25 Φεβ 2011
Ολλανδική χορωδία ερμηνεύει μακεδονικό τραγούδι!
20 Φεβ 2011
Το δικαίωμα της ύπαρξης μας
Του Νίκου Σακελλάριου*
Διανύουμε μια περίοδο τέτοιας οικονομικής κρίσης που κατακτήσεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος εδώ και 100ετία και πλέον πάνε να εξαφανιστούν.
Η πολυεθνική Φεντερασιόν της Θεσσαλονίκης με πρωτοπόρο τον Αβραάμ Μπεναρόγια και τους Εβραίους (προς τιμήν τους), αλλά και τις σλαβικές εθνότητες με τους Βούλγαρους αλλά και με τους Μακεδόνες, όπως τον Ντιμίταρ Βλάχωφ έβαλαν τα θεμέλια για την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στη Θεσσαλονίκη, στη Μακεδονία αλλά και κατόπιν σε όλη την Ελλάδα.
Περισσότερα εδώ
Διανύουμε μια περίοδο τέτοιας οικονομικής κρίσης που κατακτήσεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος εδώ και 100ετία και πλέον πάνε να εξαφανιστούν.
Η πολυεθνική Φεντερασιόν της Θεσσαλονίκης με πρωτοπόρο τον Αβραάμ Μπεναρόγια και τους Εβραίους (προς τιμήν τους), αλλά και τις σλαβικές εθνότητες με τους Βούλγαρους αλλά και με τους Μακεδόνες, όπως τον Ντιμίταρ Βλάχωφ έβαλαν τα θεμέλια για την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στη Θεσσαλονίκη, στη Μακεδονία αλλά και κατόπιν σε όλη την Ελλάδα.
Περισσότερα εδώ
19 Φεβ 2011
Οι Πρώτοι Μακεδονικοί Ραδιοσταθμοί στην Ελλάδα
Μακεδονική μουσική και τραγούδια μεταδίδουν, μέσω ιντερνετ, δύο ραδιοσταθμοί που δημιουργήθηκαν το προηγούμενο διήμερο από Μακεδόνες ακτιβιστές της Ελλάδας.
Είναι, όπως εμφανίστηκαν χρονικά, το
Voden Makedonsko Radio
Στη διεύθυνση http://94.75.247.151/start/avoden/
και το ράδιο του μπλογκ
Μακεδονική Παράδοση στην Ελλάδα
Στη διεύθυνση: http://macedonianculture.listen2myradio.com/
Μπορείτε να τα επισκεφθείτε μέσα από τα μπλογκ
Belomorska Macedonia
και ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ή κάνοντας κλικ στην αντίστοιχη ένδειξη της διπλανής στήλης αυτού του μπλογκ.
Το καλό είναι ότι μας δίνεται η δυνατότητα να ακούμε μακεδονικό πρόγραμμα ενώ ταυτόχρονα μπορούμε να κάνουμε εργασίες με άλλα προγράμματα ή να σερφάρουμε σε άλλες σελίδες του ιντερνετ.
Ο καθένας μας ας διαδώσει με τον τρόπο του αυτή την ευχάριστη είδηση.
Εμείς εκφράζουμε τα συγχαρητήριά μας στις συντρόφισσες και τους συντρόφους για την αξιέπαινη και ελπιδοφόρα αυτή προσφορά τους.
Περισσότερα εδώ
Είναι, όπως εμφανίστηκαν χρονικά, το
Voden Makedonsko Radio
Στη διεύθυνση http://94.75.247.151/start/avoden/
και το ράδιο του μπλογκ
Μακεδονική Παράδοση στην Ελλάδα
Στη διεύθυνση: http://macedonianculture.listen2myradio.com/
Μπορείτε να τα επισκεφθείτε μέσα από τα μπλογκ
Belomorska Macedonia
και ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ή κάνοντας κλικ στην αντίστοιχη ένδειξη της διπλανής στήλης αυτού του μπλογκ.
Το καλό είναι ότι μας δίνεται η δυνατότητα να ακούμε μακεδονικό πρόγραμμα ενώ ταυτόχρονα μπορούμε να κάνουμε εργασίες με άλλα προγράμματα ή να σερφάρουμε σε άλλες σελίδες του ιντερνετ.
Ο καθένας μας ας διαδώσει με τον τρόπο του αυτή την ευχάριστη είδηση.
Εμείς εκφράζουμε τα συγχαρητήριά μας στις συντρόφισσες και τους συντρόφους για την αξιέπαινη και ελπιδοφόρα αυτή προσφορά τους.
Περισσότερα εδώ
18 Φεβ 2011
Οι «Παγουρίστας»
Tου Σταυρου Τζιμα
Οι κάτοικοι της πόλης των Ιωαννίνων έχουν το παρατσούκλι «παγουράδες», γιατί, λένε οι κακεντρεχείς, σε μια πανσέληνο προσπάθησαν ν’ αδειάσουν με παγούρια το νερό της λίμνης, ώστε να πιάσουν το φεγγάρι που αντικατοπτριζόταν στην επιφάνειά της και νόμιζαν ότι επέπλεε. Οι ίδιοι δεν δείχνουν να ενοχλούνται. Απεναντίας το διασκεδάζουν, μάλιστα κάποιοι εξ αυτών πριν από λίγες μέρες αυτοανακηρύχθηκαν σε… «Παγουρίστας». Στόχος τους δεν είναι να ανασύρουν από τη λίμνη το φεγγάρι, αλλά σε πρώτη φάση να καθαρίσουν, στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, την πόλη από τα σκουπίδια, που οι ουκ ολίγοι ασυνείδητοι συμπολίτες τους αποθέτουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, ακόμη κι αν ο κάδος βρίσκεται μπροστά τους.
Τους είδα στην τηλεόραση να μαζεύουν χαρτάκια, πλαστικά μπουκάλια, μεταλλικά κουτάκια κ. λπ. - και έδειχναν να το διασκεδάζουν. Νέα παιδιά, αγόρια, κορίτσια, αλλά και μεγαλύτεροι, ενεργοί πολίτες, άφησαν κατά μέρος την ανέξοδη κριτική και τις κατάρες κατά του κράτους «που δεν κάνει τίποτα» και πήραν στα χέρια τους την υπόθεση «ποιότητα ζωής» στη γειτονιά, στο οικοδομικό τετράγωνο, στο πάρκο και στην παιδική χαρά.
Περισσότερα εδώ
Οι κάτοικοι της πόλης των Ιωαννίνων έχουν το παρατσούκλι «παγουράδες», γιατί, λένε οι κακεντρεχείς, σε μια πανσέληνο προσπάθησαν ν’ αδειάσουν με παγούρια το νερό της λίμνης, ώστε να πιάσουν το φεγγάρι που αντικατοπτριζόταν στην επιφάνειά της και νόμιζαν ότι επέπλεε. Οι ίδιοι δεν δείχνουν να ενοχλούνται. Απεναντίας το διασκεδάζουν, μάλιστα κάποιοι εξ αυτών πριν από λίγες μέρες αυτοανακηρύχθηκαν σε… «Παγουρίστας». Στόχος τους δεν είναι να ανασύρουν από τη λίμνη το φεγγάρι, αλλά σε πρώτη φάση να καθαρίσουν, στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, την πόλη από τα σκουπίδια, που οι ουκ ολίγοι ασυνείδητοι συμπολίτες τους αποθέτουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, ακόμη κι αν ο κάδος βρίσκεται μπροστά τους.
Τους είδα στην τηλεόραση να μαζεύουν χαρτάκια, πλαστικά μπουκάλια, μεταλλικά κουτάκια κ. λπ. - και έδειχναν να το διασκεδάζουν. Νέα παιδιά, αγόρια, κορίτσια, αλλά και μεγαλύτεροι, ενεργοί πολίτες, άφησαν κατά μέρος την ανέξοδη κριτική και τις κατάρες κατά του κράτους «που δεν κάνει τίποτα» και πήραν στα χέρια τους την υπόθεση «ποιότητα ζωής» στη γειτονιά, στο οικοδομικό τετράγωνο, στο πάρκο και στην παιδική χαρά.
Περισσότερα εδώ
11 Φεβ 2011
Ο Βασιλιάς Είναι Γυμνός
Αυτός είναι ο τίτλος της εκπομπής Kontrachannel TV.που παρουσίασε στις 7-2-2011 το θέμα των Μακεδόνων της Ελλάδας. Αναφέρεται βέβαια στον «γυμνό» Νεοελληνικό μεγαλοϊδεατισμό, αλλά και ταιριάζει απόλυτα και στο εκπρόσωπο του Ουράνιου Τόξου στην εκπομπή.
Το βίντεο ανάρτησε το μπλογκ ABECEDAR στη διεύθυνση:
http://abecedar.blogspot.com/2011/02/h-7-2011.html
Το μεσημέρι της 9/2/11 έστειλα στο μπλογκ το παρακάτω σχετικό σχόλιο, το οποίο, όμως αρνήθηκε να αναρτήσει. Έτσι αναγκάστηκα να το αναρτήσω εγώ.
Περισσότερα εδώ
Το βίντεο ανάρτησε το μπλογκ ABECEDAR στη διεύθυνση:
http://abecedar.blogspot.com/2011/02/h-7-2011.html
Το μεσημέρι της 9/2/11 έστειλα στο μπλογκ το παρακάτω σχετικό σχόλιο, το οποίο, όμως αρνήθηκε να αναρτήσει. Έτσι αναγκάστηκα να το αναρτήσω εγώ.
Περισσότερα εδώ
6 Φεβ 2011
Πολιτικές διαστάσεις σε αγώνα χάντμπολ με ομάδα από την Μακεδονία
Πολιτικές διαστάσεις πήρε το ματς χάντμπολ ανάμεσα στην Αρίωνα Πτολεμαΐδας και την Ζίτο Πρίλεπ από τη ΠΓΔΜ. Το παιχνίδι επρόκειτο να διεξαχθεί σήμερα στο Λέχοβο Φλώρινας για το Τσάλεντζ Καπ γυναικών, αλλά δεν έγινε μετά την άρνηση της ελληνικής ομάδας να δεχτεί τη χρησιμοποίηση του αστεριού της Βεργίνας ως λογότυπο στη φανέλα της ομάδας από την ΠΓΔΜ.
Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από την ελληνική ομοσπονδία χάντμπολ (ΟΧΕ) που εξέδωσε σχετική ανακοίνωση:
*Κατά τη διάρκεια της χθεσινoβραδινής τεχνικής σύσκεψης, η ομάδα Ζίτο Πρίλεπ της ΠΓΔΜ παρουσίασε αγωνιστική φανέλα στην οποία εμφανιζόταν το αστέρι της Βεργίνας ως τμήμα του λογότυπου του εμπορικού της χορηγού.
*Στη συνέχεια το σωματείο Αρίωνας Πτολεμαΐδας και κατόπιν συνεννόησης με την ΟΧΕ κατέστησε σαφές στον Αυστριακό παρατηρητή του αγώνα κ. Μπουρζιβαλ ότι εφόσον δεν αλλάξουν οι φανέλες τηςομάδας του Πριλεπ δεν θα πραγματοποιηθεί το παιχνίδι.
*Η ομάδα της ΠΓΔΜ δεν δέχτηκε να αγωνιστεί με διαφορετική εμφάνιση. Ως εκ τούτου ο προγραμματισμένος αγώνας για σήμερα δεν διεξήχθη, αφού στις ώρες που μεσολάβησαν δεν προέκυψε κάποια νέα εξέλιξη.
*Σημειώνεται ότι εδώ και τρεις εβδομάδες η ΟΧΕ ήταν σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, στην οποία είχε κάνει τις σχετικές επισημάνσεις αναφορικά με τον επικείμενο αγώνα επικαλούμενη και το ιστορικό με την ομάδα του Μέγα Αλέξανδρου Γιαννιτσών. Η ΟΧΕ κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία να πάρει σαφή θέση για το θέμα και να υποχρεώσει την ομάδα της ΠΓΔΜ να αφαιρέσει από την φανέλα της το Ελληνικό εθνικό σύμβολο ενημερώνοντας για μια ακόμη φορά ότι Ελληνικές ομάδες δεν αγωνίζονται εφόσον δεν τηρούνται όλα όσα προβλέπονται από την ενδιάμεση συμφωνία Ελλάδος-ΠΓΔΜ.
*Τρεις ημέρες πριν την διεξαγωγή του αγώνα, η EHF ενημέρωσε την ΟΧΕ πως δεν μπορεί να υποχρεώσει την ομάδα του Πριλεπ να αλλάξει τις φανέλες της διότι, δεν υπάρχει στον κανονισμό της EHF σχετικό νομικό έρεισμα επισημαίνοντας ότι η διαφορά είναι πολιτική και όχι αθλητική.
Το παιχνίδι κατοχυρώθηκε υπέρ της Πρίλεπ και η ελληνική ομάδα αναμένεται να τιμωρηθεί με 10.000 ευρώ πρόστιμο και δύο χρόνια αποκλεισμό από κάθε διοργάνωση.
Link
4 Φεβ 2011
Επέτειος
Ѓорѓи (Гоце) Делчев (Кукуш, 4 фебруар 1872 – с. Баница, Серско 4 мај 1903)
Γκιόργκι (Γκότσε) Ντέλτσεφ (Κιλκίς, 4 Φεβρουαρίου 1872 – Μπάνιτσα Σερρών 4 Μαΐου 1903)
3 Φεβ 2011
Ποιοι είναι Έλληνες;
Τετάρτη, Φεβρουάριος 02, 2011
Μια απροκάλυπτα ρατσιστική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας Είμαι κατά της λεγόμενης υποχρέωσης "αυτοσυγκράτησης" των δικαστών, κατά την οποία η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να παρεμποδίζει τις άλλες κρατικές λειτουργίες κρίνοντας αντισυνταγματικές τις αποφάσεις τους. Οι δικαστές έχουν υποχρέωση (όχι "δικαίωμα") να μην εφαρμόζουν νόμο, οι διατάξεις του οποίου αντιβαίνουν στο Σύνταγμα (βλ. άρθρο 93 παρ. 4 Σ.). Από τη στιγμή που η Πολιτεία αποφασίζει να εντάξει μια απόφασή της σε νομικό κείμενο, η απόφαση τίθεται σε εν δυνάμει δικαστικό έλεγχο. Η κρίση των δικαστών όμως πρέπει να βασίζεται στο Σύνταγμα και στο υπερκείμενο διακρατικό δίκαιο (όπως είναι το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο) κι όχι στις προσωπικές και υποκειμενικές απόψεις τους για τα πράγματα. Οι δικαστές, έχοντας εκ της θέσεώς τους την δυνατότητα να επιβάλλουν κυριαρχικά τις απόψεις τους με το διατακτικό των αποφάσεών τους, πείθουν ότι όντως ενέργησαν με μόνο γνώμονα το Σύνταγμα όταν η ερμηνεία του Συντάγματος βασίζεται σε συγκεκριμένες μεθόδους που αποτελούν κτήματα της νομικής επιστήμης. Εάν οι απόψεις τους δεν παρουσιάζουν τέτοια επιστημονικά ερείσματα, τότε οι αποφάσεις καθίστανται αυθαίρετες διαταγές που επιβάλλονται με τον μανδύα μιας νομιμοφανούς, αλλά τελικά αντιδημοκρατικής και αυθαίρετης εξουσιασίας.
Γι' αυτό το Σύνταγμα επιβάλλει κάθε δικαστική απόφαση να είναι "ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη" (βλ. άρθρο 93 παρ. 3 Σ.). Ορισμένοι δικαστικοί λειτουργοί θεωρούν ότι η "ειδική κι εμπεριστατωμένη" αιτιολογία περιορίζεται σε πολυσέλιδες προσωπικές θεωρήσεις και υποκειμενικές ερμηνείες που επινοούν εκ των υστέρων, έχοντας προαποφασίσει το διατακτικό της απόφασής τους με βάση την γενική "αίσθηση" που έχουν για το δίκαιο.
Γι' αυτό θα πρέπει κάποτε να προβλεφθεί ότι οι δικαστές έχουν υποχρέωση στην αιτιολόγηση των αποφάσών τους να μνημονεύουν ρητά τους συγκεκριμένους επιστημονικούς κανόνες που εφαρμόζουν κατά την ανάλυση τους. Με την απόφαση 350/2011 του Δ' Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, το Δικαστήριο υπέβαλε σε έλεγχο συνταγματικότητας το νόμο 3838/2010, που προβλέπει το νέο τρόπο κτήσης της Ελληνικής ιθαγένειας και τη συμμετοχή αλλοδαπών τρίτων χωρών (εκτός ΕΕ) στις δημοτικές εκλογές .
Με την απόφαση αυτή, το Τμήμα έκρινε ότι μια επιλογή του προϊσχύοντος δικαίου, η αρχή του "jus sanguinis" ("δίκαιο του αίματος"), κατά την οποία η κτήση της ιθαγένειας απορρέει αποκλειστικώς και μόνον από την ιδιότητα των γονέων ως Ελλήνων, δεν μπορούσε να τροποποιηθεί με τον νεότερο νόμο 3838/2010. Ωστόσο, οι μόνες αρχές που δεν μπορούν να τροποποιηθούν από τον κοινό νομοθέτη είναι αυτές που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Στο Σύνταγμα δεν υπάρχει καμία αναφορά στο "δίκαιο του αίματος", οπότε ο κοινός νομοθέτης του Ν.3838/2010 σαφώς και μπορούσε να τροποποιήσει και να καταργήσει το "jus sanguinis".
1 Φεβ 2011
Младина на Виножито – Νεολαία του Ουράνιου Τόξου
novazora.gr/arhivi/category/aktuelnost
Η Νόβα Ζόρα στο τελευταίο τεύχος του Φεβρουαρίου, φιλοξενεί άρθρο της νεολαίας του κόμματος, γεγονός που θα μπορούσε να είναι πολύ ενθαρρυντικό για το μέλλον του κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα. Δυστυχώς όμως διαβάζοντας το άρθρο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι λείπει εντελώς το ανανεωτικό πνεύμα στο κόμμα και περισσεύει η ξύλινη γλώσσα, και η τετριμμένη πολιτική που το χαρακτηρίζει, εδώ και πολλά χρόνια.
Επαναλαμβάνει η νεολαία τα ίδια «παράπονα» για τον «καημένο» μακεδονικό λαό που υπέφερε τα πάνδεινα και συνεχίζει να είναι ανελεύθερος να εκδηλώσει δημόσια την εθνική μακεδονική του ταυτότητα, όπως ακριβώς κάνει εδώ και αρκετά χρόνια η ηγεσία του κόμματος Δηλαδή, έλα παππού να σου δείξω τα αμπελοχώραφα σου!
Που είναι η αγωνιστική διάθεση που θα μπορούσε να χαρακτηρίζει την νεολαία των Μακεδόνων που πράγματι αντιλαμβάνεται τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλοι οι Μακεδόνες στην Ελλάδα, μαζί με αυτούς της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Διασποράς, οι οποίοι κατάγονται από την ελληνική Μακεδονία; Ποιες είναι οι δραστηριότητες και οι ενέργειες που σκοπεύουν να κάνουν μέσα από το κόμμα που υποστηρίζουν και τους αντιπροσωπεύει, για να αλλάξουν την κατάσταση μας ώστε να μπορέσουμε κάποια μέρα να δηλώνουμε την εθνική ταυτότητα μας χωρίς φόβο για αντίποινα από τους Έλληνες συμπολίτες μας η το ίδιο το ελληνικό κράτος;
Με ευχολόγια και με διαπιστώσεις δεν αλλάζει τίποτα, πουθενά! Εάν οι νεολαίοι του Ουράνιου Τόξου θέλουν όντως να προσφέρουν στην υπόθεση μας, πρέπει να αγωνιστούν πραγματικά, όπως έκαναν κάποιοι παλαιότεροι
Θλιβερή εντύπωση μας προκάλεσε επίσης η αναφορά σε όσους συγκρότησαν τις πρώτες μακεδονικές οργανώσεις και σε όσους «έμειναν όρθιοι ή έπεσαν», αναφορά που περιλαμβάνεται στο «Μήνυμα της νεολαίας Ουράνιου Τόξου».
Οι νεολαίοι που συνέταξαν αυτό το μήνυμα δεν έκαναν τον κόπο να πληροφορηθούν ποιοι σήκωσαν το μεγάλο βάρος της δημιουργίας της πρώτης δημόσιας μακεδονικής οργάνωσης ΜΑΚΙΒΕ, της πρώτης μακεδονικής εφημερίδας και του κόμματος "Ουράνιο Τόξο". Οι πρωταγωνιστές εκείνοι δεν έπεσαν ηττημένοι από τις λυσσαλέες επιθέσεις των διωκτών τους. Απεναντίας άντεξαν και οδηγούσαν το κίνημα σε σταθερή άνοδο. Την τρικλοποδιά και το πισόπλατο χτύπημα το δέχθηκαν από μέσα. Από τους ίδιους εκείνους που χτύπησαν πισόπλατα και το "Ουράνιο Τόξο", το ξεφτέλισαν και το συρρίκνωσαν. Ακριβώς επειδή φοβόταν ότι εκείνοι τους οποίους χτύπησαν πισώπλατα, θα σηκωθούν πάλι όρθιοι και θα πάρουν εκδίκηση για το προδοτικό χτύπημα, φρόντισαν να τους λασπώσουν πατόκορφα.
Εσείς οι δέκτες εκείνης της λασπολογίας και των ψεμάτων καλά θα κάνετε να ψάξετε την αλήθεια για τις ύπουλες ενέργειες που εμπόδισαν το Ουράνιο Τόξο να συνεχίσει την ανοδική του πορεία και να ανταποκριθεί στον ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκε..
Τελειώνοντας, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι το να συγκρίνετε τον αγώνα του Γκότσε Ντέλτσεφ με τον ανύπαρκτο αγώνα της ηγεσίας του κόμματος «Ουράνιο Τόξο» και τον δικό σας, δεν σας τιμά. Μάλλον, ακολουθείτε τα βήματα αυτής της ηγεσίας, και όχι αυτά των ιστορικών αληθινών Μακεδόνων αγωνιστών οι οποίοι έδωσαν πολλά, ρισκάροντας και χάνοντας πολλά. Έτσι είναι οι πραγματικοί αγωνιστές! Ευτυχώς, σήμερα τα ρίσκα που μας ζητά ο αγώνας μας είναι πολύ πιο μικρά και ασήμαντα σε σχέση με των παλαιοτέρων αγωνιστών.
Αλλά, δυστυχώς, ακόμα και με την νεολαία του κόμματος, οι πράξεις λείπουν, τα λόγια περισσεύουν.... Κρίμα!
Η Νόβα Ζόρα στο τελευταίο τεύχος του Φεβρουαρίου, φιλοξενεί άρθρο της νεολαίας του κόμματος, γεγονός που θα μπορούσε να είναι πολύ ενθαρρυντικό για το μέλλον του κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα. Δυστυχώς όμως διαβάζοντας το άρθρο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι λείπει εντελώς το ανανεωτικό πνεύμα στο κόμμα και περισσεύει η ξύλινη γλώσσα, και η τετριμμένη πολιτική που το χαρακτηρίζει, εδώ και πολλά χρόνια.
Επαναλαμβάνει η νεολαία τα ίδια «παράπονα» για τον «καημένο» μακεδονικό λαό που υπέφερε τα πάνδεινα και συνεχίζει να είναι ανελεύθερος να εκδηλώσει δημόσια την εθνική μακεδονική του ταυτότητα, όπως ακριβώς κάνει εδώ και αρκετά χρόνια η ηγεσία του κόμματος Δηλαδή, έλα παππού να σου δείξω τα αμπελοχώραφα σου!
Που είναι η αγωνιστική διάθεση που θα μπορούσε να χαρακτηρίζει την νεολαία των Μακεδόνων που πράγματι αντιλαμβάνεται τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλοι οι Μακεδόνες στην Ελλάδα, μαζί με αυτούς της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Διασποράς, οι οποίοι κατάγονται από την ελληνική Μακεδονία; Ποιες είναι οι δραστηριότητες και οι ενέργειες που σκοπεύουν να κάνουν μέσα από το κόμμα που υποστηρίζουν και τους αντιπροσωπεύει, για να αλλάξουν την κατάσταση μας ώστε να μπορέσουμε κάποια μέρα να δηλώνουμε την εθνική ταυτότητα μας χωρίς φόβο για αντίποινα από τους Έλληνες συμπολίτες μας η το ίδιο το ελληνικό κράτος;
Με ευχολόγια και με διαπιστώσεις δεν αλλάζει τίποτα, πουθενά! Εάν οι νεολαίοι του Ουράνιου Τόξου θέλουν όντως να προσφέρουν στην υπόθεση μας, πρέπει να αγωνιστούν πραγματικά, όπως έκαναν κάποιοι παλαιότεροι
Θλιβερή εντύπωση μας προκάλεσε επίσης η αναφορά σε όσους συγκρότησαν τις πρώτες μακεδονικές οργανώσεις και σε όσους «έμειναν όρθιοι ή έπεσαν», αναφορά που περιλαμβάνεται στο «Μήνυμα της νεολαίας Ουράνιου Τόξου».
Οι νεολαίοι που συνέταξαν αυτό το μήνυμα δεν έκαναν τον κόπο να πληροφορηθούν ποιοι σήκωσαν το μεγάλο βάρος της δημιουργίας της πρώτης δημόσιας μακεδονικής οργάνωσης ΜΑΚΙΒΕ, της πρώτης μακεδονικής εφημερίδας και του κόμματος "Ουράνιο Τόξο". Οι πρωταγωνιστές εκείνοι δεν έπεσαν ηττημένοι από τις λυσσαλέες επιθέσεις των διωκτών τους. Απεναντίας άντεξαν και οδηγούσαν το κίνημα σε σταθερή άνοδο. Την τρικλοποδιά και το πισόπλατο χτύπημα το δέχθηκαν από μέσα. Από τους ίδιους εκείνους που χτύπησαν πισόπλατα και το "Ουράνιο Τόξο", το ξεφτέλισαν και το συρρίκνωσαν. Ακριβώς επειδή φοβόταν ότι εκείνοι τους οποίους χτύπησαν πισώπλατα, θα σηκωθούν πάλι όρθιοι και θα πάρουν εκδίκηση για το προδοτικό χτύπημα, φρόντισαν να τους λασπώσουν πατόκορφα.
Εσείς οι δέκτες εκείνης της λασπολογίας και των ψεμάτων καλά θα κάνετε να ψάξετε την αλήθεια για τις ύπουλες ενέργειες που εμπόδισαν το Ουράνιο Τόξο να συνεχίσει την ανοδική του πορεία και να ανταποκριθεί στον ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκε..
Τελειώνοντας, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι το να συγκρίνετε τον αγώνα του Γκότσε Ντέλτσεφ με τον ανύπαρκτο αγώνα της ηγεσίας του κόμματος «Ουράνιο Τόξο» και τον δικό σας, δεν σας τιμά. Μάλλον, ακολουθείτε τα βήματα αυτής της ηγεσίας, και όχι αυτά των ιστορικών αληθινών Μακεδόνων αγωνιστών οι οποίοι έδωσαν πολλά, ρισκάροντας και χάνοντας πολλά. Έτσι είναι οι πραγματικοί αγωνιστές! Ευτυχώς, σήμερα τα ρίσκα που μας ζητά ο αγώνας μας είναι πολύ πιο μικρά και ασήμαντα σε σχέση με των παλαιοτέρων αγωνιστών.
Αλλά, δυστυχώς, ακόμα και με την νεολαία του κόμματος, οι πράξεις λείπουν, τα λόγια περισσεύουν.... Κρίμα!
Βουλγαρική «Δημοκρατία»
Η Βουλγαρική αστυνομία συλλαμβάνει Μακεδόνες σε τυπογραφείο
Δευτέρα, 31/1/2011
Νωρίτερα σήμερα, η βουλγαρική αστυνομία συνέλαβε τον ιδιοκτήτη και έναν υπάλληλο του τυπογραφείου που ανήκει σε εθνικά Μακεδόνες. Το τυπογραφείο ετοιμαζόταν να εκτυπώσει το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Μακεδονική Φωνή» που κυκλοφορεί για περισσότερα από 6 χρόνια, μεταξύ των Μακεδόνων στη Βουλγαρία.
Οι δύο συλληφθέντες δεν είναι μέλη του μακεδονικού πολιτικού κόμματος "OMO Ilinden - Pirin" και ανακρίθηκαν από τη βουλγαρική αστυνομία στο Blagoevgrad για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας.
Οι Μακεδόνες στη Βουλγαρία δεν γνωρίζουν για πιο λόγο η αστυνομία εισήρθε στο τυπογραφείο. Σύμφωνα με το βουλγαρικό υπουργείο Εσωτερικών, το περιστατικό αυτό δεν έχει καταχωρηθεί και δεν μπορεί να το σχολιάσει. Είναι μια συνήθης πρακτική της βουλγαρικής αστυνομίας να μην καταχωρεί περιστατικά, όταν εμπλέκονται Μακεδόνες.
Ο επικεφαλής του ΟΜΟ Ίλιντεν Πιρίν, Aco Stojkov πιστεύει ότι η πίεση από τη βουλγαρική αστυνομία έρχεται μόλις μια μέρα πριν από την πανεθνική απογραφή.
Η Βουλγαρική νομοθεσία επιτρέπει ελεύθερα την εκτύπωση και τη δημοσίευση, χωρίς όρους. Κατά τα τελευταία 20 χρόνια, μόνο μια φορά η βουλγαρική κυβέρνηση κατάσχεσε μια πλήρη έκδοση του μακεδονικού περιοδικού "Narodna Volja".
http://macedoniaonline.eu/content/view/17492/46/
Δευτέρα, 31/1/2011
Νωρίτερα σήμερα, η βουλγαρική αστυνομία συνέλαβε τον ιδιοκτήτη και έναν υπάλληλο του τυπογραφείου που ανήκει σε εθνικά Μακεδόνες. Το τυπογραφείο ετοιμαζόταν να εκτυπώσει το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Μακεδονική Φωνή» που κυκλοφορεί για περισσότερα από 6 χρόνια, μεταξύ των Μακεδόνων στη Βουλγαρία.
Οι δύο συλληφθέντες δεν είναι μέλη του μακεδονικού πολιτικού κόμματος "OMO Ilinden - Pirin" και ανακρίθηκαν από τη βουλγαρική αστυνομία στο Blagoevgrad για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας.
Οι Μακεδόνες στη Βουλγαρία δεν γνωρίζουν για πιο λόγο η αστυνομία εισήρθε στο τυπογραφείο. Σύμφωνα με το βουλγαρικό υπουργείο Εσωτερικών, το περιστατικό αυτό δεν έχει καταχωρηθεί και δεν μπορεί να το σχολιάσει. Είναι μια συνήθης πρακτική της βουλγαρικής αστυνομίας να μην καταχωρεί περιστατικά, όταν εμπλέκονται Μακεδόνες.
Ο επικεφαλής του ΟΜΟ Ίλιντεν Πιρίν, Aco Stojkov πιστεύει ότι η πίεση από τη βουλγαρική αστυνομία έρχεται μόλις μια μέρα πριν από την πανεθνική απογραφή.
Η Βουλγαρική νομοθεσία επιτρέπει ελεύθερα την εκτύπωση και τη δημοσίευση, χωρίς όρους. Κατά τα τελευταία 20 χρόνια, μόνο μια φορά η βουλγαρική κυβέρνηση κατάσχεσε μια πλήρη έκδοση του μακεδονικού περιοδικού "Narodna Volja".
http://macedoniaonline.eu/content/view/17492/46/
31 Ιαν 2011
Ας συμβάλλουμε στη προσπάθεια του Αραβικού κόσμου για ένα φιλελεύθερο αύριο
| 30.01.11 | |
| Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της, υποστηρίζει ότι τα γεγονότα στην Τυνησία και στην Αίγυπτο αποτελούν πλήγμα σε όσους ισχυρίζονται πως τα μονοκομματικά καθεστώτα μπορούν να προσφέρουν σταθερότητα και μέσω αυτής, ανάπτυξη και ευημερία για τους πολίτες τους. Μέσα στη δεκαετία, η άποψη αυτή κέρδισε έδαφος, ιδιαίτερα μετά την οικονομική κρίση του 2008 και την ενδυνάμωση της Ρωσίας και της Κίνας. Όμως, για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πως η δημοκρατία αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα, καθώς ικανοποιεί τη ζωτική ανάγκη για ελευθερία. Η έλλειψη πολιτικής ελευθερίας εμποδίζει μακροχρόνια και την οικονομική ανάπτυξη, αφού τα μονοκομματικά καθεστώτα χωρίς το φόβο της καταψήφησής τους από τους πολίτες, καταλήγουν διεφθαρμένα, αναποτελεσματικά και καταπιεστικά. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία από την ίδρυσή της έχει καταδείξει τα θεμελειώδη προβλήματα των απολυταρχικών καθεστώτων του Αραβικού κόσμου, οργανώνοντας δράσεις διαμαρτυρίας έξω από την πρεσβεία της Αιγύπτου (τον Απρίλιο του 2007 και το Νοέμβριο του 2010) για την κατάσταση των πολιτικών ελευθεριών και για τη μόνιμη καταστολή του δικαιώματος στην ελεύθερη έκφραση. Σήμερα καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλες τις υπόλοιπες φιλελεύθερες δημοκρατίες του Δυτικού κόσμου να συνδράμουν τις δημοκρατικές δυνάμεις της Τυνησίας και της Αιγύπτου και με σεβασμό στο δικαίωμα αυτοδιάθεσης, να συμβάλουν στην εγκαθίδρυσηη δημοκρατικών θεσμών στις χώρες αυτές. http://www.greekliberals.net/civilaction/ |
Ο Σπίθας και το Παιδί Φάντασμα την εποχή του Μνημονίου
του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ
Μέχρι πρόσφατα γνωρίζαμε ότι ο Μίκης Θεοδωράκης είχε στενή σχέση με έναν μόνο «σερ», τον χαρισματικό «σερ Μπιθί» του λαϊκού πενταγράμμου, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Εδώ και μήνες παρατηρούμε τη σύγκλιση του παλαίμαχου μουσικού με έναν πραγματικό «σερ», έναν Ελληνα δηλαδή που έχει λάβει τον τίτλο αυτό για τις υπηρεσίες του προς τη βασίλισσα Ελισάβετ, τον Βασίλειο Μαρκεζίνη.
Και αν ο Θεοδωράκης δεν έλειψε ποτέ από την ελληνική πολιτική επικαιρότητα τα τελευταία 50 χρόνια, ο Μαρκεζίνης κάνει σήμερα τα πρώτα του βήματα, αλλά με ρυθμούς καταιγιστικούς. Αν δεν υπήρχε η Μαριάννα Βαρδινογιάννη που με τις παντοειδείς κοινωνικές δραστηριότητές της μονοπωλεί σχεδόν καθημερινά το τελευταίο δεκάλεπτο των ειδήσεων στα μεγάλα κανάλια, ασφαλώς πρωταγωνιστής στο ίδιο τηλεοπτικό χρόνο θα αναδεικνυόταν ο Βασίλειος Μαρκεζίνης. Ο κ. Μαρκεζίνης δεν είναι βέβαια τυχαίος άνθρωπος. Νομικός και ακαδημαϊκός με αναγνωρισμένη ευρυμάθεια και διεθνή καριέρα, αποφάσισε σχετικά πρόσφατα να στρέψει το ενδιαφέρον του στην πολιτική ζωή της Ελλάδας και με συνεχείς παρεμβάσεις (βιβλία και συνεντεύξεις) να προτείνει λύσεις για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Το εντυπωσιακό γεγονός είναι ότι όλο το φάσμα των μέσων ενημέρωσης δείχνει ενδιαφέρον για τις προτάσεις του (Mega, Star, ANT1, Βήμα, Εθνος, Ελεύθερος Τύπος, Ελευθεροτυπία, Παρόν, κλπ), όσο κι αν από πρώτη ματιά οι σκέψεις του αποκλίνουν από την πολιτική γραμμή που υποστηρίζει το καθένα απ’ αυτά.
Μέχρι πρόσφατα γνωρίζαμε ότι ο Μίκης Θεοδωράκης είχε στενή σχέση με έναν μόνο «σερ», τον χαρισματικό «σερ Μπιθί» του λαϊκού πενταγράμμου, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Εδώ και μήνες παρατηρούμε τη σύγκλιση του παλαίμαχου μουσικού με έναν πραγματικό «σερ», έναν Ελληνα δηλαδή που έχει λάβει τον τίτλο αυτό για τις υπηρεσίες του προς τη βασίλισσα Ελισάβετ, τον Βασίλειο Μαρκεζίνη.
Και αν ο Θεοδωράκης δεν έλειψε ποτέ από την ελληνική πολιτική επικαιρότητα τα τελευταία 50 χρόνια, ο Μαρκεζίνης κάνει σήμερα τα πρώτα του βήματα, αλλά με ρυθμούς καταιγιστικούς. Αν δεν υπήρχε η Μαριάννα Βαρδινογιάννη που με τις παντοειδείς κοινωνικές δραστηριότητές της μονοπωλεί σχεδόν καθημερινά το τελευταίο δεκάλεπτο των ειδήσεων στα μεγάλα κανάλια, ασφαλώς πρωταγωνιστής στο ίδιο τηλεοπτικό χρόνο θα αναδεικνυόταν ο Βασίλειος Μαρκεζίνης. Ο κ. Μαρκεζίνης δεν είναι βέβαια τυχαίος άνθρωπος. Νομικός και ακαδημαϊκός με αναγνωρισμένη ευρυμάθεια και διεθνή καριέρα, αποφάσισε σχετικά πρόσφατα να στρέψει το ενδιαφέρον του στην πολιτική ζωή της Ελλάδας και με συνεχείς παρεμβάσεις (βιβλία και συνεντεύξεις) να προτείνει λύσεις για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Το εντυπωσιακό γεγονός είναι ότι όλο το φάσμα των μέσων ενημέρωσης δείχνει ενδιαφέρον για τις προτάσεις του (Mega, Star, ANT1, Βήμα, Εθνος, Ελεύθερος Τύπος, Ελευθεροτυπία, Παρόν, κλπ), όσο κι αν από πρώτη ματιά οι σκέψεις του αποκλίνουν από την πολιτική γραμμή που υποστηρίζει το καθένα απ’ αυτά.
30 Ιαν 2011
Ηνωμένες Πολιτείες της Ιταλίας
Στη γενική πολιτική και οικονομική αποσύνθεση, έχει εξαφανιστεί από την ημερήσια διάταξη η 150η επέτειο της ενοποίησης της Ιταλίας, το 2011. Κανείς δεν μιλάει πια γι 'αυτό, φαίνεται σαν μια εκδήλωση του περασμένου έτους, σαν το παλιό περιοδικό ξεχασμένο στον κουρέα. Η επέτειος δεν γιορτάστηκε ακόμα, αλλά φαίνεται ήδη σαν προπερασμένη. Μπορεί τα θεσμικά όργανα να ντρέπονται και να ελπίζουν ότι η γέννηση του ενοποιημένου κράτους θα περάσει σιωπηλά, θα γλιστρήσει εκτός ημερολόγιου. Οι Ιταλοί, όταν αναλογίζονται τα θεσμικά όργανα έχουν μια τάση για έμετο και ανεξέλεγκτη επιθυμία να μεταναστεύσουν. Βλέποντας αυτά να ταυτίζονται με την Ιταλία, είναι μια πρόκληση, μια παρότρυνση σε απόσχιση.
Το 2011 είναι μάλλον μια ευκαιρία, μια μοναδική ευκαιρία να φτιάξουμε την Ιστορία της Ιταλίας, όχι αυτήν με το τρίο Cavour-Garibaldi-Vittorio Emanuele II, με τον εφεδρικό τροχό του Mazzini και τα ψεύτικα δημοψηφίσματα που νομιμοποίησαν τον οίκο των Savoia, αλλά την Ιστορία με τις σφαγές στο Νότο, τις κατοχές στον Βορρά, τα κανόνια των κυβερνώντων κατά άοπλων αγροτών που διαμαρτύρονταν για τον φόρο επί των αλέσεων, η αναγκαστική μετανάστευση εκατομμυρίων Βενετών και Νότιο-Ιταλών στην Αμερική, η μόνη δυνατότητα που τους είχε απομείνει για να αποφύγουν την πείνα. Το έτος 2011 θα μπορούσε να είναι αφιερωμένο στην ιστορία των Ιταλικών λαών που προσάρτησαν οι Σαβοΐα, στην λεηλασία των Ταμείων στα κατεχόμενα κρατίδια, από το βασίλειο των Βουρβόνων μέχρι το παπικό κράτος. Κεφάλαια που ήταν αναγκαία στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, που ήταν στην κυριολεξία “χωρίς βρακι στο κώλο”, για να μην κηρύξει πτώχευση, στις εκατοντάδες χιλιάδες των πατριωτών που ονομάστηκαν "ληστές" και τουφεκίσθηκαν από τον Cialdini, με τα κομμένα κεφάλια τους που φωτογραφίζονταν και εμφανίζονταν στις εφημερίδες της εποχής. Ακόμη και η Σοβιετική Ένωση την εποχή του Χρουστσόφ ήταν σε θέση να αμφισβητήσει τα ψεύδη του σταλινισμού, στην Ιταλία ακόμα ονειρευόμαστε στην ιδέα του Risorgimento (κίνημα Επανίδρυσης του Ιταλικού Κράτους, του 19ου αιώνα) και τις κραυγές του πόνου που ελάμβανε ο Vittorio Emanuele II. Οι μαφίες είναι αποτέλεσμα της κατοχής του Νότου, και ήταν στην αρχή ένα φυσιολογικό φαινόμενο, αλλά με τους Savoia είχαν γίνει ένα εργαλείο για τη διαχείριση της εξουσίας. Ο Garibaldi είπε: "Εδω θα φτιάξουμε την Ιταλία ή θα πεθάνουμε", αλλά για να φτιάξουμε πραγματικά την Ιταλία θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τις ρίζες της, οπότε «Εδώ θα χαλάσουμε την Ιταλία ή θα πεθάνουμε."
Οι πλατείες της Ιταλίας είναι γεμάτες με αναμνηστικές πλάκες για τους τρεις πολέμους της Ανεξαρτησίας, για τους παγκόσμιους πολέμους, συμπεριλαμβανομένων μερικών από αυτών της αποικιοκρατίας, και του Εμφυλίου 1945/46. Για 150 χρόνια ήμασταν σε πόλεμο, ακόμα και με τους εαυτούς μας, για να εδραιώσουμε μια ταυτότητα που δεν έχουμε. Είμαστε σαν το Neverland του Peter Pan: "Και να σκεφτεί κανείς, ότι η τρέλα / είναι παραμύθι, είναι μόνο φαντασία / και όποιος είναι σοφός, όποιος είναι ώριμος γνωρίζει / δεν μπορεί να υπάρχει στην πραγματικότητα», ένα Κράτος που δεν υπάρχει, που το βλέπουν ως παχνί ή το διατηρούν σε απόσταση με καχυποψία. Γεωγραφική έκφραση που φιλοξενεί τις τρεις πιο ισχυρές εγκληματικές οργανώσεις του πλανήτη, αδιάφορη για σαράντα χρόνια μακελειού, στην οποία το κράτος ήταν συνένοχος ή απών, με τις εκατοντάδες των θανάτων μεταξύ των δικαστών, των δημοσιογράφων, των πολιτικών και των διαχειριστών του δημοσίου. Ένας τόπος που καταρρέει, όπου πολλές Περιφέρειες προσβλέπουνε σε ένα απελευθερωτικό "Τους ζυγούς λύσατε" ώστε να επιστρέψουν στην ύπαρξη της Δημοκρατίας της Βενετίας, με τα χιλιάδες χρόνια ιστορίας της, της Δημοκρατίας της Γένοβας, στο Κράτος των δύο Σικελιών, που υπήρξε νόμιμο κράτος και καταλείφθηκε με τα όπλα, ή στην προσαρτήσει στην Γαλλία της Κοιλάδας της Αόστα ή του Νοτίου Τιρόλο στην Αυστρία. Δεν είναι υποθέσεις, αλλά η σκληρή πραγματικότητα. Είναι αναγκαίο να αναθεωρηθεί το παρελθόν μας και να ξεχάσουμε το «ένδοξο» Risorgimento, να μείνουμε μαζί σε μια ομοσπονδία Κρατών, παρόμοια με εκείνα που υπήρχαν προ Ενώσεως, το καθένα με τη δική του ιστορία και την αυτονομία του.
Beppe Grillo blog
Το 2011 είναι μάλλον μια ευκαιρία, μια μοναδική ευκαιρία να φτιάξουμε την Ιστορία της Ιταλίας, όχι αυτήν με το τρίο Cavour-Garibaldi-Vittorio Emanuele II, με τον εφεδρικό τροχό του Mazzini και τα ψεύτικα δημοψηφίσματα που νομιμοποίησαν τον οίκο των Savoia, αλλά την Ιστορία με τις σφαγές στο Νότο, τις κατοχές στον Βορρά, τα κανόνια των κυβερνώντων κατά άοπλων αγροτών που διαμαρτύρονταν για τον φόρο επί των αλέσεων, η αναγκαστική μετανάστευση εκατομμυρίων Βενετών και Νότιο-Ιταλών στην Αμερική, η μόνη δυνατότητα που τους είχε απομείνει για να αποφύγουν την πείνα. Το έτος 2011 θα μπορούσε να είναι αφιερωμένο στην ιστορία των Ιταλικών λαών που προσάρτησαν οι Σαβοΐα, στην λεηλασία των Ταμείων στα κατεχόμενα κρατίδια, από το βασίλειο των Βουρβόνων μέχρι το παπικό κράτος. Κεφάλαια που ήταν αναγκαία στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, που ήταν στην κυριολεξία “χωρίς βρακι στο κώλο”, για να μην κηρύξει πτώχευση, στις εκατοντάδες χιλιάδες των πατριωτών που ονομάστηκαν "ληστές" και τουφεκίσθηκαν από τον Cialdini, με τα κομμένα κεφάλια τους που φωτογραφίζονταν και εμφανίζονταν στις εφημερίδες της εποχής. Ακόμη και η Σοβιετική Ένωση την εποχή του Χρουστσόφ ήταν σε θέση να αμφισβητήσει τα ψεύδη του σταλινισμού, στην Ιταλία ακόμα ονειρευόμαστε στην ιδέα του Risorgimento (κίνημα Επανίδρυσης του Ιταλικού Κράτους, του 19ου αιώνα) και τις κραυγές του πόνου που ελάμβανε ο Vittorio Emanuele II. Οι μαφίες είναι αποτέλεσμα της κατοχής του Νότου, και ήταν στην αρχή ένα φυσιολογικό φαινόμενο, αλλά με τους Savoia είχαν γίνει ένα εργαλείο για τη διαχείριση της εξουσίας. Ο Garibaldi είπε: "Εδω θα φτιάξουμε την Ιταλία ή θα πεθάνουμε", αλλά για να φτιάξουμε πραγματικά την Ιταλία θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τις ρίζες της, οπότε «Εδώ θα χαλάσουμε την Ιταλία ή θα πεθάνουμε."
Οι πλατείες της Ιταλίας είναι γεμάτες με αναμνηστικές πλάκες για τους τρεις πολέμους της Ανεξαρτησίας, για τους παγκόσμιους πολέμους, συμπεριλαμβανομένων μερικών από αυτών της αποικιοκρατίας, και του Εμφυλίου 1945/46. Για 150 χρόνια ήμασταν σε πόλεμο, ακόμα και με τους εαυτούς μας, για να εδραιώσουμε μια ταυτότητα που δεν έχουμε. Είμαστε σαν το Neverland του Peter Pan: "Και να σκεφτεί κανείς, ότι η τρέλα / είναι παραμύθι, είναι μόνο φαντασία / και όποιος είναι σοφός, όποιος είναι ώριμος γνωρίζει / δεν μπορεί να υπάρχει στην πραγματικότητα», ένα Κράτος που δεν υπάρχει, που το βλέπουν ως παχνί ή το διατηρούν σε απόσταση με καχυποψία. Γεωγραφική έκφραση που φιλοξενεί τις τρεις πιο ισχυρές εγκληματικές οργανώσεις του πλανήτη, αδιάφορη για σαράντα χρόνια μακελειού, στην οποία το κράτος ήταν συνένοχος ή απών, με τις εκατοντάδες των θανάτων μεταξύ των δικαστών, των δημοσιογράφων, των πολιτικών και των διαχειριστών του δημοσίου. Ένας τόπος που καταρρέει, όπου πολλές Περιφέρειες προσβλέπουνε σε ένα απελευθερωτικό "Τους ζυγούς λύσατε" ώστε να επιστρέψουν στην ύπαρξη της Δημοκρατίας της Βενετίας, με τα χιλιάδες χρόνια ιστορίας της, της Δημοκρατίας της Γένοβας, στο Κράτος των δύο Σικελιών, που υπήρξε νόμιμο κράτος και καταλείφθηκε με τα όπλα, ή στην προσαρτήσει στην Γαλλία της Κοιλάδας της Αόστα ή του Νοτίου Τιρόλο στην Αυστρία. Δεν είναι υποθέσεις, αλλά η σκληρή πραγματικότητα. Είναι αναγκαίο να αναθεωρηθεί το παρελθόν μας και να ξεχάσουμε το «ένδοξο» Risorgimento, να μείνουμε μαζί σε μια ομοσπονδία Κρατών, παρόμοια με εκείνα που υπήρχαν προ Ενώσεως, το καθένα με τη δική του ιστορία και την αυτονομία του.
Beppe Grillo blog
29 Ιαν 2011
Violent August: The 1918 Anti-Greek Riots in Toronto
Τον Αύγουστο του 1918, οι Καναδοί βετεράνοι του Α' ΠΠ, επί 4 ημέρες διαδήλωναν κατά των Ελλήνων μεταναστών, σε ένα πογκρόμ εναντίον τους, καταστρέφοντας τα μαγαζιά των Ελλήνων μεταναστών και ασκώντας βία εναντίον τους. Η αφορμή για αυτό το ρατσιστικό πογκρόμ ήταν η (μέχρι ενός χρονικού σημείου) ουδετερότητα της Ελλάδας στον Α'ΠΠ, και η άρνηση των Ελλήνων μεταναστών να καταταχθούν στον Καναδικό στρατό.
“Προχωρώντας και αναθεωρώντας”
… Διάφοροι πρόεδροι Ποντιακών Ομοσπονδιών, που έφτασαν στα χέρια και τα δικαστήρια για το παγκάρι της Παναγίας Σουμελά, είχαν στόχο ζωής να αναγνωριστεί η «γενοκτονία των Ποντίων». Από κοντά, σύσσωμη η Δεξιά, το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, με την Αριστερά να σφυρίζει αδιάφορα, σαν να μην ήθελε να καταλάβει τι κρυβόταν πίσω από το «αθώο» αίτημα. Επειδή όμως ο ΟΗΕ έχει πολύ αυστηρά κριτήρια για την αναγνώριση γενοκτονιών -διαφορετικά, η ούτως ή άλλως ταλαιπωρημένη από πολέμους, σφαγές, βιασμούς και εθνοκαθάρσεις ανθρωπότητα θα έμπαινε σε νέες περιπέτειες, και μάλιστα αναδρομικά, για το χατίρι προέδρων και ενώσεων αποστράτων-, περιόρισαν, τελικά, τις φιλοδοξίες τους στην αναγνώριση της «γενοκτονίας» από τη Βουλή των Ελλήνων και το ελληνικό κράτος. Κατά σατανική σύμπτωση, κάθε φορά που γινόταν -ή φοβούνταν ότι θα γίνει- μισό βήμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό, οι επαγγελματίες ποντιοπατέρες, συνεπικουρούμενοι από ιστορικούς πέμπτης διαλογής και βουλευτές της Β΄ Αθήνας και της Βόρειας Ελλάδας όπου αφθονεί το ποντιακό στοιχείο, έριχναν λάδι στη φωτιά της αμάθειας και του φόβου. Τέτοια ήταν η πίεση, που την τελευταία στιγμή ο Σημίτης μετέτρεψε την «ημέρα της γενοκτονίας» σε «ημέρα μνήμης». Αλλά αυτό δεν τους πτόησε. Άρχισαν να γιορτάζουν την «ημέρα μνήμης» για τη γενοκτονία των Ποντίων, όπως συμπλήρωναν. Μια ομάδα κανονικών ιστορικών, και η μικρή ΑΕΚΑ από όλο το πολιτικό προσωπικό, στάθηκαν όρθιοι απέναντι στο κύμα της εθνοπρεπούς παραπληροφόρησης. Ως επικεφαλής της ΑΕΚΑ έπρεπε, μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο του τηλεοπτικού χρόνου, να αναδείξω λεπτές αποχρώσεις, έχοντας απέναντί μου, κατά κανόνα, τον τηλεπαρουσιαστή που είναι πάντα με τους πολλούς για να εξασφαλίσει το παντεσπάνι του, έναν αγανακτισμένο Πόντιο, έναν κατά δήλωσή του ιστορικό, και ενίοτε τον ηθοποιό-ταγό της εθνικοφροσύνης και ίνδαλμα του Τζέημς Πάρις, τον Κώστα Πρέκα. «Πείτε το σφαγή», τους έλεγα, «πείτε το ξεριζωμό, έγκλημα, αλλά όχι γενοκτονία, γιατί στα σαντζάκια όπου οι Πόντιοι δεν ξεσηκώθηκαν για να ενισχύσουν τους Ρώσους κατά των Τούρκων, δεν τους πείραξαν. Δεν είναι λοιπόν καθολική, συστηματική εξόντωση, βάση σχεδίου, που απαιτείται για τη γενοκτονία». Ψύλλοι στ’ άχυρα. Ο ιστορικός επιτρέπεται, ίσως, να τα λέει αυτά. Ο πολιτικός όμως, που θέλει μάλιστα σταυρό στη Β΄ Αθήνας, πρέπει να συμπεριφέρεται όπως οι παλιοί μου σύντροφοι στην Αριστερά και οι μελλοντικοί μου στο ΠΑΣΟΚ: σιωπή και νηστεία από τις κακοτοπιές. Τι κι αν μ’ αυτό τον τρόπο στραβώνονται γενιές ολόκληρες και γίνονται βοά ενός φαιού εθνικισμού. Αυτοί θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα; (Σε αυτό το φίδι θα επανέλθω). Κοιτώντας σήμερα πίσω, επιμένω ότι, παρά το πολιτικό κόστος, πολύ καλά κάναμε και πήγαμε κόντρα στο ρεύμα, και σε εκείνη και σε παρόμοιες περιπτώσεις. Αλλιώς δεν έχει νόημα -και οπωσδήποτε δεν έχει γούστο- να ασχολείσαι με την πολιτική. Οι καλοπροαίρετοι κάποτε θα καταλάβουν. Για τους άλλους δεν έχει σημασία, μια χαρά περνάνε παρέα με το φίδι μέσα στην τρύπα. Δεν ήταν, λοιπόν, μόνο τα ξινισμένα μούτρα μου από το μαρτύριο της λύρας που αποθάρρυναν τους Πόντιους δυνητικούς ψηφοφόρους μου. Είχαν και καλύτερους λόγους. Ο φίλος μου ο Γιώργος Καρυπίδης, φυσιολογικός Πόντιος αριστερός που ζει στη Θεσσαλονίκη, ισχυρίζεται ότι η πλειοψηφία των Ποντίων δεν τα πιστεύει αυτά. Μακάρι, παρότι οι πλειοψηφίες αρέσκονται στα στερεότυπα. Αν πάντως έχει δίκιο, καλό είναι αυτή η σιωπηλή πλειοψηφία να βρει τη λαλιά της, γιατί μόνο η μειοψηφία ακούγεται.
-------------------------------------------------------------
Απόσπασμα απο το βιβλίο του κ. Νίκου Μπίστη “Προχωρώντας και αναθεωρώντας”.
-------------------------------------------------------------
Απόσπασμα απο το βιβλίο του κ. Νίκου Μπίστη “Προχωρώντας και αναθεωρώντας”.
28 Ιαν 2011
Προτάσεις για ανάδειξη της ιστορίας στην Πλατεία Ελευθερίας στη Θεσσαλονίκη
Πρόταση της δημοτικής κίνησης «Ανοιχτή πόλη» για την ανάδειξη της Πλατείας Ελευθερίας σε «σχολείο» ιστορικής γνώσης.
Πρόταση να αναδειχτεί η πλατεία Ελευθερίας σε πολιτιστικό τοπίο - «σχολείο» ιστορικής γνώσης διατυπώνει η δημοτική κίνηση «Θεσσαλονίκη - Ανοιχτή Πόλη» με αφορμή τη σημερινή διεθνή ημέρα μνήμης των θυμάτων του ολοκαυτώματος.Σύμφωνα με τον επικεφαλής της δημοτικής κίνησης, δημοτικό σύμβουλο Τριαντάφυλλο Μηταφίδη, η συγκεκριμένη πλατεία έχει σημαδευτεί από σημαντικά ιστορικά γεγονότα, όπως το κίνημα των Νεότουρκων του 1908, ο εορτασμός της πρώτης Πρωτομαγιάς στην πόλη το 1909, το ξέσπασμα για τη δολοφονία των εργατών του Μάη του 1936 και η αρχή του μαρτυρίου των εβραϊκής καταγωγής Θεσσαλονικέων τον Ιούλιο του 1942.
Στην πρόταση της «Ανοιχτής πόλης» περιλαμβάνεται η αστική αναβάθμιση της περιοχής και η απελευθέρωσή της από τα αυτοκίνητα, προκειμένου να μετατραπεί σε δημόσιο ιστορικό χώρο, ενόψει και των εορτασμών για τα 100 χρόνια από την «απελευθέρωση» της Θεσσαλονίκης.
Παράλληλα, διατυπώνεται πρόταση για την ανάκτηση του αρχείου της εβραϊκής κοινότητας που βρίσκεται στη Μόσχα. «Το αρχείο αυτό έχει τεράστια σημασία για την Ελλάδα και την Ευρώπη, καθώς η σχετική ιστορία ξεκινά από το 1492, όταν άρχισε ο διωγμός των αλλοθρήσκων από την Ισπανία και οι Ισπανοεβραίοι κατέληξαν στη Θεσσαλονίκη», σχολιάζει ο κ. Μηταφίδης.
Τονίζει, άλλωστε, ότι έχει θέσει επανειλημμένα το αίτημα να ενταχθεί η Θεσσαλονίκη στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών, καθώς -όπως επισημαίνει- η πόλη είχε τα περισσότερα θύματα από τους ναζί αναλογικά με τον πληθυσμό της και σε σύγκριση με τις άλλες ελληνικές πόλεις.
Η ιστορία της πλατείας
Πριν το 1870 η πλατεία βρεχόταν κατά το ήμισυ από τη θάλασσα. Τότε άρχισε η κατεδάφιση της θαλάσσιας οχύρωσης της πόλης, στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά τις προσχώσεις διαμορφώθηκε το παραθαλάσσιο μέτωπο της πόλης, περίπου με τη σημερινή του μορφή. Στόχος των εργασιών αυτών ήταν, κυρίως, η εξυπηρέτηση της αυξημένης κίνησης των πλοίων. Ακολούθησε η διάνοιξη της σημερινής οδού Βενιζέλου, που αποτέλεσε την πρώτη μορφή της πλατείας Ελευθερίας. Πρώτο της όνομα ήταν «πλατεία Αποβάθρας» και δεύτερο «πλατεία Ολύμπου».
Μεγάλα καταστήματα, μπυραρίες, ξενοδοχεία και εστιατόρια έκαναν την εμφάνισή τους και η πλατεία αναδείχτηκε σε πόλο έλξης, όπου συγκεντρώνονταν έμποροι και αστοί, πρόξενοι και στρατιωτικοί των συμμαχικών δυνάμεων. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι εκεί έγινε και η υποδοχή του Βενιζέλου το 1916, όταν εγκατέστησε στη Θεσσαλονίκη την προσωρινή κυβέρνηση της Τριανδρίας.
Η μεγάλη πυρκαγιά του 1917 σηματοδότησε την αρχή του τέλους για την περιοχή, που «σημαδεύτηκε» αργότερα από τα γεγονότα του Μάη του '36 και τα βασανιστήρια των Εβραίων από τους Γερμανούς το 1942. Παράλληλα, τα σχέδια για την ανοικοδόμηση της Θεσσαλονίκης άλλαξαν το χαρακτήρα της πλατείας Ελευθερίας, που από τη δεκαετία του '50 και μετά έγινε χώρος στάθμευσης και αφετηρία λεωφορείων, όμως η περιοχή είχε ουσιαστικά υποβαθμιστεί.
http://www.kathimerini.gr
Δύο φορές ευεργέτες
Tης Μαριαννας Τζιαντζη
Επιτέλους, βρέθηκε ένα τραγούδι που ίσως θα μπορούσε να μας εκπροσωπήσει στη Eurovision. Eχει τίτλο «Σκεφτείτε ελληνικά», το ερμηνεύει η Μαρία Μπεκατώρου, τους στίχους έχει γράψει ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ενώ ακόμα δεν γνωρίζουμε τον συνθέτη. To τραγούδι, που πρωτακούστηκε στην εκπομπή «Super Star», θυμίζει τα προπαγανδιστικά άσματα της δικτατορίας, αλλά σε πιο ποπ έκδοση. Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα:
«Τώρα που ο μισθός μας έχει μικρότερη αξία,
τώρα που η ζωή μας είναι μες στην καχεξία,
τώρα που διατάζει το ανελέητο μνημόνιο,
ήρθε η ώρα για το ελληνικό δαιμόνιο!
[…] Σκεφτείτε ελληνικά, προϊόντα ελληνικά
ελληνικά και μόνο αγοράστε
και ευεργέτες της πατρίδας θα ’στε».
Χωρίς την εκπομπή της στο Τηλεάστυ (ή μάλλον δίχως τις πολυάριθμες αναπαραγωγές των πιο τάχα κωμικών της στιγμιότυπων, κυρίως στο «Ράδιο Αρβύλα»), η Μαρία Μπεκατώρου δεν θα γινόταν επώνυμη. Αν δεν ήταν σχεδόν επώνυμη, δεν θα έπαιρνε μέρος στο σόου του Mega «Just the two of us», όπου κατέκτησε τον άτυπο τίτλο της «νέας Βουγιουκλάκη». Αν δεν έπαιρνε μέρος στο σόου, δεν θα γινόταν γνωστή στο πανελλήνιο, όχι σαν δείγμα της υποκουλτούρας, αλλά σαν ανερχόμενο αστέρι. Αν ο κ. Καρατζαφέρης δεν ήταν ο ιδιοκτήτης του Τηλεάστυ, ίσως να μη διάλεγε την κ. Μπεκατώρου για ερμηνεύτρια των στίχων του.
Φαίνεται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σινικά τείχη, όχι απλώς ανάμεσα στην τέχνη και την πολιτική, αλλά ανάμεσα στη showbiz και τους πολιτικούς. Νομάρχες εμφανίζονται σε σίριαλ, υπουργοί μερακλώνουν σε τηλεβεγγέρες, βουλευτίνες χορεύουν λάτιν χορούς σε σόου με φιλανθρωπικούς σκοπούς, ενώ αρχηγοί κομμάτων γράφουν στίχους με κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο.
Ναι, η πολιτική στην Ελλάδα μπορεί να έχει και μουσικοχορευτική διάσταση. Εξάλλου, το πρόσφατο παράδειγμα του κορυφαίου στελέχους της κυβέρνησης που έστειλε το εσώβρακό του, μάρκας Calvin Klein και χρώματος φαιού, σε γνωστή σατιρική εκπομπή για να αποδείξει ότι το νούμερό του δεν έχει διαστάσεις αλεξίπτωτου, όπως είχαν αφήσει να εννοηθεί οι παρουσιαστές, δείχνει ότι είμαστε λαός ευφάνταστος και παιχνιδιάρης, ότι ξέρουμε από χαριτωμενιές. Εξάλλου, ο κ. Καρατζαφέρης συχνά δίνει, στον πολιτικό του λόγο, δείγματα της ποιητικής φαντασίας του, όπως προχθές στη Βουλή, όταν δεν ζήτησε απλώς την αστυνομική επέμβαση στη Νομική, αλλά και γενικότερες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις: «Οσο και αν η λέξη “σκούπα” δεν αρέσει σε πολλούς, χρειάζεται μεγάλη σκούπα πολλών βατ». Μεγάλη ισχύος σκούπα ηλεκτρική, που ρουφάει όλα τα σκουπίδια, ανθρώπινα και μη, όπως υποθέτουμε, μόνο που δύσκολα μπορούμε να βρούμε στην αγορά ηλεκτρική σκούπα ελληνική, made in Greece, ώστε να γίνουμε δύο φορές ευεργέτες της πατρίδας: και ως αγοραστές και ως εκκαθαριστές.
kathimerini.gr
Επιτέλους, βρέθηκε ένα τραγούδι που ίσως θα μπορούσε να μας εκπροσωπήσει στη Eurovision. Eχει τίτλο «Σκεφτείτε ελληνικά», το ερμηνεύει η Μαρία Μπεκατώρου, τους στίχους έχει γράψει ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ενώ ακόμα δεν γνωρίζουμε τον συνθέτη. To τραγούδι, που πρωτακούστηκε στην εκπομπή «Super Star», θυμίζει τα προπαγανδιστικά άσματα της δικτατορίας, αλλά σε πιο ποπ έκδοση. Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα:
«Τώρα που ο μισθός μας έχει μικρότερη αξία,
τώρα που η ζωή μας είναι μες στην καχεξία,
τώρα που διατάζει το ανελέητο μνημόνιο,
ήρθε η ώρα για το ελληνικό δαιμόνιο!
[…] Σκεφτείτε ελληνικά, προϊόντα ελληνικά
ελληνικά και μόνο αγοράστε
και ευεργέτες της πατρίδας θα ’στε».
Χωρίς την εκπομπή της στο Τηλεάστυ (ή μάλλον δίχως τις πολυάριθμες αναπαραγωγές των πιο τάχα κωμικών της στιγμιότυπων, κυρίως στο «Ράδιο Αρβύλα»), η Μαρία Μπεκατώρου δεν θα γινόταν επώνυμη. Αν δεν ήταν σχεδόν επώνυμη, δεν θα έπαιρνε μέρος στο σόου του Mega «Just the two of us», όπου κατέκτησε τον άτυπο τίτλο της «νέας Βουγιουκλάκη». Αν δεν έπαιρνε μέρος στο σόου, δεν θα γινόταν γνωστή στο πανελλήνιο, όχι σαν δείγμα της υποκουλτούρας, αλλά σαν ανερχόμενο αστέρι. Αν ο κ. Καρατζαφέρης δεν ήταν ο ιδιοκτήτης του Τηλεάστυ, ίσως να μη διάλεγε την κ. Μπεκατώρου για ερμηνεύτρια των στίχων του.
Φαίνεται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σινικά τείχη, όχι απλώς ανάμεσα στην τέχνη και την πολιτική, αλλά ανάμεσα στη showbiz και τους πολιτικούς. Νομάρχες εμφανίζονται σε σίριαλ, υπουργοί μερακλώνουν σε τηλεβεγγέρες, βουλευτίνες χορεύουν λάτιν χορούς σε σόου με φιλανθρωπικούς σκοπούς, ενώ αρχηγοί κομμάτων γράφουν στίχους με κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο.
Ναι, η πολιτική στην Ελλάδα μπορεί να έχει και μουσικοχορευτική διάσταση. Εξάλλου, το πρόσφατο παράδειγμα του κορυφαίου στελέχους της κυβέρνησης που έστειλε το εσώβρακό του, μάρκας Calvin Klein και χρώματος φαιού, σε γνωστή σατιρική εκπομπή για να αποδείξει ότι το νούμερό του δεν έχει διαστάσεις αλεξίπτωτου, όπως είχαν αφήσει να εννοηθεί οι παρουσιαστές, δείχνει ότι είμαστε λαός ευφάνταστος και παιχνιδιάρης, ότι ξέρουμε από χαριτωμενιές. Εξάλλου, ο κ. Καρατζαφέρης συχνά δίνει, στον πολιτικό του λόγο, δείγματα της ποιητικής φαντασίας του, όπως προχθές στη Βουλή, όταν δεν ζήτησε απλώς την αστυνομική επέμβαση στη Νομική, αλλά και γενικότερες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις: «Οσο και αν η λέξη “σκούπα” δεν αρέσει σε πολλούς, χρειάζεται μεγάλη σκούπα πολλών βατ». Μεγάλη ισχύος σκούπα ηλεκτρική, που ρουφάει όλα τα σκουπίδια, ανθρώπινα και μη, όπως υποθέτουμε, μόνο που δύσκολα μπορούμε να βρούμε στην αγορά ηλεκτρική σκούπα ελληνική, made in Greece, ώστε να γίνουμε δύο φορές ευεργέτες της πατρίδας: και ως αγοραστές και ως εκκαθαριστές.
kathimerini.gr
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)