ Σκωτίας, Ουαλίας, Ιρλανδίας και Αγγλίας δεν εξαλείφθηκαν ποτέ, όπως ποτέ δεν υπήρξε ισοτιμία στις σχέσεις των μερών. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ΜΙΑ χώρα, με μία κυβέρνηση (στο Λονδίνο), αλλά με εξαιρετικά περίπλοκες σχέσεις στο εσωτερικό του. Αποφεύγοντας το δαίδαλο των μορφών τοπικής αυτοδιοίκησης ας αναλογιστούμε πως ενώ η Αγγλία δεν έχει σύνταγμα, η Σκωτία έχει.

Το αίτημα της Σκωτίας ήταν η μετατροπή του Η.Β. σε ομόσπονδο κράτος. Οι Άγγλοι, με την αλαζονεία και τη νοσταλγία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας δεν είχαν καμία διάθεση να προχωρήσουν σε κάτι τέτοιο, και κάπως έτσι καταλήξαμε στο χθεσινό δημοψήφισμα.

Ο ‘πιο Άγγλος πεθαίνεις’ Βρετανός Πρωθυπουργός Davis Cameron αντιμετώπισε με ελαφρότητα το θέμα του δημοψηφίσματος από την αρχή. Όπως είχε αντιμετωπίσει και κάθε άλλο αίτημα της Σκωτίας στη διάρκεια της θητείας του μέχρι σήμερα. Έτσι απέρριψε την τρίτη επιλογή από το ψηφοδέλτιο, αυτή που ζητούσε επί της ουσίας μεγαλύτερες εξουσίες για τοπικά ζητήματα, και επέβαλλε ένα εκβιαστικό ΝΑΙ ή ΟΧΙ. Τι δεν προέβλεψε; Αυτό που συνέβη: την κλιμάκωση της επιθυμίας για αυτοπροσδιορισμό και τοπικό έλεγχο της Σκωτίας, σε σημείο να απειλείται πλέον η συνοχή του πυρήνα της πάλαι ποτέ αυτοκρατορίας, το σημερινό Η.Β., το νόμισμα του και η Κοινοπολιτεία.  Η συνέχεια εδώ

Σημερα, στο ΝΑΤΟ

http://www.megatv.com/megagegonota/summary.asp?catid=27384&subid=2&pubid=33887897

MAKEDONSKI ORA I PESNI!

ΚΕΡΑΣΙΩΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΣΙΑ ΧΟΡΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΙ (VIDEO)

Ιστορική διπλή παρουσία μειονοτικών κομμάτων στις Ευρωεκλογές

The Books' Journal
Ιούνιος 2014
Ιστορική διπλή παρουσία μειονοτικών κομμάτων στις Ευρωεκλογές

του Παναγιώτη Δημητρά     

26 Μαΐου 2014

Οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 25 Μαΐου 2014 ήταν ιστορικές γιατί για πρώτη φορά υπήρξαν στην Ελλάδα ψηφοδέλτια δύο μειονοτικών κομμάτων. Εκτός από το Ουράνιο Τόξο (ΟΤ - υποστηρίζει τα δικαιώματατης μακεδονικής μειονότητας) που έχει συνεχή παρουσία στις Ευρωεκλογές από εκείνες του 1994, φέτος πρωτοεμφανίστηκε το Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ - υποστηρίζει τα δικαιώματα της τουρκικής μειονότητας).

Το ΚΙΕΦ περιόρισε την παρουσία του στη Θράκη, αφού δεν μοίρασε ψηφοδέλτια εκτός αυτής. Στους δύο νομούς με ισχυρό μειονοτικό στοιχείο, το ΚΙΕΦ θριάμβευσε. Στη Ροδόπη πήρε 25.857 ψήφους και 41,6% αφήνοντας μακριά πίσω τη ΝΔ (16,4%), το ΣΥΡΙΖΑ (10,8%), τη Χρυσή Αυγή (6,3%), την Ελιά (5,5%), το Ποτάμι (3,2%), τους Ανεξάρτητους Έλληνες (2,3%), ΚΚΕ (2%), ΛΑΟΣ (1,6%), κτλ. Ας σημειωθεί πως ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ έχουν μειονοτικούς βουλευτές στη Ροδόπη. Στην Ξάνθη πήρε 15.378 ψήφους και 25,9% και βρέθηκε στην πρώτη θέση μπροστά από τη ΝΔ (17,6%), το ΣΥΡΙΖΑ (17,1%), την Ελιά (7%), τη Χρυσή Αυγή (6,7%), το Ποτάμι(4,8%), τους Ανεξάρτητους Έλληνες (3,6%), ΚΚΕ (2,7%), ΛΑΟΣ (2,1%), κτλ. Και στην Ξάνθη ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μειονοτικό βουλευτή. Στον Έβρο πήρε 1.220 ψήφους και1,5% και βρέθηκε στη δέκατη θέση. Στην υπόλοιπη χώρα πήρε περί τις 165 ψήφους. Σε πάρα πολλά αμιγή μειονοτικά χωριά, το ΚΙΕΦ πήρε πάνω από 90% των ψήφων. Σε όλη την προεκλογική περίοδο, το μειονοτικό κόμμα υποστηρίχθηκε τουλάχιστον χλιαρά και συνήθως έντονα και ενεργά από όλους του μειονοτικούς νυν και πρώην βουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα αποτελέσματα αυτά πρέπει να συνεκτιμηθούν με τα αποτελέσματα των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών όπου υποψήφιοι στηριζόμενοι από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κέρδισαν την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και τους Δήμους Κομοτηνής και Ξάνθης, εκλέγοντας πολλούς μειονοτικούς δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους. Είναι αξιοσημείωτη η σημαντική στήριξη της μειονότητας σε υποψήφιους της ΝΔ παρά το ότι η μειονότητα αισθάνεται αποστροφή στον εθνικιστή αρχηγό της Αντώνη Σαμαρά. Η εξήγηση είναι απλή. Όπως και στην υπόλοιπη Ελλάδα, οι ψηφοφόροι στις αυτοδιοικητικές εκλογές έκαναν τις επιλογές τους με αυτοδιοικητικά κριτήρια, συχνά σε μεγάλη απόκλιση από τις επιλογές τους στις ευρωεκλογές. Οι υποψήφιοι με στήριξη από τη ΝΔ που ενισχύθηκαν από τη μειονότητα έχουν δείξει το ενδιαφέρον τους για αυτή, αποκλίνοντας από την κεντρική κομματική γραμμή, όπως άλλωστε και οι υποψήφιοι των άλλων κομμάτων.

Αντίθετα, όλα τα κόμματα στη Βουλή υιοθετούν αντιμειονοτική στάση. Για να διαμαρτυρηθούν, οι μειονοτικοί σχημάτισαν κόμμα: «οι ψήφοι μας μέχρι σήμερα πήγαν σε εκείνους που μας θυμούνται πριν τις εκλογικές αναμετρήσεις, σε εκείνους που δίνουν υποσχέσεις που μένουν μόνο στα λόγια. Μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση ζήσαμε μια απογοήτευση. Πλέον, προκειμένου να μη ξαναζήσουμε μια τέτοια απογοήτευση ως Κόμμα Ισότητας Ειρήνης Φιλίας (ΚΙΕΦ) συμμετέχουμε στις ευρωεκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις 25 Μαΐου 2014. Τις ευρωεκλογές τις βλέπουμε ως μια ευκαιρία για να διαδώσουμε τη φωνή μας, να τραβήξουμε την προσοχή στα προβλήματά μας που δεν λύνονται επί χρόνια και να αντιδράσουμε στη νοοτροπία που κάθε μέρα προσθέτει νέα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα». Το ΚΙΕΦ είναι στη διαδικασία ένταξή του στην Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία, στην οποία ανήκουν πάρα πολλά μειονοτικά κόμματα στην Ευρώπη με εκλεγμένους ευρωβουλευτές, όπως ανήκει σε αυτή και το Ουράνιο Τόξο.

Ποιο μήνυμα πήραν πολλοί από τα αποτελέσματα αυτά του ΚΙΕΦ; «Χάνουμε τη Θράκη», «Ξυπνήστε για τη Θράκη», «ο τουρκικός εθνικισμός μας φέρνει χρόνια πίσω» σε διάφορες παραλλαγές ακούστηκαν από πλειονοτικούς δημοσιογράφους αλλά και πολιτικούς. Οι αντιδράσεις αυτές απλώς δικαιώνουν τη μειονοτική επιλογή να συνταχθεί πίσω από ένα μειονοτικό κόμμα που θα αναδείξει τις διακρίσεις που υφίσταται η μειονότητα στο πολύ φιλικότερο για τα ανθρώπινα δικαιώματα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς στη Βουλή των Ελλήνων η όποια απόπειρα συνοδεύεται από επιθέσεις εναντίον των μειονοτικών βουλευτών ως «προδοτών» και «πρακτόρων».

Σχετικά επιτυχημένη ήταν και η εκλογική επίδοση του Ουράνιου Τόξου, που όπως και στο παρελθόν είχε ψηφοδέλτια σε όλη τη χώρα. Πήρε 5.754 ψήφους (0,1%), έναντι 4.530 ψήφων στις Ευρωεκλογές του 2009, 6.176 ψήφων στις αντίστοιχες του 2004, 4.951 ψήφων στις εκλογές του 1999 και 7.263 ψήφων σε εκείνες του 1994. Πάντως, στο Νομό Φλώρινας, όπου είναι η έδρα του και η κύρια δύναμή του, το ΟΤ είδε τις ψήφους του να μειώνονται ξανά: από 2.250 το 1994, 1.427 το 1999, 1.203 το 2004 και 1.195 το 2009, φέτος έπεσαν στις 1.070. Σίγουρα πάντως, η αδυναμία του ΟΤ να πολλαπλασιάσει τις ψήφους του, ή έστω να επαναλάβει τον αριθμό ψήφων του 1994, όταν τα άτομα που αισθάνονται εθνικά Μακεδόνες στην Ελλάδα εκτιμώνται σε μερικές δεκάδες χιλιάδες, επιτρέπει το συμπέρασμα πως το κόμμα αυτό αποτελεί απλώς ένα «κόμμα μαρτυρίας» ενός σκληρού πυρήνα μειονοτικών, κάτι που επιβεβαιώνεται και από την ισχνή δραστηριότητά του μεταξύ των εκλογών.

Η μελλοντική συνύπαρξή των δύο μειονοτικών κομμάτων στην ΕΕΣ, η οποία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχηματίζει ομάδα μαζί με τους Πράσινους, θα αποτελέσει μια ενδιαφέρουσα δοκιμή για το αν και πόσο τα δύο μειονοτικά κόμματα θα συνεργασθούν, για το τι θα κατορθώσουν να πετύχουν στην καρδιά της ΕΕ και, κυρίως, για το πώς οι θέσεις τους που θα προωθήσουν οι μειονοτικοί και πράσινοι βουλευτές άλλων χωρών θα αντιμετωπισθούν από τους Έλληνες/ίδες ευρωβουλυετές/τίνες, ιδίως κάτω από την πίεση των τριών ευρωβουλευτών της Χρυσής Αυγής, η οποία περιέχει στη δράση της πράξεις βίας κατά των δύο μειονοτήτων.

Μακεδονικός αγώνας. Οχι που... λέγαν

ΓΡΑΦΕΙΟ (;;;) ΤΟΥ Ο.Τ. ΣΤΗΝ ΕΔΕΣΣΑ/ΒΟΝΤΕΝ

 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ!

ILINDEN -ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ -

novakis- vetar da podujne