Η Έξοδος των Μακεδονόπουλων του 1948

Στις 15 Μαρτίου του 1948, η εφημερίδα "ΕΞΟΡΜΗΣΗ" που την έβγαζε ο Δημοκρατικός Στρατός στην περιοχή του Γράμμου, δημοσίευσε μια εκτενή ανακοίνωση του Υπουργείο Εσωτερικών της Προσωρινής Κυβέρνησης, με ημερομηνία 7 Μαρτίου 1948 που καλούσε να προστατευθούν τα παιδιά ηλικίας 3 έως 14 ετών και να σταλούν στη Βουλγαρία, Γιουγκοσλαβία, Αλβανία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και λοιπά, έτσι ώστε να γλιτώσουν από το παιδομάζωμα της Φρειδερίκης που είχε αρχίσει με την ίδρυση του Βασιλικού Ιδρύματος Προνοίας τον Ιούλιο του 1947. Τα παιδιά που φύγανε ήταν από την Κεντρική αλλά κυρίως από τη Δυτική Μακεδονία.

Η μεγάλη έξοδος παιδιών ήταν το 1948, ενώ το 1949 ήρθε η αναγκαστική έξοδος των ανταρτών με την ήττα του Δ.Σ.Ε. και του Κ.Κ.Ε.. Λόγω της φύσης και του τόπου του πολέμου ο μακεδονικός λαός μαζικά πήγε στις ανατολικές χώρες. Από τα μέσα Φλεβάρη ως τις 5 του Μάρτη, οι γονείς από 59 χωριά έδωσαν 4.784 παιδιά. Δύο εβδομάδες αργότερα, την 1η Απριλίου του 1948, η "ΕΞΟΡΜΗΣΗ" περιέγραφε πως "ζώα και κάρα γεμάτα  παιδάκια, ολόκληρες φάλαγγες από μικρά παιδιά βαδίζουν προς διάφορες κατευθύνσεις". Η άφιξη μιας τέτοιας φάλαγγας σ' ένα χωριό, αργά τη νύχτα περιγραφόταν με γλαφυρές λεπτομέρειες: "Μερικά περπατούν. Άλλα είναι πάνω στα ζώα κι από κοντά οι μανάδες τους. Είναι απ' τα χωριά Βασιλειάδα (Ζαγορίτσανη), Λιθιά (Κομανίτσοβο), Τσιρίλοβο, Σταυροπόταμος (Μπομπόκι), Τοιχειό (Τιόλιτσα), Κοντορόπη (Μεταμόρφωση). Τα πιο μικρά μισοκοιμούνται πάνω στα γαϊδουράκια". Από τα 150 παιδιά που άρπαξαν οι μοναρχοφασίστες απ' το Μπούφι της Φλώρινας, πολλές μητέρες κατόρθωσαν και πήραν κρυφά μέσα απ' τη Φλώρινα τα 25.

Στις 21 Οκτωβρίου του 1947 η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. ψήφισε την ίδρυση της Ειδικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τα γεγονότα της Ελλάδας (UNSCOB), η οποία αναφέρει κάπου ότι "βρήκαν σημαντικές ενδείξεις για το ότι πολλά από τα παιδιά, ιδιαίτερα στησλαβόφωνη  περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, τα πήραν με τη συγκατάθεση των γονιών τους". Στο χωριό Κάτω Λεύκη (κοντά στην Καστοριά) η Επιτροπή "δεν βρήκε καμιά απόδειξη πως κάποιο παιδί το πήραν παρά τη θέληση των γονιών του". Το ότι τα παιδιά φεύγαν με έγκριση των γονιών τους για τις ανατολικές χώρες μου το επιβεβαίωσε σε προσωπική συζήτηση ένας ηλικιωμένος που τότε ήταν έξι χρόνων περίπου και κατοικούσε σε ένα από αυτά τα χωριά της Καστοριάς ο οποίος συγκεκριμένα μου είπε: "Όταν είδα μαζί με μια άλλη χωριανή κοπελιά περίπου 12 ετών ότι όλα τα παιδιά λείπουν, ξεκινήσαμε για τη Βυσιανιά όπου είχαν στρατοπεδεύσει για να ζητήσουμε να φύγουμε κι εμείς. Όταν φτάσαμε εκεί τόπαμε αλλά αρνήθηκαν οι υπεύθυνοι. Εντωμεταξύ ήρθε η μάνα μου που μας άρχισε στο ξύλο μέχρι το χωριό".

Το ελληνικό κράτος σε απάντησή του στην UNSCOB, στις 23 Απριλίου 1948, ανέφερε πως 5.500 παιδιά 3-14 χρονών είχαν απομακρυνθεί από τη γενική διοικητική περιφέρεια της Μακεδονίας και από αυτά περίπου 2.150 είχαν τοποθετηθεί σε διάφορα κέντρα στη Θεσσαλονίκη. Η εφημερίδα "Καθημερινή" έγραφε πως "1000 παιδιά από τα συμμοριοπλήκτους περιοχάς" είχαν επιβιβαστεί σ' ένα πλοίο στη Θεσσαλονίκη και θα μεταφέρονταν στο Καστρί, στην Κηφισιά". Ούτε η UNSCOB ήξερε πόσα από τα 25.000-28.000 παιδιά που έφυγαν για τις ανατολικές χώρες ήταν σλαβόφωνα.

Από το 1950 λειτουργούσε με έδρα τη Βουδαπέστη η Επιτροπή Βοήθεια στο Παιδί (ΕΒΟΠ), της οποίας στέλεχος υπήρξε και η Έλλη Αλεξίου. Η Επιτροπή κανόνιζε να σμίξουν οι γονείς με τα παιδιά που είχαν διασκορπιστεί σ' όλες τις ανατολικές χώρες. Επίσης ετοίμασαν βιβλία στα ελληνικά αλλά και στα μακεδονικά, με τα οποία διδάχτηκαν τη μητρική τους γλώσσα πολλά Μακεδονόπουλα στη Ρουμανία, την Πολωνία, τη Βουδαπέστη, την Τασκένδη κ.ά. Εκδόθηκαν αναγνωστικά για όλες τις τάξεις του Δημοτικού, όπως μας πληροφορεί ο Παύλος Κούφης στα βιβλία του, αλλά και βιβλία ιστορίας με εξώφυλλα τον Λένιν και τον Γκότσε Ντέλτσεφ. Ακόμη από τις εκδόσεις "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ" κυκλοφόρησε το θεατρικό έργο "ΚΡΒ'ΒΑ ΜΑΚΕΝΤΟΝΤΣΚΑ ΣΦΑΝΤΜΠΑ".

Το 1952, αφού διαλύθηκε ως δήθεν τιτική η ΝΟΦ, ιδρύθηκε η οργάνωση ΗΛΙΝΤΕΝ. Στο ιδρυτικό συνέδριο παρευρέθηκε και ο Νίκος Ζαχαριάδης. Στα μακεδονικά εκδιδόταν το πολιτικό της όργανο "ΗΛΙΝΤΕΝ". Η εφημερίδα "ΝΕΑ ΖΩΗ" εκδιδόταν εκτός από τα ελληνικά και στα μακεδονικά, ενώ γράφονταν άρθρα για την οργάνωση ΗΛΙΝΤΕΝ. Επίσης εκδόθηκε το μηνιαίο περιοδικό "ΜΑΚΕΝΤΟΝΤΣΕ" στα κυριλλικά για τα Μακεδονόπουλα. Το 1956 εκδίδεται συλλογή με τίτλο "ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΙ ΝΑΡΟΝΤΙ ΠΕΣΝΙ" και τον Γενάρη του 1963 κυκλοφορεί η περιοδική έκδοση "ΜΑΚΕΝΤΟΝΣΚΙ ΖΙΒΟΤ".

Στην Κατοχή είχε οργανωθεί ως ξεχωριστή παρτιζάνικη οργάνωση το ΣΝΟΦ. Ο Λάζο Τερπόφσκι δολοφονήθηκε στα Ίμερα Κοζάνης το 1943. Προς τιμήν του ονομάζεται μια παρτιζάνικη ομάδα. Το 1946 η δασκάλα από τα Ξανθόγεια Πέλλας, Μίρκα Γκίνοβα, εκτελέστηκε σαν στέλεχος του ΚΚΕ, του ΝΟΦ και της ΑΦΖ. Είναι η πρώτη γυναίκα που εκτελέστηκε από Έκτακτο Στρατοδικείο (αυτό των Γιαννιτσών) σε εφαρμογή του Γ' Ψηφίσματος. "Ούτε ο Φράνκο είχε τολμήσει να εκτελέσει γυναίκες" έγραψε ο "Ριζοσπάστης" στις 27 Ιουλίου 1946. Και όπως αναφέρει η  Αγγέλικα Ψαρρά σε άρθρο της στο πέμπτο τεύχος του "ΑΡΧΕΙΟΤΑΞΙΟΥ" η Γκίνοβα είναι η "Σλαβομακεδονική εκδοχή της Ηλέκτρας Αποστόλου", αλλά λόγω του ότι είναι Μακεδόνισσα "ξεχνιέται πολύ νωρίς".

Στις 8 Ιουνίου στην "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" δημοσιεύθηκε από τον "Ιό" ένα άρθρο για το "Τρίτο τέλος του Εμφυλίου". Άραγε θάρθει το τέλος αυτό; Και επί Οικουμενικής, το 1989, θα μπορούσε να λυθεί το θέμα αλλά και τότε παρόλο που μιλούσαν για τις τελευταίες συνέπειες του Εμφυλίου πολέμου τους μόνους που εξαίρεσαν ήταν οι Μακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες. Όπως και με την υπουργική απόφαση του Δεκεμβρίου του 1982, με την υπογραφή του Γεννηματά και του Σκουλαρίκη, με την οποία επιτράπηκε να γυρίσουν οι πολιτικοί πρόσφυγες εκτός από αυτούς που ήταν "Μη Έλληνες το γένος". Είκοσι χρόνια κυβερνάει το ΠΑΣΟΚ και ακόμα εκείνες οι υποσχέσεις του πριν το 1981 που λέγανε κι όλα τα αριστερά κόμματα, να γυρίσουν όλοι οι πολιτικοί πρόσφυγες, χωρίς περιορισμούς, μαζικά, έμεινε κενό γράμμα. Μέσα σ' αυτά τα είκοσι χρόνια χιλιάδες πέθαναν στις χώρες που ζούσαν. Ο υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Α. Λοβέρδος είχε αρχικά υποσχεθεί πως θα μπορούσαν να επισκεφτούν τους τόπους τους οι πολιτικοί πρόσφυγες μεταξύ 10 Αυγούστου και 30 Οκτωβρίου. Τελικά στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπερίσχυσε η εθνικιστική άποψη του Παπαθεμελή και της Ακροδεξιάς.

Στις 10 Αυγούστου πήγαμε στα σύνορα στης Φλώρινα συγγενείς, χωριανοί, φίλοι να τους καλοδεχτούμε αλλά άλλους άφηναν κι άλλους όχι. Σηκώσαμε πανό στα ελληνικά και αγγλικά. Επιβάλλεται να επιτραπεί η επιστροφή στην Ελλάδα σε όλους τους πολιτικούς πρόσφυγες, χωρίς καμιά εξαίρεση και κανένα όρο.

Στο τεύχος Γεν.-Μάρτ. 2003 του περιοδικού της ΠΕΕΠΠ (Πανελλήνια Ένωση Επαναπατρισμένων Πολιτικών Προσφύγων), που ελέγχεται από το ΚΚΕ, γράφτηκε για τον Δημήτρη Πρήκο: "Στις 23 Γενάρη 2003 πέθανε στην Τασκένδη ο σύντροφος Δημ. Πρήκος. Γεννήθηκε το 1920 στο χωριό Προμάχοι Αριδαίας. Στον ΕΛΑΣ από το 1942. Ο Πρήκος πολέμησε στην Κατοχή, πολέμησε στον Εμφύλιο. Στον Δ.Σ.Ε. διοικούσε ταξιαρχία με το βαθμό του συνταγματάρχη". Ο Πρήκος πολέμησε μαζί με τον Χ. Φλωράκη, υπό τις διαταγές του. Αποκρύβει το περιοδικό γιατί πέθανε εκεί κι όχι στο χωριό του. Ποιος ο λόγος που δεν γύρισε ενώ ο Φλωράκης, ο Μάρκος Βαφειάδης κι όλη η ηγεσία του Δ.Σ.Ε. γύρισε πίσω στην Ελλάδα.

Συνέπεια του Εμφυλίου πολέμου, όπως είπαμε, φύγανε αντάρτες αλλά και παιδιά μικρά και μεγάλα. Οι περισσότεροι βρίσκονται στη Δημ. της Μακεδονίας, όπου έχουν τους συλλόγους τους. Ο πιο δραστήριος είναι αυτός στα Μπίτολα, με πρόεδρο τον Αλεξάντερ Πόποφσκι. Επίσης και στην πόλη Σκόπια υπάρχουν αρκετοί σύλλογοι. Ο σύλλογος από τα Μπίτολα κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Ιουλίου πραγματοποιεί, κοντά στην πόλη, την καθιερωμένη πολιτική συγκέντρωση των πολιτικών προσφύγων, στην οποία μαζεύονται χιλιάδες. Ελπίζαμε πως φέτος θάταν η τελευταία φορά που θα πραγματοποιούνταν μακριά από τα χωριά τους, αλλά δυστυχώς δεν ήταν. Εκτός από τον "Ιό" ποια αριστερά κόμμα πήγαν εκεί για να τους βρουν ή έστω κάποια άλλη φορά για να συζητήσουν;

Καλό είναι να βαπτίζουμε τους Ρομ ή να παλεύουμε για τα εθνικά δικαιώματα των Κούρδων ή των Παλαιστινίων. Εθνικό αγώνα κάνουν και πρέπει να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας. Μήπως η Αριστερά έχει πιεστεί πολιτικά και ιδεολογικά από τη σοβινιστική - εθνικιστική προπαγάνδα της Δεξιάς και αρέσκεται να υποστηρίζει τα εθνικά - γλωσσικά - φυλετικά δικαιώματα σε άλλες χώρες αλλά για εντός της Ελλάδας φοβάται να ορθώσει το ανάστημα; Υπάρχει κι η άλλη λαθεμένη άποψη της Αριστεράς πως αν δεν παλεύει κάποιος για τον σοσιαλισμό εντός Ελλάδας δεν το υποστηρίζει. Αν είναι έτσι τότε να ζητάμε διαπιστευτήρια από τους πολιτικούς πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, το Ιράκ κ.λ.π. ότι είναι κομμουνιστές και μετά να τους υποστηρίζουμε.

Μακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες υπάρχουν ακόμη στην Τασκένδη, στο χωριό Νίκος Μπελογιάννης, στην Τσεχία, αλλά και σε υπερπόντιες χώρες. Εκτός από τη Λίστα Σέγκεν, για τους Μακεδόνες υπάρχει ακόμα μια λίστα ("η κόκκινη") κι όταν κάποιος είναι καταχωρημένος σ' αυτήν κι έρχεται από την Αυστραλία, τις ΗΠΑ ή τον Καναδά, δεν τον αφήνουν να πατήσει σε ελληνικό έδαφος και να δει τα αδέλφια του, το χωριό του. Ζητάμε να καταργηθεί αυτή η λίστα του μίσους.

Στις 20 με 24 Ιούλη πραγματοποιήθηκε η τρίτη συνάντηση των παιδιών Μακεδόνων, δηλ. αυτών που ήταν παιδιά κάποτε και τώρα είναι 60-70 χρονών και πάνω, καθώς από το 1948 έχουν περάσει 55 χρόνια. Τις προηγούμενες φορές το ελληνικό κράτος δεν άφησε πολλούς απ' αυτούς να μπουν στη χώρα ακόμα και σε περιπτώσεις που είχαν αμερικανικά και

αυστραλιανά διαβατήρια. Στις 20 Αυγούστου κάποιοι πέρασαν τα σύνορα και πραγματοποιήθηκε μια συγκέντρωση στη Φλώρινα, ενώ επισκέφτηκαν τους τόπους στο νομό, αλλά και στους νομούς Καστοριάς, Πέλλας και Κιλκίς. Πουθενά δεν δημιουργήθηκε κάποια φασαρία. Το τείχος του Βερολίνου έχει πέσει εδώ και χρόνια και το ίδιο γίνεται τώρα και στην Κύπρο. Πρέπει να πετύχουμε το τείχος γι' αυτή την ομάδα ανθρώπων να γκρεμιστεί. Οι εθνικιστικές φωνές και μέσα στο ΠΑΣΟΚ (Παπαθεμελής, Καψής) ή στη ΝΔ (Κιλτίδης, πρώην συνεργάτης του Πλεύρη) να απομονωθούν. Είναι δυνατόν να μην μπορούν να γυρίσουν πίσω αυτοί οι άνθρωποι που πάππου προς πάππον ήταν από τη Μακεδονία; Το άρθρο 19, που αφορούσε και τους Μακεδόνες, καταργήθηκε, αλλά το άρθρο 20 του ΚΕΙ (Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας) και με βάση το οποίο αφαιρέθηκε η ελληνική ιθαγένεια από πολλούς ανθρώπους πρέπει να καταργηθεί και να τους ξαναδοθεί πίσω η ιθαγένεια.

Στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το θέμα των πολιτικών προσφύγων το έχουν θέσει το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ. Έχουν γίνει προσφυγές από τους ίδιους τους πολιτικούς πρόσφυγες σε διεθνείς οργανισμούς, όπως π.χ. στον ΟΗΕ. Επίσης και στη ΔΑΣΕ, τώρα ΟΑΣΕ, από το πολιτικό κόμμα εντός της Ελλάδας, το Ουράνιο Τόξο. Ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ έθεσε το θέμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ερώτησή του τον Απρίλιο του 2003. Ο προεδρεύων του Συμβουλίου, Τάσος Γιαννίτσης, απέφυγε να δεσμευτεί, όπως δυσκολεύονται να απαντήσουν γι' αυτό το θέμα οι Έλληνες αντιπρόσωποι σε διάφορα διεθνή φόρα.

Η Ελλάδα, μαζί με τη Γαλλία, θεωρούνται οι πιο ρατσιστικές χώρες στο θέμα των εθνικών μειονοτήτων. Η Ελλάδα είναι χειρότερη και απ' όλες τις βαλκανικές χώρες, ακόμα κι από την Αλβανία και τη Βουλγαρία. Πρόσφατα στη Νότια Βουλγαρία, που πήγα σε μια εκδήλωση για τον Γιάννε Σαντάνσκι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, ενώ πριν δέκα χρόνια η αστυνομία είχε δείρει τους Μακεδόνες της Βουλγαρίας, όπως και τον Μακεδόνα από την Ελλάδα που ήθελε να πάει στην εκδήλωση, του δώσαν σφαλιάρες και δεν τον άφησαν να μπει. Εκεί γνώρισα και τον Μακεδόνα -Βούλγαρο πολίτη- Στόγιαν που έχει κάνει τρεις φορές φυλακή επί  Ζίφκωφ, συνολικά οκτώ χρόνια.

Στην εκδήλωση αυτή είχε έρθει και ένα λεωφορείο από τη Δημ. της Μακεδονίας. Μέσα σ' αυτό ήταν κι ένας από το χωριό Βεύη (Μπάνιτσα) της Φλώρινας, υπέργηρος τον οποίο το ελληνικό κράτος δεν τον αφήνει να πάει στο χωριό του. Έχει χάσει και τα δύο του χέρια στον Εμφύλιο που ήταν ακόμα παιδί και μέλος του ΝΟΜΣ. Και τα δύο του χέρια είναι πλαστικά και στο αριστερό έχει μια σχισμή για να βάζει το τσιγάρο και να καπνίζει.

Νίκος Σακελάριος

Ολλανδική χορωδία ερμηνεύει μακεδονικό τραγούδι!

Ο μουσικός πολιτισμός των Μακεδόνων και τα επικά τραγούδια τους κατακτούν σιγά σιγά τους Ευρωπαίους! Ολλανδική χορωδία ερμηνεύει το τραγούδι «Μπόλεν μι λέζι Μίλε Ποπ Ιορντάνοβ», στην μακεδονική γλώσσα, φυσικά!

Το δικαίωμα της ύπαρξης μας

Του Νίκου Σακελλάριου*

Διανύουμε μια περίοδο τέτοιας οικονομικής κρίσης που κατακτήσεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος εδώ και 100ετία και πλέον πάνε να εξαφανιστούν.
Η πολυεθνική Φεντερασιόν της Θεσσαλονίκης με πρωτοπόρο τον Αβραάμ Μπεναρόγια και τους Εβραίους (προς τιμήν τους), αλλά και τις σλαβικές εθνότητες με τους Βούλγαρους αλλά και με τους Μακεδόνες, όπως τον Ντιμίταρ Βλάχωφ έβαλαν τα θεμέλια για την ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στη Θεσσαλονίκη, στη Μακεδονία αλλά και κατόπιν σε όλη την Ελλάδα.
Περισσότερα εδώ

Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΠΑΥΛΟΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.tastv.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=541:2011-02-18-20-55-31&catid=1:latest-news&Itemid=99

Οι Πρώτοι Μακεδονικοί Ραδιοσταθμοί στην Ελλάδα

Μακεδονική μουσική και τραγούδια μεταδίδουν, μέσω ιντερνετ, δύο ραδιοσταθμοί που δημιουργήθηκαν το προηγούμενο διήμερο από Μακεδόνες ακτιβιστές της Ελλάδας.
Είναι, όπως εμφανίστηκαν χρονικά, το

Voden Makedonsko Radio
Στη διεύθυνση http://94.75.247.151/start/avoden/

και το ράδιο του μπλογκ
Μακεδονική Παράδοση στην Ελλάδα
Στη διεύθυνση: http://macedonianculture.listen2myradio.com/

Μπορείτε να τα επισκεφθείτε μέσα από τα μπλογκ
Belomorska Macedonia
και ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ή κάνοντας κλικ στην αντίστοιχη ένδειξη της διπλανής στήλης αυτού του μπλογκ.
Το καλό είναι ότι μας δίνεται η δυνατότητα να ακούμε μακεδονικό πρόγραμμα ενώ ταυτόχρονα μπορούμε να κάνουμε εργασίες με άλλα προγράμματα ή να σερφάρουμε σε άλλες σελίδες του ιντερνετ.

Ο καθένας μας ας διαδώσει με τον τρόπο του αυτή την ευχάριστη είδηση.

Εμείς εκφράζουμε τα συγχαρητήριά μας στις συντρόφισσες και τους συντρόφους για την αξιέπαινη και ελπιδοφόρα αυτή προσφορά τους.

Περισσότερα εδώ

Οι «Παγουρίστας»

Tου Σταυρου Τζιμα

Οι κάτοικοι της πόλης των Ιωαννίνων έχουν το παρατσούκλι «παγουράδες», γιατί, λένε οι κακεντρεχείς, σε μια πανσέληνο προσπάθησαν ν’ αδειάσουν με παγούρια το νερό της λίμνης, ώστε να πιάσουν το φεγγάρι που αντικατοπτριζόταν στην επιφάνειά της και νόμιζαν ότι επέπλεε. Οι ίδιοι δεν δείχνουν να ενοχλούνται. Απεναντίας το διασκεδάζουν, μάλιστα κάποιοι εξ αυτών πριν από λίγες μέρες αυτοανακηρύχθηκαν σε… «Παγουρίστας». Στόχος τους δεν είναι να ανασύρουν από τη λίμνη το φεγγάρι, αλλά σε πρώτη φάση να καθαρίσουν, στο μέτρο των δυνατοτήτων τους, την πόλη από τα σκουπίδια, που οι ουκ ολίγοι ασυνείδητοι συμπολίτες τους αποθέτουν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, ακόμη κι αν ο κάδος βρίσκεται μπροστά τους.
Τους είδα στην τηλεόραση να μαζεύουν χαρτάκια, πλαστικά μπουκάλια, μεταλλικά κουτάκια κ. λπ. - και έδειχναν να το διασκεδάζουν. Νέα παιδιά, αγόρια, κορίτσια, αλλά και μεγαλύτεροι, ενεργοί πολίτες, άφησαν κατά μέρος την ανέξοδη κριτική και τις κατάρες κατά του κράτους «που δεν κάνει τίποτα» και πήραν στα χέρια τους την υπόθεση «ποιότητα ζωής» στη γειτονιά, στο οικοδομικό τετράγωνο, στο πάρκο και στην παιδική χαρά.
Περισσότερα εδώ

Ο Βασιλιάς Είναι Γυμνός

Αυτός είναι ο τίτλος της εκπομπής Kontrachannel TV.που παρουσίασε στις 7-2-2011 το θέμα των Μακεδόνων της Ελλάδας. Αναφέρεται βέβαια στον «γυμνό» Νεοελληνικό μεγαλοϊδεατισμό, αλλά και ταιριάζει απόλυτα και στο εκπρόσωπο του Ουράνιου Τόξου στην εκπομπή.
Το βίντεο ανάρτησε το μπλογκ ABECEDAR στη διεύθυνση:

http://abecedar.blogspot.com/2011/02/h-7-2011.html
Το μεσημέρι της 9/2/11 έστειλα στο μπλογκ το παρακάτω σχετικό σχόλιο, το οποίο, όμως αρνήθηκε να αναρτήσει. Έτσι αναγκάστηκα να το αναρτήσω εγώ.
Περισσότερα εδώ

Μακεδόνες απο το Γκολο Μπ’ρντο (Αλβανία) στο Πρίλεπ

Πολιτικές διαστάσεις σε αγώνα χάντμπολ με ομάδα από την Μακεδονία

Πολιτικές διαστάσεις πήρε το ματς χάντμπολ ανάμεσα στην Αρίωνα Πτολεμαΐδας και την Ζίτο Πρίλεπ από τη ΠΓΔΜ. Το παιχνίδι επρόκειτο να διεξαχθεί σήμερα στο Λέχοβο Φλώρινας για το Τσάλεντζ Καπ γυναικών, αλλά δεν έγινε μετά την άρνηση της ελληνικής ομάδας να δεχτεί τη χρησιμοποίηση του αστεριού της Βεργίνας ως λογότυπο στη φανέλα της ομάδας από την ΠΓΔΜ.

Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση από την ελληνική ομοσπονδία χάντμπολ (ΟΧΕ) που εξέδωσε σχετική ανακοίνωση:

*Κατά τη διάρκεια της χθεσινoβραδινής τεχνικής σύσκεψης, η ομάδα Ζίτο Πρίλεπ της ΠΓΔΜ παρουσίασε αγωνιστική φανέλα στην οποία εμφανιζόταν το αστέρι της Βεργίνας ως τμήμα του λογότυπου του εμπορικού της χορηγού.

*Στη συνέχεια το σωματείο Αρίωνας Πτολεμαΐδας και κατόπιν συνεννόησης με την ΟΧΕ κατέστησε σαφές στον Αυστριακό παρατηρητή του αγώνα κ. Μπουρζιβαλ ότι εφόσον δεν αλλάξουν οι φανέλες τηςομάδας του Πριλεπ δεν θα πραγματοποιηθεί το παιχνίδι.

*Η ομάδα της ΠΓΔΜ δεν δέχτηκε να αγωνιστεί με διαφορετική εμφάνιση. Ως εκ τούτου ο προγραμματισμένος αγώνας για σήμερα δεν διεξήχθη, αφού στις ώρες που μεσολάβησαν δεν προέκυψε κάποια νέα εξέλιξη.

*Σημειώνεται ότι εδώ και τρεις εβδομάδες η ΟΧΕ ήταν σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία, στην οποία είχε κάνει τις σχετικές επισημάνσεις αναφορικά με τον επικείμενο αγώνα επικαλούμενη και το ιστορικό με την ομάδα του Μέγα Αλέξανδρου Γιαννιτσών. Η ΟΧΕ κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία να πάρει σαφή θέση για το θέμα και να υποχρεώσει την ομάδα της ΠΓΔΜ να αφαιρέσει από την φανέλα της το Ελληνικό εθνικό σύμβολο ενημερώνοντας για μια ακόμη φορά ότι Ελληνικές ομάδες δεν αγωνίζονται εφόσον δεν τηρούνται όλα όσα προβλέπονται από την ενδιάμεση συμφωνία Ελλάδος-ΠΓΔΜ.

*Τρεις ημέρες πριν την διεξαγωγή του αγώνα, η EHF ενημέρωσε την ΟΧΕ πως δεν μπορεί να υποχρεώσει την ομάδα του Πριλεπ να αλλάξει τις φανέλες της διότι, δεν υπάρχει  στον κανονισμό της EHF σχετικό νομικό έρεισμα επισημαίνοντας ότι η διαφορά είναι πολιτική και όχι αθλητική.

Το παιχνίδι κατοχυρώθηκε υπέρ της Πρίλεπ και η ελληνική ομάδα αναμένεται να τιμωρηθεί με 10.000 ευρώ πρόστιμο και δύο χρόνια αποκλεισμό από κάθε διοργάνωση.
Link

Επέτειος

Ѓорѓи (Гоце) Делчев (Кукуш, 4 фебруар 1872 – с. Баница, Серско 4 мај 1903)

Γκιόργκι (Γκότσε) Ντέλτσεφ (Κιλκίς, 4 Φεβρουαρίου 1872 – Μπάνιτσα Σερρών 4 Μαΐου 1903)

Ποιοι είναι Έλληνες;

 Τετάρτη, Φεβρουάριος 02, 2011
Μια απροκάλυπτα ρατσιστική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας Είμαι κατά της λεγόμενης υποχρέωσης "αυτοσυγκράτησης" των δικαστών, κατά την οποία η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να παρεμποδίζει τις άλλες κρατικές λειτουργίες κρίνοντας αντισυνταγματικές τις αποφάσεις τους. Οι δικαστές έχουν υποχρέωση (όχι "δικαίωμα") να μην εφαρμόζουν νόμο, οι διατάξεις του οποίου αντιβαίνουν στο Σύνταγμα (βλ. άρθρο 93 παρ. 4 Σ.). Από τη στιγμή που η Πολιτεία αποφασίζει να εντάξει μια απόφασή της σε νομικό κείμενο, η απόφαση τίθεται σε εν δυνάμει δικαστικό έλεγχο. Η κρίση των δικαστών όμως πρέπει να βασίζεται στο Σύνταγμα και στο υπερκείμενο διακρατικό δίκαιο (όπως είναι το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο) κι όχι στις προσωπικές και υποκειμενικές απόψεις τους για τα πράγματα. Οι δικαστές, έχοντας εκ της θέσεώς τους την δυνατότητα να επιβάλλουν κυριαρχικά τις απόψεις τους με το διατακτικό των αποφάσεών τους, πείθουν ότι όντως ενέργησαν με μόνο γνώμονα το Σύνταγμα όταν η ερμηνεία του Συντάγματος βασίζεται σε συγκεκριμένες μεθόδους που αποτελούν κτήματα της νομικής επιστήμης. Εάν οι απόψεις τους δεν παρουσιάζουν τέτοια επιστημονικά ερείσματα, τότε οι αποφάσεις καθίστανται αυθαίρετες διαταγές που επιβάλλονται με τον μανδύα μιας νομιμοφανούς, αλλά τελικά αντιδημοκρατικής και αυθαίρετης εξουσιασίας.
Γι' αυτό το Σύνταγμα επιβάλλει κάθε δικαστική απόφαση να είναι "ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη" (βλ. άρθρο 93 παρ. 3 Σ.). Ορισμένοι δικαστικοί λειτουργοί θεωρούν ότι η "ειδική κι εμπεριστατωμένη" αιτιολογία περιορίζεται σε πολυσέλιδες προσωπικές θεωρήσεις και υποκειμενικές ερμηνείες που επινοούν εκ των υστέρων, έχοντας προαποφασίσει το διατακτικό της απόφασής τους με βάση την γενική "αίσθηση" που έχουν για το δίκαιο.
Γι' αυτό θα πρέπει κάποτε να προβλεφθεί ότι οι δικαστές έχουν υποχρέωση στην αιτιολόγηση των αποφάσών τους να μνημονεύουν ρητά τους συγκεκριμένους επιστημονικούς κανόνες που εφαρμόζουν κατά την ανάλυση τους. Με την απόφαση 350/2011 του Δ' Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, το Δικαστήριο υπέβαλε σε έλεγχο συνταγματικότητας το νόμο 3838/2010, που προβλέπει το νέο τρόπο κτήσης της Ελληνικής ιθαγένειας και τη συμμετοχή αλλοδαπών τρίτων χωρών (εκτός ΕΕ) στις δημοτικές εκλογές .

Με την απόφαση αυτή, το Τμήμα έκρινε ότι μια επιλογή του προϊσχύοντος δικαίου, η αρχή του "jus sanguinis" ("δίκαιο του αίματος"), κατά την οποία η κτήση της ιθαγένειας απορρέει αποκλειστικώς και μόνον από την ιδιότητα των γονέων ως Ελλήνων, δεν μπορούσε να τροποποιηθεί με τον νεότερο νόμο 3838/2010. Ωστόσο, οι μόνες αρχές που δεν μπορούν να τροποποιηθούν από τον κοινό νομοθέτη είναι αυτές που κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα. Στο Σύνταγμα δεν υπάρχει καμία αναφορά στο "δίκαιο του αίματος", οπότε ο κοινός νομοθέτης του Ν.3838/2010 σαφώς και μπορούσε να τροποποιήσει και να καταργήσει το "jus sanguinis".

Младина на Виножито – Νεολαία του Ουράνιου Τόξου

novazora.gr/arhivi/category/aktuelnost

Η Νόβα Ζόρα στο τελευταίο τεύχος του Φεβρουαρίου, φιλοξενεί άρθρο της νεολαίας του κόμματος, γεγονός που θα μπορούσε να είναι πολύ ενθαρρυντικό για το μέλλον του κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα. Δυστυχώς όμως διαβάζοντας το άρθρο, αντιλαμβάνεται κανείς ότι λείπει εντελώς το ανανεωτικό πνεύμα στο κόμμα και περισσεύει η ξύλινη γλώσσα, και η τετριμμένη πολιτική που το χαρακτηρίζει, εδώ και πολλά χρόνια.
Επαναλαμβάνει η νεολαία τα ίδια «παράπονα» για τον «καημένο» μακεδονικό λαό που υπέφερε τα πάνδεινα και συνεχίζει να είναι ανελεύθερος να εκδηλώσει δημόσια την εθνική μακεδονική του ταυτότητα, όπως ακριβώς κάνει εδώ και αρκετά χρόνια η ηγεσία του κόμματος Δηλαδή, έλα παππού να σου δείξω τα αμπελοχώραφα σου!
Που είναι η αγωνιστική διάθεση που θα μπορούσε να χαρακτηρίζει την νεολαία των Μακεδόνων που πράγματι αντιλαμβάνεται τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν όλοι οι Μακεδόνες στην Ελλάδα, μαζί με αυτούς της Δημοκρατίας της Μακεδονίας και της Διασποράς, οι οποίοι κατάγονται από την ελληνική Μακεδονία; Ποιες είναι οι δραστηριότητες και οι ενέργειες που σκοπεύουν να κάνουν μέσα από το κόμμα που υποστηρίζουν και τους αντιπροσωπεύει, για να αλλάξουν την κατάσταση μας ώστε να μπορέσουμε κάποια μέρα να δηλώνουμε την εθνική ταυτότητα μας χωρίς φόβο για αντίποινα από τους Έλληνες συμπολίτες μας η το ίδιο το ελληνικό κράτος;
Με ευχολόγια και με διαπιστώσεις δεν αλλάζει τίποτα, πουθενά! Εάν οι νεολαίοι του Ουράνιου Τόξου θέλουν όντως να προσφέρουν στην υπόθεση μας, πρέπει να αγωνιστούν πραγματικά, όπως έκαναν κάποιοι παλαιότεροι
Θλιβερή εντύπωση μας προκάλεσε επίσης η αναφορά σε όσους συγκρότησαν τις πρώτες μακεδονικές οργανώσεις και σε όσους «έμειναν όρθιοι ή έπεσαν», αναφορά που περιλαμβάνεται στο «Μήνυμα της νεολαίας Ουράνιου Τόξου».
Οι νεολαίοι που συνέταξαν αυτό το μήνυμα δεν έκαναν τον κόπο να πληροφορηθούν ποιοι σήκωσαν το μεγάλο βάρος της δημιουργίας της πρώτης δημόσιας μακεδονικής οργάνωσης ΜΑΚΙΒΕ, της πρώτης μακεδονικής εφημερίδας και του κόμματος "Ουράνιο Τόξο". Οι πρωταγωνιστές εκείνοι δεν έπεσαν ηττημένοι από τις λυσσαλέες επιθέσεις των διωκτών τους. Απεναντίας άντεξαν και οδηγούσαν το κίνημα σε σταθερή άνοδο. Την τρικλοποδιά και το πισόπλατο χτύπημα το δέχθηκαν από μέσα. Από τους ίδιους εκείνους που χτύπησαν πισόπλατα και το "Ουράνιο Τόξο", το ξεφτέλισαν και το συρρίκνωσαν. Ακριβώς επειδή φοβόταν ότι εκείνοι τους οποίους χτύπησαν πισώπλατα, θα σηκωθούν πάλι όρθιοι και θα πάρουν εκδίκηση για το προδοτικό χτύπημα, φρόντισαν να τους λασπώσουν πατόκορφα.
Εσείς οι δέκτες εκείνης της λασπολογίας και των ψεμάτων καλά θα κάνετε να ψάξετε την αλήθεια για τις ύπουλες ενέργειες που εμπόδισαν το Ουράνιο Τόξο να συνεχίσει την ανοδική του πορεία και να ανταποκριθεί στον ρόλο για τον οποίο δημιουργήθηκε..
Τελειώνοντας, θα ήθελα να παρατηρήσω ότι το να συγκρίνετε τον αγώνα του Γκότσε Ντέλτσεφ με τον ανύπαρκτο αγώνα της ηγεσίας του κόμματος «Ουράνιο Τόξο» και τον δικό σας, δεν σας τιμά. Μάλλον, ακολουθείτε τα βήματα αυτής της ηγεσίας, και όχι αυτά των ιστορικών αληθινών Μακεδόνων αγωνιστών οι οποίοι έδωσαν πολλά, ρισκάροντας και χάνοντας πολλά. Έτσι είναι οι πραγματικοί αγωνιστές! Ευτυχώς, σήμερα τα ρίσκα που μας ζητά ο αγώνας μας είναι πολύ πιο μικρά και ασήμαντα σε σχέση με των παλαιοτέρων αγωνιστών.
Αλλά, δυστυχώς, ακόμα και με την νεολαία του κόμματος, οι πράξεις λείπουν, τα λόγια περισσεύουν.... Κρίμα!

Βουλγαρική «Δημοκρατία»

Η Βουλγαρική αστυνομία συλλαμβάνει Μακεδόνες σε τυπογραφείο

Δευτέρα, 31/1/2011
Νωρίτερα σήμερα, η βουλγαρική αστυνομία συνέλαβε τον ιδιοκτήτη και έναν υπάλληλο του τυπογραφείου που ανήκει σε εθνικά Μακεδόνες. Το τυπογραφείο ετοιμαζόταν να εκτυπώσει το τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Μακεδονική Φωνή» που κυκλοφορεί για περισσότερα από 6 χρόνια, μεταξύ των Μακεδόνων στη Βουλγαρία.

Οι δύο συλληφθέντες δεν είναι μέλη του μακεδονικού πολιτικού κόμματος "OMO Ilinden - Pirin" και ανακρίθηκαν από τη βουλγαρική αστυνομία στο Blagoevgrad για το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας.

Οι Μακεδόνες στη Βουλγαρία δεν γνωρίζουν για πιο λόγο η αστυνομία εισήρθε στο τυπογραφείο. Σύμφωνα με το βουλγαρικό υπουργείο Εσωτερικών, το περιστατικό αυτό δεν έχει καταχωρηθεί και δεν μπορεί να το σχολιάσει. Είναι μια συνήθης πρακτική της βουλγαρικής αστυνομίας να μην καταχωρεί περιστατικά, όταν εμπλέκονται Μακεδόνες.

Ο επικεφαλής του ΟΜΟ Ίλιντεν Πιρίν, Aco Stojkov πιστεύει ότι η πίεση από τη βουλγαρική αστυνομία έρχεται μόλις μια μέρα πριν από την πανεθνική απογραφή.

Η Βουλγαρική νομοθεσία επιτρέπει ελεύθερα την εκτύπωση και τη δημοσίευση, χωρίς όρους. Κατά τα τελευταία 20 χρόνια, μόνο μια φορά η βουλγαρική κυβέρνηση κατάσχεσε μια πλήρη έκδοση του μακεδονικού περιοδικού "Narodna Volja".
http://macedoniaonline.eu/content/view/17492/46/

Ας συμβάλλουμε στη προσπάθεια του Αραβικού κόσμου για ένα φιλελεύθερο αύριο

30.01.11

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της, υποστηρίζει ότι τα γεγονότα στην Τυνησία και στην Αίγυπτο αποτελούν πλήγμα σε όσους ισχυρίζονται πως τα μονοκομματικά καθεστώτα μπορούν να προσφέρουν σταθερότητα και μέσω αυτής, ανάπτυξη και ευημερία για τους πολίτες τους. Μέσα στη δεκαετία, η άποψη αυτή κέρδισε έδαφος, ιδιαίτερα μετά την οικονομική κρίση του 2008 και την ενδυνάμωση της Ρωσίας και της Κίνας. Όμως, για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται πως η δημοκρατία αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα, καθώς ικανοποιεί τη ζωτική ανάγκη για ελευθερία. Η έλλειψη πολιτικής ελευθερίας εμποδίζει μακροχρόνια και την οικονομική ανάπτυξη, αφού τα μονοκομματικά καθεστώτα χωρίς το φόβο της καταψήφησής τους από τους πολίτες, καταλήγουν διεφθαρμένα, αναποτελεσματικά και καταπιεστικά. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία από την ίδρυσή της έχει καταδείξει τα θεμελειώδη προβλήματα των απολυταρχικών καθεστώτων του Αραβικού κόσμου, οργανώνοντας δράσεις διαμαρτυρίας έξω από την πρεσβεία της Αιγύπτου (τον Απρίλιο του 2007 και το Νοέμβριο του 2010) για την κατάσταση των πολιτικών ελευθεριών και για τη μόνιμη καταστολή του δικαιώματος στην ελεύθερη έκφραση. Σήμερα καλούμε την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλες τις υπόλοιπες φιλελεύθερες δημοκρατίες του Δυτικού κόσμου να συνδράμουν τις δημοκρατικές δυνάμεις της Τυνησίας και της Αιγύπτου και με σεβασμό στο δικαίωμα αυτοδιάθεσης, να συμβάλουν στην εγκαθίδρυσηη δημοκρατικών θεσμών στις χώρες αυτές. http://www.greekliberals.net/civilaction/

Ο Σπίθας και το Παιδί Φάντασμα την εποχή του Μνημονίου

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ
Μέχρι πρόσφατα γνωρίζαμε ότι ο Μίκης Θεοδωράκης είχε στενή σχέση με έναν μόνο «σερ», τον χαρισματικό «σερ Μπιθί» του λαϊκού πενταγράμμου, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση. Εδώ και μήνες παρατηρούμε τη σύγκλιση του παλαίμαχου μουσικού με έναν πραγματικό «σερ», έναν Ελληνα δηλαδή που έχει λάβει τον τίτλο αυτό για τις υπηρεσίες του προς τη βασίλισσα Ελισάβετ, τον Βασίλειο Μαρκεζίνη.

Και αν ο Θεοδωράκης δεν έλειψε ποτέ από την ελληνική πολιτική επικαιρότητα τα τελευταία 50 χρόνια, ο Μαρκεζίνης κάνει σήμερα τα πρώτα του βήματα, αλλά με ρυθμούς καταιγιστικούς. Αν δεν υπήρχε η Μαριάννα Βαρδινογιάννη που με τις παντοειδείς κοινωνικές δραστηριότητές της μονοπωλεί σχεδόν καθημερινά το τελευταίο δεκάλεπτο των ειδήσεων στα μεγάλα κανάλια, ασφαλώς πρωταγωνιστής στο ίδιο τηλεοπτικό χρόνο θα αναδεικνυόταν ο Βασίλειος Μαρκεζίνης. Ο κ. Μαρκεζίνης δεν είναι βέβαια τυχαίος άνθρωπος. Νομικός και ακαδημαϊκός με αναγνωρισμένη ευρυμάθεια και διεθνή καριέρα, αποφάσισε σχετικά πρόσφατα να στρέψει το ενδιαφέρον του στην πολιτική ζωή της Ελλάδας και με συνεχείς παρεμβάσεις (βιβλία και συνεντεύξεις) να προτείνει λύσεις για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Το εντυπωσιακό γεγονός είναι ότι όλο το φάσμα των μέσων ενημέρωσης δείχνει ενδιαφέρον για τις προτάσεις του (Mega, Star, ANT1, Βήμα, Εθνος, Ελεύθερος Τύπος, Ελευθεροτυπία, Παρόν, κλπ), όσο κι αν από πρώτη ματιά οι σκέψεις του αποκλίνουν από την πολιτική γραμμή που υποστηρίζει το καθένα απ’ αυτά.

Περισσότερα εδώ

Ερώτηση Κρίσεως

Ηνωμένες Πολιτείες της Ιταλίας

Στη γενική πολιτική και οικονομική αποσύνθεση, έχει εξαφανιστεί από την ημερήσια διάταξη η 150η επέτειο της ενοποίησης της Ιταλίας, το 2011. Κανείς δεν μιλάει πια γι 'αυτό, φαίνεται σαν μια εκδήλωση του περασμένου έτους, σαν το παλιό περιοδικό ξεχασμένο στον κουρέα. Η επέτειος δεν γιορτάστηκε ακόμα, αλλά φαίνεται ήδη σαν προπερασμένη. Μπορεί τα θεσμικά όργανα να ντρέπονται και να ελπίζουν ότι η γέννηση του ενοποιημένου κράτους θα περάσει σιωπηλά, θα γλιστρήσει εκτός ημερολόγιου. Οι Ιταλοί, όταν αναλογίζονται τα θεσμικά όργανα έχουν μια τάση για έμετο και ανεξέλεγκτη επιθυμία να μεταναστεύσουν. Βλέποντας αυτά να ταυτίζονται με την Ιταλία, είναι μια πρόκληση, μια παρότρυνση σε απόσχιση.
Το 2011 είναι μάλλον μια ευκαιρία, μια μοναδική ευκαιρία να φτιάξουμε την Ιστορία της Ιταλίας, όχι αυτήν με το τρίο Cavour-Garibaldi-Vittorio Emanuele II, με τον εφεδρικό τροχό του Mazzini και τα ψεύτικα δημοψηφίσματα που νομιμοποίησαν τον οίκο των Savoia, αλλά την Ιστορία με τις σφαγές στο Νότο, τις κατοχές στον Βορρά, τα κανόνια των κυβερνώντων κατά άοπλων αγροτών που διαμαρτύρονταν για τον φόρο επί των αλέσεων, η αναγκαστική μετανάστευση εκατομμυρίων Βενετών και Νότιο-Ιταλών στην Αμερική, η μόνη δυνατότητα που τους είχε απομείνει για να αποφύγουν την πείνα. Το έτος 2011 θα μπορούσε να είναι αφιερωμένο στην ιστορία των Ιταλικών λαών που προσάρτησαν οι Σαβοΐα, στην λεηλασία των Ταμείων στα κατεχόμενα κρατίδια, από το βασίλειο των Βουρβόνων μέχρι το παπικό κράτος. Κεφάλαια που ήταν αναγκαία στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, που ήταν στην κυριολεξία “χωρίς βρακι στο κώλο”, για να μην κηρύξει πτώχευση, στις εκατοντάδες χιλιάδες των πατριωτών που ονομάστηκαν "ληστές" και τουφεκίσθηκαν από τον Cialdini, με τα κομμένα κεφάλια τους που φωτογραφίζονταν και εμφανίζονταν στις εφημερίδες της εποχής. Ακόμη και η Σοβιετική Ένωση την εποχή του Χρουστσόφ ήταν σε θέση να αμφισβητήσει τα ψεύδη του σταλινισμού, στην Ιταλία ακόμα ονειρευόμαστε στην ιδέα του Risorgimento (κίνημα Επανίδρυσης του Ιταλικού Κράτους, του 19ου αιώνα) και τις κραυγές του πόνου που ελάμβανε ο Vittorio Emanuele II. Οι μαφίες είναι αποτέλεσμα της κατοχής του Νότου, και ήταν στην αρχή ένα φυσιολογικό φαινόμενο, αλλά με τους Savoia είχαν γίνει ένα εργαλείο για τη διαχείριση της εξουσίας. Ο Garibaldi είπε: "Εδω θα φτιάξουμε την Ιταλία ή θα πεθάνουμε", αλλά για να φτιάξουμε πραγματικά την Ιταλία θα πρέπει να ξεκινήσουμε από τις ρίζες της, οπότε «Εδώ θα χαλάσουμε την Ιταλία ή θα πεθάνουμε."
Οι πλατείες της Ιταλίας είναι γεμάτες με αναμνηστικές πλάκες για τους τρεις πολέμους της Ανεξαρτησίας, για τους παγκόσμιους πολέμους, συμπεριλαμβανομένων μερικών από αυτών της αποικιοκρατίας, και του Εμφυλίου 1945/46. Για 150 χρόνια ήμασταν σε πόλεμο, ακόμα και με τους εαυτούς μας, για να εδραιώσουμε μια ταυτότητα που δεν έχουμε. Είμαστε σαν το Neverland του Peter Pan: "Και να σκεφτεί κανείς, ότι η τρέλα / είναι παραμύθι, είναι μόνο φαντασία / και όποιος είναι σοφός, όποιος είναι ώριμος γνωρίζει / δεν μπορεί να υπάρχει στην πραγματικότητα», ένα Κράτος που δεν υπάρχει, που το βλέπουν ως παχνί ή το διατηρούν σε απόσταση με καχυποψία. Γεωγραφική έκφραση που φιλοξενεί τις τρεις πιο ισχυρές εγκληματικές οργανώσεις του πλανήτη, αδιάφορη για σαράντα χρόνια μακελειού, στην οποία το κράτος ήταν συνένοχος ή απών, με τις εκατοντάδες των θανάτων μεταξύ των δικαστών, των δημοσιογράφων, των πολιτικών και των διαχειριστών του δημοσίου. Ένας τόπος που καταρρέει, όπου πολλές Περιφέρειες προσβλέπουνε σε ένα απελευθερωτικό "Τους ζυγούς λύσατε" ώστε να επιστρέψουν στην ύπαρξη της Δημοκρατίας της Βενετίας, με τα χιλιάδες χρόνια ιστορίας της, της Δημοκρατίας της Γένοβας, στο Κράτος των δύο Σικελιών, που υπήρξε νόμιμο κράτος και καταλείφθηκε με τα όπλα, ή στην προσαρτήσει στην Γαλλία της Κοιλάδας της Αόστα ή του Νοτίου Τιρόλο στην Αυστρία. Δεν είναι υποθέσεις, αλλά η σκληρή πραγματικότητα. Είναι αναγκαίο να αναθεωρηθεί το παρελθόν μας και να ξεχάσουμε το «ένδοξο» Risorgimento, να μείνουμε μαζί σε μια ομοσπονδία Κρατών, παρόμοια με εκείνα που υπήρχαν προ Ενώσεως, το καθένα με τη δική του ιστορία και την αυτονομία του.
Beppe Grillo blog

Violent August: The 1918 Anti-Greek Riots in Toronto

Τον Αύγουστο του 1918, οι Καναδοί βετεράνοι του Α' ΠΠ, επί 4 ημέρες διαδήλωναν κατά των Ελλήνων μεταναστών, σε ένα πογκρόμ εναντίον τους, καταστρέφοντας τα μαγαζιά των Ελλήνων μεταναστών και ασκώντας βία εναντίον τους. Η αφορμή για αυτό το ρατσιστικό πογκρόμ ήταν η (μέχρι ενός χρονικού σημείου) ουδετερότητα της Ελλάδας στον Α'ΠΠ, και η άρνηση των Ελλήνων μεταναστών να καταταχθούν στον Καναδικό στρατό.

“Προχωρώντας και αναθεωρώντας”

… Διάφοροι πρόεδροι Ποντιακών Ομοσπονδιών, που έφτασαν στα χέρια και τα δικαστήρια για το παγκάρι της Παναγίας Σουμελά, είχαν στόχο ζωής να αναγνωριστεί η «γενοκτονία των Ποντίων». Από κοντά, σύσσωμη η Δεξιά, το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, με την Αριστερά να σφυρίζει αδιάφορα, σαν να μην ήθελε να καταλάβει τι κρυβόταν πίσω από το «αθώο» αίτημα. Επειδή όμως ο ΟΗΕ έχει πολύ αυστηρά κριτήρια για την αναγνώριση γενοκτονιών  -διαφορετικά, η ούτως ή άλλως ταλαιπωρημένη από πολέμους, σφαγές, βιασμούς και εθνοκαθάρσεις ανθρωπότητα θα έμπαινε σε νέες περιπέτειες, και μάλιστα αναδρομικά, για το χατίρι προέδρων και ενώσεων αποστράτων-, περιόρισαν, τελικά, τις φιλοδοξίες τους στην αναγνώριση της «γενοκτονίας» από τη Βουλή των Ελλήνων και το ελληνικό κράτος. Κατά σατανική σύμπτωση, κάθε φορά που γινόταν  -ή φοβούνταν ότι θα γίνει- μισό βήμα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό, οι επαγγελματίες ποντιοπατέρες, συνεπικουρούμενοι από ιστορικούς πέμπτης διαλογής και βουλευτές της Β΄ Αθήνας και της Βόρειας Ελλάδας όπου αφθονεί το ποντιακό στοιχείο, έριχναν λάδι στη φωτιά της αμάθειας και του φόβου. Τέτοια ήταν η πίεση, που την τελευταία στιγμή ο Σημίτης μετέτρεψε την «ημέρα της γενοκτονίας» σε «ημέρα μνήμης». Αλλά αυτό  δεν τους πτόησε. Άρχισαν να γιορτάζουν την «ημέρα μνήμης» για τη γενοκτονία των Ποντίων, όπως συμπλήρωναν. Μια ομάδα κανονικών ιστορικών, και η μικρή ΑΕΚΑ από όλο το πολιτικό προσωπικό, στάθηκαν όρθιοι απέναντι στο κύμα της εθνοπρεπούς παραπληροφόρησης. Ως επικεφαλής της ΑΕΚΑ έπρεπε, μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο του τηλεοπτικού χρόνου, να αναδείξω λεπτές αποχρώσεις, έχοντας απέναντί μου, κατά κανόνα, τον τηλεπαρουσιαστή που είναι πάντα με τους πολλούς για να εξασφαλίσει το παντεσπάνι του, έναν αγανακτισμένο Πόντιο, έναν κατά δήλωσή του ιστορικό, και ενίοτε τον ηθοποιό-ταγό της εθνικοφροσύνης και ίνδαλμα του Τζέημς Πάρις, τον Κώστα Πρέκα. «Πείτε το σφαγή», τους έλεγα, «πείτε το ξεριζωμό, έγκλημα, αλλά όχι γενοκτονία, γιατί στα σαντζάκια όπου οι Πόντιοι δεν ξεσηκώθηκαν για να ενισχύσουν τους Ρώσους κατά των Τούρκων, δεν τους πείραξαν. Δεν είναι λοιπόν καθολική, συστηματική εξόντωση, βάση σχεδίου, που απαιτείται για τη γενοκτονία». Ψύλλοι στ’ άχυρα. Ο ιστορικός επιτρέπεται, ίσως, να τα λέει αυτά. Ο πολιτικός όμως, που θέλει μάλιστα σταυρό στη Β΄ Αθήνας, πρέπει να συμπεριφέρεται όπως οι παλιοί μου σύντροφοι στην Αριστερά και οι μελλοντικοί μου στο ΠΑΣΟΚ: σιωπή και νηστεία από τις κακοτοπιές. Τι κι αν μ’ αυτό τον τρόπο στραβώνονται γενιές ολόκληρες και γίνονται βοά ενός φαιού εθνικισμού. Αυτοί θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα; (Σε αυτό το φίδι θα επανέλθω). Κοιτώντας σήμερα πίσω, επιμένω ότι, παρά το πολιτικό κόστος, πολύ καλά κάναμε και πήγαμε κόντρα στο ρεύμα, και σε εκείνη και σε παρόμοιες περιπτώσεις. Αλλιώς δεν έχει νόημα -και οπωσδήποτε δεν έχει γούστο- να ασχολείσαι με την πολιτική. Οι καλοπροαίρετοι κάποτε θα καταλάβουν. Για τους άλλους δεν έχει σημασία, μια χαρά περνάνε παρέα με το φίδι μέσα στην τρύπα. Δεν ήταν, λοιπόν, μόνο τα ξινισμένα μούτρα μου από το μαρτύριο της λύρας που αποθάρρυναν τους Πόντιους δυνητικούς ψηφοφόρους μου. Είχαν και καλύτερους λόγους. Ο φίλος μου ο Γιώργος Καρυπίδης, φυσιολογικός Πόντιος αριστερός που ζει στη Θεσσαλονίκη, ισχυρίζεται ότι η πλειοψηφία των Ποντίων δεν τα πιστεύει αυτά. Μακάρι, παρότι οι πλειοψηφίες αρέσκονται στα στερεότυπα. Αν πάντως έχει δίκιο, καλό είναι αυτή η σιωπηλή πλειοψηφία να βρει τη λαλιά της, γιατί μόνο η μειοψηφία ακούγεται.
-------------------------------------------------------------

Απόσπασμα απο το βιβλίο του κ. Νίκου Μπίστη “Προχωρώντας και αναθεωρώντας”.

Προτάσεις για ανάδειξη της ιστορίας στην Πλατεία Ελευθερίας στη Θεσσαλονίκη

Πρόταση της δημοτικής κίνησης «Ανοιχτή πόλη» για την ανάδειξη της Πλατείας Ελευθερίας σε «σχολείο» ιστορικής γνώσης.

Πρόταση να αναδειχτεί η πλατεία Ελευθερίας σε πολιτιστικό τοπίο - «σχολείο» ιστορικής γνώσης διατυπώνει η δημοτική κίνηση «Θεσσαλονίκη - Ανοιχτή Πόλη» με αφορμή τη σημερινή διεθνή ημέρα μνήμης των θυμάτων του ολοκαυτώματος.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της δημοτικής κίνησης, δημοτικό σύμβουλο Τριαντάφυλλο Μηταφίδη, η συγκεκριμένη πλατεία έχει σημαδευτεί από σημαντικά ιστορικά γεγονότα, όπως το κίνημα των Νεότουρκων του 1908, ο εορτασμός της πρώτης Πρωτομαγιάς στην πόλη το 1909, το ξέσπασμα για τη δολοφονία των εργατών του Μάη του 1936 και η αρχή του μαρτυρίου των εβραϊκής καταγωγής Θεσσαλονικέων τον Ιούλιο του 1942.
Στην πρόταση της «Ανοιχτής πόλης» περιλαμβάνεται η αστική αναβάθμιση της περιοχής και η απελευθέρωσή της από τα αυτοκίνητα, προκειμένου να μετατραπεί σε δημόσιο ιστορικό χώρο, ενόψει και των εορτασμών για τα 100 χρόνια από την «απελευθέρωση» της Θεσσαλονίκης.
Παράλληλα, διατυπώνεται πρόταση για την ανάκτηση του αρχείου της εβραϊκής κοινότητας που βρίσκεται στη Μόσχα. «Το αρχείο αυτό έχει τεράστια σημασία για την Ελλάδα και την Ευρώπη, καθώς η σχετική ιστορία ξεκινά από το 1492, όταν άρχισε ο διωγμός των αλλοθρήσκων από την Ισπανία και οι Ισπανοεβραίοι κατέληξαν στη Θεσσαλονίκη», σχολιάζει ο κ. Μηταφίδης.
Τονίζει, άλλωστε, ότι έχει θέσει επανειλημμένα το αίτημα να ενταχθεί η Θεσσαλονίκη στο Δίκτυο Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών, καθώς -όπως επισημαίνει- η πόλη είχε τα περισσότερα θύματα από τους ναζί αναλογικά με τον πληθυσμό της και σε σύγκριση με τις άλλες ελληνικές πόλεις.
Η ιστορία της πλατείας
Πριν το 1870 η πλατεία βρεχόταν κατά το ήμισυ από τη θάλασσα. Τότε άρχισε η κατεδάφιση της θαλάσσιας οχύρωσης της πόλης, στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά τις προσχώσεις διαμορφώθηκε το παραθαλάσσιο μέτωπο της πόλης, περίπου με τη σημερινή του μορφή. Στόχος των εργασιών αυτών ήταν, κυρίως, η εξυπηρέτηση της αυξημένης κίνησης των πλοίων. Ακολούθησε η διάνοιξη της σημερινής οδού Βενιζέλου, που αποτέλεσε την πρώτη μορφή της πλατείας Ελευθερίας. Πρώτο της όνομα ήταν «πλατεία Αποβάθρας» και δεύτερο «πλατεία Ολύμπου».
Μεγάλα καταστήματα, μπυραρίες, ξενοδοχεία και εστιατόρια έκαναν την εμφάνισή τους και η πλατεία αναδείχτηκε σε πόλο έλξης, όπου συγκεντρώνονταν έμποροι και αστοί, πρόξενοι και στρατιωτικοί των συμμαχικών δυνάμεων. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι εκεί έγινε και η υποδοχή του Βενιζέλου το 1916, όταν εγκατέστησε στη Θεσσαλονίκη την προσωρινή κυβέρνηση της Τριανδρίας.
Η μεγάλη πυρκαγιά του 1917 σηματοδότησε την αρχή του τέλους για την περιοχή, που «σημαδεύτηκε» αργότερα από τα γεγονότα του Μάη του '36 και τα βασανιστήρια των Εβραίων από τους Γερμανούς το 1942. Παράλληλα, τα σχέδια για την ανοικοδόμηση της Θεσσαλονίκης άλλαξαν το χαρακτήρα της πλατείας Ελευθερίας, που από τη δεκαετία του '50 και μετά έγινε χώρος στάθμευσης και αφετηρία λεωφορείων, όμως η περιοχή είχε ουσιαστικά υποβαθμιστεί.
http://www.kathimerini.gr

Δύο φορές ευεργέτες

Tης Μαριαννας Τζιαντζη

Επιτέλους, βρέθηκε ένα τραγούδι που ίσως θα μπορούσε να μας εκπροσωπήσει στη Eurovision. Eχει τίτλο «Σκεφτείτε ελληνικά», το ερμηνεύει η Μαρία Μπεκατώρου, τους στίχους έχει γράψει ο Γιώργος Καρατζαφέρης, ενώ ακόμα δεν γνωρίζουμε τον συνθέτη. To τραγούδι, που πρωτακούστηκε στην εκπομπή «Super Star», θυμίζει τα προπαγανδιστικά άσματα της δικτατορίας, αλλά σε πιο ποπ έκδοση. Ακολουθεί ένα μικρό απόσπασμα:

«Τώρα που ο μισθός μας έχει μικρότερη αξία,
τώρα που η ζωή μας είναι μες στην καχεξία,
τώρα που διατάζει το ανελέητο μνημόνιο,
ήρθε η ώρα για το ελληνικό δαιμόνιο!
[…] Σκεφτείτε ελληνικά, προϊόντα ελληνικά
ελληνικά και μόνο αγοράστε
και ευεργέτες της πατρίδας θα ’στε».

Χωρίς την εκπομπή της στο Τηλεάστυ (ή μάλλον δίχως τις πολυάριθμες αναπαραγωγές των πιο τάχα κωμικών της στιγμιότυπων, κυρίως στο «Ράδιο Αρβύλα»), η Μαρία Μπεκατώρου δεν θα γινόταν επώνυμη. Αν δεν ήταν σχεδόν επώνυμη, δεν θα έπαιρνε μέρος στο σόου του Mega «Just the two of us», όπου κατέκτησε τον άτυπο τίτλο της «νέας Βουγιουκλάκη». Αν δεν έπαιρνε μέρος στο σόου, δεν θα γινόταν γνωστή στο πανελλήνιο, όχι σαν δείγμα της υποκουλτούρας, αλλά σαν ανερχόμενο αστέρι. Αν ο κ. Καρατζαφέρης δεν ήταν ο ιδιοκτήτης του Τηλεάστυ, ίσως να μη διάλεγε την κ. Μπεκατώρου για ερμηνεύτρια των στίχων του.

Φαίνεται ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν σινικά τείχη, όχι απλώς ανάμεσα στην τέχνη και την πολιτική, αλλά ανάμεσα στη showbiz και τους πολιτικούς. Νομάρχες εμφανίζονται σε σίριαλ, υπουργοί μερακλώνουν σε τηλεβεγγέρες, βουλευτίνες χορεύουν λάτιν χορούς σε σόου με φιλανθρωπικούς σκοπούς, ενώ αρχηγοί κομμάτων γράφουν στίχους με κοινωνικοπολιτικό περιεχόμενο.

Ναι, η πολιτική στην Ελλάδα μπορεί να έχει και μουσικοχορευτική διάσταση. Εξάλλου, το πρόσφατο παράδειγμα του κορυφαίου στελέχους της κυβέρνησης που έστειλε το εσώβρακό του, μάρκας Calvin Klein και χρώματος φαιού, σε γνωστή σατιρική εκπομπή για να αποδείξει ότι το νούμερό του δεν έχει διαστάσεις αλεξίπτωτου, όπως είχαν αφήσει να εννοηθεί οι παρουσιαστές, δείχνει ότι είμαστε λαός ευφάνταστος και παιχνιδιάρης, ότι ξέρουμε από χαριτωμενιές. Εξάλλου, ο κ. Καρατζαφέρης συχνά δίνει, στον πολιτικό του λόγο, δείγματα της ποιητικής φαντασίας του, όπως προχθές στη Βουλή, όταν δεν ζήτησε απλώς την αστυνομική επέμβαση στη Νομική, αλλά και γενικότερες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις: «Οσο και αν η λέξη “σκούπα” δεν αρέσει σε πολλούς, χρειάζεται μεγάλη σκούπα πολλών βατ». Μεγάλη ισχύος σκούπα ηλεκτρική, που ρουφάει όλα τα σκουπίδια, ανθρώπινα και μη, όπως υποθέτουμε, μόνο που δύσκολα μπορούμε να βρούμε στην αγορά ηλεκτρική σκούπα ελληνική, made in Greece, ώστε να γίνουμε δύο φορές ευεργέτες της πατρίδας: και ως αγοραστές και ως εκκαθαριστές.
kathimerini.gr

Σκωτσέζικη παραδοσιακή μουσική

"ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" ...

Αυτα έλεγε το... 1983 ο Χάρρυ Κλύνν στην παράσταση "ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ"! ...

«Εδώ και δύο χρόνια έχει αρχίσει το μεγάλο κακό που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων.

Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης.»
Περισσότερα εδώ

Alexandar e Car Makedonski

Πολιτιστικός Σύλλογος Ολυμπιάδας

Καταπληκτικοί οι μικροί οργανοπαίκτες! Συγχαρητήρια στα παιδιά και στους εκπαιδευτές τους στα παραδοσιακά μουσικά όργανα. Ευχή μας είναι να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση και για άλλα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με την παραδοσιακή μακεδονική μουσική μας! Μπράβο, χίλιες φορές!

Οι ανιθαγενείς δεν υπάρχουν για το κράτος

Χαλήλ Μουσταφά, δικηγόρος: Οι ανιθαγενείς δεν υπάρχουν για το κράτος

• Ανιθαγενής θέλει να φύγει από το 2009 και δεν μπορεί γιατί δεν έχει χαρτιά • Μετά από τριάντα χρόνια οι αρχές ανακάλυψαν ότι είναι ανιθαγενής

Ιστορίες τρέλας θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος τις υποθέσεις των ανιθαγενών, ένα θέμα που απασχολεί εδώ και χρόνια όλα όμως όπως δείχνουν παραμένει στάσιμο με αποτέλεσμα κάποιες εκατοντάδες άνθρωποι να είναι έρμαια ενός κράτους ανάλγητου. Το άρθρο 19 του Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας μπορεί να καταργήθηκε αλλά οι ανιθαγενείς εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προβλήματα. Προβλήματα που έχουν να κάνουν με τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις του δημοσιονομικού μας συστήματος.
Ο δικηγόρος Χαλήλ Μουσταφά έχει αναλάβει κάποιες υποθέσεις ανιθαγενών. Μιλώντας στην εκπομπή του Δάμωνα Δαμιανού στο Ραδιόφωνο του Παρατηρητή αποκάλυψε κωμικοτραγικές καταστάσεις που το μόνο αποτέλεσμά τους είναι να δημιουργούν προβλήματα και να ορθώνουν τείχη στους ανθρώπους…
Περισσότερα εδώ 

Το κυπριακό ζήτημα

Η επέτειος της εισβολής στην Κύπρο της Τουρκίας το 1974, έδωσε την ευκαιρία στον ελληνικό τύπο για πολυσέλιδα αφιερώματα. Για άλλη μια φορά, όπως κάθε χρόνο άλλωστε, ο «ελληνισμός της Κύπρου» παρουσιάσθηκε σαν θύμα μιας «άδικης επίθεσης» που την καθοδήγησαν σκοτεινά κέντρα των μεγάλων δυνάμεων (κατά κύριο λόγο των ΗΠΑ). Ως αρχιερέας της συνομωσίας εμφανίζεται, ξανά στο ίδιο έργο, ο Κίσινγκερ (τότε υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ).

Ωστόσο η αλήθεια για την Κύπρο είναι πολύ διαφορετική. Τη γνωρίζουν σχεδόν οι πάντες, αλλά για λόγους «εθνικούς» τη ψιθυρίζουν ή τις αφιερώνουν πολύ λίγες αράδες στα αφιερώματα.

Σίγουρα υπήρξαν συνωμοσίες και σχέδια των ιμπεριαλιστών. Εντούτοις, την πορεία των γεγονότων στο κυπριακό την καθόρισαν κατά κύριο λόγο οι ανταγωνισμοί ανάμεσα στις αστικές τάξεις της Ελλάδας και της Τουρκίας, που η καθεμιά προσπαθούσε να επιβάλει τα δικά της συμφέροντα σε βάρος της άλλης.

Δεν είναι αλήθεια ότι η Τουρκία ήταν μόνιμα επιτιθέμενη και η Ελλάδα μόνιμα αμυνόμενη. Στο κυπριακό αυτό είναι ολοφάνερα ψέμα. Μέχρι και το 1974 η ελληνική πλευρά ήταν η επιτιθέμενη (και μάλιστα με παράλογες και άδικες διεκδικήσεις) και η τουρκική αμυνόμενη.

Το κυπριακό ζήτημα έγινε γόρδιος δεσμός για το επιπρόσθετο γεγονός ότι τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων αστών δεν συμβάδιζαν (στην πραγματικότητα απέκλιναν) με τα συμφέροντα της «μητέρας πατρίδας», των Ελλήνων αστών. Άλλη μια αλήθεια που γίνεται συστηματική προσπάθεια απόκρυψής της.
Περισσότερα στο link: http://www.aformi.gr/2009/11/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%85%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C-%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1/

e-rooster blog: Ελλάς, «ο δωρητής»

e-rooster blog: Ελλάς, «ο δωρητής»

Περικόπτουν από το μέλλον και συντηρούν το παρελθόν

15.01.11 Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωσή της καταδικάζει τις περικοπές των υποτροφιών από το ΙΚΥ που γνωστοποιήθηκαν με μυστικοπαθή τρόπο, και μάλιστα σε μια περίοδο κατα την οποία οι υποψήφιοι είχαν ήδη ξεκινήσει την προετοιμασία για τη διεκδίκησή των υποτροφιών. Με την κίνησή της αυτή, η Κυβέρνηση αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι δεν έχει σωστές προτεραιότητες για την έξοδο από τη κρίση. Τη στιγμή που υπαναχωρεί στις παράλογες και οπισθοδρομικές απαιτήσεις κάθε συνδικάτου και κάθε συντεχνίας, διατηρώντας έτσι μια Ελλάδα του παρελθόντος που δεν έχει να δώσει τίποτα πια, οι περικοπές των πενιχρών υποτροφιών είναι παραδειγματικές της αδιαφορίας της Κυβέρνησης για την Παιδεία. Περισσότερα εδώ

Μια ωδή προς τον αδικημένο Φαλμεράυερ

  Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/01/2011

Του Νάσου Θεοδωρίδη *
Δεν είναι τυχαίο ότι το πολύκροτο έργο του διάσημου Γερμανού ιστορικού Ιάκωβου Φίλιππου Φαλμεράυερ (Jakob Philip Fallmerayer, 1790-1861) "Περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων" που τυπώθηκε στην Γερμανία το 1835 και προ ετών κυκλοφόρησε δειλά στην Ελλάδα, δεν είχε εμφανιστεί επί 150 χρόνια στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων. Aιτία η ενοχλητική για το κατεστημένο αλλά πλήρως τεκμηριωμένη επιστημονικά άποψη του Φαλμεράυερ πως οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους. Ωστόσο το σημαντικό αυτό έργο, που οι Έλληνες εθνικιστές το αποκήρυξαν με βαρύτατες ύβρεις, έγινε ιδιαίτερα γνωστό στο εξωτερικό όταν παρουσιάσθηκε στη Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών.
Περισσότερα εδώ

ZIMBABWE

Και η Zimbabwe! Έγιναν 130 οι χώρες που αναγνωρίζουν την Μακεδονία με το όνομα της!

Θεσσαλονίκης πλούτος

Tου Σταυρου Τζιμα
Αν υπήρξε κάτι στις δημοτικές εκλογές του Νοεμβρίου που προκάλεσε ξεχωριστό διεθνές ενδιαφέρον, αυτό ήταν η νίκη του Γιάννη Μπουτάρη στον Δήμο Θεσσαλονίκης. Οι εκτός συνόρων, με πρώτους τους Βαλκάνιους γείτονες, υποδέχτηκαν την εκλογή του ως εξέλιξη που θα κάνει την πόλη πιο ελκυστική σε όλα τα επίπεδα, θα τη βγάλει από το καβούκι στο οποίο είχε κλειστεί επί δεκαετίες. Η εφημερίδα New York Times, προτείνοντας τη Θεσσαλονίκη στους σαράντα ένα πιο hot τουριστικούς προορισμούς, σημείωνε ότι οι εξαγγελίες του Μπουτάρη περί προώθησης σειράς δράσεων για τον πολιτισμό και τον τουρισμό πρόκειται να δώσουν επιπλέον ώθηση στην πόλη. Εκτενή συνέντευξή του καταχώρισαν, μεταξύ άλλων, η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα Sabah και ο τηλεοπτικός σταθμός ΝΤV, όπως επίσης και η έγκυρη εφημερίδα των Σκοπίων Utrinski Vesnik, ενώ ευμενή σχόλια απέσπασε η εκλογή και από τα ΜΜΕ σχεδόν όλων των βαλκανικών χωρών αλλά και του Ισραήλ.
Περισσότερα εδώ

Φοβού τους Έλληνες και φέροντες ομόλογα - Τελευταίο Μέρος-

Το 4ο Μέρος αναρτήθηκε στις 30/11, σε αυτό το blog

 Από μια παλιά πράξη για μια άνευ αξίας λίμνη, οι δύο μοναχοί την είχαν μετατρέψει, όπως οι ελληνικές εφημερίδες ισχυρίζονταν, ανάλογα με την εφημερίδα, σε μια περιουσία που υπολογίζονταν από δεκάδες εκατομμύρια σε πολλά δισεκατομμύρια δολάρια. Αλλά η αλήθεια ήταν ότι κανείς δεν γνώριζε την πλήρη έκταση των χρηματοοικονομικών συμμετοχών των μοναχών. Πράγματι, μία από τις επικρίσεις της πρώτης κοινοβουλευτικής έρευνας ήταν ότι είχε αποτύχει να βάλει χέρι στα πάντα, που ανήκαν στους μοναχούς. Όπως η θεωρία λέει, αν θέλετε να ξέρετε πόσο πλούσιοι άνθρωποι είναι κάποιοι πραγματικά, αξίζει πολύ περισσότερο να ρωτήσετε άλλους πλούσιους ανθρώπους-σε αντίθεση με, ας πούμε, τους  δημοσιογράφους- Έκανα μια δημοσκόπηση σε ένα τυχαίο δείγμα των πολλών πλουσίων Ελλήνων που είχαν κάνει την τύχη τους στην αγορά ακινήτων ή το χρηματιστήριο. Αυτοί υπολόγισαν την αξία των ακινήτων των μοναχών και των χρηματοπιστωτικών περιουσιακών στοιχείων τους σε λιγότερο των 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αλλά περισσότερο από 1 δισ. δολάρια-ξεκινώντας απο το μηδέν, δεδομένου από τότε που είχε αναλάβει η νέα διοίκηση. Και η επιχείρηση είχε ξεκινήσει με τίποτα για να πουλήσουν, παρά μόνο συγχώρεση.

Οι μοναχοί δεν τελείωσαν με την εκκλησία έως τη μια το πρωί. Κανονικά, ο Πατήρ Αρσένιος εξήγησε, θα είναι έτοιμοι γι’ αυτό ξανά στις τέσσερις. Την Κυριακή δίνουν στον εαυτό τους ένα διάλειμμα και αρχίζουν στις έξι. Βαλε άλλες οκτώ ώρες την ημέρα εργασίας στους κήπους, ή το πλύσιμο των πιάτων, ή την κατασκευή crème de Menthe, και μπορείτε να δείτε πώς η αντίληψη ενός ανθρώπου για τα  ουράνια θα μπορούσε να είναι η κόλαση για έναν άλλον. Τα αφεντικά της επιχείρησης, Πατέρες Εφραίμ και Αρσένιος, ξεφεύγουν από αυτό το εξουθενωτικό καθεστώς περίπου πέντε ημέρες το μήνα. Αλλιώς, αυτή είναι η ζωή που διαβιούν. «Οι περισσότεροι άνθρωποι στην Ελλάδα έχουν αυτή την εικόνα του ηγούμενου ως καταφερτζή», ένας άλλος μοναχός, με το όνομα Πατέρας Ματθαίος, από το Ουισκόνσιν, μου λέει σε κάποια στιγμή, κάτι που το αντιλαμβάνομαι ως αμεροληψία  "Όλοι στην Ελλάδα είναι πεπεισμένοι ότι ο ηγούμενος και ο Πατέρας Αρσένιος έχουν μυστικούς τραπεζικούς λογαριασμούς. Είναι τελείως τρελό, αν το σκεφτείτε. Τι θα θελαν να κάνουν με αυτούς; Δεν παίρνουν μία εβδομάδα διακοπές για να πάνε στην Καραϊβική! Ο ηγούμενος ζει σε ένα κελί. Είναι ένα ωραίο κελί. Αλλά είναι πάλι μοναχός. Και δεν του αρέσει καθόλου να φεύγει από τη Μονή“.

Η ιδέα ότι είμαι γραφτό να είμαι πάλι στην εκκλησία στις έξι το πρωί, κάνει περισσότερο, όχι λιγότερο, δύσκολο να κοιμηθώ, και είμαι έξω από το κρεβάτι από τις πέντε. Τέλεια σιωπή: αυτό είναι τόσο σπάνιο να μην ακούω τίποτα που χρειάζεται λίγο χρόνο για εντοπίσω την απουσία του. Τρούλους, καμινάδες, πύργους, και  ελληνικοί σταυροί είναι διάσπαρτα κόντρα στο γκρίζο ουρανό. Επίσης, ένα ζευγάρι γιγαντιαίων γερανών σε αδράνεια: το πάγωμα των περιουσιακών στοιχείων των μοναχών έχει σταματήσει την αποκατάσταση της Μονής. Στις 5:15 έρχεται το πρώτο γουργουρητό από το εσωτερικό της εκκλησίας. Ακούγεται σαν κάποιος να κινείται γύρω από το τέμπλο, σαν ιδρωμένες προετοιμασίες στα παρασκήνια, πριν την παράσταση. Στις 5:30 ένας μοναχός αρπάζει ένα σχοινί και χτυπά μια καμπάνα. Σιωπή και πάλι και, στη συνέχεια, στιγμές αργότερα, από τους μακρούς κοιτώνες των μοναχών, το μπιπ μπιπ μπιπ των ηλεκτρικών ξυπνητηριών. Είκοσι λεπτά αργότερα οι μοναχοί, μόνοι ή σε ζευγάρια, γλιστρούν από τα δωμάτια τους και κυλούν στα λιθόστρωτα προς την εκκλησία τους. Είναι σαν να παρακολουθείτε ένα εργοστάσιο να ζωντανεύει σε μια βιομηχανική πόλη . Το μόνο που λείπει είναι το φαγητό σε πακέτο..
Τρεις ώρες αργότερα, μέσα στο αυτοκίνητο για το δρόμο της επιστροφής προς την Αθήνα, χτυπά το κινητό μου τηλέφωνο. Είναι ο Πατήρ Ματθαίος. Θέλει να μου ζητήσει μια χάρη. «Ω Όχι,» σκέφτηκα, «έχουνε καταλάβει τι πρόκειται να κάνω και αυτός με καλεί για να μου θέση όλα τα είδη των περιορισμών σχετικά με το τι θα γράψω«. Είχαν, κάπως αλλά δεν το έκανε. Ο Υπουργός Οικονομικών επέμεινε στον έλεγχο των δηλώσεων του, αλλά οι μοναχοί μου επέτρεψαν να φύγω με ό, τι είχα, το οποίο είναι κάπως εκπληκτικό, δεδομένου της έκτασης των μηνύσεων που αντιμετωπίζουν. «Έχουμε έναν σύμβουλο στην αμερικανική χρηματιστηριακή αγορά», λέει ο μοναχός. "Το όνομά του είναι Robert Chapman. [Δεν είχα ποτέ ακούσει γι’ αυτόν. Αυτός αποδείχθηκε ότι ήταν ο συγγραφέας ενός ενημερωτικού δελτίου για την παγκόσμια οικονομία.] Ο Πατέρας Αρσένιος αναρωτιέται τι γνώμη έχεις για αυτόν. Εάν αξίζει να τον ακούει ... "

Η φλόγα του Πολιτισμού
Μια ημέρα πριν φύγω από την Ελλάδα η Ελληνική Βουλή έθεσε προς συζήτηση και ψήφιση ένα νομοσχέδιο για την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, τη μείωση των συντάξεων των δημοσίων υπαλλήλων, και με κάθε άλλο τρόπο για να μειωθούν οι σπατάλες του δημοσίου.( «Είμαι υπέρ της μείωσης του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων» είχε πει σε μένα ο ελεγκτής του ΔΝΤ . "Μα πώς να το κάνεις αυτό αν δεν ξέρεις καταρχάς πόσοι είναι"). Ο Πρωθυπουργός Παπανδρέου παρουσίασε αυτό το νομοσχέδιο, όπως έχει παρουσιάσει τα πάντα από τότε που ανακάλυψε την τρύπα στα βιβλία, όχι ως δική του ιδέα, αλλά ως μια μη διαπραγματεύσιμη απαίτηση του ΔΝΤ. Η γενική ιδέα φαίνεται να είναι ότι ενώ οι Έλληνες δεν πρόκειται ποτέ να ακούσουν οποιαδήποτε εσωτερική έκκληση για θυσία, θα μπορούσαν να ακούσουν τις εκκλήσεις από το εξωτερικό. Δηλαδή, δεν θέλουν πλέον πραγματικά ούτε να  αυτό-κυβερνηθούν
Χιλιάδες εργαζόμενοι στο δημόσιο κατεβαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για το νομοσχέδιο. Εδώ είναι η έκδοση στην Ελλάδα του Tea Party: εισπράκτορες φόρου που «τα παίρνουν», καθηγητές σε δημόσια σχολεία που πραγματικά δεν διδάσκουν και πολύ καλά αμειβόμενο προσωπικό των σιδηροδρόμων σε ένα υπό πτώχευση κράτος, του οποίου τα τρένα δεν ταξιδεύουν ποτέ στην ώρα τους, οι εργαζόμενοι στα κρατικά νοσοκομεία δωροδοκούνται για να αγοράσουν υπερτιμημένες προμήθειες. Αυτοί είναι, και αυτό το έθνος έχουμε:  των ανθρώπων που ψάχνουν για κάποιον να κατηγορήσουν, αλλά ποτέ τους εαυτούς τους. Οι Έλληνες εργαζόμενοι του δημόσιου τομέα συγκεντρώνονται σε μονάδες που μοιάζουν με διμοιρίες στρατού. Στη μέση της κάθε μονάδας είναι δύο ή τρεις σειρές των νέων ανδρών που κρατούν ρόπαλα μεταμφιεσμένα ως κοντάρια σημαίας. Μάσκες για σκι και αντιασφυξιογόνος μάσκες κρέμονται από τις ζώνες τους, έτσι ώστε να μπορούν ακόμα να αγωνίζονται και μετά τα αναπόφευκτα δακρυγόνα. «Ο αναπληρωτής πρωθυπουργός μας είπε ότι θέλουν να υπάρξει τουλάχιστον ένας θάνατος,» μου είχε πει εξέχοντας πρώην Έλληνας υπουργός . «Θέλουν κάποιο αίμα.». Δύο μήνες νωρίτερα, στις 5 Μαΐου, κατά την πρώτη από αυτές τις πορείες διαμαρτυρίας, ο όχλος προσέφερε μια γεύση από αυτό που ήταν σε θέση να κάνει. Βλέποντας ανθρώπους που εργάζονταν σε ένα υποκατάστημα της Marfin Bank, οι νεαροί άνδρες πέταξαν βόμβες μολότοφ στο εσωτερικό και πέταξαν βενζίνη πάνω από τις φλόγες, φράζοντας την έξοδο. Οι περισσότεροι από τους υπαλλήλους της Marfin Bank δραπέτευσαν από την οροφή, αλλά η φωτιά σκότωσε τρεις εργαζόμενους, συμπεριλαμβανομένης μιας νεαρής γυναίκας τεσσάρων μηνών έγκυος. Δεδομένου ότι πέθαναν, οι Έλληνες στους δρόμους φώναζαν γι’ αυτούς ότι καλά έπαθαν, επειδή είχαν το θράσος να εργαστούν. Τα γεγονότα έλαβαν χώρα μπροστά στην ελληνική αστυνομία, και όμως η αστυνομία δεν έκανε συλλήψεις.
Όπως και άλλες ημέρες, οι διαδηλωτές έχουν πραγματικά κλείσει τη χώρα. Οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας προχώρησαν σε απεργία και έκλεισαν το αεροδρόμιο. Στο λιμάνι του Πειραιά, ο όχλος εμπόδιζε σε επιβάτες κρουαζιερόπλοιων την αποβίβαση στην ξηρά για ψώνια. Στην υψηλή τουριστική περίοδο τα τουριστικά δολάρια που ο τόπος αυτός έχει τόσο απελπιστική ανάγκη, εμποδίζονται αποτελεσματικά από το να εισέλθουν στη χώρα. Κάθε εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα που δεν παρακάμπτει την εργασία σε ένδειξη συμπαράστασης,  είναι σε κίνδυνο. Σε όλη την Αθήνα, καταστήματα και εστιατόρια παραμένουν κλειστά. Έτσι, εδώ που τα λέμε, κάνει και η Ακρόπολη.
Η αρχηγική ομάδα συγκεντρώνεται στη μέση μιας μεγάλης λεωφόρου λίγα μέτρα από το καμένο και κατεστραμμένο τραπεζικό υποκατάστημα. Το ότι έκαψαν μια τράπεζα, υπό αυτές τις περιστάσεις, είναι απίστευτο. Εάν υπάρχει κάποια δικαιοσύνη στον κόσμο, οι Έλληνες τραπεζίτες θα ήταν  στους δρόμους να διαδηλώνουν για να διαμαρτυρηθούν για τα ήθη του μέσου Έλληνα πολίτη. Το μαρμάρινο εξωσκαλο της Marfin Bank έχει μετατραπεί σε ένα θλιβερό βωμό: μια στοίβα λουτρινα ζώακια για το αγέννητο μωρό, μερικές εικόνες  μοναχών, ένα σημείωμα με μια αναφορά του αρχαίο ρήτορα Ισοκράτης : «Η δημοκρατία αυτοκαταστρέφεται διότι καταχράται το δικαίωμα της στην ελευθερία και στην ισότητα. Διότι διδάσκει στους πολίτες της να θεωρούν το θράσος ως δικαίωμα, την ανομία ως ελευθερία, τον τραχύ λόγο ως ισότητα και την αναρχία ως πρόοδο." Στην άλλη άκρη του δρόμου μια φάλαγγα των ΜΑΤ στέκεται, με τις ασπίδες, σαν Σπαρτιάτες πολεμιστές. Πίσω από αυτά είναι το κτίριο του Κοινοβουλίου. Μέσα, η συζήτηση προφανώς μαίνεται, αν και τι λέγεται και γίνεται είναι ένα μυστήριο, καθώς ούτε οι Έλληνες δημοσιογράφοι εργάζονται. Ο κόσμος αρχίζει να ψάλλει και κάνει πορεία προς την πολύ λιγότερη αριθμητικά αστυνομία: Η αστυνομία σκληραίνει. Είναι μια από εκείνες τις στιγμές που αισθάνεσαι οτιδήποτε μπορεί να συμβεί. Πραγματικά, είναι ακριβώς ένα θέμα για τον τρόπο που τα άτομα πηδούν..
Είναι όπως αισθάνεται κανείς στις χρηματοπιστωτικές αγορές επίσης. Ο καθένας θέλει μια απάντηση στην ερώτηση: Θα πτωχεύσει η Ελλάδα; Υπάρχει μια σχολή σκέψης που λέει ότι δεν έχουν άλλη επιλογή: τα μέτρα που η κυβέρνηση επιβάλλει για να μειώσουν το κόστος και να αυξήσουν τα έσοδα θα προκαλέσει, σε ό, τι έχει απομείνει από την παραγωγική οικονομία, να εγκαταλείψει τη χώρα. Οι φόροι είναι χαμηλότεροι στη Βουλγαρία, οι εργαζόμενοι πιο υποχωρητικοί στη Ρουμανία. Αλλά υπάρχει μια δεύτερη, πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση: Ακόμα και αν αυτό είναι τεχνικώς εφικτό για αυτούς τους ανθρώπους για να εξοφλήσουν τα χρέη τους, να ζουν μέσα στις οικονομικές τους δυνατότητες και να επιστρέψουν στην καλή κατάσταση στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχουν τα εσωτερικά τους προσόντα για να το κάνουνε; Ή μήπως έχουν χάσει πια την ικανότητά τους να νιώθουν συνδεδεμένοι με οτιδήποτε έξω από τους μικρόκοσμους τους και ότι θα προτιμήσουν να πέσουν κάτω από τις υποχρεώσεις;  Σε αυτή την φάση, η αθέτηση των χρεών τους και η φυγή φαίνεται μια τρελή πράξη: όλες οι ελληνικές τράπεζες θα πτωχεύσουν αμέσως, η χώρα δεν θα είχε καμία δυνατότητα να πληρώσει για τις πολλές ανάγκες για τις οποίες εισάγει (πετρέλαιο, για παράδειγμα), καθώς  η χώρα θα τιμωρούνταν για πολλά χρόνια με τη μορφή πολύ υψηλότερων επιτοκίων, εάν και όταν θα είχε τη δυνατότητα να δανειστεί και πάλι. Αλλά ο τόπος δεν συμπεριφέρεται με συλλογικότητα  Στερείται τα ένστικτα των μοναχών. Συμπεριφέρεται όπως μια συλλογή από κονιορτοποιημένων σωματιδίων, το καθένα από τα οποία έχει συνηθίσει να ασκεί το δικό του συμφέρον εις βάρος του κοινού καλού. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προσπαθήσει τουλάχιστον να δημιουργήσει εκ νέου ένα ελληνικό δημόσιο βίο. Το μόνο ερώτημα είναι: Μπορεί ένα τέτοιο πράγμα, μια φορά χαμένο, να ξαναδημιουργηθεί ποτέ;

VANITY FAIR

Λύσεις τώρα!

ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΣΩΜΕΡΙΤΗΣ | Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011 
Το 1965 ο Γεώργιος Παπανδρέου θέλησε να πάει στη Μόσχα. Οι υπερεθνικιστές της εποχής, σε συναυλία με τους Αμερικανούς, χάλασαν τον κόσμο και πέτυχαν την αναβολή του ταξιδιού. Τον θεωρούσαν «εθνικά ύποπτο».
Το 1998 ο Κώστας Σημίτης σχεδίαζε συνομιλίες με τον τούρκο συνάδελφό του. Οι υπερεθνικιστές της εποχής χάλασαν τον κόσμο για να τις αποτρέψουν. Τον θεωρούσαν «εθνικά ύποπτο».
Το 2011 ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει ξανά συνομιλίες με τον κ. Ερντογάν. Οι δηλωμένοι και αδήλωτοι υπερεθνικιστές κραυγάζουν ότι οι Τούρκοι είναι επιθετικοί (δεν σημειώνουν όμως κανένα από τα διαφορετικά μηνύματά τους) και ότι με τα χάλια που έχουμε (μνημόνιο) δεν είναι ώρα για τέτοια. Τα ίδια λένε και για την πΓΔ της Μακεδονίας.

Περισσότερα εδώ

Ο ΘΟΡΥΒΟΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ

 Δρ Γεώργιος  Νακρατζάς

    Ιατρός – Συγγραφέας

                                           Ρότερνταμ Ολλανδίας 4 Ιουλίου 2004

Τα τελευταία χρόνια ακούγονται εκκωφαντικοί θόρυβοι αναφορικά με την υποτιθέμενη  Γενοκτονία που υπέστησαν το 1922 οι Έλληνες της Ιωνίας και του Πόντου  από τους Τούρκους.       

Σχετικά με την Γενοκτονία των Ελλήνων της Ιωνίας ευτύχημα αποτέλεσε το γεγονός ότι, έστω και την τελευταία στιγμή, ο Πρωθυπουργός της χώρας κύριος Σημίτης απέσυρε από το εθνικό τυπογραφείο το διάταγμα, που είχε ήδη υπογραφεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σύμφωνα με το οποίο θα καθιερώνονταν μια συγκεκριμένη ημερομηνία ως επέτειος της λεγόμενης Γενοκτονίας.

            Όσον αφορά την Γενοκτονία των Ποντίων ο εκκωφαντικός αυτός θόρυβος εξακολουθεί να συνεχίζεται προερχόμενος από εκείνη την μερίδα των Ποντίων, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους αποτελούνται από άκρως εθνικιστικά στοιχεία και οι οποίοι σε ένα σημαντικό ποσοστό είναι επαγγελματίες πατριώτες.

Δυστυχώς μέχρι σήμερα ουδείς ειδήμων ασχολήθηκε αντικειμενικά με την ιστορική ανάλυση της άλλης πλευράς της αλήθειας, στο θέμα του ελληνισμού του Πόντου.  

            Η επιχειρηματολογία των εθνικιστών Ποντίων, σε σχέση με αυτά που υπέφερε ο Ποντιακός λαός από το 1915 έως το 1924, αναφέρεται πράγματι σε πολλές αλήθειες, ταυτόχρονα όμως δεν διστάζει να χρησιμοποιεί μισές αλήθειες, να αποκρύπτει άλλες αλήθειες, και να διαδίδει πολλά ψεύδη. 

Περισσότερα εδώ

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΖΑΜΑΡΛΑ ΣΤΗΝ ΑΡΝΙΣΣΑ (ΟΣΤΡΟΒΟ)

http://www.tastv.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=417:2011-01-06-18-06-09&catid=1:latest-news&Itemid=99
The cusom that is featured at the first two videos has a purpose to introduce the younger teens to the parts of the body. The man compares the parts of the body with everyday items and also mentiones their real names. He speaks perfectly well in Macedonian in his native Voden dialect. Here is what I was able to hear:

Шо има тука?
Тука има ночута,
ќе и дајме на бабите,
да варат конците.

Тука има лопати
ќе и дајме на лаќарте
да одат на лаќта

Tука има копани,
ќе и дајме на жените,
да бељат платното

Тука шо има?
Штици има,
ќе и дајме на самарџиите
да прават самари
да го носе магарето
да носат вреќи.

Шо има тука?
Тука има фортоми
ќе и дајме на дуќанте да и продават

Шо има тука?
Дај а раката, да го нааш.
Јајца, а браво.
Големи са, убави са?
Тука има две обетки и едно куре
ќе и дајме на жените да клават на ушите.

Шо има тука?
Гаска. Типун.
Ќе и дајме на воденичарите,
да затворат воденицата.

Црна овца, бело месо,
Нова година

The culmination of the custom (in bold) is to introduce the name for the male sexual organs to the younger teens, and to introduce them to the world of adults. 

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΤΖΟΥΜΠΡΙΝΚΑΣ

 

 Περισσότερα εδώ